Wymiana informacji podatkowych

Wymiana informacji podatkowych na wniosek, z urzędu i automatyczna, raportowanie przez instytucje finansowe, informacja o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów, raportowanie schematów transgranicznych, obowiązki operatorów platform, tajemnica i ochrona przekazywanych danych.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 4b ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 66 pytań.

Raportująca instytucja finansowa przekazuje informację o rachunku raportowanym, na którym znajdują się środki pieniężne w walucie obcej. W celu określenia salda rachunku w walucie, w której ma być sporządzona informacja, instytucja przelicza saldo według kursu:

a) średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia informacji o rachunkach raportowanych, zgodnie z obowiązującymi przepisami
b) średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja poprawna
c) kursu kupna walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na koniec roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja, według tabeli kursów

Dlaczego tak: Przeliczenia salda lub wartości rachunku dokonuje się według tabeli kursów średnich ogłoszonej przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja. Kurs na dzień sporządzenia informacji lub kurs kupna nie są stosowane - przepis jednoznacznie wskazuje kurs średni z ostatniego dnia roboczego roku.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 35 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić moment przeliczenia z dniem przekazania informacji - przepis nakazuje użycie kursu z końca roku, nie z dnia sporządzenia raportu.

Raportująca instytucja finansowa przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o rachunkach raportowanych za okres roku kalendarzowego w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego. Który z wymienonych przypadków zwalnia instytucję z obowiązku przekazania tej informacji?

a) Raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikowała żadnych rachunków raportowanych poprawna
b) Raportująca instytucja finansowa korzysta z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków należytej staranności
c) Raportująca instytucja finansowa jest polską instytucją finansową będącą zwolnionym przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków raportowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się, czyli nie ma obowiązku przekazania informacji. Korzystanie z usług innych podmiotów nie zwalnia z obowiązku przekazania informacji, a odpowiedzialność ponosi instytucja (art. 29). Zwolnione przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania jest co prawda wyłączone z obowiązków na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 4, ale to wyłączenie dotyczy całego działu III, więc nie jest to „przypadek zwalniający z obowiązku przekazania informacji” w rozumieniu art. 33 ust. 4, lecz szersze wyłączenie.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 33 ust. 4

Pułapka: Należy odróżnić wyłączenie z art. 32 (dotyczy podmiotów) od braku obowiązku z art. 33 ust. 4 (dotyczy braku rachunków).

Raportująca instytucja finansowa, w celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych, sumuje wszystkie rachunki finansowe prowadzone przez nią lub podmiot powiązany. Który warunek musi być spełniony, aby doszło do takiego sumowania?

a) Systemy informatyczne raportującej instytucji finansowej muszą łączyć rachunki finansowe przez odniesienie do elementu danych, takiego jak numer klienta lub TIN, oraz pozwalać na sumowanie sald lub wartości rachunków. poprawna
b) Raportująca instytucja finansowa musi uzyskać zgodę posiadacza rachunku na sumowanie jego rachunków z rachunkami innych posiadaczy, a także zapewnić, że dane są przetwarzane zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych.
c) Podmiot powiązany musi wyrazić pisemną zgodę na udostępnienie danych o rachunkach finansowych prowadzonych przez ten podmiot, a także potwierdzić, że rachunki są prowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Dlaczego tak: Art. 40 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że raportująca instytucja finansowa sumuje rachunki finansowe, ale wyłącznie w zakresie, w jakim systemy informatyczne tej instytucji łączą rachunki przez odniesienie do elementu danych (np. numer klienta lub TIN) oraz pozwalają na sumowanie sald lub wartości. Warunki te są kumulatywne. Wariant dotyczący zgody posiadacza rachunku jest błędny, gdyż ustawa nie wymaga zgody posiadacza na sumowanie. Wariant dotyczący pisemnej zgody podmiotu powiązanego również jest błędny, gdyż ustawa nie przewiduje takiej zgody. Dodatkowo, warianty błędne zawierają sformułowania o ochronie danych osobowych i potwierdzeniu zgodności z przepisami, które nie wynikają z ustawy i nie stanowią warunku sumowania.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 40 ust. 1

Pułapka: Należy pamiętać, że sumowanie jest dozwolone tylko wtedy, gdy systemy informatyczne spełniają obie przesłanki z art. 40 ust. 1.

Raportująca instytucja finansowa, w przypadku gdy beneficjent pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty nie jest właścicielem beneficjentem, przyjmuje, że nie jest on osobą raportowaną, i nie traktuje rachunku finansowego posiadanego przez tego beneficjenta jako rachunku raportowanego. Kiedy instytucja finansowa ma powody sądzić, że beneficjent jest osobą raportowaną?

a) Gdy beneficjent otrzymał świadczenie z tytułu śmierci w wysokości przekraczającej 1 000 000 dolarów amerykańskich, a instytucja finansowa nie posiada informacji o jego rezydencji podatkowej.
b) Gdy z informacji zgromadzonych przez instytucję finansową i związanych z beneficjentem wynika, że występują przesłanki określone w art. 50 ust. 2 ustawy. poprawna
c) Gdy beneficjent jest rezydentem państwa uczestniczącego, a instytucja finansowa nie posiada jego aktualnego adresu, co uniemożliwia weryfikację statusu raportowanego.

Dlaczego tak: Art. 48 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że instytucja finansowa ma powody sądzić, że beneficjent jest osobą raportowaną, jeżeli z informacji zgromadzonych przez instytucję i związanych z beneficjentem wynika, że występują przesłanki określone w art. 50 ust. 2. Wariant dotyczący wysokości świadczenia jest błędny, gdyż ustawa nie wiąże z kwotą świadczenia domniemania, że beneficjent jest osobą raportowaną. Wariant dotyczący rezydencji i braku adresu jest również błędny, gdyż sam brak adresu nie jest przesłanką z art. 50 ust. 2.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 48 ust. 2

Pułapka: Należy pamiętać, że domniemanie, iż beneficjent jest osobą raportowaną, opiera się na przesłankach z art. 50 ust. 2, a nie na innych okolicznościach.

Raportująca instytucja finansowa, w ramach procedur należytej staranności wobec istniejących rachunków o wysokiej wartości, jest obowiązana do wyszukania w posiadanych elektronicznych bazach danych przesłanek wskazujących na powiązanie rachunku z państwem uczestniczącym lub państwem trzecim. Która z poniższych przesłanek nie jest wymieniona w ustawie jako podlegająca wyszukaniu elektronicznemu?

a) aktualny adres korespondencyjny lub adres zamieszkania, w tym skrytka pocztowa, w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim
b) informacja o posiadaniu przez posiadacza rachunku nieruchomości położonej w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim poprawna
c) numer telefonu w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim i brak numeru telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej

Dlaczego tak: Art. 50 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wymienia przesłanki, które raportująca instytucja finansowa ma wyszukać elektronicznie, takie jak aktualny adres korespondencyjny, numer telefonu, stałe zlecenia przelewu, pełnomocnictwa czy polecenie przechowywania poczty. Informacja o posiadaniu nieruchomości za granicą nie jest ujęta w tym katalogu, zatem nie podlega wyszukaniu w ramach tej procedury. Pozostałe przesłanki są zgodne z treścią przepisu.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 50 ust. 2

Pułapka: Katalog przesłanek z art. 50 ust. 2 jest zamknięty, a posiadanie nieruchomości jest często mylnie uznawane za przesłankę, podczas gdy ustawa jej nie wymienia.

Raportująca instytucja finansowa, w związku z powzięciem wątpliwości co do poprawności danych zawartych w złożonym oświadczeniu o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności. Do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta:

a) zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej poprawna
b) wyłącznie państwa, co do którego ma podstawy sądzić, że posiadacz rachunku stał się jego rezydentem na skutek zmiany okoliczności
c) państwa, w którym znajduje się siedziba raportującej instytucji finansowej

Dlaczego tak: Art. 47 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu 90 dni stosuje się traktowanie zarówno według pierwotnego oświadczenia, jak i państwa, co do którego instytucja ma podstawy sądzić, że posiadacz stał się jego rezydentem. Wariant dotyczący wyłącznie nowego państwa jest przedwczesny, a wariant dotyczący siedziby instytucji nie ma oparcia w przepisach.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 47 ust. 2

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że w okresie 90 dni obowiązuje pierwotne oświadczenie, a dopiero po jego bezskutecznym upływie następuje kumulatywne traktowanie rezydencji.

Raportująca instytucja finansowa, wykonując obowiązki wynikające z automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych, może korzystać z usług innych podmiotów. Które czynności mogą być powierzone takiemu podmiotowi?

a) Przekazywanie Szefowi KAS informacji o rachunkach raportowanych, jeżeli podmiot zapewnia poufność i ochronę danych.
b) Stosowanie procedur należytej staranności oraz gromadzenie dokumentacji, bez przekazywania informacji Szefowi KAS. poprawna
c) Pełny zakres obowiązków, łącznie z przekazywaniem informacji, gdy podmiot ma siedzibę w państwie członkowskim UE.

Dlaczego tak: Ustawa pozwala raportującej instytucji finansowej korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz o rachunkach nieudokumentowanych. Odpowiedzialność za wykonanie obowiązków ponosi zawsze raportująca instytucja finansowa.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 29

Pułapka: Przepis wprost wyłącza możliwość powierzenia przekazywania informacji, więc warianty dopuszczające taką możliwość są błędne.

Spółka z o.o. Alpha uzgodniła schemat podatkowy transgraniczny z promotorem. Zgodnie z przepisami, obowiązek przekazania informacji o tym schemacie ciąży na spółce Alpha, która widnieje wyżej na liście określonej w § 4 rozporządzenia w sprawie informacji o schematach podatkowych. Który z podmiotów jest zwolniony z obowiązku przekazania informacji o tym samym schemacie podatkowym transgranicznym, jeżeli udowodni, że informacja została przekazana przez spółkę Alpha?

a) Wspomagający uczestniczący w schemacie, który wykaże przekazanie informacji przez spółkę Alpha jako korzystającego wyżej na liście.
b) Promotor uczestniczący w uzgodnieniu, który wykaże przekazanie informacji przez spółkę Alpha jako korzystającego wyżej na liście.
c) Pozostali korzystający objęci tym schematem, którzy wykażą przekazanie informacji przez spółkę Alpha jako korzystającego wyżej na liście. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86c § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa, jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym schemacie podatkowym transgranicznym, obowiązek ten podlega wykonaniu przez korzystającego, który widnieje wyżej na liście: najpierw korzystający, który uzgodnił schemat z promotorem lub wspomagającym, następnie korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu. Pozostali korzystający są zwolnieni z tego obowiązku, jeżeli udowodnią, że informacja o tym schemacie została przekazana przez tego korzystającego, w szczególności poprzez przedstawienie potwierdzenia nadania NSP. Zwolnienie dotyczy zatem pozostałych korzystających, a nie promotora czy wspomagającego.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86c § 4

Pułapka: Częstym błędem jest przenoszenie zwolnienia na promotora lub wspomagającego, podczas gdy przepis dotyczy wyłącznie korzystających.

Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie prowadzi rachunek bankowy w polskim banku. Bank jako raportująca instytucja finansowa ustala, że spółka jest pasywnym NFE, a jej jedynym udziałowcem jest osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Niemczech. W celu identyfikacji tej osoby jako osoby kontrolującej, bank dla nowego rachunku podmiotu może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej tej osoby:

a) oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę lub przez tę osobę kontrolującą poprawna
b) dowód w postaci dokumentu potwierdzający rezydencję podatkową osoby kontrolującej, bez względu na istnienie wątpliwości co do jego poprawności
c) wyłącznie oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, w odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej osoby kontrolującej pasywny NFE oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo takiej osoby kontrolującej. Wariant zakładający wyłącznie oświadczenie spółki jest zbyt wąski, a wariant dopuszczający dowód w postaci dokumentu bez badania wątpliwości jest niezgodny z art. 44 ust. 1, który nakazuje nieprzyjmowanie takich dokumentów w razie wątpliwości co do ich poprawności i rzetelności.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 44 ust. 2

Pułapka: Trzeba pamiętać, że dla nowych rachunków podmiotów dopuszczalne jest oświadczenie zarówno posiadacza rachunku, jak i osoby kontrolującej, a nie wyłącznie jednego z nich.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, będąca operatorem platformy cyfrowej, w 2025 roku umożliwiła sprzedającemu będącemu osobą fizyczną z Niemiec sprzedaż towarów za pośrednictwem tej platformy. Sprzedający dokonał w tym roku ponad 500 transakcji na łączną kwotę 30 000 euro. Czy spółka podlega obowiązkowi raportowania informacji o sprzedającym Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, a jeśli tak, to w jakim terminie?

a) Nie, spółka nie podlega obowiązkowi raportowania, ponieważ przekroczenie 25 000 euro wynagrodzenia wyłącza sprzedającego z raportowania niezależnie od liczby transakcji.
b) Nie, spółka podlegałaby raportowaniu wyłącznie wobec sprzedających mających miejsce zamieszkania w Polsce, więc sprzedający z Niemiec nie jest objęty informacją do Szefa KAS.
c) Tak, spółka podlega obowiązkowi raportowania, a informację o sprzedającym przekazuje Szefowi KAS do 31 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, w którym powstał obowiązek. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 75b ust. 1 uwip operator platformy ma obowiązek raportowania informacji o sprzedających podlegających raportowaniu. Dotyczy to m.in. osób fizycznych, które w roku kalendarzowym dokonały co najmniej 30 transakcji sprzedaży towarów lub uzyskały wynagrodzenie przekraczające równowartość 2 000 euro. Sprzedający z Niemiec dokonał ponad 500 transakcji na łączną kwotę 30 000 euro, więc spełnia progi raportowania. Przekroczenie 25 000 euro nie wyłącza obowiązku, a rezydencja w Niemczech nie eliminuje raportowania przez polskiego operatora. Informację przekazuje się do końca miesiąca następującego po zakończeniu okresu sprawozdawczego, czyli co do zasady do 31 stycznia roku następnego. Polski operator przekazuje informację Szefowi KAS, który następnie wymienia ją z właściwym państwem, w tym przypadku z Niemcami.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 75b ust. 1

Pułapka: Błędne założenie, że obowiązek raportowania zależy od rezydencji sprzedającego w Polsce lub że wysoka kwota transakcji wyłącza obowiązek - progi działają odwrotnie.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce posiada rachunek bankowy w polskim banku. Saldo na rachunku wynosi 800 000 USD. Bank, jako raportująca instytucja finansowa, stosuje procedury należytej staranności. Które z poniższych działań bank jest obowiązany podjąć w celu ustalenia, czy spółka jest osobą raportowaną?

a) Bank może uznać spółkę za osobę raportowaną wyłącznie na podstawie adresu siedziby ujawnionego w dokumentacji rachunku, jeżeli adres wskazuje państwo uczestniczące w wymianie informacji podatkowych.
b) Bank może przyjąć oświadczenie o rezydencji podatkowej spółki albo, przy osobie kontrolującej pasywny NFE, oświadczenie posiadacza rachunku lub tej osoby, jeżeli jest zgodne z informacjami banku. poprawna
c) Bank może przyjąć oświadczenie o rezydencji podatkowej spółki na podstawie samego zapewnienia o prawdziwości danych, bez porównywania go z innymi informacjami zgromadzonymi przez bank.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, w odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa może przyjąć oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku lub, w celu ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą raportowaną, oświadczenie posiadacza rachunku albo tej osoby kontrolującej. Oświadczenie może być przyjęte, jeżeli nie jest sprzeczne z innymi informacjami posiadanymi przez bank. Sam adres siedziby nie jest wystarczającą podstawą do uznania spółki za osobę raportowaną, a bank nie może pomijać porównania oświadczenia z posiadanymi informacjami ani przyjmować go wyłącznie na podstawie zapewnienia o prawdziwości danych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 44 ust. 2

Pułapka: Należy odróżnić procedury dla nowych rachunków podmiotów od procedur dla rachunków indywidualnych.

Spółka z siedzibą w Polsce, będąca raportującą instytucją finansową, powierzyła podmiotowi zewnętrznemu wykonywanie obowiązków w zakresie stosowania procedur należytej staranności oraz gromadzenia dokumentacji. Który z podmiotów ponosi odpowiedzialność za wykonanie tych obowiązków wobec Szefa Krajowej Administracji Skarbowej?

a) raportująca instytucja finansowa, mimo powierzenia czynności podmiotowi zewnętrznemu poprawna
b) solidarnie raportująca instytucja finansowa i podmiot zewnętrzny, jeśli tak stanowi umowa
c) wyłącznie podmiot zewnętrzny, ponieważ faktycznie stosuje procedury i gromadzi dokumentację

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 29 ustawy raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w dziale III, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Odpowiedzialność za wykonanie obowiązków ponosi zawsze raportująca instytucja finansowa, niezależnie od treści umowy z podmiotem zewnętrznym. Wariant przypisujący odpowiedzialność wyłącznie podmiotowi zewnętrznemu jest błędny, bo przepis nie przewiduje przeniesienia odpowiedzialności na podmiot wykonujący czynności. Wariant o odpowiedzialności solidarnej jest również błędny, gdyż ustawa nie wprowadza solidarności, a odpowiedzialność spoczywa wyłącznie na instytucji finansowej. Podmiot zewnętrzny może być zobowiązany umownie do wykonywania czynności, ale nie przejmuje odpowiedzialności ustawowej. Instytucja finansowa pozostaje odpowiedzialna za należyte wykonanie obowiązków, nawet jeśli powierzyła ich wykonanie innemu podmiotowi.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 29

Pułapka: Łatwo pomylić odpowiedzialność za wykonanie obowiązków z możliwością zlecenia czynności technicznych podmiotowi zewnętrznemu - odpowiedzialność zawsze pozostaje po stronie instytucji finansowej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, działając na wniosek właściwego organu państwa obcego, może wystąpić do sądu okręgowego o udzielenie zabezpieczenia informacji objętych tajemnicą skarbową przed ich przekazaniem. W tym celu Szef KAS występuje z wnioskiem do sądu, który rozpoznaje go w postępowaniu nieprocesowym. Zgodnie z ustawą o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, sąd rozpoznaje ten wniosek w terminie:

a) 14 dni od dnia wpływu wniosku poprawna
b) 7 dni od dnia wpływu wniosku
c) 30 dni od dnia wpływu wniosku

Dlaczego tak: Przepisy ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowią, że sąd okręgowy rozpoznaje wniosek Szefa KAS o udzielenie zabezpieczenia w terminie 14 dni od dnia jego wpływu. Termin 7 dni jest zbyt krótki, a termin 30 dni - zbyt długi, gdyż ustawa przewiduje właśnie 14-dniowy termin na rozpoznanie wniosku w postępowaniu nieprocesowym.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 77 ust. 2

Pułapka: Często mylnie przyjmuje się termin 7 dni, charakterystyczny dla innych postępowań, np. w sprawach skarg na bezczynność organu.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do przekazującego informacje o schematach podatkowych o ich uzupełnienie lub wyjaśnienie wątpliwości co do ich treści. Kiedy może to nastąpić?

a) Dopiero po nadaniu NSP, także gdy wyjaśnienia miałyby służyć automatycznej wymianie informacji o schematach podatkowych transgranicznych, na podstawie art. 86h § 1 Ordynacji podatkowej.
b) Przed albo po nadaniu NSP, także gdy wyjaśnienia mają służyć automatycznej wymianie informacji o schematach podatkowych transgranicznych, na podstawie art. 86h § 1 Ordynacji podatkowej. poprawna
c) Tylko przed nadaniem NSP, aby uzupełnienia i wyjaśnienia zostały uzyskane przed rejestracją informacji w systemie MDR, na podstawie art. 86h § 1 Ordynacji podatkowej.

Dlaczego tak: Art. 86h § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa stanowi, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do przekazującego informacje na podstawie przepisów niniejszego rozdziału o ich uzupełnienie lub wyjaśnienie wątpliwości co do ich treści zarówno przed, jak i po nadaniu NSP, w szczególności w celu automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych transgranicznych. Możliwość ta nie jest ograniczona ani do etapu przed rejestracją, ani do etapu po nadaniu NSP. Warianty zawężające tę możliwość tylko do jednego etapu są błędne.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86h § 1

Pułapka: Częstym błędem jest przekonanie, że uzupełnienie lub wyjaśnienie może nastąpić tylko przed nadaniem NSP, podczas gdy przepis wprost dopuszcza obie możliwości.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej otrzymał od polskiej spółki informację o grupie podmiotów za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2025 r. W jakim terminie Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest obowiązany przekazać te informacje właściwym organom państw członkowskich w drodze automatycznej wymiany?

a) W terminie 12 miesięcy od końca sprawozdawczego roku obrotowego grupy, czyli do dnia 31 grudnia 2026 r.
b) W terminie 15 miesięcy od otrzymania informacji od spółki, czyli od daty jej wpływu do Szefa KAS.
c) W terminie 15 miesięcy od końca sprawozdawczego roku obrotowego grupy, czyli do dnia 31 marca 2027 r. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 88 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, informacje o grupie podmiotów są przekazywane za pomocą środków komunikacji elektronicznej w terminie 15 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów, której dotyczy informacja. Termin biegnie od końca roku obrotowego, a nie od dnia otrzymania informacji. Dla roku obrotowego kończącego się 31 grudnia 2025 r. termin upływa 31 marca 2027 r.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 88 ust. 2

Pułapka: Pomylenie momentu rozpoczęcia biegu terminu: od końca roku obrotowego, a nie od dnia otrzymania informacji.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w związku z naruszeniem ochrony danych w państwie członkowskim, może zawiesić wymianę informacji podatkowych z tym państwem. Kiedy może to uczynić?

a) W trybie natychmiastowym, gdy naruszenia nie można niezwłocznie powstrzymać, a dalsza wymiana stwarza poważne ryzyko dla praw i wolności osób fizycznych. poprawna
b) Dopiero po wyczerpaniu środków naprawczych, odczekaniu 30 dni od zgłoszenia naruszenia Komisji Europejskiej i uzyskaniu pozytywnej opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
c) Wyłącznie po uprzedniej zgodzie Komisji Europejskiej, zakończeniu postępowania wyjaśniającego i zatwierdzeniu planu naprawczego przedstawionego przez to państwo.

Dlaczego tak: Ustawa wprost przewiduje możliwość zawieszenia wymiany w trybie natychmiastowym, gdy naruszenie ochrony danych nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane. Nie jest wymagana zgoda Komisji Europejskiej, opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, odczekanie 30 dni ani uprzednie wyczerpanie środków naprawczych. Dodatkowo, zawieszenie jest dopuszczalne, gdy dalsza wymiana stwarza poważne ryzyko dla praw i wolności osób fizycznych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6c ust. 2

Pułapka: Można błędnie uznać, że konieczna jest zgoda Komisji, ale ustawa przewiduje jedynie powiadomienie Komisji i państwa członkowskiego o zawieszeniu.

W celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych posiadanych przez osobę na potrzeby ustalenia, czy rachunek finansowy jest rachunkiem o wysokiej wartości, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do sumowania wszystkich rachunków finansowych, o których opiekun klienta wie lub co do których ma podstawy sądzić, że są one bezpośrednio lub pośrednio przez tę samą osobę założone, posiadane lub kontrolowane. Które rachunki są wyłączone z tego obowiązku?

a) Rachunki o niskiej wartości.
b) Rachunki wspólne.
c) Rachunki powiernicze. poprawna

Dlaczego tak: Art. 41 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wprost wskazuje, że raportująca instytucja finansowa sumuje wszystkie rachunki finansowe, z wyjątkiem rachunków powierniczych. Zatem rachunki powiernicze są wyłączone z obowiązku sumowania. Rachunki o niskiej wartości nie są wyłączone na mocy tego przepisu, a rachunki wspólne również nie są wyłączone - przeciwnie, zgodnie z art. 40 ust. 2 współposiadaczowi przypisuje się całe saldo rachunków wspólnych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 41

Pułapka: Należy zwrócić uwagę na wyraźny wyjątek dotyczący rachunków powierniczych, który nie obejmuje innych kategorii rachunków.

W którym przypadku wymiana informacji podatkowych z urzędu nie obejmuje przekazania informacji?

a) Gdy organ podatkowy jednego państwa otrzymał wniosek o wymianę informacji od drugiego państwa. poprawna
b) Gdy organ podatkowy jednego państwa podejrzewa, że podatnik w drugim państwie uzyskuje nieopodatkowane dochody.
c) Gdy organ podatkowy jednego państwa ma informacje, które mogą być istotne dla wymiaru podatku w drugim państwie.

Dlaczego tak: Wymiana informacji z urzędu następuje z inicjatywy organu podatkowego, bez uprzedniego wniosku, gdy uzna on, że informacje mogą być istotne dla drugiego państwa. Przekazanie informacji w odpowiedzi na wniosek jest natomiast wymianą na wniosek, a nie z urzędu. Zatem sytuacja, w której organ otrzymał wniosek, nie stanowi wymiany z urzędu, lecz wymianę na wniosek. Pozostałe dwie sytuacje opisują przypadki, w których organ działa z własnej inicjatywy, co kwalifikuje je jako wymianę z urzędu.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 7

Pułapka: Należy odróżnić wymianę z urzędu od wymiany na wniosek - kluczowy jest brak wniosku, a nie samo znaczenie informacji.

W którym terminie Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwym organom informacje o grupie podmiotów otrzymane na podstawie art. 83 ust. 1 i art. 84 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

a) W terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów.
b) W terminie 18 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów.
c) W terminie 15 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 88 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, informacje o grupie podmiotów są przekazywane za pomocą środków komunikacji elektronicznej w terminie 15 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów. Wariant 12-miesięczny jest błędny, gdyż jest to termin właściwy dla innych informacji, np. dotyczących schematów podatkowych. Wariant 18-miesięczny również jest błędny, gdyż ustawa przewiduje krótszy termin.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 88 ust. 2

Pułapka: Termin 15 miesięcy łatwo pomylić z terminem 12 miesięcy obowiązującym dla innych informacji, np. dotyczących interpretacji podatkowych.

W przypadku naruszenia ochrony danych w związku z ich przetwarzaniem przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na potrzeby wykonywania zadań wynikających z ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, Szef Krajowej Administracji Skarbowej ma obowiązek:

a) Zawiesić wymianę informacji podatkowych ze wszystkimi państwami członkowskimi do czasu wyjaśnienia okoliczności naruszenia ochrony danych.
b) Powiadomić na piśmie państwo członkowskie, którego naruszenie ochrony danych dotyczy, oraz wstrzymać przekazywanie informacji do czasu usunięcia naruszenia ochrony danych.
c) Niezwłocznie zgłosić Komisji Europejskiej to naruszenie ochrony danych oraz wszelkie późniejsze działania zmierzające do usunięcia tego naruszenia ochrony danych. poprawna

Dlaczego tak: Art. 6c ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami zobowiązuje Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do niezwłocznego zgłoszenia Komisji Europejskiej naruszenia ochrony danych oraz wszelkich późniejszych działań zmierzających do usunięcia tego naruszenia. Zawieszenie wymiany informacji z państwem członkowskim, w którym doszło do naruszenia, jest możliwe, ale tylko w sytuacji, gdy naruszenie nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane, i wymaga powiadomienia Komisji Europejskiej oraz danego państwa. Warianty zakładające automatyczne zawieszenie wymiany ze wszystkimi państwami lub obligatoryjne powiadomienie państwa członkowskiego są błędne, gdyż przepis przewiduje jedynie możliwość zawieszenia w określonych warunkach.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6c ust. 1

Pułapka: Należy odróżnić obowiązek zgłoszenia naruszenia Komisji Europejskiej od fakultatywnego zawieszenia wymiany informacji z konkretnym państwem członkowskim.

W przypadku zmiany okoliczności skutkującej powzięciem przez raportującą instytucję finansową wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych zawartych w złożonym oświadczeniu o rezydencji podatkowej, instytucja finansowa jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie o rezydencji podatkowej. Jaki termin obowiązuje instytucję finansową na uzyskanie aktualnego oświadczenia?

a) 60 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności.
b) 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności. poprawna
c) 30 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności.

Dlaczego tak: Art. 47 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że instytucja finansowa jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie o rezydencji podatkowej w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności. Termin 30 dni i 60 dni są błędne, gdyż ustawa przewiduje termin 90 dni.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 47 ust. 1

Pułapka: Termin 90 dni jest specyficzny dla tej procedury i łatwo pomylić go z innymi terminami przewidzianymi w ustawie.

W ramach procedury należytej staranności raportująca instytucja finansowa wzywa posiadacza rachunku do złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej. Które dane nie są wymagane w tym oświadczeniu w przypadku posiadacza rachunku będącego osobą fizyczną?

a) Nazwisko, imię lub imiona, a także data i miejsce urodzenia posiadacza rachunku.
b) Numer i seria dowodu tożsamości oraz aktualny adres miejsca zamieszkania posiadacza.
c) Państwo lub państwa rezydencji podatkowej oraz TIN właściwy dla każdego z nich. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o wymianie informacji podatkowych, oświadczenie o rezydencji podatkowej składane przez posiadacza rachunku będącego osobą fizyczną musi zawierać: nazwisko, imię lub imiona, datę i miejsce urodzenia, aktualny adres miejsca zamieszkania, państwo lub państwa rezydencji podatkowej, TIN dla każdego państwa rezydencji, a w przypadku jego braku - informację o tej okoliczności i powodach jej wystąpienia, oraz numer i serię dowodu tożsamości. Wskazany zestaw danych jest kompletny, a zatem nie zawiera danych, które nie są wymagane. Pozostałe dwa zestawy są niekompletne, gdyż pomijają adres miejsca zamieszkania lub TIN, które są obowiązkowe.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 43 ust. 3 pkt 1

Pułapka: Należy zwrócić uwagę na to, że pytanie dotyczy danych, które nie są wymagane - w tym przypadku wszystkie wskazane dane są wymagane, więc właściwa jest odpowiedź wskazująca na kompletność, co może być mylące.

Właściwy organ państwa członkowskiego zwrócił się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o udzielenie informacji podatkowych dotyczących polskiego rezydenta. Który z poniższych warunków musi być spełniony, aby informacje mogły zostać przekazane?

a) Informacje muszą znajdować się już w aktach polskich organów podatkowych, a ich przekazanie nie może wymagać żadnych nowych czynności ani badania dokumentów źródłowych.
b) Informacje muszą być niezbędne do stosowania przepisów państwa właściwego organu i możliwe do uzyskania przez polskie organy na podstawie obowiązującego prawa. poprawna
c) Informacje muszą dotyczyć tylko podatków wskazanych w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania z tym państwem i obejmować wyłącznie podatki bezpośrednie.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, zakres informacji podatkowych wymienianych z innymi państwami obejmuje informacje niezbędne do celów stosowania i wykonywania krajowych przepisów państwa właściwego organu, które są możliwe do pozyskania przez organy podatkowe na podstawie obowiązujących przepisów prawa i znajdują się w posiadaniu organu lub instytucji. Warunek dotyczący wyłącznie podatków objętych umową o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wynika z przepisów, podobnie jak warunek, aby informacje były już w aktach polskich organów podatkowych i nie wymagały żadnych nowych czynności. Przepisy nie ograniczają zakresu wymiany do podatków bezpośrednich.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 4 ust. 3

Pułapka: Zawężenie zakresu wymiany tylko do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub do informacji już posiadanych.

Wniosek o udzielenie informacji podatkowych składany przez właściwy organ państwa członkowskiego musi zawierać określone elementy. Który z poniższych elementów nie jest wymagany w takim wniosku?

a) Wskazanie numeru identyfikacji podatkowej podmiotu, którego informacje dotyczą. poprawna
b) Zobowiązanie do objęcia tajemnicą udzielonych informacji podatkowych zgodnie z przepisami prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego.
c) Wskazanie przewidywalnego związku informacji podatkowych, których dotyczy wniosek.

Dlaczego tak: Wniosek musi zawierać dane identyfikujące podmiot, w tym imię i nazwisko lub nazwę, adres lub inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji, ale nie jest wymagane wskazanie numeru NIP. Pozostałe elementy - wskazanie przewidywalnego związku oraz zobowiązanie do objęcia tajemnicą - są wprost wymienione w ustawie.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 10 ust. 1

Pułapka: Przepis mówi o 'danych niezbędnych do identyfikacji', ale nie precyzuje, że chodzi o NIP - może to być np. adres.

Występując z żądaniem złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej, raportująca instytucja finansowa może dokonać wstępnego wypełnienia tego oświadczenia na podstawie posiadanych informacji, z wyłączeniem informacji o:

a) adresie miejsca zamieszkania
b) numerze i serii dowodu tożsamości
c) państwie rezydencji podatkowej poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa może wstępnie wypełnić oświadczenie na podstawie posiadanych informacji, z wyłączeniem informacji o państwie rezydencji. Pozostałe dane, takie jak numer dowodu tożsamości czy adres zamieszkania, mogą być wypełnione wstępnie, jeśli instytucja je posiada.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 43 ust. 2

Pułapka: Chodzi o to, że państwo rezydencji jest kluczowe dla raportowania i nie może być narzucone przez instytucję.

Zgodnie z ustawą o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, wniosek o udzielenie informacji podatkowych może być w każdym czasie:

a) zmodyfikowany przez organ podatkowy wnioskującego państwa członkowskiego bez konieczności ponownego wykazania przewidywalnego związku informacji
b) wycofany przez organ podatkowy wnioskującego państwa członkowskiego, przy czym wycofanie nie wymaga zgody organu państwa wezwanego poprawna
c) wycofany przez organ podatkowy wnioskującego państwa członkowskiego, także po udzieleniu informacji przez państwo wezwane

Dlaczego tak: Przepis art. 14 ustawy stanowi wprost, że wniosek o udzielenie informacji podatkowej może być w każdym czasie wycofany. Wycofanie jest jednostronną czynnością organu wnioskującego, nie wymaga zgody ani akceptacji organu państwa wezwanego. Wariant mówiący o możliwości wycofania po udzieleniu informacji jest błędny, ponieważ po udzieleniu informacji wniosek nie istnieje jako przedmiot postępowania. Wariant dotyczący modyfikacji bez ponownego wykazania przewidywalnego związku nie znajduje oparcia w przepisach, gdyż zmiana zakresu wniosku wymaga spełnienia wszystkich wymogów określonych w art. 10 ustawy.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 14

Pułapka: Najczęściej błędnie przyjmuje się, że wycofanie wniosku wymaga zgody organu państwa wezwanego, podczas gdy ustawa nie przewiduje takiej przesłanki.