- a) proporcjonalnego odliczenia - od podatku od łącznych dochodów odlicza się podatek zapłacony w Norwegii, do limitu części podatku przypadającej na te przychody. poprawna
- b) wyłączenia z progresją - przychody byłyby zwolnione w Polsce, lecz wpływałyby na stawkę podatku dla pozostałych dochodów.
- c) wyłączenia bez progresji - przychody byłyby zwolnione w Polsce i pomijane przy opodatkowaniu pozostałych dochodów.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zna progresji, a dochody zagraniczne polskiego podatnika łączy się z krajowymi. Zgodnie z art. 20 ust. 1 od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie, przy czym odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą. Jest to metoda proporcjonalnego odliczenia. Zwolnienie dochodu zagranicznego (wyłączenie) wymagałoby wyraźnego postanowienia umowy międzynarodowej, do którego odsyła art. 17 ust. 1 pkt 3, a wariant „wyłączenia z progresją” opisuje mechanizm właściwy podatkowi od osób fizycznych.
Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 20 ust. 1
Pułapka: Należy rozróżnić przypadki, gdy dochód zagraniczny jest zwolniony w Polsce (wtedy stosuje się metodę wyłączenia) od przypadków, gdy dochód jest tylko opodatkowany za granicą, ale nie jest zwolniony w Polsce (wtedy stosuje się metodę odliczenia proporcjonalnego).