Spółka z siedzibą w Polsce wypłaca zagranicznemu podmiotowi należności za usługi doradcze. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody nierezydenta z tytułu świadczeń doradczych podlegają opodatkowaniu ryczałtem w wysokości 20% przychodu. Które z poniższych stanowisk jest prawidłowe w zakresie stosowania tego przepisu?

Dlaczego tak: Art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy osób fizycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2a, czyli nierezydentów uzyskujących przychody na terytorium Polski. Podatek jest pobierany w formie ryczałtu przez płatnika, ale zgodnie z art. 29 ust. 2 przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co może skutkować brakiem opodatkowania w Polsce. Wariant b błędnie odnosi przepis do polskich rezydentów uzyskujących przychody za granicą i wyłącza znaczenie umów międzynarodowych. Wariant c błędnie rozszerza zakres przepisu na osoby prawne, mimo że art. 29 ustawy o PIT dotyczy osób fizycznych.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 29 ust. 1 pkt 5 i ust. 2

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie zakresu podmiotowego art. 29 ustawy o PIT z zakresem art. 21 ustawy o CIT, który dotyczy osób prawnych.