Międzynarodowe i unijne prawo podatkowe

Rezydencja i podwójne opodatkowanie, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i metody unikania, zakład, certyfikat rezydencji, podatek u źródła i mechanizm zwrotu, Konwencja MLI, dyrektywy Unii dotyczące spółek, odsetek i należności licencyjnych, ATAD, exit tax, ceny transferowe w wymiarze międzynarodowym.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 3 ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 71 pytań.

Spółka z siedzibą w Polsce (rezydent podatkowy) posiada zakład (oddział) w Czechach. Dochody zakładu są opodatkowane w Czechach, a w Polsce stosowana jest metoda wyłączenia z progresją. Oznacza to, że dochody czeskiego zakładu:

a) są opodatkowane w Polsce, a podatek zapłacony w Czechach jest odliczany od polskiego podatku, co jest metodą odliczenia.
b) są zwolnione z opodatkowania w Polsce i nie mają wpływu na stawkę podatku od dochodów polskich, co jest metodą wyłączenia bez progresji.
c) są zwolnione z opodatkowania w Polsce, ale podwyższają stawkę podatku mającą zastosowanie do dochodów polskich. poprawna

Dlaczego tak: Zakład w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania to stała placówka, przez którą przedsiębiorstwo prowadzi działalność. Zgodnie z metodą wyłączenia z progresją, dochody zakładu są zwolnione z podatku w państwie rezydencji, ale są uwzględniane przy obliczaniu stawki podatku od pozostałych dochodów. Metoda odliczenia nie ma zastosowania, gdy umowa przewiduje wyłączenie, a całkowite zwolnienie bez progresji nie jest standardem.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 17 ust. 1 pkt 3

Pułapka: Pomylenie metody wyłączenia z progresją z metodą odliczenia, szczególnie w kontekście zakładu.

Spółka z siedzibą w Polsce (spółka wypłacająca) wypłaca odsetki na rzecz spółki z siedzibą w Luksemburgu, która jest spółką powiązaną w rozumieniu dyrektywy 2003/49/WE. Spółka luksemburska jest rzeczywistym beneficjentem odsetek. Czy wypłata odsetek może korzystać ze zwolnienia z podatku u źródła w Polsce, jeżeli spółka luksemburska posiada 20% udziałów w kapitale spółki polskiej?

a) Tak, ponieważ próg powiązania wynosi 25% udziałów lub praw głosu, a spółka posiada 20% udziałów, więc nie jest spółką powiązaną, ale może skorzystać ze zwolnienia na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
b) Tak, jeżeli spółka luksemburska posiada co najmniej 10% udziałów, co jest minimalnym progiem przewidzianym dla spółek powiązanych w dyrektywie.
c) Nie, ponieważ spółka luksemburska nie posiada wymaganego progu 25% udziałów lub praw głosu, a zatem nie jest spółką powiązaną w rozumieniu dyrektywy, co wyklucza zwolnienie. poprawna

Dlaczego tak: Dyrektywa 2003/49/WE definiuje spółkę powiązaną jako spółkę, która posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów w kapitale lub praw głosu w drugiej spółce. W kazusie spółka luksemburska posiada 20% udziałów, więc nie spełnia progu 25% i nie jest spółką powiązaną, co wyklucza zwolnienie z podatku u źródła na podstawie dyrektywy. Odpowiedź mówiąca o możliwości skorzystania ze zwolnienia na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest błędna, gdyż pytanie dotyczy dyrektywy, a nie umowy, a umowa może co najwyżej obniżyć stawkę podatku, ale nie zwolnić całkowicie. Odpowiedź mówiąca o progu 10% jest błędna, gdyż dyrektywa wymaga 25%.

Podstawa prawna: Dyrektywa 2003/49/WE, art. 3 lit. b

Pułapka: Często myli się próg 25% z progiem 10% z dyrektywy 2011/96/UE dotyczącej dywidend.

Spółka z siedzibą w Polsce (spółka zależna) wypłaca dywidendę na rzecz spółki macierzystej z siedzibą w Niemczech. Spółka macierzysta posiada 15% udziałów w kapitale spółki zależnej przez okres 1 roku. Czy spółka macierzysta może skorzystać ze zwolnienia z podatku u źródła od tej dywidendy na podstawie dyrektywy 2011/96/UE?

a) Nie, ponieważ dyrektywa wymaga co najmniej 25% udziałów w kapitale spółki zależnej oraz posiadania ich przez pełny rok.
b) Tak, ponieważ wystarczy forma prawna i rezydencja podatkowa spółek, a dyrektywa nie przewiduje żadnego progu udziałów.
c) Tak, jeżeli spełniono warunek co najmniej 10% udziałów oraz wymagany okres posiadania, w kazusie przyjęty jako 1 rok. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z dyrektywą 2011/96/UE minimalny próg udziałów wynosi 10% lub mniej, jeżeli państwo członkowskie postanowi go obniżyć. Minimalny okres posiadania to 2 lata, chyba że państwo członkowskie przewidzi krótszy okres, ale nie krótszy niż 1 rok. W kazusie spółka posiada 15% udziałów, więc próg 10% jest spełniony, a okres 1 roku jest dopuszczalny, jeżeli polskie przepisy implementujące dyrektywę przewidują taki okres. Odpowiedź mówiąca o progu 25% jest błędna, ponieważ dyrektywa nie wymaga takiego udziału. Odpowiedź pomijająca próg udziałów jest również błędna, ponieważ próg ten jest istotnym warunkiem zwolnienia.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rady 2011/96/UE, art. 3 ust. 1 lit. a i art. 3 ust. 2

Pułapka: Często myli się próg 10% z progiem 25% dotyczącym definicji spółek powiązanych w innych przepisach.

Spółka z siedzibą w Polsce uzyskuje przychody z tytułu świadczeń doradczych od spółki z siedzibą w Norwegii. Zgodnie z polsko-norweską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, przychody te mogą być opodatkowane w Norwegii. W Polsce, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania, zastosowanie znajdzie metoda:

a) proporcjonalnego odliczenia - od podatku polskiego odejmuje się podatek zapłacony w Norwegii, nie więcej jednak niż podatek proporcjonalnie przypadający na te przychody. poprawna
b) wyłączenia z progresją - przychody te są zwolnione w Polsce, ale podwyższają stawkę podatku dla pozostałych dochodów, co oznacza, że są one brane pod uwagę przy obliczaniu stawki podatku od dochodów krajowych.
c) wyłączenia bez progresji - przychody te są zwolnione w Polsce i nie mają wpływu na opodatkowanie pozostałych dochodów, co oznacza, że są one całkowicie pomijane przy obliczaniu podatku od dochodów krajowych.

Dlaczego tak: W przypadku przychodów z tytułu świadczeń doradczych, które zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą być opodatkowane w państwie źródła, Polska jako państwo rezydencji stosuje metodę proporcjonalnego odliczenia. Metoda ta polega na odjęciu od podatku polskiego podatku zapłaconego za granicą, w wysokości nieprzekraczającej podatku proporcjonalnie przypadającego na dochód zagraniczny. Metoda wyłączenia z progresją lub bez progresji jest stosowana w odniesieniu do dochodów, które są zwolnione w Polsce na podstawie umowy, co w przypadku należności licencyjnych nie zachodzi. W metodzie wyłączenia z progresją dochody zagraniczne są zwolnione z opodatkowania w Polsce, ale są uwzględniane przy ustalaniu stawki podatku dla dochodów krajowych. W metodzie wyłączenia bez progresji dochody zagraniczne są całkowicie wyłączone z podstawy opodatkowania i nie mają wpływu na stawkę podatku dla dochodów krajowych. Metoda proporcjonalnego odliczenia jest stosowana, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje możliwość opodatkowania danego dochodu w państwie źródła, a państwo rezydencji nie zwalnia tego dochodu, lecz odlicza podatek zapłacony za granicą od własnego podatku.

Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 20 ust. 1 oraz umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Pułapka: Należy rozróżnić przypadki, gdy dochód zagraniczny jest zwolniony w Polsce (wtedy stosuje się metodę wyłączenia) od przypadków, gdy dochód jest tylko opodatkowany za granicą, ale nie jest zwolniony w Polsce (wtedy stosuje się metodę odliczenia proporcjonalnego).

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca dywidendę na rzecz spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Aby zastosować zwolnienie z podatku u źródła na podstawie dyrektywy 2011/96/UE, polska spółka wypłacająca dywidendę musi posiadać dokument potwierdzający miejsce siedziby spółki otrzymującej dywidendę. Jaki dokument jest wymagany dla celów zastosowania zwolnienia?

a) Oświadczenie spółki otrzymującej dywidendę o posiadaniu siedziby w państwie członkowskim UE, podpisane przez osoby uprawnione do jej reprezentacji
b) Zaświadczenie z rejestru przedsiębiorców państwa siedziby, wskazujące wpis spółki, jej formę prawną oraz adres ujawniony w tym rejestrze
c) Certyfikat rezydencji wydany przez właściwy organ podatkowy państwa siedziby, potwierdzający rezydencję podatkową spółki poprawna

Dlaczego tak: Certyfikat rezydencji jest dokumentem urzędowym potwierdzającym rezydencję podatkową podmiotu w danym państwie dla celów podatku dochodowego. W przypadku stosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie dyrektywy 2011/96/UE wymagany jest taki certyfikat. Zaświadczenie o wpisie do rejestru przedsiębiorców potwierdza status rejestrowy, formę prawną lub adres ujawniony w rejestrze, ale nie potwierdza rezydencji podatkowej. Oświadczenie spółki, nawet podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji, nie jest urzędowym certyfikatem rezydencji i nie zastępuje dokumentu wydanego przez właściwy organ podatkowy.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 22 ust. 1 pkt 2

Pułapka: Częstą pomyłką jest uznanie, że wystarczy zaświadczenie o rejestracji spółki - jednak dla celów podatkowych kluczowa jest rezydencja podatkowa potwierdzona certyfikatem rezydencji.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca dywidendę na rzecz spółki z siedzibą w Niemczech. Spółka niemiecka posiada 30% udziałów w polskiej spółce. Który warunek umożliwia polskiej spółce zastosowanie zwolnienia z podatku u źródła?

a) Spółka niemiecka posiada w polskiej spółce, bezpośrednio albo pośrednio, co najmniej 50% udziałów przez nieprzerwany rok i to zastępuje wymóg posiadania bezpośredniego.
b) Spółka niemiecka posiada w polskiej spółce bezpośrednio co najmniej 10% udziałów przez nieprzerwany okres dwóch lat oraz spełnia pozostałe wymogi ustawy. poprawna
c) Spółka niemiecka posiada w polskiej spółce bezpośrednio co najmniej 25% udziałów przez nieprzerwany rok, a dłuższy okres posiadania nie jest wymagany przy dywidendzie.

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie z podatku u źródła dywidend przysługuje, jeśli spółka otrzymująca dywidendę posiada bezpośrednio co najmniej 10% udziałów w spółce wypłacającej przez nieprzerwany okres dwóch lat oraz spełnia pozostałe warunki ustawowe, w tym warunki dotyczące statusu odbiorcy dywidendy. Warianty z progiem 25% lub 50%, z krótszym okresem posiadania albo z posiadaniem pośrednim jako wystarczającym są błędne, ponieważ ustawowy próg wynosi 10%, wymagane jest posiadanie bezpośrednie, a okres posiadania wynosi dwa lata.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 22 ust. 4

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie progu 10% z progiem 25% z definicji podmiotów powiązanych w cenach transferowych.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca dywidendę na rzecz spółki matki z siedzibą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Aby zastosować zwolnienie z podatku u źródła na podstawie dyrektywy Rady 2011/96/UE, spółka matka musi spełniać m.in. warunek posiadania w spółce polskiej udziału w wysokości co najmniej:

a) 25% przez nieprzerwany okres co najmniej 1 roku.
b) 10% przez nieprzerwany okres co najmniej 1 roku.
c) 10% przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie z podatku u źródła dywidend wypłacanych spółce matce ma zastosowanie, jeżeli spółka matka posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów w kapitale spółki córki przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat. Warunek 25% udziałów przez rok dotyczy innych przepisów, np. definicji spółki powiązanej, a 10% przez rok nie spełnia wymogu 2 lat.

Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 22 ust. 4

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie progu 10% z 2-letnim okresem posiadania z progiem 25% stosowanym do definicji podmiotów powiązanych.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca dywidendę na rzecz spółki z siedzibą w Niemczech. Aby zastosować w Polsce zwolnienie z podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, spółka niemiecka powinna przedłożyć polskiemu płatnikowi certyfikat rezydencji podatkowej. Kiedy taki certyfikat powinien być posiadany przez płatnika?

a) W dniu wypłaty dywidendy, z możliwością uzupełnienia w terminie 14 dni od tej wypłaty.
b) Najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień wypłaty dywidendy. poprawna
c) W dniu wypłaty dywidendy, ale może być również przedłożony w terminie 7 dni od tej wypłaty.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, płatnik stosuje zwolnienie lub stawkę wynikającą z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli posiada certyfikat rezydencji podatkowej podatnika. Certyfikat ten musi być posiadany najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień wypłaty należności. Wariant mówiący o 7 dniach od wypłaty jest błędny, gdyż przepis nie przewiduje takiego terminu na uzupełnienie. Wariant mówiący o 14 dniach również nie znajduje oparcia w przepisach.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 26 ust. 1

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie terminu posiadania certyfikatu z terminem na jego uzupełnienie po wypłacie.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca dywidendę spółce-matce mającej siedzibę w Niemczech. Spółka-matka posiada 25% udziałów w polskiej spółce przez okres 2 lat. Zgodnie z dyrektywą Rady 2011/96/UE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do spółek macierzystych i spółek zależnych różnych państw członkowskich (dyrektywa parent-subsidiary), jakie skutki podatkowe w zakresie podatku u źródła powinny wystąpić?

a) Polska spółka powinna pobrać podatek u źródła według stawki 5%, ponieważ dyrektywa przewiduje obniżoną stawkę dla udziałów poniżej progu 10%.
b) Polska spółka powinna pobrać podatek u źródła według stawki 19%, z ewentualnym obniżeniem na podstawie umowy podatkowej, ponieważ dyrektywa nie obejmuje tej wypłaty.
c) Polska spółka nie powinna pobierać podatku u źródła od dywidendy, jeżeli spełnione są warunki zwolnienia przewidziane w dyrektywie parent-subsidiary. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z dyrektywą parent-subsidiary, wypłata dywidendy przez spółkę zależną do spółki macierzystej z innego państwa członkowskiego jest zwolniona z podatku u źródła, jeżeli spółka macierzysta spełnia warunki dyrektywy, w szczególności posiada co najmniej 10% udziałów w spółce zależnej przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat, chyba że dane państwo członkowskie przewiduje krótszy okres. W kazusie spółka-matka posiada 25% udziałów przez 2 lata, więc spełnia wskazane warunki, a dywidenda nie podlega opodatkowaniu u źródła. Stawka 5% nie wynika z dyrektywy, a opodatkowanie według stawki 19% byłoby sprzeczne z jej mechanizmem zwolnienia.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rady 2011/96/UE, art. 5 (zwolnienie z podatku u źródła)

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie warunków dyrektywy z warunkami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które często przewidują stawki 5% lub 10%.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca dywidendę spółce z siedzibą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, która posiada 15% udziałów w kapitale polskiej spółki. Zgodnie z dyrektywą Rady 2011/96/UE, aby ta wypłata dywidendy mogła korzystać ze zwolnienia z podatku u źródła w Polsce, spółka otrzymująca dywidendę musi:

a) posiadać co najmniej 25% udziałów w kapitale spółki wypłacającej dywidendę przez nieprzerwany okres co najmniej 1 roku
b) posiadać co najmniej 20% udziałów w kapitale spółki wypłacającej dywidendę przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat
c) posiadać co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki wypłacającej dywidendę przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat poprawna

Dlaczego tak: Dyrektywa Rady 2011/96/UE (tzw. dyrektywa parent-subsidiary) wymaga, aby spółka otrzymująca dywidendę posiadała co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki wypłacającej i to przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat. Pozostałe odpowiedzi podają błędne progi procentowe lub okresy, niezgodne z treścią dyrektywy.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rady 2011/96/UE, art. 3 ust. 1 lit. a

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie progu 10% z wyższymi progami, które mogą wynikać z innych przepisów, np. ustaw krajowych.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca dywidendę swojemu wspólnikowi mającemu siedzibę w państwie członkowskim UE. Wspólnik posiada 25% udziałów w spółce polskiej od ponad roku. Zgodnie z dyrektywą Rady 2011/96/UE (dyrektywa o spółkach macierzystych i zależnych), wypłacana dywidenda - przy spełnieniu pozostałych warunków - podlega zwolnieniu z podatku u źródła. Wskaż, jaki warunek dotyczący posiadania udziałów musi być spełniony, aby zwolnienie miało zastosowanie w świetle polskich przepisów:

a) posiadanie co najmniej 25% udziałów przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat
b) posiadanie co najmniej 10% udziałów przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat poprawna
c) posiadanie co najmniej 25% udziałów przez nieprzerwany okres co najmniej 1 roku

Dlaczego tak: Dyrektywa Rady 2011/96/UE przewiduje minimalny próg posiadania udziałów w wysokości 10% i minimalny okres posiadania 2 lat. Polska implementowała te zasady w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który zwalnia z podatku u źródła dywidendy wypłacane spółce unijnej, jeśli spółka ta posiada co najmniej 10% udziałów w spółce wypłacającej przez nieprzerwany okres 2 lat. Wariant z 25% i 1 rokiem jest błędny, gdyż okres 1 roku jest zbyt krótki. Wariant z 25% i 2 latami jest błędny, gdyż próg 25% jest wyższy niż wymagany.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 22 ust. 4

Pułapka: Pomylenie minimalnych wymogów dyrektywy (10% i 2 lata) z innymi progami.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca na rzecz spółki z siedzibą w Niemczech należności licencyjne za użytkowanie znaku towarowego. Zgodnie z polsko-niemiecką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, która implementuje postanowienia dyrektywy Rady 2003/49/WE, stawka podatku u źródła w Polsce wynosi 0%. Jakie warunki musi spełnić spółka niemiecka, aby polski płatnik mógł nie pobrać podatku u źródła?

a) Spółka niemiecka musi być rzeczywistym beneficjentem należności licencyjnych oraz posiadać ważny certyfikat rezydencji podatkowej, a także być spółką, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz być podmiotem powiązanym ze spółką polską w rozumieniu tej ustawy. poprawna
b) Spółka niemiecka musi być rzeczywistym beneficjentem należności licencyjnych oraz posiadać ważny certyfikat rezydencji podatkowej, a także być spółką, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz być podmiotem powiązanym ze spółką polską w rozumieniu tej ustawy, a dodatkowo musi prowadzić rzeczywistą działalność gospodarczą w Niemczech.
c) Spółka niemiecka musi być rzeczywistym beneficjentem należności licencyjnych oraz posiadać ważny certyfikat rezydencji podatkowej, a także być podmiotem powiązanym ze spółką polską w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dlaczego tak: Warunkiem zwolnienia z podatku u źródła na podstawie dyrektywy 2003/49/WE jest status spółki zdefiniowanej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, posiadanie certyfikatu rezydencji oraz bycie rzeczywistym beneficjentem. Wariant pierwszy jest niepełny, gdyż nie wymaga, aby spółka była spółką w rozumieniu art. 1 ust. 3 pkt 1, co jest konieczne do zastosowania zwolnienia. Wariant trzeci dodaje warunek prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej, który nie wynika z przepisów dyrektywy, a jedynie z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie nadużyć, ale nie jest to formalny warunek ustawowy.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 21 ust. 3 i 3c

Pułapka: Łatwo pomylić warunki zwolnienia z podatku u źródła z ogólnymi warunkami dotyczącymi powiązań czy rezydencji, gdyż dyrektywa 2003/49/WE ma specyficzne wymogi dotyczące statusu spółki.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca należności licencyjne spółce z siedzibą w państwie, z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zgodnie z tą umową, stawka podatku u źródła wynosi 5%. Spółka zagraniczna nie posiada certyfikatu rezydencji. Płatnik pobiera podatek według stawki krajowej 20%. Po uzyskaniu certyfikatu rezydencji, spółka zagraniczna chce odzyskać nadpłatę. Jaki jest właściwy tryb postępowania?

a) Spółka zagraniczna może najpierw wystąpić do wojewódzkiego sądu administracyjnego o stwierdzenie nadpłaty, a po uzyskaniu orzeczenia złożyć wniosek o zwrot do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla płatnika, dołączając certyfikat rezydencji.
b) Spółka zagraniczna może złożyć do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla płatnika wniosek o zwrot podatku u źródła na podstawie art. 28b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dołączając certyfikat rezydencji. poprawna
c) Spółka zagraniczna może złożyć do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jako organu rozpatrującego wnioski o zwrot, wniosek o zwrot podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dołączając certyfikat rezydencji.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik może złożyć wniosek o zwrot podatku u źródła do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla płatnika, dołączając certyfikat rezydencji. Wariant mówiący o wystąpieniu do ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest błędny, gdyż minister nie jest organem właściwym do rozpatrywania takich wniosków o zwrot podatku u źródła. Wariant mówiący o wystąpieniu do sądu administracyjnego przed złożeniem wniosku jest błędny, gdyż tryb zwrotu nie wymaga uprzedniego postępowania sądowego ani wcześniejszego uzyskania orzeczenia sądu.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 28b ust. 1

Pułapka: Błędne wskazanie organu właściwego w sprawie zwrotu podatku u źródła.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca należności licencyjne na rzecz spółki z siedzibą w państwie trzecim (spoza UE/EOG). Zgodnie z polską ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, wypłata tych należności podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła. Jaka stawka podatku u źródła ma zastosowanie do tych należności, jeżeli umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z tym państwem nie przewiduje obniżonej stawki?

a) 15%
b) 20% poprawna
c) 10%

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody z tytułu należności licencyjnych osiągane przez podatników nieposiadających w Polsce siedziby lub zarządu podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w wysokości 20%. Stawka 10% dotyczy niektórych przychodów z tytułu usług niematerialnych, a 15% to stawka podatku od dywidend, odsetek i należności licencyjnych w przypadku stosowania konwencji MLI lub innych przepisów. W braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub gdy umowa nie przewiduje obniżonej stawki, stosuje się stawkę ustawową 20%.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 21 ust. 1

Pułapka: Częstą pomyłką jest stosowanie stawki 10% lub 15% zamiast 20% - stawka 10% dotyczy innych przychodów, a 15% ma zastosowanie w szczególnych przypadkach przewidzianych w umowach lub MLI.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca należności licencyjne na rzecz spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Spółka powiązana nie posiada certyfikatu rezydencji. Która z poniższych konsekwencji jest prawidłowa w świetle Dyrektywy Rady 2003/49/WE?

a) Brak certyfikatu rezydencji uniemożliwia zastosowanie zwolnienia z podatku u źródła, nawet jeżeli spółka powiązana przedstawi inne dowody rezydencji.
b) Brak certyfikatu rezydencji powoduje, że płatnik jest zobowiązany do pobrania podatku u źródła według stawki krajowej, ale spółka powiązana może ubiegać się o zwrot nadpłaty.
c) Brak certyfikatu rezydencji nie wyklucza zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, jeżeli spółka powiązana przedstawi inne dowody potwierdzające jej rezydencję podatkową. poprawna

Dlaczego tak: Dyrektywa 2003/49/WE nie wymaga bezwzględnie certyfikatu rezydencji jako warunku zastosowania zwolnienia. Państwa członkowskie mogą wymagać odpowiedniego udokumentowania rezydencji, ale certyfikat nie jest jedynym dopuszczalnym dowodem. W praktyce organy podatkowe mogą uznać inne dokumenty potwierdzające rezydencję, pod warunkiem że są wiarygodne. Wariant drugi jest zbyt rygorystyczny, a wariant trzeci dotyczy sytuacji, gdy zwolnienie nie jest stosowane, co nie jest zgodne z treścią dyrektywy, która nakazuje zwolnienie od podatku u źródła przy spełnieniu warunków.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rady 2003/49/WE, art. 1 ust. 1 i art. 2

Pułapka: Często mylnie uważa się, że certyfikat rezydencji jest bezwzględnie wymagany, podczas gdy dyrektywa pozostawia państwom członkowskim swobodę w zakresie dowodów.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca należności licencyjne z tytułu użytkowania znaku towarowego spółce z siedzibą w Holandii. Spółka holenderska posiada 30% udziałów w spółce polskiej od 3 lat. Czy na podstawie dyrektywy 2003/49/WE Polska może pobrać podatek u źródła od tych należności licencyjnych?

a) Nie, Polska musi zwolnić te należności licencyjne z podatku u źródła, ponieważ spółka holenderska posiada wymagany udział (30%) przez wymagany okres (3 lata), co spełnia warunki dyrektywy 2003/49/WE. poprawna
b) Tak, Polska może pobrać podatek u źródła, ponieważ dyrektywa 2003/49/WE nie ma zastosowania do należności licencyjnych, a spółka holenderska nie spełnia warunku posiadania co najmniej 25% udziałów przez okres co najmniej 2 lat.
c) Tak, Polska może pobrać podatek u źródła, ponieważ spółka holenderska posiada mniej niż 50% udziałów, a dyrektywa 2003/49/WE wymaga bezpośredniego posiadania co najmniej 25% udziałów przez okres co najmniej 2 lat.

Dlaczego tak: Na podstawie dyrektywy 2003/49/WE państwo źródła, jakim jest Polska, jest zobowiązane do zwolnienia z podatku u źródła należności licencyjnych wypłacanych spółce stowarzyszonej z innego państwa członkowskiego, jeżeli spółka ta posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów w spółce wypłacającej przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat. W kazusie spółka holenderska posiada 30% udziałów przez 3 lata, co spełnia warunki, zatem należności licencyjne powinny być zwolnione z podatku u źródła. Warianty mówiące o możliwości poboru podatku są błędne, gdyż warunki dyrektywy są spełnione.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rada 2003/49/WE, art. 1 ust. 1 i art. 3 (spółka stowarzyszona)

Pułapka: Należy pamiętać, że dyrektywa 2003/49/WE obejmuje zarówno odsetki, jak i należności licencyjne, a próg udziału to 25%, nie 50%.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca odsetki od pożyczki spółce z siedzibą w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową (raj podatkowy). Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki te podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w wysokości:

a) 25%
b) 20% poprawna
c) 19%

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatek u źródła od odsetek wynosi 20% przychodu, chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi inaczej (co w relacjach z rajami podatkowymi zwykle nie ma miejsca, bo Polska takich umów z nimi nie zawiera). Stawka 19% (art. 22 ust. 1) dotyczy dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, a stawka 25% nie występuje w tym kontekście.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 21 ust. 1 pkt 1

Pułapka: Pomylenie stawki 20% z 19% dla dywidend lub z 25% dla niektórych płatności.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca odsetki od pożyczki na rzecz spółki z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Zgodnie z polsko-amerykańską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, stawka podatku u źródła od odsetek jest ograniczona do 0%. Aby zastosować to ograniczenie, polska spółka musi posiadać certyfikat rezydencji spółki amerykańskiej. Jaki jest minimalny okres ważności certyfikatu rezydencji dla celów stosowania obniżonej stawki?

a) Certyfikat rezydencji jest ważny przez okres 12 miesięcy od dnia jego wydania poprawna
b) Certyfikat rezydencji jest ważny przez okres 36 miesięcy od dnia jego wydania
c) Certyfikat rezydencji jest ważny przez okres 24 miesięcy od dnia jego wydania

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 26 ust. 1i ustawy o CIT, jeżeli certyfikat rezydencji nie zawiera okresu ważności, płatnik uwzględnia go przy poborze podatku przez okres kolejnych 12 miesięcy od dnia jego wydania. Okres 24 lub 36 miesięcy nie jest przewidziany w polskich przepisach.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 26 ust. 1i

Pułapka: Częstą pomyłką jest uznanie, że certyfikat rezydencji jest ważny przez dłuższy okres, np. 24 miesiące, podczas gdy ustawodawca przewidział 12 miesięcy.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca odsetki od pożyczki na rzecz spółki powiązanej z siedzibą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Która z poniższych okoliczności powoduje, że zwolnienie z podatku u źródła na podstawie Dyrektywy Rady 2003/49/WE (dyrektywa w sprawie wspólnego systemu opodatkowania odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich) nie ma zastosowania?

a) Spółka powiązana jest rezydentem państwa członkowskiego, ale odsetki są wypłacane za pośrednictwem spółki z państwa trzeciego, która jest ich rzeczywistym beneficjentem, co oznacza, że nie są spełnione warunki dotyczące rzeczywistego beneficjenta, gdyż odsetki trafiają do podmiotu spoza UE, co wyłącza możliwość skorzystania ze zwolnienia. poprawna
b) Spółka powiązana posiada w Polsce zakład, a pożyczka jest faktycznie związana z działalnością tego zakładu, co oznacza, że odsetki są przypisane do zakładu i podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych, jednak dyrektywa nie reguluje opodatkowania dochodów zakładu, lecz odsetek wypłacanych między spółkami, więc nie wyłącza to jej stosowania.
c) Spółka powiązana podlega w państwie członkowskim opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ale korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z tytułu otrzymywanych odsetek, co nie wyłącza stosowania dyrektywy, gdyż zwolnienie to dotyczy podatku dochodowego w państwie rezydencji, a nie podatku u źródła.

Dlaczego tak: Zwolnienie z podatku u źródła na podstawie dyrektywy 2003/49/WE nie ma zastosowania, jeżeli odsetki są wypłacane na rzecz spółki z państwa trzeciego, która nie jest rzeczywistym beneficjentem, lecz pełni rolę pośrednika. W takiej sytuacji nie są spełnione warunki dotyczące rzeczywistego beneficjenta, co wyłącza możliwość skorzystania ze zwolnienia. Wariant pierwszy jest błędny, ponieważ zwolnienie przedmiotowe w państwie rezydencji nie stanowi przeszkody do zastosowania zwolnienia u źródła. Wariant drugi jest błędny, ponieważ odsetki związane z zakładem w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce, ale nie wyłącza to stosowania dyrektywy, która reguluje opodatkowanie odsetek u źródła.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rady 2003/49/WE, art. 1 ust. 1 i art. 2

Pułapka: Należy odróżnić sytuację, gdy odsetki są związane z zakładem, od sytuacji, gdy rzeczywistym beneficjentem jest podmiot z państwa trzeciego.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca odsetki spółce z siedzibą w państwie trzecim (spoza UE/EOG), z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Płatnik nie posiada certyfikatu rezydencji odbiorcy. Jaka będzie konsekwencja dla płatnika?

a) Płatnik powinien pobrać podatek u źródła według stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a następnie wystąpić o zwrot nadpłaty do urzędu skarbowego.
b) Płatnik nie ma obowiązku poboru podatku u źródła, jeżeli odbiorca oświadczy, że jest rezydentem podatkowym państwa, z którym Polska zawarła umowę.
c) Płatnik powinien pobrać podatek u źródła według stawki krajowej, chyba że przed wypłatą uzyska certyfikat rezydencji odbiorcy. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, płatnik może zastosować preferencyjną stawkę podatku u źródła tylko wtedy, gdy posiada certyfikat rezydencji. Brak certyfikatu oznacza, że płatnik musi pobrać podatek według stawki krajowej, a podatnik może później wystąpić o zwrot nadpłaty. Wariant mówiący o braku obowiązku poboru na podstawie oświadczenia jest błędny, gdyż oświadczenie nie zastępuje certyfikatu. Wariant mówiący o poborze według stawki umownej i wystąpieniu o zwrot przez płatnika jest błędny, gdyż płatnik nie może samodzielnie zdecydować o zastosowaniu stawki umownej bez certyfikatu.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 26 ust. 1

Pułapka: Pomylenie roli płatnika i podatnika w mechanizmie zwrotu podatku u źródła.

Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca zagranicznemu podmiotowi należności za usługi doradcze. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody nierezydenta z tytułu świadczeń doradczych podlegają opodatkowaniu ryczałtem w wysokości 20% przychodu. Które z poniższych stanowisk jest prawidłowe w zakresie stosowania tego przepisu?

a) Przepis dotyczy osób fizycznych niemających miejsca zamieszkania w Polsce, które uzyskują przychody z usług doradczych na terytorium Polski; podatek pobiera płatnik z uwzględnieniem właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. poprawna
b) Przepis dotyczy osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w Polsce, które uzyskują przychody z usług doradczych za granicą; podatek pobiera płatnik bez uwzględniania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
c) Przepis dotyczy wszystkich zagranicznych podatników, w tym osób prawnych, które uzyskują przychody z usług doradczych na terytorium Polski; podatek pobiera płatnik według zasad właściwych dla PIT.

Dlaczego tak: Art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy osób fizycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2a, czyli nierezydentów uzyskujących przychody na terytorium Polski. Podatek jest pobierany w formie ryczałtu przez płatnika, ale zgodnie z art. 29 ust. 2 przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co może skutkować brakiem opodatkowania w Polsce. Wariant b błędnie odnosi przepis do polskich rezydentów uzyskujących przychody za granicą i wyłącza znaczenie umów międzynarodowych. Wariant c błędnie rozszerza zakres przepisu na osoby prawne, mimo że art. 29 ustawy o PIT dotyczy osób fizycznych.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 29 ust. 1 pkt 5 i ust. 2

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie zakresu podmiotowego art. 29 ustawy o PIT z zakresem art. 21 ustawy o CIT, który dotyczy osób prawnych.

W jakim terminie podatnik może złożyć wniosek o zwrot podatku u źródła pobranego nadmiernie przez płatnika, gdy podstawa prawna do zwrotu wynika z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania?

a) W terminie 5 lat, liczonym od końca roku kalendarzowego, w którym płatnik pobrał podatek. poprawna
b) W terminie 3 lat, liczonym od końca roku kalendarzowego, w którym płatnik pobrał podatek.
c) W terminie 1 miesiąca, liczonym od dnia, w którym płatnik pobrał podatek u źródła.

Dlaczego tak: Ustawa o CIT nie przewiduje odrębnego, krótszego terminu na złożenie wniosku o zwrot podatku u źródła. Zgodnie z art. 28b ust. 16 ustawy o CIT w zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej, w tym ogólną zasadę przedawnienia zobowiązania podatkowego z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej: 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin 3 lat nie ma oparcia w przepisach, a termin 1 miesiąca jest rażąco za krótki.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 70 § 1 w zw. z art. 28b ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554)

Pułapka: Łatwo pomylić termin na zwrot podatku u źródła z terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W odniesieniu do Konwencji MLI, które z poniższych stwierdzeń dotyczących zakresu jej stosowania jest prawdziwe?

a) Konwencja MLI ma zastosowanie wyłącznie do umów z państwami członkowskimi Unii Europejskiej.
b) Konwencja MLI ma zastosowanie tylko do tych umów, które zostały wskazane przez Polskę w momencie ratyfikacji. poprawna
c) Konwencja MLI ma zastosowanie do wszystkich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę, bez względu na ich treść.

Dlaczego tak: Konwencja MLI nie modyfikuje automatycznie wszystkich umów podatkowych. Państwa strony określają, które umowy mają być objęte jej postanowieniami, składając odpowiednie zastrzeżenia i notyfikacje. Warianty mówiące o wszystkich umowach lub tylko o umowach z UE są błędne, ponieważ zakres Konwencji jest wyznaczany przez wolę państw.

Podstawa prawna: Konwencja MLI, art. 2

Pułapka: Często mylnie zakłada się, że MLI automatycznie zmienia wszystkie umowy - tymczasem konieczna jest notyfikacja.

W przypadku stosowania Konwencji MLI do umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a innym państwem, postanowienia Konwencji, które modyfikują tę umowę, mają skutek:

a) od dnia wskazanego w Konwencji jako dzień rozpoczęcia stosowania, który może być późniejszy niż dzień wejścia w życie Konwencji, a także może być różny dla różnych postanowień poprawna
b) od dnia podpisania Konwencji przez oba państwa, jeżeli oba państwa wyraziły zgodę na jej tymczasowe stosowanie, co wymaga jednak spełnienia dodatkowych warunków proceduralnych
c) od dnia wejścia w życie Konwencji, niezależnie od daty wejścia w życie umowy, co oznacza, że wszystkie postanowienia modyfikujące stosuje się od tego samego dnia

Dlaczego tak: Konwencja MLI określa, że jej postanowienia modyfikujące umowy podatkowe mają skutek od dnia wskazanego jako dzień rozpoczęcia stosowania, który może być różny dla różnych postanowień i może być późniejszy niż dzień wejścia w życie Konwencji. Pierwsza odpowiedź jest błędna, bo skutek nie jest automatycznie od wejścia w życie Konwencji. Trzecia odpowiedź jest błędna, bo podpisanie nie jest wystarczające - konieczna jest ratyfikacja i wejście w życie. Odpowiedź poprawna to b.

Podstawa prawna: Konwencja MLI (Dz.U. 2018 poz. 1369), art. 35 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić wejście w życie Konwencji z dniem rozpoczęcia jej stosowania, które może być odroczone.

W ramach mechanizmu zwrotu podatku u źródła, podatnik, który pobrał podatek według stawki krajowej, może wystąpić o zwrot nadpłaty. Jaki organ jest właściwy do rozpatrzenia wniosku o zwrot podatku u źródła pobranego przez płatnika?

a) Naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla płatnika. poprawna
b) Naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.
c) Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwrot podatku u źródła następuje na wniosek podatnika złożony do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla płatnika. Podobna zasada wynika z art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wariant wskazujący na właściwość naczelnika urzędu skarbowego dla podatnika jest błędny, gdyż ustawodawca przyjął właściwość miejscową według siedziby płatnika. Wariant wskazujący na Szefa Krajowej Administracji Skarbowej jest błędny, gdyż Szef KAS nie jest organem właściwym w sprawach zwrotu podatku u źródła.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 28b ust. 1

Pułapka: Przeniesienie ogólnych zasad właściwości miejscowej na specyficzny mechanizm zwrotu podatku u źródła.

Zgodnie z Dyrektywą Rady 2003/49/WE, które z poniższych należności licencyjnych mogą korzystać ze zwolnienia z podatku u źródła, jeżeli są wypłacane między spółkami powiązanymi z różnych państw członkowskich?

a) Należności licencyjne z tytułu użytkowania know-how, ale tylko wówczas, gdy know-how jest chronione patentem i stanowi przedmiot ochrony prawnej w państwie członkowskim.
b) Należności licencyjne z tytułu użytkowania praw autorskich do oprogramowania komputerowego, jeżeli oprogramowanie to jest przedmiotem prawa autorskiego i jest wykorzystywane w działalności gospodarczej spółki.
c) Należności licencyjne z tytułu użytkowania patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych lub wzorów zdobniczych, jeżeli są one wypłacane między spółkami powiązanymi z różnych państw członkowskich. poprawna

Dlaczego tak: Dyrektywa 2003/49/WE definiuje należności licencyjne jako płatności z tytułu użytkowania patentów, znaków towarowych, wzorów lub wzorów zdobnicznych, a także z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania utworów, oprogramowania komputerowego, know-how itp. Jednak do celów zwolnienia z podatku u źródła istotne jest, aby należności licencyjne były wypłacane między spółkami powiązanymi i mieściły się w definicji. Wariant drugi wskazuje wprost przykłady należności licencyjnych wymienionych w dyrektywie. Wariant pierwszy jest niepełny, ponieważ oprogramowanie komputerowe również jest objęte definicją, ale wariant drugi jest bardziej precyzyjny. Wariant trzeci jest błędny, ponieważ know-how nie musi być chronione patentem, aby stanowić należność licencyjną.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rady 2003/49/WE, art. 2 lit. b

Pułapka: Należy pamiętać, że definicja należności licencyjnych w dyrektywie obejmuje szeroki katalog, ale nie wszystkie płatności z tytułu praw niematerialnych są objęte zwolnieniem - muszą być wypłacane między spółkami powiązanymi.

Zgodnie z dyrektywą Rady 2011/96/UE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie do spółek macierzystych i spółek zależnych różnych państw członkowskich, jakie warunki musi spełniać spółka, aby korzystać ze zwolnienia z podatku u źródła od dywidend wypłacanych przez spółkę zależną?

a) Spółka musi posiadać bezpośrednio co najmniej 25% udziałów w kapitale spółki zależnej przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat, a także być rezydentem podatkowym jednego z państw członkowskich, przy czym forma prawna spółki nie ma znaczenia dla zwolnienia z podatku u źródła.
b) Spółka musi posiadać bezpośrednio co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki zależnej przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat, a także mieć formę prawną wymienioną w załączniku do dyrektywy i być rezydentem podatkowym jednego z państw członkowskich. poprawna
c) Spółka musi posiadać bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25% udziałów w kapitale spółki zależnej przez nieprzerwany okres co najmniej 1 roku, a także mieć formę prawną wymienioną w załączniku do dyrektywy i być rezydentem podatkowym jednego z państw członkowskich.

Dlaczego tak: Dyrektywa 2011/96/UE przewiduje, że spółka macierzysta musi posiadać bezpośrednio co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki zależnej przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat, aby korzystać ze zwolnienia z podatku u źródła od dywidend. Dodatkowo spółka musi mieć formę prawną wymienioną w załączniku do dyrektywy oraz być rezydentem podatkowym państwa członkowskiego. Pozostałe odpowiedzi wskazują błędne progi (25%) lub błędny okres (1 rok), a także błędnie pomijają wymóg formy prawnej lub go deprecjonują.

Podstawa prawna: Dyrektywa Rady 2011/96/UE, art. 2 i 3

Pułapka: Często myli się progi i okresy z innymi przepisami, np. z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z Konwencją MLI, jeżeli państwo będące jej stroną dokonało zastrzeżenia co do mechanizmu konkretnego przepisu, to jakie skutki dla stosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której dotyczy konwencja, wywołuje takie zastrzeżenie?

a) Konwencja MLI nie modyfikuje umowy w zakresie objętym zastrzeżeniem, ale zastrzeżenie to jest bezskuteczne, jeżeli umowa zawiera postanowienia analogiczne do postanowień konwencji.
b) Konwencja MLI modyfikuje umowę w zakresie objętym zastrzeżeniem, ale tylko wtedy, gdy zastrzeżenie zostało zgłoszone przez oba państwa.
c) Konwencja MLI nie ma zastosowania do tej umowy w zakresie objętym zastrzeżeniem, chyba że oba państwa strony umowy dokonały zgodnych notyfikacji. poprawna

Dlaczego tak: Konwencja MLI ma charakter elastyczny - państwa mogą dokonać zastrzeżeń, które wyłączają zastosowanie określonych postanowień konwencji do ich umów podatkowych. Jeżeli państwo dokonało zastrzeżenia co do mechanizmu konkretnego przepisu, to konwencja nie ma zastosowania do umowy w tym zakresie, chyba że oba państwa strony umowy dokonały zgodnych notyfikacji. Odpowiedź mówiąca o modyfikacji umowy w razie zgłoszenia zastrzeżenia przez oba państwa jest błędna, ponieważ zastrzeżenie jednostronne wyłącza stosowanie przepisu, a modyfikacja wymaga zgodnej notyfikacji. Odpowiedź mówiąca o bezskuteczności zastrzeżenia w razie analogicznych postanowień umowy również jest błędna, gdyż zastrzeżenie pozostaje skuteczne niezależnie od treści umowy.

Podstawa prawna: Konwencja MLI (art. 2 ust. 1 lit. a, art. 4 ust. 1, art. 5)

Pułapka: Najczęściej mylnie przyjmuje się, że zastrzeżenie wymaga akceptacji drugiego państwa, podczas gdy wystarczy jednostronna deklaracja.

Zgodnie z Konwencją MLI, która z poniższych opcji określa skutek złożenia zastrzeżenia przez państwo będące stroną Konwencji?

a) Zastrzeżenie powoduje automatyczne wypowiedzenie wszystkich umów podatkowych, których stroną jest to państwo, chyba że druga strona wyrazi sprzeciw.
b) Zastrzeżenie wyłącza stosowanie przepisów Konwencji MLI do umów podatkowych wskazanych przez to państwo, ale tylko w zakresie objętym zastrzeżeniem. poprawna
c) Zastrzeżenie pozwala państwu na jednostronną zmianę postanowień umów podatkowych bez zgody drugiej strony, jeżeli jest to zgodne z prawem wewnętrznym.

Dlaczego tak: Konwencja MLI (Konwencja wielostronna implementująca środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysków) pozwala stronom na złożenie zastrzeżeń, które wyłączają stosowanie określonych postanowień Konwencji do ich umów podatkowych. Zastrzeżenie nie upoważnia do jednostronnej zmiany umów ani nie powoduje ich wypowiedzenia, a jedynie ogranicza zakres stosowania Konwencji w relacji z innymi umawiającymi się państwami. Pozostałe warianty są niezgodne z mechanizmem zastrzeżeń przewidzianym w Konwencji MLI.

Podstawa prawna: Konwencja MLI, art. 28 (zastrzeżenia)

Pułapka: Najczęściej mylnie interpretuje się zastrzeżenia jako prawo do zmiany umów lub jako automatyczne wypowiedzenie umów.

Zgodnie z Konwencją MLI, która z poniższych sytuacji stanowi przykład uzgodnienia, które może być uznane za „niedozwolone korzystanie z postanowień umowy” i podlegać ograniczeniu na mocy zasady ograniczenia korzyści (LOB) lub zasady testu podstawowego celu (PPT)?

a) Spółka z państwa A nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej, została utworzona wyłącznie dla korzyści z umowy A-B i osiąga dochody z państwa B. poprawna
b) Spółka z państwa A prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w państwie A, ma tam uzasadnienie ekonomiczne i osiąga dochody z państwa B na podstawie umowy A-B.
c) Spółka z państwa A jest rezydentem podatkowym w państwie A, a wątpliwość dotyczy wyłącznie miejsca faktycznego zarządu w państwie C przy dochodach z państwa B.

Dlaczego tak: Zasada ograniczenia korzyści (LOB) lub test podstawowego celu (PPT) ma na celu wykluczenie sytuacji, w których uzgodnienie zostało zawarte głównie w celu uzyskania korzyści podatkowych, a nie z uzasadnionych powodów gospodarczych. Spółka utworzona bez rzeczywistej działalności gospodarczej wyłącznie w celu skorzystania z umowy stanowi typowy przypadek niedozwolonego korzystania z postanowień umowy. Wariant b przedstawia sytuację zgodną z celem umowy, ponieważ wskazuje na rzeczywistą działalność i uzasadnienie ekonomiczne. Wariant c dotyczy przede wszystkim kwestii rezydencji lub miejsca faktycznego zarządu, a sama taka wątpliwość nie przesądza jeszcze o niedozwolonym korzystaniu z umowy, chyba że występują dodatkowe okoliczności wskazujące na uzyskanie korzyści jako podstawowy cel uzgodnienia.

Podstawa prawna: Konwencja MLI (Dz.U. 2018 poz. 1369), art. 7 (test podstawowego celu - PPT w ust. 1-2 oraz uproszczona klauzula ograniczenia korzyści - LOB w ust. 8-13)

Pułapka: Należy rozróżnić przypadki, gdy uzgodnienie ma uzasadnienie ekonomiczne, od tych, które są sztuczne i ukierunkowane wyłącznie na uniknięcie opodatkowania.

Zgodnie z Konwencją MLI, w przypadku gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie zawiera postanowienia o klauzuli ograniczenia korzyści (LOB), a państwo - strona Konwencji nie dokonało zastrzeżenia, to Konwencja MLI:

a) nie wprowadza klauzuli LOB, ale nakazuje stosowanie postanowień umowy w sposób, który zapobiega nadużyciom, zgodnie z zasadą celu i przedmiotu umowy poprawna
b) wprowadza automatycznie klauzulę LOB w brzmieniu określonym w Konwencji, jeżeli umowa nie zawiera takiej klauzuli, i to niezależnie od tego, czy państwa dokonały notyfikacji
c) wprowadza klauzulę LOB tylko wtedy, gdy oba państwa uzgodnią to w drodze odrębnego porozumienia, które musi być sporządzone na piśmie i ratyfikowane przez ich parlamenty

Dlaczego tak: Konwencja MLI zawiera postanowienia dotyczące zapobiegania nadużyciom, w tym tzw. principal purpose test (PPT), które mają być stosowane do umów objętych Konwencją, chyba że państwo zgłosi zastrzeżenie. Jeśli umowa nie zawiera klauzuli LOB, Konwencja nie wprowadza jej automatycznie, lecz zobowiązuje do stosowania testu PPT. Pierwsza odpowiedź jest błędna, bo nie ma automatycznego wprowadzenia LOB. Druga odpowiedź jest błędna, bo nie wymaga odrębnego porozumienia - Konwencja działa na podstawie notyfikacji.

Podstawa prawna: Konwencja MLI (Dz.U. 2018 poz. 1369), art. 7

Pułapka: Łatwo pomylić test PPT z klauzulą LOB; Konwencja MLI preferuje PPT, a LOB jest opcjonalny.