Wymiana informacji podatkowych

Wymiana informacji podatkowych na wniosek, z urzędu i automatyczna, raportowanie przez instytucje finansowe, informacja o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów, raportowanie schematów transgranicznych, obowiązki operatorów platform, tajemnica i ochrona przekazywanych danych.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 4b ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 49 pytań.

Instytucja finansowa będąca raportującą instytucją finansową przekazuje informację o rachunkach nieudokumentowanych. Który z wymogów dotyczących tej informacji jest prawidłowy?

a) Informację przekazuje się dopiero po pisemnym zawiadomieniu posiadacza rachunku oraz po bezskutecznym upływie terminu na zgłoszenie zastrzeżeń do danych.
b) Informacja zawiera dane identyfikacyjne posiadacza rachunku, numer rachunku albo jego odpowiednik oraz nazwę i adres instytucji finansowej, wraz z posiadanymi TIN. poprawna
c) Informację sporządza się w postaci papierowej i składa bezpośrednio do właściwego organu podatkowego, bez użycia środków komunikacji elektronicznej.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy informacja o rachunkach nieudokumentowanych zawiera imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia posiadacza rachunku, jego TIN, o ile instytucja go posiada, numer rachunku lub jego funkcjonalny odpowiednik, a także nazwę i adres instytucji finansowej oraz TIN, o ile go posiada. Informacja ta jest przekazywana za pomocą środków komunikacji elektronicznej, a nie wyłącznie w formie papierowej. Ustawa nie wymaga uprzedniego zawiadamiania posiadacza rachunku, doręczania takiego zawiadomienia za potwierdzeniem odbioru ani oczekiwania na upływ terminu do zgłoszenia zastrzeżeń.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 36 ust. 2

Pułapka: Najczęściej myli się elementy informacji o rachunkach nieudokumentowanych z elementami informacji o rachunkach raportowanych, które są szersze (np. zawierają saldo rachunku).

Kiedy obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym, innym niż schemat podatkowy transgraniczny, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych nie powstaje?

a) W okresie korzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
b) W okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. poprawna
c) W okresie objęcia spółki opodatkowaniem na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy jej roczne przychody nie przekraczają 2 mln euro.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86a § 5a ustawy - Ordynacja podatkowa, obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym innym niż transgraniczny w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych nie powstaje w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Wariant pierwszy jest błędny, gdyż zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 nie wyłącza obowiązku raportowania. Wariant trzeci jest błędny, gdyż ustawa nie przewiduje takiego limitu przychodów jako podstawy zwolnienia z obowiązku.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86a § 5a

Pułapka: Zwolnienie dotyczy tylko ryczałtu od dochodów spółek, a nie innych form opodatkowania czy zwolnień przedmiotowych.

Kiedy promotor jest obowiązany do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schemacie podatkowym transgranicznym, zgodnie z Ordynacją podatkową?

a) W terminie 30 dni, liczonym wyłącznie od dnia następującego po udostępnieniu schematu, bez odnoszenia terminu do przygotowania lub wdrożenia.
b) W terminie 30 dni, liczonym od dnia po udostępnieniu lub przygotowaniu do wdrożenia albo od pierwszej czynności wdrożeniowej - według zdarzenia wcześniejszego. poprawna
c) W terminie 14 dni, liczonym od dnia po udostępnieniu lub przygotowaniu do wdrożenia albo od pierwszej czynności wdrożeniowej - według zdarzenia wcześniejszego.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, promotor przekazuje informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od dnia następującego po udostępnieniu schematu podatkowego, od dnia następującego po przygotowaniu go do wdrożenia lub od dnia dokonania pierwszej czynności zmierzającej do jego wdrożenia, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Wariant pierwszy jest błędny, bo ogranicza początek biegu terminu wyłącznie do udostępnienia schematu i pomija dwa pozostałe zdarzenia wskazane w przepisie. Wariant trzeci jest błędny, gdyż przepis przewiduje termin 30 dni, a nie 14 dni.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86b § 1

Pułapka: Pomylenie terminu 30 dni z 14 dniami lub błędne liczenie terminu od dnia następnego.

Kiedy promotor jest zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schemacie podatkowym transgranicznym?

a) Gdy udowodni, że schemat wpisano do centralnego rejestru w innym państwie członkowskim UE, choć zgłoszenie nie spełnia wymogów art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE i dokonał go korzystający.
b) Gdy udowodni, że korzystający złożył oświadczenie o braku istotności schematu podatkowego transgranicznego, a promotor nie posiada wiedzy o zgłoszeniu go właściwym organom innego państwa członkowskiego UE.
c) Gdy udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został poprawnie przekazany właściwym organom innego państwa członkowskiego UE zgodnie z przepisami wdrażającymi art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86e § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, w przypadku, o którym mowa w art. 86b § 8, promotor jest zwolniony z obowiązku przekazania informacji Szefowi KAS, jeżeli udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE. Zgłoszenie niespełniające tych wymogów, nawet dokonane przez korzystającego lub odnotowane w centralnym rejestrze, nie daje zwolnienia. Samo oświadczenie korzystającego o braku istotności schematu oraz brak wiedzy promotora o zgłoszeniu schematu również nie stanowią podstawy zwolnienia promotora.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86e § 2

Pułapka: Zwolnienie dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przekazanie nastąpiło w innym państwie członkowskim i zgodnie z implementacją art. 8ab dyrektywy - nie wystarczy samo zgłoszenie w dowolnym rejestrze.

Kiedy raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do udzielenia osobie fizycznej informacji o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu jej informacji podatkowych?

a) Po przekazaniu informacji do Szefa KAS, w terminie 30 dni od ich przekazania.
b) Przed przekazaniem informacji, w czasie wystarczającym do skorzystania z praw do ochrony danych osobowych. poprawna
c) Na żądanie organu podatkowego, w terminie wskazanym w takim żądaniu.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 6b ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do udzielenia osobie fizycznej, której informacje podatkowe dotyczą, informacji o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu tych informacji oraz o przysługującym jej prawie do uzyskania od administratora danych informacji. Powinna to zrobić w czasie wystarczającym do skorzystania przez tę osobę z jej praw do ochrony danych osobowych, zanim informacje zostaną przekazane. Termin 30 dni nie wynika z przepisów, a obowiązek nie jest uzależniony od żądania organu podatkowego.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6b ust. 1

Pułapka: Nietrudno pomylić termin udzielenia informacji przed przekazaniem z terminem na przekazanie informacji do Szefa KAS.

Kiedy Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawiesić w trybie natychmiastowym wymianę informacji podatkowych z państwem członkowskim?

a) Gdy w państwie członkowskim doszło do naruszenia ochrony danych, którego nie można niezwłocznie i odpowiednio powstrzymać. poprawna
b) Gdy istnieje obawa, że państwo członkowskie wykorzysta informacje niezgodnie z przeznaczeniem lub interesem podatników.
c) Gdy państwo członkowskie przekazuje informacje automatyczne po terminie, powodując opóźnienia w obsłudze danych podatkowych.

Dlaczego tak: Art. 6c ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że Szef KAS może zawiesić w trybie natychmiastowym wymianę informacji podatkowych z państwem członkowskim, w którym doszło do naruszenia ochrony danych, jeżeli to naruszenie nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane. Chodzi o sytuację, w której dalsze bezpieczne przekazywanie informacji nie jest zapewnione. Pozostałe przypadki nie są przewidziane w ustawie jako podstawa zawieszenia. Ustawa nie przewiduje zawieszenia z powodu nieterminowej wymiany ani obawy o niezgodne wykorzystanie informacji.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6c ust. 2

Pułapka: Pytanie dotyczy zawieszenia wymiany w trybie natychmiastowym, a nie innych środków, takich jak wystąpienie do Komisji Europejskiej o zawieszenie dostępu do wspólnej platformy.

Która informacja NIE jest objęta zakresem wymiany informacji podatkowych z państwami członkowskimi na podstawie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

a) Informacje dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne poprawna
b) Informacje dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych
c) Informacje dotyczące podatku od nieruchomości

Dlaczego tak: Art. 8 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wyłącza z zakresu wymiany m.in. informacje dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne. Informacje dotyczące podatków dochodowych i majątkowych, takich jak podatek od nieruchomości, mieszczą się w zakresie wymiany, o ile nie są objęte innymi przepisami unijnymi (np. VAT, akcyza).

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 8 pkt 2

Pułapka: Należy pamiętać, że wyłączenie dotyczy składek na ubezpieczenie społeczne, a nie wszystkich danin publicznych.

Która z poniższych instytucji finansowych jest obowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o rachunkach nieudokumentowanych za rok kalendarzowy, jeżeli nie zidentyfikowała żadnego takiego rachunku?

a) Raportująca instytucja finansowa składa informację o rachunkach nieudokumentowanych tylko wtedy, gdy zidentyfikowała co najmniej jeden taki rachunek; w przeciwnym razie nie ma obowiązku jej składania. poprawna
b) Raportująca instytucja finansowa składa informację o rachunkach nieudokumentowanych wyłącznie na żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w terminie 30 dni od doręczenia żądania.
c) Każda raportująca instytucja finansowa, niezależnie od tego, czy zidentyfikowała rachunki nieudokumentowane, składa informację o rachunkach nieudokumentowanych w terminie do 30 czerwca roku następnego.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków nieudokumentowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się. Oznacza to, że instytucja, która nie zidentyfikowała takich rachunków, nie składa informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Wariant mówiący o obowiązku składania informacji przez każdą instytucję jest błędny, gdyż ustawa przewiduje wyjątek dla instytucji, które nie zidentyfikowały rachunków. Wariant dotyczący składania informacji na żądanie Szefa KAS jest również błędny, ponieważ przepisy nie przewidują takiego trybu dla informacji o rachunkach nieudokumentowanych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 36 ust. 1 i 3

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że art. 36 ust. 3 zwalnia z obowiązku składania informacji, gdy nie zidentyfikowano rachunków nieudokumentowanych.

Które informacje nie mogą być przedmiotem automatycznej wymiany informacji podatkowych?

a) Informacje o rachunkach raportowanych.
b) Informacje o zaległościach podatkowych konkretnego podatnika. poprawna
c) Informacje o interpretacjach podatkowych wydanych przez organy podatkowe.

Dlaczego tak: Automatyczna wymiana obejmuje z góry określone kategorie informacji: o rachunkach raportowanych (art. 33 ust. 1), o interpretacjach podatkowych i decyzjach w sprawach cen transferowych (art. 77 ust. 1), o grupach podmiotów (art. 88 ust. 1) oraz o schematach podatkowych transgranicznych (art. 88b ust. 1). Informacje o zaległościach podatkowych konkretnego podatnika nie mieszczą się w żadnej z tych kategorii, mogą natomiast zostać przekazane na wniosek albo z urzędu na podstawie działu II ustawy.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 33 ust. 1, art. 77 ust. 1, art. 88 ust. 1 i art. 88b ust. 1

Pułapka: Należy pamiętać, że automatyczna wymiana ma charakter z góry określony i nie obejmuje wszystkich możliwych informacji podatkowych.

Które z poniższych czynności jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej obowiązany podjąć po usunięciu naruszenia ochrony danych w związku z przetwarzaniem danych na potrzeby wykonywania zadań wynikających z ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

a) Przekazać Komisji Europejskiej informację o usunięciu naruszenia oraz może wystąpić do niej z wnioskiem o wspólne sprawdzenie skuteczności działań naprawczych. poprawna
b) Wystąpić do Komisji Europejskiej wyłącznie z wnioskiem o wspólne sprawdzenie skuteczności działań naprawczych, bez przekazania informacji o usunięciu naruszenia.
c) Przekazać Komisji Europejskiej wyłącznie informację o usunięciu naruszenia, bez możliwości złożenia wniosku o wspólne sprawdzenie skuteczności działań naprawczych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 6c ust. 4 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, po usunięciu naruszenia ochrony danych Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Komisji Europejskiej informację o usunięciu tego naruszenia oraz może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wspólne sprawdzenie, czy działania naprawcze podjęte w celu usunięcia naruszenia były skuteczne. Pierwsza czynność jest obligatoryjna, a druga fakultatywna. Warianty pomijające obowiązek przekazania informacji albo wyłączające możliwość złożenia wniosku są błędne.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6c ust. 4

Pułapka: Należy pamiętać, że po usunięciu naruszenia Szef KAS ma obowiązek poinformowania Komisji Europejskiej, ale wystąpienie o wspólne sprawdzenie skuteczności działań naprawczych jest jedynie możliwością.

Które z poniższych działań operatora platformy cyfrowej jest zgodne z przepisami ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami w zakresie należytej staranności?

a) Przekazanie informacji o sprzedawcy dopiero na żądanie organu podatkowego, bez samodzielnego gromadzenia i raportowania danych.
b) Zebranie danych sprzedawcy, takich jak imię i nazwisko, adres i numer identyfikacji podatkowej, oraz wezwanie do uzupełnienia braków. poprawna
c) Pominięcie procedur należytej staranności, w tym weryfikacji danych sprzedawcy, z powodu działania platformy krócej niż 12 miesięcy.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 75l ust. 1 uwip raportujący operator platformy jest obowiązany dopełnić procedur należytej staranności, w tym gromadzenia i weryfikacji danych o sprzedawcach. Dane te obejmują m.in. imię i nazwisko albo nazwę, adres, numer identyfikacji podatkowej oraz inne informacje wymagane przepisami. Jeżeli dane są niepełne, art. 75o nakazuje wystąpić do sprzedawcy o ich uzupełnienie, a w razie braku odpowiedzi ponowić wystąpienie i ostatecznie wstrzymać wypłatę wynagrodzenia. Pominięcie weryfikacji ze względu na krótki okres działania platformy nie jest dopuszczalne, gdyż ustawa nie przewiduje takiego wyłączenia. Raportowanie wyłącznie na żądanie organu jest niezgodne z ustawowymi terminami przekazywania informacji o sprzedawcach.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 75l ust. 1 i art. 75o

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że obowiązek należytej staranności obejmuje nie tylko zebranie danych, ale także ich weryfikację i ewentualne działania naprawcze.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących potwierdzenia nadania NSP dla schematów podatkowych transgranicznych jest prawdziwe?

a) Potwierdzenie nadania NSP obejmuje tylko NSP, bez danych z przekazanej informacji i bez NZSPT przy schemacie transgranicznym.
b) Potwierdzenie nadania NSP obejmuje NSP, dane z przekazanej informacji oraz, przy schemacie transgranicznym, także NZSPT. poprawna
c) Potwierdzenie nadania NSP obejmuje tylko NZSPT, bez NSP i bez danych z przekazanej informacji dla schematu transgranicznego.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86g § 2a ustawy - Ordynacja podatkowa Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje potwierdzenie nadania NSP zawierające NSP oraz dane wskazane w przekazanej informacji o schemacie podatkowym, a w przypadku schematów podatkowych transgranicznych potwierdzenie nadania NSP zawiera również NZSPT. Potwierdzenie obejmuje zatem zarówno NSP, jak i dane z informacji, a przy schemacie transgranicznym także NZSPT. Warianty ograniczające potwierdzenie wyłącznie do NSP albo wyłącznie do NZSPT są niepełne i przez to błędne.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86g § 2a

Pułapka: Należy pamiętać, że potwierdzenie nadania NSP zawiera zarówno NSP, jak i NZSPT oraz dane wskazane w informacji, a nie tylko jeden z tych elementów.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących wymiany informacji podatkowych na wniosek jest prawidłowe?

a) Wniosek o udzielenie informacji podatkowych może dotyczyć grupy podatników niezidentyfikowanych indywidualnie, jeżeli zawiera szczegółowy opis grupy oraz wskazanie przepisów prawa i faktów uzasadniających przypuszczenie, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów poprawna
b) Wniosek o udzielenie informacji podatkowych może dotyczyć grupy podatników niezidentyfikowanych indywidualnie tylko po imiennym wskazaniu jej członków przez organ wnioskujący oraz opisaniu podstaw wniosku
c) Wniosek o udzielenie informacji podatkowych może dotyczyć grupy podatników niezidentyfikowanych indywidualnie wyłącznie wtedy, gdy grupa liczy mniej niż 10 podatników i wskazano podstawy wniosku

Dlaczego tak: Art. 10a ustawy przewiduje możliwość złożenia wniosku o udzielenie informacji podatkowych dotyczącego grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, pod warunkiem że wniosek zawiera m.in. szczegółowy opis grupy oraz wskazanie mających zastosowanie przepisów prawa i faktów, na podstawie których istnieją podstawy, aby sądzić, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów. Wniosek nie wymaga imiennego wskazania podatników, a wręcz przeciwnie - dotyczy grupy, której członkowie nie są indywidualnie zidentyfikowani. Wariant ograniczający możliwość do grupy liczącej mniej niż 10 podatników jest błędny, gdyż ustawa nie wprowadza takiego limitu. Wariant wymagający imiennego wskazania podatników jest również błędny, gdyż ustawa wyraźnie dopuszcza wnioski dotyczące grup nieidentyfikowalnych indywidualnie.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 10a

Pułapka: Mylenie wniosku o informacje dotyczące grupy podatników z wnioskiem indywidualnym - w tym drugim konieczna jest identyfikacja podmiotu, w grupowym nie.

Który korzystający ma obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym transgranicznym, gdy więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym schemacie?

a) Korzystający o najwyższych przychodach związanych ze schematem, a gdy nie da się ich ustalić - o najwyższych przychodach w grupie.
b) Korzystający, który pierwszy powziął wiedzę o schemacie, a przy tej samej dacie - najwcześniej zaczął analizę podatkową.
c) Korzystający, który uzgodnił schemat z promotorem lub wspomagającym, a w braku takiego - korzystający zarządzający wdrożeniem. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86c § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa, jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym schemacie podatkowym transgranicznym, obowiązek ten wykonuje korzystający, który widnieje wyżej na liście: najpierw korzystający, który uzgodnił schemat z promotorem lub wspomagającym, a następnie korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu. Pozostali korzystający są zwolnieni, jeżeli udowodnią, że informacja została przekazana przez tego korzystającego. Wariant wskazujący korzystającego o najwyższych przychodach jest błędny, bo wysokość przychodów nie jest kryterium wyboru. Wariant odwołujący się do momentu powzięcia wiedzy o schemacie jest błędny, bo przepis nie posługuje się takim kryterium.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86c § 4

Pułapka: Kolejność na liście ma znaczenie: najpierw ten, kto uzgodnił schemat, potem ten, kto zarządza wdrożeniem - a nie ten, kto pierwszy się dowiedział.

Który z podmiotów jest zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schemacie podatkowym transgranicznym, jeżeli udowodni, że schemat ten został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE?

a) Wyłącznie korzystający, także przy udziale promotora lub wspomagającego.
b) Promotor, korzystający albo wspomagający, każdy w zakresie własnego obowiązku. poprawna
c) Wyłącznie promotor, także przy udziale korzystającego lub wspomagającego.

Dlaczego tak: Przepis art. 86e § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 86b § 8, art. 86c § 3 oraz art. 86d § 7, gdy odpowiednio promotor, korzystający lub wspomagający udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE, jest on zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o tym schemacie. Zwolnienie obejmuje zatem wszystkie trzy kategorie podmiotów, a nie tylko promotora lub tylko korzystającego.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86e § 2

Pułapka: Łatwo zawęzić krąg podmiotów uprawnionych do zwolnienia tylko do promotora lub tylko do korzystającego, podczas gdy przepis obejmuje wszystkie trzy podmioty.

Który z poniższych podmiotów jest obowiązany do zawiadomienia osoby raportowanej o naruszeniu ochrony danych w zakresie jej danych osobowych gromadzonych na potrzeby automatycznej wymiany informacji?

a) Raportująca instytucja finansowa lub raportujący operator platformy. poprawna
b) Wyłącznie Szef Krajowej Administracji Skarbowej.
c) Komisja Europejska jako koordynator wymiany informacji podatkowych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 6b ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa oraz raportujący operator platformy zawiadamiają niezwłocznie odpowiednio osobę raportowaną i sprzedawcę o naruszeniu ochrony danych w zakresie ich danych osobowych gromadzonych i przetwarzanych na potrzeby automatycznej wymiany informacji, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że naruszenie to wpłynie negatywnie na ochronę ich danych. Szef Krajowej Administracji Skarbowej ma inne obowiązki w zakresie naruszeń ochrony danych, a Komisja Europejska nie jest adresatem takich zawiadomień od instytucji finansowych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6b ust. 2

Pułapka: Pomylenie obowiązków raportujących instytucji finansowych z obowiązkami Szefa KAS lub Komisji Europejskiej.

Który z poniższych podmiotów jest obowiązany do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schematach podatkowych?

a) Wyłącznie korzystający, jeśli uzyskuje korzyść podatkową i jest stroną umowy z promotorem lub wspomagającym
b) Wyłącznie promotor, jeśli opracowuje, oferuje lub wdraża uzgodnienie i dysponuje danymi do informacji
c) Promotor, korzystający albo wspomagający, jeśli zachodzą przesłanki z art. 86a § 1 Ordynacji podatkowej, bez wyłączeń poprawna

Dlaczego tak: Obowiązek raportowania schematów podatkowych (MDR) może ciążyć na promotorze, korzystającym oraz wspomagającym, przy czym przesłanki i zakres przekazania informacji są uregulowane w przepisach ustawy - Ordynacja podatkowa. Wskazanie wyłącznie promotora albo wyłącznie korzystającego jest niepełne, gdyż ustawodawca przewidział obowiązek także dla innych kategorii podmiotów, w tym wspomagającego oraz korzystającego w określonych sytuacjach. Obowiązek korzystającego nie zależy od samego faktu bycia stroną umowy z promotorem lub wspomagającym, a obowiązek promotora nie sprowadza się wyłącznie do sytuacji posiadania pełnego zestawu informacji.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86a § 1 oraz art. 86b-86d

Pułapka: Łatwo pomylić, że obowiązek spoczywa tylko na promotorze, podczas gdy ustawa obejmuje także korzystającego i wspomagającego.

Który z poniższych przepisów ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami reguluje obowiązek przekazywania informacji o schematach podatkowych?

a) Art. 33 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, który dotyczy przekazywania informacji o rachunkach raportowanych przez instytucje finansowe, a nie raportowania schematów podatkowych.
b) Żaden przepis tej ustawy; obowiązek przekazywania informacji o schematach podatkowych wynika z ustawy - Ordynacja podatkowa, a nie z ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami. poprawna
c) Art. 75a ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, który dotyczy obowiązków operatorów platform cyfrowych wobec sprzedawców, a nie raportowania schematów podatkowych.

Dlaczego tak: Obowiązek przekazywania informacji o schematach podatkowych (MDR) został uregulowany w ustawie - Ordynacja podatkowa, w dziale dotyczącym raportowania schematów podatkowych, a nie w ustawie o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami. Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami reguluje inne rodzaje wymiany, takie jak raportowanie rachunków finansowych, w tym obowiązki związane z rachunkami raportowanymi, oraz obowiązki operatorów platform cyfrowych dotyczące gromadzenia i przekazywania informacji o sprzedawcach. Zatem wskazanie art. 33 lub art. 75a tej ustawy jest błędne, gdyż dotyczą one odpowiednio rachunków raportowanych i platform cyfrowych, a nie schematów podatkowych.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86a i nast.

Pułapka: Częstym błędem jest poszukiwanie przepisów MDR w ustawie o wymianie informacji podatkowych, podczas gdy znajdują się one w Ordynacji podatkowej.

Który z wymienionych podmiotów jest obowiązany do udzielenia informacji podatkowych na pisemne żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie i na zasadach określonych w dziale II ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

a) Bank krajowy w rozumieniu przepisów prawa bankowego poprawna
b) Kwalifikowany wystawca kart kredytowych
c) Podmiot rządowy, w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania związanego z komercyjną działalnością finansową

Dlaczego tak: Art. 4 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami nakłada obowiązek udzielania informacji na organy administracji publicznej oraz instytucje finansowe wymienione w art. 48 ust. 1-6 ustawy o KAS, do których należą m.in. banki. Podmiot rządowy i kwalifikowany wystawca kart kredytowych są wprawdzie instytucjami finansowymi, ale w art. 32 ust. 1 ustawy zostały one wyłączone z wykonywania obowiązków związanych z automatyczną wymianą informacji o rachunkach raportowanych (dział III), a nie z obowiązku udzielania informacji na żądanie z działu II. Zatem tylko bank krajowy jest podmiotem obowiązanym na podstawie art. 4 ust. 1.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 4 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić zakres wyłączeń z art. 32 (dotyczący działu III) z obowiązkiem z art. 4 (dotyczącym całej ustawy).

Który z wymienionych podmiotów jest wyłączony z obowiązków związanych z automatyczną wymianą informacji o rachunkach raportowanych na podstawie art. 32 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

a) Trust, w zakresie, w jakim powiernik trustu będący raportującą instytucją finansową przekazuje informacje o rachunkach raportowanych tego trustu poprawna
b) Zakład ubezpieczeń prowadzący działalność komercyjną, który jest raportującą instytucją finansową i podlega obowiązkom sprawozdawczym
c) Instytucja depozytowa będąca bankiem centralnym, która jest wyłączona z obowiązków tylko w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania związanego z komercyjną działalnością finansową

Dlaczego tak: Art. 32 ust. 1 pkt 5 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wyłącza z obowiązków trust w zakresie, w jakim powiernik trustu przekazuje informacje o rachunkach raportowanych tego trustu. Zakład ubezpieczeń prowadzący działalność komercyjną nie jest wyłączony, a wręcz podlega obowiązkom. Bank centralny jest wyłączony, ale tylko w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania związanego z komercyjną działalnością finansową, a nie w pełnym zakresie, więc zaproponowany wariant jest zbyt szeroki.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 32 ust. 1 pkt 5

Pułapka: Należy zwrócić uwagę na zakres wyłączenia banku centralnego - nie jest ono bezwarunkowe, lecz ograniczone do braku komercyjnej działalności finansowej.

Który z wymienionych trybów wymiany informacji podatkowych polega na przekazywaniu informacji, które są przewidywalnie istotne dla wykonania przepisów wewnętrznych dotyczących podatków przez państwo otrzymujące informację?

a) Wymiana informacji z urzędu
b) Wymiana informacji automatyczna
c) Wymiana informacji na wniosek poprawna

Dlaczego tak: Wymiana informacji na wniosek obejmuje przekazywanie informacji, których przewidywalny związek ze sprawą podatkową państwa wnioskującego został wykazany zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy, czyli informacji istotnych dla stosowania i wykonywania przepisów prawa podatkowego państwa otrzymującego. Wymiana z urzędu następuje bez wniosku, w przypadkach wskazanych w art. 16 ust. 1 i 2. Wymiana automatyczna obejmuje z góry określone kategorie informacji i nie wymaga badania przewidywalnego związku w indywidualnej sprawie. Pozostałe warianty są błędne, gdyż nie oddają istoty trybu na wniosek.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 10 ust. 1 pkt 5 i ust. 2

Pułapka: Łatwo pomylić definicje poszczególnych trybów wymiany informacji.

Polska raportująca instytucja finansowa przechowuje rejestr czynności, dokumentację oraz informacje dotyczące rachunku finansowego objętego obowiązkiem raportowania przez okres 5 lat. Od kiedy liczy się ten okres?

a) Od dnia zakończenia procedur należytej staranności
b) Od końca roku powstania obowiązku przekazania informacji poprawna
c) Od dnia faktycznego przekazania informacji o rachunku

Dlaczego tak: Art. 28 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wprost stanowi, że okres 5 lat liczy się od końca roku, w którym powstał obowiązek przekazania informacji o tym rachunku. Pozostałe momenty nie są właściwe, ponieważ ustawa wiąże początek biegu terminu z powstaniem obowiązku raportowania, a nie z faktycznym przekazaniem informacji ani zakończeniem procedur należytej staranności.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 28 ust. 1

Pułapka: Częstym błędem jest liczenie terminu od dnia faktycznego przekazania informacji, podczas gdy ustawa wskazuje koniec roku powstania obowiązku.

Polska spółka z o.o. (raportująca instytucja finansowa) zamierza zlecić podmiotowi zewnętrznemu wykonywanie części obowiązków wynikających z działu o automatycznej wymianie informacji o rachunkach raportowanych. Które z wymienionych czynności mogą zostać powierzone podmiotowi zewnętrznemu?

a) przekazywanie informacji o rachunkach nieudokumentowanych, ale wyłącznie za uprzednią zgodą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej
b) przeprowadzanie procedur należytej staranności oraz sporządzanie informacji o rachunkach raportowanych poprawna
c) przekazywanie informacji o rachunkach raportowanych Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej

Dlaczego tak: Raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w dziale, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Zatem powierzenie czynności polegającej na przeprowadzaniu procedur należytej staranności i sporządzaniu informacji jest dopuszczalne, natomiast przekazywanie informacji nie może być powierzone, a zgoda Szefa KAS nie zmienia tego zakazu.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 29

Pułapka: Zakaz dotyczy wyłącznie przekazywania informacji, a nie ich sporządzania - łatwo to przeoczyć.

Raportująca instytucja finansowa, która korzysta z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w dziale dotyczącym wymiany informacji podatkowych, może zlecić tym podmiotom między innymi przeprowadzanie procedur należytej staranności i gromadzenie oświadczeń o rezydencji podatkowej, jednak wyłączenie z możliwości powierzenia obejmuje:

a) przekazywanie informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. poprawna
b) sumowanie sald rachunków finansowych prowadzonych przez podmioty powiązane.
c) ustalanie rezydencji podatkowej posiadaczy rachunków na podstawie oświadczeń o rezydencji podatkowej.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 29 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w tym dziale, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Odpowiedzialność za wykonanie obowiązków ponosi raportująca instytucja finansowa. Zlecenie przeprowadzania procedur należytej staranności czy gromadzenia oświadczeń o rezydencji podatkowej jest dopuszczalne, gdyż nie mieści się w wyłączeniu. Sumowanie sald rachunków finansowych również nie jest objęte zakazem powierzania.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 29

Pułapka: Łatwo pomylić zakres wyłączenia i uznać, że dotyczy ono wszelkich czynności związanych z należyta starannością, podczas gdy dotyczy wyłącznie przekazywania informacji do Szefa KAS.

Raportująca instytucja finansowa, która nie zidentyfikowała żadnych rachunków raportowanych w danym roku kalendarzowym, jest obowiązana do przekazania informacji o rachunkach raportowanych?

a) Tak, sam status raportującej instytucji finansowej miałby powodować coroczne złożenie informacji.
b) Tak, przy rachunkach nieudokumentowanych, które miałyby uruchamiać obowiązek informacji o rachunkach raportowanych.
c) Nie, jeżeli w danym roku nie zidentyfikowała rachunków raportowanych, art. 33 ust. 1 nie stosuje się. poprawna

Dlaczego tak: Art. 33 ust. 4 ustawy wprost stanowi, że jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków raportowanych, przepisu ust. 1, nakazującego przekazanie informacji, nie stosuje się. Oznacza to, że brak rachunków raportowanych zwalnia z obowiązku raportowania w tym zakresie. Obowiązek przekazania informacji o rachunkach nieudokumentowanych jest odrębny i nie ma wpływu na obowiązek dotyczący rachunków raportowanych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 33 ust. 4

Pułapka: Należy odróżnić informację o rachunkach raportowanych od informacji o rachunkach nieudokumentowanych - obowiązki te są niezależne.

Raportująca instytucja finansowa powzięła wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych zawartych w oświadczeniu o rezydencji podatkowej złożonym przez posiadacza rachunku w związku ze zmianą okoliczności. Jaki jest termin na uzyskanie aktualnego oświadczenia?

a) 30 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności
b) 60 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności
c) 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, w przypadku zmiany okoliczności skutkującej wątpliwościami co do poprawności danych, instytucja finansowa jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności. Terminy 30 i 60 dni są błędne, gdyż przepis przewiduje 90 dni.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 47 ust. 1

Pułapka: Należy zapamiętać, że w tym przepisie chodzi o 90 dni, a nie o krótsze terminy z innych procedur.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi grupowe pieniężne umowy ubezpieczenia zawarte na rzecz pracodawcy. Umowa obejmuje 30 pracowników. Łączna kwota należna każdemu pracownikowi wynosi 900 000 dolarów amerykańskich. Czy instytucja może traktować rachunek finansowy służący do obsługi tej umowy jako rachunek niebędący rachunkiem raportowanym?

a) Nie, bo wyłączenie dotyczy dopiero umów obejmujących ponad 50 pracowników; przy 30 osobach rachunek pozostaje raportowany, mimo że kwota wynosi 900 000 USD na pracownika
b) Tak, ale tylko do chwili wymagalności świadczenia; później rachunek trzeba raportować z samego powodu wypłaty lub należności, nawet gdy limit 1 000 000 USD na pracownika nie został przekroczony
c) Tak, bo umowa obejmuje co najmniej 25 pracowników, każdy może otrzymać wartość z umowy i wskazać beneficjenta na wypadek śmierci, a limit 1 000 000 USD na osobę nie jest przekroczony poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 49 ustawy o wymianie informacji podatkowych rachunek służący do obsługi grupowej umowy ubezpieczenia może być traktowany jako niebędący rachunkiem raportowanym, jeśli spełnione są łącznie trzy warunki: umowa obejmuje co najmniej 25 pracowników, pracownicy mają prawo do wartości wynikającej z umowy i do wyznaczenia beneficjentów świadczenia z tytułu śmierci, a łączna kwota należna każdemu nie przekracza 1 000 000 dolarów amerykańskich. W kazusie wszystkie warunki są spełnione: umowa obejmuje 30 pracowników, a kwota 900 000 dolarów amerykańskich nie przekracza progu. Ustawa nie wymaga ponad 50 pracowników i nie przewiduje automatycznej raportowalności od dnia, w którym kwota staje się należna.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 49

Pułapka: Należy sprawdzić wszystkie warunki łącznie - liczba pracowników, uprawnienia i kwota progowa.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi istniejący rachunek podmiotów, którego łączne saldo na dzień 31 grudnia 2015 r. wynosiło 300 000 dolarów amerykańskich. W jakim terminie instytucja ta jest obowiązana zakończyć identyfikację tego rachunku jako rachunku raportowanego?

a) Do dnia 31 grudnia 2018 r. poprawna
b) W ciągu roku kalendarzowego następującego po roku, w którym saldo przekroczyło kwotę progową
c) Do dnia 31 grudnia 2017 r.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 64 pkt 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami identyfikację istniejących rachunków podmiotów, których łączne saldo lub wartość przekraczają według stanu na dzień 31 grudnia 2015 r. kwotę progową 250 000 dolarów amerykańskich, należy zakończyć do dnia 31 grudnia 2018 r. Saldo 300 000 dolarów amerykańskich tę kwotę przekracza. Wariant mówiący o roku następującym po przekroczeniu kwoty progowej dotyczy przypadku z art. 64 pkt 2, czyli rachunków, które kwoty progowej na dzień 31 grudnia 2015 r. nie przekraczały. Termin 31 grudnia 2017 r. nie wynika z art. 64.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 64 pkt 1

Pułapka: Łatwo pomylić terminy dla rachunków indywidualnych i podmiotów oraz warunek przekroczenia salda.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi istniejący rachunek indywidualny o niższej wartości. Instytucja posiada w swojej dokumentacji aktualny adres miejsca zamieszkania posiadacza rachunku, ustalony na podstawie dowodu w postaci dokumentu. Jak instytucja powinna traktować posiadacza rachunku dla celów należytej staranności?

a) Jako osobę raportowaną, jeżeli adres miejsca zamieszkania znajduje się w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, przy czym osoba raportowana podlega obowiązkowi raportowania do właściwego organu podatkowego.
b) Jako rezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że przedstawi oświadczenie o rezydencji podatkowej w innym państwie, przy czym oświadczenie to musi być złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej.
c) Jako rezydenta do celów podatkowych państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, w którym posiada on adres miejsca zamieszkania, przy czym adres ten musi być aktualny i ustalony na podstawie dokumentu. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych, w przypadku posiadania aktualnego adresu zamieszkania, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta państwa, w którym posiada on adres. Nie ma obowiązku traktowania jako rezydenta polskiego, ani automatycznego uznania za osobę raportowaną - osoba raportowana to rezydent państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, ale samo posiadanie adresu nie przesądza o raportowaniu, jeśli nie ma obowiązku raportowania (np. rachunek nie jest raportowany).

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 50 ust. 1

Pułapka: Należy odróżnić ustalenie rezydencji od automatycznego uznania za osobę raportowaną - rezydencja jest tylko przesłanką, a raportowanie zależy od innych warunków.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi nowy rachunek indywidualny. W trakcie procedur związanych z otwarciem rachunku uzyskała oświadczenie posiadacza rachunku o rezydencji podatkowej. Jakie obowiązki ciążą na instytucji w związku z tym oświadczeniem?

a) Instytucja jest obowiązana uzyskać od posiadacza rachunku dowód w postaci dokumentu potwierdzający rezydencję podatkową, takiego jak zaświadczenie o miejscu zamieszkania lub oświadczenie o braku rezydencji podatkowej w innym państwie.
b) Instytucja jest obowiązana potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych w związku z otwarciem rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej na podstawie procedur AML. poprawna
c) Instytucja jest obowiązana zweryfikować oświadczenie w drodze wyszukiwania elektronicznego posiadanych danych, w tym informacji o rachunkach prowadzonych dla posiadacza w innych instytucjach finansowych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych przez nią w związku z otwarciem rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej na podstawie procedur AML. Wyszukiwanie elektroniczne dotyczy istniejących rachunków, a nie nowych. Obowiązek uzyskania dowodu w postaci dokumentu nie jest przewidziany dla nowych rachunków indywidualnych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 57 ust. 1

Pułapka: Należy odróżnić procedury dla nowych rachunków od procedur dla istniejących rachunków - dla nowych nie ma obowiązku wyszukiwania elektronicznego.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi rachunek o wysokiej wartości. W wyniku wyszukiwania elektronicznego stwierdzono, że posiadacz rachunku ma numer telefonu w państwie uczestniczącym oraz brak numeru telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej. Jakie skutki dla raportującej instytucji finansowej powoduje to ustalenie?

a) Raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do podejmowania dalszych działań, chyba że wystąpi zmiana okoliczności
b) Raportująca instytucja finansowa ma obowiązek uzyskać oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, a w razie jego nieuzyskania zgłosić rachunek jako nieudokumentowany
c) Raportująca instytucja finansowa traktuje rachunek jako rachunek raportowany w odniesieniu do tego państwa uczestniczącego, chyba że zastosuje wyjątek przewidziany w przepisach poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych, stwierdzenie występowania przesłanki z art. 50 ust. 2 pkt 1-5 (w tym numeru telefonu w państwie uczestniczącym) powoduje kwalifikację rachunku jako raportowanego, chyba że instytucja zastosuje wyjątek z art. 50 ust. 7. Wariant o braku dalszych działań jest błędny, bo dotyczy sytuacji, gdy nie stwierdzono żadnej przesłanki. Wariant o uzyskaniu oświadczenia jest błędny, bo dotyczy przypadku stwierdzenia polecenia przechowywania poczty lub adresu do doręczeń (art. 52 ust. 1 pkt 3).

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 52 ust. 1

Pułapka: Należy rozróżnić skutki stwierdzenia różnych przesłanek - numer telefonu prowadzi do raportowania, a samo polecenie przechowywania poczty wymaga oświadczenia.

Raportująca instytucja finansowa przekazuje informację o rachunku raportowanym, na którym znajdują się środki pieniężne w walucie obcej. W celu określenia salda rachunku w walucie, w której ma być sporządzona informacja, instytucja przelicza saldo według kursu:

a) średniego kursu NBP z dnia sporządzenia informacji o rachunkach raportowanych, z tabeli kursów średnich
b) średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja poprawna
c) kursu kupna NBP z końca roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja, według tabeli kursów

Dlaczego tak: Przeliczenia salda lub wartości rachunku dokonuje się według tabeli kursów średnich ogłoszonej przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja. Kurs na dzień sporządzenia informacji lub kurs kupna nie są stosowane - przepis jednoznacznie wskazuje kurs średni z ostatniego dnia roboczego roku.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 35 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić moment przeliczenia z dniem przekazania informacji - przepis nakazuje użycie kursu z końca roku, nie z dnia sporządzenia raportu.

Raportująca instytucja finansowa, w celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych, sumuje wszystkie rachunki finansowe prowadzone przez nią lub podmiot powiązany. Który warunek musi być spełniony, aby doszło do takiego sumowania?

a) Systemy informatyczne raportującej instytucji finansowej muszą łączyć rachunki finansowe przez odniesienie do elementu danych, takiego jak numer klienta lub TIN, oraz pozwalać na sumowanie sald lub wartości rachunków. poprawna
b) Raportująca instytucja finansowa musi uzyskać zgodę posiadacza rachunku na sumowanie jego rachunków z rachunkami innych posiadaczy, a także zapewnić, że dane są przetwarzane zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych.
c) Podmiot powiązany musi wyrazić pisemną zgodę na udostępnienie danych o rachunkach finansowych prowadzonych przez ten podmiot, a także potwierdzić, że rachunki są prowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Dlaczego tak: Art. 40 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że raportująca instytucja finansowa sumuje rachunki finansowe, ale wyłącznie w zakresie, w jakim systemy informatyczne tej instytucji łączą rachunki przez odniesienie do elementu danych (np. numer klienta lub TIN) oraz pozwalają na sumowanie sald lub wartości. Warunki te są kumulatywne. Wariant dotyczący zgody posiadacza rachunku jest błędny, gdyż ustawa nie wymaga zgody posiadacza na sumowanie. Wariant dotyczący pisemnej zgody podmiotu powiązanego również jest błędny, gdyż ustawa nie przewiduje takiej zgody. Dodatkowo, warianty błędne zawierają sformułowania o ochronie danych osobowych i potwierdzeniu zgodności z przepisami, które nie wynikają z ustawy i nie stanowią warunku sumowania.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 40 ust. 1

Pułapka: Należy pamiętać, że sumowanie jest dozwolone tylko wtedy, gdy systemy informatyczne spełniają obie przesłanki z art. 40 ust. 1.

Raportująca instytucja finansowa, w przypadku gdy beneficjent pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty nie jest właścicielem beneficjentem, przyjmuje, że nie jest on osobą raportowaną, i nie traktuje rachunku finansowego posiadanego przez tego beneficjenta jako rachunku raportowanego. Kiedy instytucja finansowa ma powody sądzić, że beneficjent jest osobą raportowaną?

a) Gdy świadczenie z tytułu śmierci przekracza 1 000 000 dolarów amerykańskich, a brak jest informacji o rezydencji podatkowej beneficjenta.
b) Gdy z informacji zgromadzonych przez instytucję finansową i związanych z beneficjentem wynikają przesłanki z art. 50 ust. 2 ustawy. poprawna
c) Gdy beneficjent jest rezydentem państwa uczestniczącego, lecz instytucja finansowa nie posiada jego aktualnego adresu.

Dlaczego tak: Art. 48 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że instytucja finansowa ma powody sądzić, że beneficjent jest osobą raportowaną, jeżeli z informacji zgromadzonych przez instytucję i związanych z beneficjentem wynika, że występują przesłanki określone w art. 50 ust. 2. Wariant dotyczący wysokości świadczenia jest błędny, gdyż ustawa nie wiąże z kwotą świadczenia domniemania, że beneficjent jest osobą raportowaną. Wariant dotyczący rezydencji i braku adresu jest również błędny, gdyż sam brak adresu nie jest przesłanką z art. 50 ust. 2.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 48 ust. 2

Pułapka: Należy pamiętać, że domniemanie, iż beneficjent jest osobą raportowaną, opiera się na przesłankach z art. 50 ust. 2, a nie na innych okolicznościach.

Raportująca instytucja finansowa, w ramach procedur należytej staranności wobec istniejących rachunków o wysokiej wartości, jest obowiązana do wyszukania w posiadanych elektronicznych bazach danych przesłanek wskazujących na powiązanie rachunku z państwem uczestniczącym lub państwem trzecim. Która z poniższych przesłanek nie jest wymieniona w ustawie jako podlegająca wyszukaniu elektronicznemu?

a) aktualny adres korespondencyjny lub adres zamieszkania, w tym skrytka pocztowa, w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim
b) informacja o posiadaniu przez posiadacza rachunku nieruchomości położonej w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim poprawna
c) numer telefonu w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim i brak numeru telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej

Dlaczego tak: Art. 50 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wymienia przesłanki, które raportująca instytucja finansowa ma wyszukać elektronicznie, takie jak aktualny adres korespondencyjny, numer telefonu, stałe zlecenia przelewu, pełnomocnictwa czy polecenie przechowywania poczty. Informacja o posiadaniu nieruchomości za granicą nie jest ujęta w tym katalogu, zatem nie podlega wyszukaniu w ramach tej procedury. Pozostałe przesłanki są zgodne z treścią przepisu.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 50 ust. 2

Pułapka: Katalog przesłanek z art. 50 ust. 2 jest zamknięty, a posiadanie nieruchomości jest często mylnie uznawane za przesłankę, podczas gdy ustawa jej nie wymienia.

Raportująca instytucja finansowa, w związku z powzięciem wątpliwości co do poprawności danych zawartych w złożonym oświadczeniu o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności. Do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta:

a) zgodnie z pierwotnym oświadczeniem o rezydencji podatkowej poprawna
b) wyłącznie w państwie wynikającym ze zmiany okoliczności
c) w państwie siedziby raportującej instytucji finansowej

Dlaczego tak: Art. 47 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu 90 dni stosuje się traktowanie zarówno według pierwotnego oświadczenia, jak i państwa, co do którego instytucja ma podstawy sądzić, że posiadacz stał się jego rezydentem. Wariant dotyczący wyłącznie nowego państwa jest przedwczesny, a wariant dotyczący siedziby instytucji nie ma oparcia w przepisach.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 47 ust. 2

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że w okresie 90 dni obowiązuje pierwotne oświadczenie, a dopiero po jego bezskutecznym upływie następuje kumulatywne traktowanie rezydencji.

Spółka z o.o. Alpha uzgodniła schemat podatkowy transgraniczny z promotorem. Zgodnie z przepisami obowiązek przekazania informacji o tym schemacie ciąży na spółce Alpha, która widnieje wyżej na liście określonej w art. 86c § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa. Który z podmiotów jest zwolniony z obowiązku przekazania informacji o tym samym schemacie podatkowym transgranicznym, jeżeli udowodni, że informacja została przekazana przez spółkę Alpha?

a) Wspomagający objęty pracami nad tym schematem, jeżeli wykaże, że spółka Alpha jako korzystający przekazała informację i uzyskała NSP.
b) Promotor, który uzgodnił schemat ze spółką Alpha, jeżeli wykaże przekazanie informacji przez Alpha jako korzystającego wyżej na liście.
c) Pozostali korzystający objęci tym samym schematem, jeżeli udowodnią przekazanie informacji przez spółkę Alpha jako korzystającego wyżej na liście. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86c § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa, jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym schemacie podatkowym transgranicznym, obowiązek ten podlega wykonaniu przez korzystającego, który widnieje wyżej na liście: najpierw korzystający, który uzgodnił schemat z promotorem lub wspomagającym, następnie korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu. Pozostali korzystający są zwolnieni z tego obowiązku, jeżeli udowodnią, że informacja o tym schemacie została przekazana przez tego korzystającego, w szczególności poprzez przedstawienie potwierdzenia nadania NSP. Zwolnienie dotyczy zatem pozostałych korzystających, a nie promotora czy wspomagającego.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86c § 4

Pułapka: Częstym błędem jest przenoszenie zwolnienia na promotora lub wspomagającego, podczas gdy przepis dotyczy wyłącznie korzystających.

Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie prowadzi rachunek bankowy w polskim banku. Bank jako raportująca instytucja finansowa ustala, że spółka jest pasywnym NFE, a jej jedynym udziałowcem jest osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Niemczech. W celu identyfikacji tej osoby jako osoby kontrolującej, bank dla nowego rachunku podmiotu może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej tej osoby:

a) oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę lub przez tę osobę kontrolującą poprawna
b) dowód w postaci dokumentu potwierdzający rezydencję podatkową osoby kontrolującej, bez względu na istnienie wątpliwości co do jego poprawności
c) wyłącznie oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, w odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej osoby kontrolującej pasywny NFE oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo takiej osoby kontrolującej. Wariant zakładający wyłącznie oświadczenie spółki jest zbyt wąski, a wariant dopuszczający dowód w postaci dokumentu bez badania wątpliwości jest niezgodny z art. 44 ust. 1, który nakazuje nieprzyjmowanie takich dokumentów w razie wątpliwości co do ich poprawności i rzetelności.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 44 ust. 2

Pułapka: Trzeba pamiętać, że dla nowych rachunków podmiotów dopuszczalne jest oświadczenie zarówno posiadacza rachunku, jak i osoby kontrolującej, a nie wyłącznie jednego z nich.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, będąca operatorem platformy cyfrowej, w 2025 roku umożliwiła sprzedającemu będącemu osobą fizyczną z Niemiec sprzedaż towarów za pośrednictwem tej platformy. Sprzedający dokonał w tym roku ponad 500 transakcji na łączną kwotę 30 000 euro. Czy spółka podlega obowiązkowi raportowania informacji o sprzedającym Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, a jeśli tak, to w jakim terminie?

a) Nie, spółka nie raportuje sprzedającego, bo po przekroczeniu 25 000 euro rocznego wynagrodzenia sprzedający jest traktowany jako wyłączony, nawet gdy liczba transakcji przekracza 30.
b) Nie, obowiązek obejmuje tylko sprzedających mających miejsce zamieszkania w Polsce, a dane osoby fizycznej z Niemiec nie są przekazywane polskiemu Szefowi KAS.
c) Tak, jako polski operator platformy spółka przekazuje Szefowi KAS informację o sprzedającym za 2025 r. do 31 stycznia 2026 r. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 75b ust. 1 uwip operator platformy ma obowiązek raportowania informacji o sprzedających podlegających raportowaniu. Dotyczy to m.in. osób fizycznych, które w roku kalendarzowym dokonały co najmniej 30 transakcji sprzedaży towarów lub uzyskały wynagrodzenie przekraczające równowartość 2 000 euro. Sprzedający z Niemiec dokonał ponad 500 transakcji na łączną kwotę 30 000 euro, więc spełnia progi raportowania. Przekroczenie 25 000 euro nie wyłącza obowiązku, a rezydencja w Niemczech nie eliminuje raportowania przez polskiego operatora. Informację przekazuje się do końca miesiąca następującego po zakończeniu okresu sprawozdawczego, czyli co do zasady do 31 stycznia roku następnego. W opisanym przypadku informacja za 2025 r. powinna zostać przekazana Szefowi KAS do 31 stycznia 2026 r. Polski operator przekazuje informację Szefowi KAS, który następnie wymienia ją z właściwym państwem, w tym przypadku z Niemcami.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 75b ust. 1

Pułapka: Błędne założenie, że obowiązek raportowania zależy od rezydencji sprzedającego w Polsce lub że wysoka kwota transakcji wyłącza obowiązek - progi działają odwrotnie.

Spółka z siedzibą w Polsce, będąca raportującą instytucją finansową, powierzyła podmiotowi zewnętrznemu wykonywanie obowiązków w zakresie stosowania procedur należytej staranności oraz gromadzenia dokumentacji. Który z podmiotów ponosi odpowiedzialność za wykonanie tych obowiązków wobec Szefa Krajowej Administracji Skarbowej?

a) raportująca instytucja finansowa, także po powierzeniu czynności podmiotowi zewnętrznemu poprawna
b) raportująca instytucja finansowa i podmiot zewnętrzny solidarnie na podstawie umowy
c) wyłącznie podmiot zewnętrzny, jako wykonujący procedury i gromadzący dokumentację

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 29 ustawy raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w dziale III, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Odpowiedzialność za wykonanie obowiązków ponosi zawsze raportująca instytucja finansowa, niezależnie od treści umowy z podmiotem zewnętrznym. Wariant przypisujący odpowiedzialność wyłącznie podmiotowi zewnętrznemu jest błędny, bo przepis nie przewiduje przeniesienia odpowiedzialności na podmiot wykonujący czynności. Wariant o odpowiedzialności solidarnej jest również błędny, gdyż ustawa nie wprowadza solidarności, a odpowiedzialność spoczywa wyłącznie na instytucji finansowej. Podmiot zewnętrzny może być zobowiązany umownie do wykonywania czynności, ale nie przejmuje odpowiedzialności ustawowej. Instytucja finansowa pozostaje odpowiedzialna za należyte wykonanie obowiązków, nawet jeśli powierzyła ich wykonanie innemu podmiotowi.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 29

Pułapka: Łatwo pomylić odpowiedzialność za wykonanie obowiązków z możliwością zlecenia czynności technicznych podmiotowi zewnętrznemu - odpowiedzialność zawsze pozostaje po stronie instytucji finansowej.