Symulacja części pisemnej

Egzamin próbny

1. Pytanie 1

   Który z poniższych organów Krajowej Administracji Skarbowej jest uprawniony do żądania od agenta rozliczeniowego informacji o transakcjach płatniczych akceptanta, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa naruszenia przepisów prawa, których przestrzeganie podlega kontroli celno-skarbowej?

   Warianty odpowiedzi

   a) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w związku z wymianą informacji podatkowych, gdy ma uprawdopodobnione dane o naruszeniu przez akceptanta b) Dyrektor izby administracji skarbowej, w związku z postępowaniem podatkowym, gdy ma informacje o możliwym naruszeniu przepisów podatkowych c) Naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego, w związku z czynnościami analitycznymi, gdy ma uprawdopodobnione informacje

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 49aa ust. 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego może żądać od agenta rozliczeniowego informacji o transakcjach płatniczych akceptanta, jeżeli w związku z prowadzonymi czynnościami analitycznymi posiada uprawdopodobnione informacje o możliwości naruszenia przepisów prawa, których przestrzeganie podlega kontroli celno-skarbowej. Dyrektor izby administracji skarbowej nie ma takich uprawnień na podstawie tego przepisu. Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie jest wymieniony w tym przepisie jako podmiot uprawniony do żądania tych informacji.

   Podstawa prawna: Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2025 poz. 1131), art. 49aa

2. Pytanie 2

   Pan Kowalski, zaliczony do I grupy podatkowej, otrzymał w drodze darowizny od swojego ojca w dniu 15 marca 2026 r. środki pieniężne w wysokości 50 000 zł. Nie zgłosił tego faktu w terminie. W dniu 20 września 2026 r., w toku postępowania podatkowego, powołał się na okoliczność dokonania tej darowizny. Należny podatek nie został zapłacony. Jaką stawką zostanie opodatkowana ta darowizna?

   Warianty odpowiedzi

   a) Stawka 7% dotyczy nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych przez zasiedzenie, a nie ujawnionej w toku postępowania darowizny środków pieniężnych od ojca. b) Stawka 20% dotyczy darowizny, na którą podatnik powołał się przed organem w toku postępowania, jeżeli należny podatek nie został wcześniej zapłacony. c) Stawka 3% dotyczy zwykłego rozliczenia w I grupie podatkowej w odpowiednim przedziale podstawy, a nie sytuacji powołania się na niezgłoszoną darowiznę w toku postępowania.

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze darowizny podlega opodatkowaniu według stawki 20%, jeżeli obowiązek podatkowy powstał wskutek powołania się podatnika przed organem podatkowym w toku postępowania podatkowego na okoliczność dokonania tej darowizny, a należny podatek nie został zapłacony. W opisanej sytuacji Pan Kowalski powołał się na darowiznę w toku postępowania podatkowego, a podatek nie został zapłacony, zatem zastosowanie ma stawka 20%. Stawka 3% odnosi się do zwykłego opodatkowania w I grupie podatkowej w odpowiednim przedziale podstawy opodatkowania, ale w tym przypadku pierwszeństwo ma szczególna stawka 20%. Stawka 7% dotyczy nabycia w drodze zasiedzenia, co nie ma tu miejsca.

   Podstawa prawna: Ustawa o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. 2026 poz. 478), art. 15 ust. 4

3. Pytanie 3

   Osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce (rezydent) nabywa od nierezydenta z kraju trzeciego wierzytelność, której wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych. Zgodnie z ustawą - Prawo dewizowe, czynność ta:

   Warianty odpowiedzi

   a) nie podlega ograniczeniom, ponieważ nabywanie takich wierzytelności od nierezydentów z krajów trzecich pozostaje poza zakresem zezwoleń dewizowych b) podlega ograniczeniom, ponieważ nabywanie takich wierzytelności od nierezydentów z krajów trzecich wymaga zezwolenia dewizowego niezależnie od waluty c) podlega ograniczeniom wyłącznie wtedy, gdy wierzytelność jest wyrażona w walucie obcej, natomiast wierzytelność w złotych można nabyć bez zezwolenia

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 9 pkt 7 lit. f ustawy - Prawo dewizowe, nabywanie przez rezydentów wierzytelności i innych praw, których wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych, zbywanych przez nierezydentów z krajów trzecich, podlega ograniczeniom. Ograniczenie to nie jest uzależnione od waluty wierzytelności. Zatem czynność podlega ograniczeniom i wymaga zezwolenia dewizowego.

   Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 9 pkt 7 lit. f

4. Pytanie 4

   Podatnik prowadzący działalność gospodarczą ma zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ podatkowy wydał decyzję o zabezpieczeniu na majątku wspólnym podatnika i jego małżonki. Która z poniższych sytuacji jest zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej?

   Warianty odpowiedzi

   a) Zabezpieczenie na majątku wspólnym wymaga zgody małżonka podatnika. b) Zabezpieczenie na majątku wspólnym może być dokonane tylko wtedy, gdy podatnik pozostaje w związku małżeńskim przez co najmniej rok. c) Zabezpieczenie na majątku wspólnym może być dokonane, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane.

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane. Przepis nie wymaga zgody małżonka, ani nie wprowadza warunku minimalnego czasu trwania związku małżeńskiego. Wystarczające jest istnienie uzasadnionej obawy, że zobowiązanie nie zostanie wykonane, np. gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań lub zbywa majątek.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 33 § 1

5. Pytanie 5

   Przepis ustawy podatkowej może być interpretowany na dwa sposoby. Wykładnia językowa prowadzi do wniosku, że podatnik nie jest zobowiązany do zapłaty podatku, natomiast wykładnia celowościowa wskazuje, że obowiązek taki istnieje. Organ podatkowy, stosując reguły wykładni, powinien:

   Warianty odpowiedzi

   a) Zastosować wykładnię celowościową, jeżeli wykładnia językowa prowadzi do absurdalnych konsekwencji. b) Zawsze zastosować wykładnię językową, ponieważ ma ona pierwszeństwo przed innymi rodzajami wykładni. c) Rozstrzygnąć wątpliwości na korzyść podatnika, jeżeli nadal nie można ich usunąć.

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   W polskiej praktyce wykładnia językowa ma pierwszeństwo, ale nie jest bezwzględna - można ją odrzucić, gdy prowadzi do absurdalnych konsekwencji. Jednak w opisanym przypadku, jeśli po zastosowaniu wszystkich rodzajów wykładni wątpliwości pozostają niedające się usunąć, należy zastosować zasadę z art. 2a Ordynacji podatkowej i rozstrzygnąć je na korzyść podatnika. Pierwszy wariant jest niepełny, bo nie uwzględnia konieczności rozstrzygnięcia wątpliwości na korzyść podatnika, drugi jest błędny, bo wykładnia językowa nie ma zawsze bezwzględnego pierwszeństwa.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 2a

Po arkuszu wróć do słabych dziedzin

Wynik jednego arkusza mówi dokładnie tyle, ile mówi jeden pomiar.

Wartość ma dopiero to, co zrobisz z listą pytań, które poszły źle: powrót do tej dziedziny w bazie albo do zestawu z tego samego zakresu.