Przejdź do treści
Fiskusjusz.pl
Zaloguj się Załóż konto

Wymiana informacji podatkowych

Wymiana informacji podatkowych na wniosek, z urzędu i automatyczna, raportowanie przez instytucje finansowe, informacja o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów, raportowanie schematów transgranicznych, obowiązki operatorów platform, tajemnica i ochrona przekazywanych danych.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 4b ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 66 pytań.

Instytucja finansowa będąca raportującą instytucją finansową przekazuje informację o rachunkach nieudokumentowanych. Który z wymogów dotyczących tej informacji jest prawidłowy?

  1. a) Informacja może zostać przekazana dopiero po uprzednim zawiadomieniu posiadacza rachunku, doręczonym za potwierdzeniem odbioru, oraz po upływie terminu na zgłoszenie zastrzeżeń.
  2. b) Informacja obejmuje dane identyfikacyjne posiadacza rachunku, numer rachunku lub jego funkcjonalny odpowiednik oraz dane identyfikacyjne instytucji finansowej, w tym posiadane TIN. poprawna
  3. c) Informację sporządza się wyłącznie na formularzu papierowym i składa w siedzibie właściwego organu podatkowego, bez możliwości przekazania jej środkami komunikacji elektronicznej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy informacja o rachunkach nieudokumentowanych zawiera imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia posiadacza rachunku, jego TIN, o ile instytucja go posiada, numer rachunku lub jego funkcjonalny odpowiednik, a także nazwę i adres instytucji finansowej oraz TIN, o ile go posiada. Informacja ta jest przekazywana za pomocą środków komunikacji elektronicznej, a nie wyłącznie w formie papierowej. Ustawa nie wymaga uprzedniego zawiadamiania posiadacza rachunku, doręczania takiego zawiadomienia za potwierdzeniem odbioru ani oczekiwania na upływ terminu do zgłoszenia zastrzeżeń.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 36 ust. 2

Pułapka: Najczęściej myli się elementy informacji o rachunkach nieudokumentowanych z elementami informacji o rachunkach raportowanych, które są szersze (np. zawierają saldo rachunku).

Kiedy obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym, innym niż schemat podatkowy transgraniczny, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych nie powstaje?

  1. a) W okresie korzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
  2. b) W okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. poprawna
  3. c) W okresie objęcia spółki opodatkowaniem na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy jej roczne przychody nie przekraczają 2 mln euro.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86a § 5a ustawy - Ordynacja podatkowa, obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym innym niż transgraniczny w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych nie powstaje w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Wariant pierwszy jest błędny, gdyż zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 nie wyłącza obowiązku raportowania. Wariant trzeci jest błędny, gdyż ustawa nie przewiduje takiego limitu przychodów jako podstawy zwolnienia z obowiązku.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86a § 5a

Pułapka: Zwolnienie dotyczy tylko ryczałtu od dochodów spółek, a nie innych form opodatkowania czy zwolnień przedmiotowych.

Kiedy promotor jest obowiązany do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schematach podatkowych transgranicznych, zgodnie z ustawą o wymianie informacji podatkowych?

  1. a) W terminie 30 dni, liczonym wyłącznie od dnia następującego po udostępnieniu schematu, bez uwzględniania przygotowania do wdrożenia ani pierwszej czynności wdrożeniowej.
  2. b) W terminie 30 dni, liczonym od dnia następującego po udostępnieniu lub przygotowaniu do wdrożenia, albo od dnia pierwszej czynności wdrożeniowej - według zdarzenia wcześniejszego. poprawna
  3. c) W terminie 14 dni, liczonym od udostępnienia, przygotowania do wdrożenia albo pierwszej czynności zmierzającej do wdrożenia - według zdarzenia wcześniejszego.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, promotor przekazuje informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od dnia następującego po udostępnieniu schematu podatkowego, od dnia następującego po przygotowaniu go do wdrożenia lub od dnia dokonania pierwszej czynności zmierzającej do jego wdrożenia - w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Wariant pierwszy jest błędny, bo ogranicza początek biegu terminu wyłącznie do udostępnienia schematu i pomija dwa pozostałe zdarzenia wskazane w przepisie. Wariant trzeci jest błędny, gdyż przepis przewiduje termin 30 dni, a nie 14 dni.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86b § 1

Pułapka: Pomylenie terminu 30 dni z 14 dniami lub błędne liczenie terminu od dnia następnego.

Kiedy promotor jest zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schemacie podatkowym transgranicznym?

  1. a) Gdy udowodni, że schemat wpisano do centralnego rejestru w innym państwie członkowskim UE, choć zgłoszenie nie spełnia wymogów art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE i dokonał go korzystający.
  2. b) Gdy udowodni, że korzystający złożył oświadczenie o braku istotności schematu podatkowego transgranicznego, a promotor nie posiada wiedzy o zgłoszeniu go właściwym organom innego państwa członkowskiego UE.
  3. c) Gdy udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został poprawnie przekazany właściwym organom innego państwa członkowskiego UE zgodnie z przepisami wdrażającymi art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86e § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, w przypadku, o którym mowa w art. 86b § 8, promotor jest zwolniony z obowiązku przekazania informacji Szefowi KAS, jeżeli udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE. Zgłoszenie niespełniające tych wymogów, nawet dokonane przez korzystającego lub odnotowane w centralnym rejestrze, nie daje zwolnienia. Samo oświadczenie korzystającego o braku istotności schematu oraz brak wiedzy promotora o zgłoszeniu schematu również nie stanowią podstawy zwolnienia promotora.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86e § 2

Pułapka: Zwolnienie dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przekazanie nastąpiło w innym państwie członkowskim i zgodnie z implementacją art. 8ab dyrektywy - nie wystarczy samo zgłoszenie w dowolnym rejestrze.

Kiedy raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do udzielenia osobie fizycznej informacji o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu jej informacji podatkowych?

  1. a) W terminie 30 dni od dnia przekazania informacji do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, po doręczeniu potwierdzenia ich przyjęcia.
  2. b) Zanim informacje zostaną przekazane, w czasie wystarczającym do skorzystania z praw do ochrony danych osobowych. poprawna
  3. c) Dopiero na żądanie organu podatkowego, w terminie wskazanym w żądaniu, nie krótszym niż 14 dni od dnia jego doręczenia.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 6b ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do udzielenia osobie fizycznej, której informacje podatkowe dotyczą, informacji o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu tych informacji oraz o przysługującym jej prawie do uzyskania od administratora danych informacji. Powinna to zrobić w czasie wystarczającym do skorzystania przez tę osobę z jej praw do ochrony danych osobowych, zanim informacje zostaną przekazane. Termin 30 dni nie wynika z przepisów, a obowiązek nie jest uzależniony od żądania organu podatkowego.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6b ust. 1

Pułapka: Nietrudno pomylić termin udzielenia informacji przed przekazaniem z terminem na przekazanie informacji do Szefa KAS.

Kiedy raportująca instytucja finansowa może traktować rachunek finansowy służący do obsługi grupowej pieniężnej umowy ubezpieczenia jako rachunek niebędący rachunkiem raportowanym?

  1. a) Do dnia, w którym określona kwota staje się należna pracownikowi, posiadaczowi świadectwa lub beneficjentowi, jeżeli umowa obejmuje co najmniej 25 pracowników lub posiadaczy świadectwa, a kwota należna każdej z tych osób nie przekracza 1 000 000 dolarów amerykańskich poprawna
  2. b) Do dnia, w którym umowa zostaje rozwiązana albo wykupiona przez ubezpieczającego, jeżeli umowa obejmuje co najmniej 50 pracowników lub posiadaczy świadectwa, a kwota należna każdej z tych osób nie przekracza 500 000 dolarów amerykańskich
  3. c) Do końca roku kalendarzowego, w którym rachunek został otwarty dla obsługi umowy, jeżeli umowa obejmuje co najmniej 10 pracowników lub posiadaczy świadectwa, a kwota należna każdej z tych osób nie przekracza 250 000 dolarów amerykańskich
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 49 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa może traktować taki rachunek jako niebędący rachunkiem raportowanym do dnia, w którym określona kwota staje się należna na rzecz pracownika, posiadacza świadectwa lub beneficjenta. Warunki obejmują między innymi to, że umowa obejmuje co najmniej 25 pracowników lub posiadaczy świadectwa, pracownicy są uprawnieni do otrzymania wartości wynikającej z umowy i wyznaczania beneficjentów, a łączna kwota należna każdemu nie przekracza 1 000 000 dolarów amerykańskich. Warianty o rozwiązaniu lub wykupieniu umowy oraz o końcu roku kalendarzowego otwarcia rachunku nie znajdują oparcia w przepisie.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 49

Pułapka: Należy zwrócić uwagę na kumulatywne spełnienie wszystkich warunków, w tym progu 25 pracowników i limitu 1 000 000 USD.

Kiedy Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawiesić w trybie natychmiastowym wymianę informacji podatkowych z państwem członkowskim?

  1. a) Gdy w państwie członkowskim doszło do naruszenia ochrony danych, którego nie można niezwłocznie i odpowiednio powstrzymać. poprawna
  2. b) Gdy istnieje obawa, że państwo członkowskie wykorzysta informacje niezgodnie z przeznaczeniem lub interesem podatników.
  3. c) Gdy państwo członkowskie przekazuje informacje automatyczne po terminie, powodując opóźnienia w obsłudze danych podatkowych.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 6c ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że Szef KAS może zawiesić w trybie natychmiastowym wymianę informacji podatkowych z państwem członkowskim, w którym doszło do naruszenia ochrony danych, jeżeli to naruszenie nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane. Chodzi o sytuację, w której dalsze bezpieczne przekazywanie informacji nie jest zapewnione. Pozostałe przypadki nie są przewidziane w ustawie jako podstawa zawieszenia. Ustawa nie przewiduje zawieszenia z powodu nieterminowej wymiany ani obawy o niezgodne wykorzystanie informacji.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6c ust. 2

Pułapka: Pytanie dotyczy zawieszenia wymiany w trybie natychmiastowym, a nie innych środków, takich jak wystąpienie do Komisji Europejskiej o zawieszenie dostępu do wspólnej platformy.

Która informacja NIE jest objęta zakresem wymiany informacji podatkowych z państwami członkowskimi na podstawie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

  1. a) Informacje dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne poprawna
  2. b) Informacje dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych
  3. c) Informacje dotyczące podatku od nieruchomości
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 8 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wyłącza z zakresu wymiany m.in. informacje dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne. Informacje dotyczące podatków dochodowych i majątkowych, takich jak podatek od nieruchomości, mieszczą się w zakresie wymiany, o ile nie są objęte innymi przepisami unijnymi (np. VAT, akcyza).

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 8 pkt 2

Pułapka: Należy pamiętać, że wyłączenie dotyczy składek na ubezpieczenie społeczne, a nie wszystkich danin publicznych.

Która z poniższych instytucji finansowych jest obowiązana do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o rachunkach nieudokumentowanych za rok kalendarzowy, jeżeli nie zidentyfikowała żadnego takiego rachunku?

  1. a) Raportująca instytucja finansowa składa informację o rachunkach nieudokumentowanych tylko wtedy, gdy zidentyfikowała co najmniej jeden taki rachunek; w przeciwnym razie nie ma obowiązku jej składania. poprawna
  2. b) Raportująca instytucja finansowa składa informację o rachunkach nieudokumentowanych wyłącznie na żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w terminie 30 dni od doręczenia żądania.
  3. c) Każda raportująca instytucja finansowa, niezależnie od tego, czy zidentyfikowała rachunki nieudokumentowane, składa informację o rachunkach nieudokumentowanych w terminie do 30 czerwca roku następnego.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków nieudokumentowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się. Oznacza to, że instytucja, która nie zidentyfikowała takich rachunków, nie składa informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Wariant mówiący o obowiązku składania informacji przez każdą instytucję jest błędny, gdyż ustawa przewiduje wyjątek dla instytucji, które nie zidentyfikowały rachunków. Wariant dotyczący składania informacji na żądanie Szefa KAS jest również błędny, ponieważ przepisy nie przewidują takiego trybu dla informacji o rachunkach nieudokumentowanych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 36 ust. 1 i 3

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że art. 36 ust. 3 zwalnia z obowiązku składania informacji, gdy nie zidentyfikowano rachunków nieudokumentowanych.

Które informacje nie mogą być przedmiotem automatycznej wymiany informacji podatkowych?

  1. a) Informacje o rachunkach raportowanych prowadzonych przez instytucje finansowe.
  2. b) Informacje o zaległościach podatkowych konkretnego podatnika. poprawna
  3. c) Informacje o interpretacjach podatkowych wydanych przez organy podatkowe.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Automatyczna wymiana informacji dotyczy określonych kategorii informacji, takich jak informacje o rachunkach finansowych, interpretacjach podatkowych czy schematach transgranicznych. Informacje o zaległościach podatkowych konkretnego podatnika nie są objęte automatyczną wymianą, ponieważ wymiana ta ma charakter systemowy i dotyczy kategorii informacji określonych w umowach międzynarodowych lub przepisach prawa unijnego. Informacje o zaległościach mogą być przedmiotem wymiany na wniosek lub z urzędu, ale nie automatycznej.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 8 i art. 9

Pułapka: Należy pamiętać, że automatyczna wymiana ma charakter z góry określony i nie obejmuje wszystkich możliwych informacji podatkowych.

Które z poniższych czynności jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej obowiązany podjąć po usunięciu naruszenia ochrony danych w związku z przetwarzaniem danych na potrzeby wykonywania zadań wynikających z ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

  1. a) Przekazać Komisji Europejskiej informację o usunięciu tego naruszenia ochrony danych oraz może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wspólne sprawdzenie, czy działania naprawcze podjęte w celu usunięcia naruszenia ochrony danych były skuteczne. poprawna
  2. b) Wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wspólne sprawdzenie, czy działania naprawcze podjęte w celu usunięcia naruszenia ochrony danych były skuteczne, bez obowiązku przekazania informacji o usunięciu naruszenia, co pomija obligatoryjny element procedury.
  3. c) Wyłącznie przekazać Komisji Europejskiej informację o usunięciu tego naruszenia ochrony danych, bez możliwości wystąpienia z wnioskiem o wspólne sprawdzenie skuteczności działań naprawczych, co ogranicza zakres obowiązków Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 6c ust. 4 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, po usunięciu naruszenia ochrony danych Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Komisji Europejskiej informację o usunięciu tego naruszenia oraz może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wspólne sprawdzenie, czy działania naprawcze podjęte w celu usunięcia naruszenia były skuteczne. Obie czynności są przewidziane, przy czym pierwsza jest obligatoryjna, a druga fakultatywna. Warianty pomijające którąkolwiek z tych czynności są błędne.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6c ust. 4

Pułapka: Należy pamiętać, że po usunięciu naruszenia Szef KAS ma obowiązek poinformowania Komisji Europejskiej, ale wystąpienie o wspólne sprawdzenie skuteczności działań naprawczych jest jedynie możliwością.

Które z poniższych działań operatora platformy cyfrowej jest zgodne z przepisami ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami w zakresie należytej staranności?

  1. a) Przekazanie informacji o sprzedawcy dopiero na żądanie organu podatkowego, bez samodzielnego gromadzenia, weryfikowania i raportowania danych w ustawowych terminach.
  2. b) Zebranie od sprzedawcy wymaganych danych, w tym imienia i nazwiska, adresu i numeru identyfikacji podatkowej, oraz wezwanie do uzupełnienia braków. poprawna
  3. c) Pominięcie weryfikacji danych sprzedawcy z powodu działania platformy na rynku krócej niż 12 miesięcy, bez stosowania procedur należytej staranności.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 75l ust. 1 uwip raportujący operator platformy jest obowiązany dopełnić procedur należytej staranności, w tym gromadzenia i weryfikacji danych o sprzedawcach. Dane te obejmują m.in. imię i nazwisko albo nazwę, adres, numer identyfikacji podatkowej oraz inne informacje wymagane przepisami. Jeżeli dane są niepełne, art. 75o nakazuje wystąpić do sprzedawcy o ich uzupełnienie, a w razie braku odpowiedzi ponowić wystąpienie i ostatecznie wstrzymać wypłatę wynagrodzenia. Pominięcie weryfikacji ze względu na krótki okres działania platformy nie jest dopuszczalne, gdyż ustawa nie przewiduje takiego wyłączenia. Raportowanie wyłącznie na żądanie organu jest niezgodne z ustawowymi terminami przekazywania informacji o sprzedawcach.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 75l ust. 1 i art. 75o

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że obowiązek należytej staranności obejmuje nie tylko zebranie danych, ale także ich weryfikację i ewentualne działania naprawcze.

Które z poniższych informacji nie są objęte zakresem wymiany informacji podatkowych z państwami członkowskimi Unii Europejskiej na podstawie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

  1. a) Informacje dotyczące podatku od nieruchomości.
  2. b) Informacje dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne. poprawna
  3. c) Informacje dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ustawa wyłącza z wymiany informacje dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne, a także objęte przepisami UE w zakresie VAT, ceł i akcyzy, opłaty skarbowej oraz należności o charakterze umownym. Informacje o podatkach dochodowych i majątkowych (jak podatek od nieruchomości) mieszczą się w zakresie wymiany, o ile nie podlegają innym wyłączeniom.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 8

Pułapka: Łatwo pomylić wyłączenia dotyczące składek społecznych z podatkami dochodowymi, które są objęte wymianą.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących potwierdzenia nadania NSP dla schematów podatkowych transgranicznych jest prawdziwe?

  1. a) Potwierdzenie nadania NSP obejmuje tylko numer NSP i nie obejmuje ani danych z przekazanej informacji o schemacie podatkowym, ani NZSPT dla schematu transgranicznego.
  2. b) Potwierdzenie nadania NSP obejmuje NSP, dane wskazane w przekazanej informacji o schemacie podatkowym oraz, przy schemacie transgranicznym, także NZSPT. poprawna
  3. c) Potwierdzenie nadania NSP obejmuje tylko numer NZSPT i nie obejmuje ani NSP, ani danych z przekazanej informacji o schemacie podatkowym dla schematu transgranicznego.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z § 2a rozporządzenia w sprawie informacji o schematach podatkowych, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje potwierdzenie nadania NSP zawierające NSP oraz dane wskazane w przekazanej informacji o schemacie podatkowym, a w przypadku schematów podatkowych transgranicznych również NZSPT. Potwierdzenie obejmuje zatem zarówno NSP, jak i NZSPT oraz dane z informacji. Warianty ograniczające potwierdzenie wyłącznie do NSP albo wyłącznie do NZSPT są niepełne i przez to błędne.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), § 2a rozporządzenia w sprawie informacji o schematach podatkowych

Pułapka: Należy pamiętać, że potwierdzenie nadania NSP zawiera zarówno NSP, jak i NZSPT oraz dane wskazane w informacji, a nie tylko jeden z tych elementów.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących wymiany informacji podatkowych na wniosek jest prawidłowe?

  1. a) Wniosek o udzielenie informacji podatkowych może dotyczyć grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, pod warunkiem że wniosek zawiera szczegółowy opis grupy oraz wskazanie przepisów prawa i faktów uzasadniających przypuszczenie, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów poprawna
  2. b) Wniosek o udzielenie informacji podatkowych może dotyczyć grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, wyłącznie w przypadku, gdy grupa została wskazana imiennie przez organ wnioskujący, a ponadto wniosek zawiera szczegółowy opis grupy oraz wskazanie przepisów prawa i faktów uzasadniających przypuszczenie, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów
  3. c) Wniosek o udzielenie informacji podatkowych może dotyczyć grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, ale tylko wtedy, gdy grupa liczy mniej niż 10 podatników, a wniosek zawiera szczegółowy opis grupy oraz wskazanie przepisów prawa i faktów uzasadniających przypuszczenie, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 10a ustawy przewiduje możliwość złożenia wniosku o udzielenie informacji podatkowych dotyczącego grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, pod warunkiem że wniosek zawiera m.in. szczegółowy opis grupy oraz wskazanie mających zastosowanie przepisów prawa i faktów, na podstawie których istnieją podstawy, aby sądzić, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów. Wniosek nie wymaga imiennego wskazania podatników, a wręcz przeciwnie - dotyczy grupy, której członkowie nie są indywidualnie zidentyfikowani. Wariant ograniczający możliwość do grupy liczącej mniej niż 10 podatników jest błędny, gdyż ustawa nie wprowadza takiego limitu. Wariant wymagający imiennego wskazania podatników jest również błędny, gdyż ustawa wyraźnie dopuszcza wnioski dotyczące grup nieidentyfikowalnych indywidualnie.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 10a

Pułapka: Mylenie wniosku o informacje dotyczące grupy podatników z wnioskiem indywidualnym - w tym drugim konieczna jest identyfikacja podmiotu, w grupowym nie.

Który korzystający ma obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym transgranicznym, gdy więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym schemacie?

  1. a) Korzystający, który osiąga najwyższe przychody z tytułu schematu podatkowego transgranicznego, a jeśli nie da się ich ustalić - korzystający o najwyższych przychodach w grupie podmiotów powiązanych.
  2. b) Korzystający, który jako pierwszy powziął wiedzę o schemacie podatkowym transgranicznym, a jeśli daty są takie same - korzystający, który najwcześniej rozpoczął analizę jego skutków podatkowych.
  3. c) Korzystający, który uzgodnił schemat podatkowy transgraniczny z promotorem lub wspomagającym, a jeśli takiego korzystającego nie ma - korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 86b § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa, w przypadku gdy więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym schemacie, obowiązek wykonuje korzystający, który widnieje wyżej na liście. Najpierw jest to korzystający, który uzgodnił schemat z promotorem lub wspomagającym, a następnie, gdy takiego korzystającego nie ma, korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu. Wariant wskazujący korzystającego o najwyższych przychodach jest błędny, ponieważ wysokość przychodów ani przychody podmiotów powiązanych nie są kryterium wyboru. Wariant wskazujący korzystającego, który pierwszy powziął wiedzę, jest błędny, ponieważ moment powzięcia wiedzy ani rozpoczęcia analizy skutków podatkowych nie rozstrzyga o obowiązku. Obowiązek spoczywa więc na korzystającym, który uzgodnił schemat z promotorem lub wspomagającym.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86b § 4

Pułapka: Kolejność na liście ma znaczenie: najpierw ten, kto uzgodnił schemat, potem ten, kto zarządza wdrożeniem - a nie ten, kto pierwszy się dowiedział.

Który podmiot jest obowiązany do przekazania informacji o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów, jeżeli jednostka dominująca nie ma siedziby ani zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie działa na jej terytorium przez zagraniczny zakład, a wyznaczona jednostka posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

  1. a) Jednostka lokalna, która jest jednostką wchodzącą w skład grupy podmiotów, posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jednostka dominująca nie wyznaczyła jednostki wyznaczonej. poprawna
  2. b) Jednostka dominująca, jeżeli posiada w Polsce zagraniczny zakład, a w przypadku braku takiego zakładu - wyznaczona jednostka, która została wyznaczona przez jednostkę dominującą do wypełniania obowiązków informacyjnych.
  3. c) Wyznaczona jednostka, jeżeli jednostka dominująca nie wyznaczyła jednostki zastępczej na terytorium państwa członkowskiego, a jednostka lokalna nie została wskazana do przekazywania informacji.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Obowiązek przekazania informacji o grupie podmiotów spoczywa na jednostce dominującej, a w przypadku gdy nie ma ona siedziby ani zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie działa przez zagraniczny zakład - na wyznaczonej jednostce. Jeżeli wyznaczona jednostka nie została wyznaczona, obowiązek ten ciąży na jednostce lokalnej, czyli jednostce wchodzącej w skład grupy, mającej siedzibę lub zarząd w Polsce. Wariant pierwszy jest błędny, gdyż jednostka dominująca bez zakładu w Polsce nie jest zobowiązana, a wyznaczona jednostka jest zobowiązana tylko wtedy, gdy została wyznaczona. Wariant drugi jest błędny, ponieważ wyznaczona jednostka jest zobowiązana, ale nie dlatego, że jednostka dominująca nie wyznaczyła jednostki zastępczej, tylko dlatego, że sama została wyznaczona.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 83 ust. 1 i art. 84

Pułapka: Łatwo pomylić kolejność podmiotów zobowiązanych: najpierw jednostka dominująca, potem wyznaczona, a na końcu jednostka lokalna - ale tylko wtedy, gdy wyznaczona jednostka nie istnieje.

Który z podmiotów jest zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schemacie podatkowym transgranicznym, jeżeli udowodni, że schemat ten został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE?

  1. a) Wyłącznie korzystający, także wtedy, gdy w sprawie występuje promotor lub wspomagający.
  2. b) Promotor, korzystający lub wspomagający, odpowiednio w zakresie własnego obowiązku raportowania. poprawna
  3. c) Wyłącznie promotor, także wtedy, gdy w sprawie występuje korzystający lub wspomagający.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis art. 86e § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 86b § 8, art. 86c § 3 oraz art. 86d § 7, gdy odpowiednio promotor, korzystający lub wspomagający udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE, jest on zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o tym schemacie. Zwolnienie obejmuje zatem wszystkie trzy kategorie podmiotów, a nie tylko promotora lub tylko korzystającego.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86e § 2

Pułapka: Łatwo zawęzić krąg podmiotów uprawnionych do zwolnienia tylko do promotora lub tylko do korzystającego, podczas gdy przepis obejmuje wszystkie trzy podmioty.

Który z poniższych podmiotów jest obowiązany do zawiadomienia osoby raportowanej o naruszeniu ochrony danych w zakresie jej danych osobowych gromadzonych na potrzeby automatycznej wymiany informacji?

  1. a) Raportująca instytucja finansowa lub raportujący operator platformy. poprawna
  2. b) Wyłącznie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, który realizuje obowiązki w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o ochronie danych osobowych.
  3. c) Komisja Europejska, która pełni funkcję koordynującą w zakresie wymiany informacji podatkowych między państwami członkowskimi.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 6b ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa oraz raportujący operator platformy zawiadamiają niezwłocznie odpowiednio osobę raportowaną i sprzedawcę o naruszeniu ochrony danych w zakresie ich danych osobowych gromadzonych i przetwarzanych na potrzeby automatycznej wymiany informacji, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że naruszenie to wpłynie negatywnie na ochronę ich danych. Szef Krajowej Administracji Skarbowej ma inne obowiązki w zakresie naruszeń ochrony danych, a Komisja Europejska nie jest adresatem takich zawiadomień od instytucji finansowych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 6b ust. 2

Pułapka: Pomylenie obowiązków raportujących instytucji finansowych z obowiązkami Szefa KAS lub Komisji Europejskiej.

Który z poniższych podmiotów jest obowiązany do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schematach podatkowych?

  1. a) Wyłącznie korzystający, jeżeli osiąga korzyść podatkową z uzgodnienia i jest stroną umowy zawartej z promotorem albo wspomagającym
  2. b) Wyłącznie promotor, jeżeli opracował, oferuje lub wdraża uzgodnienie i posiada pełne dane potrzebne do sporządzenia informacji
  3. c) Promotor, korzystający albo wspomagający, gdy zachodzą przesłanki z art. 86a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa i brak wyłączeń poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Obowiązek raportowania schematów podatkowych (MDR) może ciążyć na promotorze, korzystającym oraz wspomagającym, przy czym przesłanki i zakres przekazania informacji są uregulowane w przepisach ustawy - Ordynacja podatkowa. Wskazanie wyłącznie promotora albo wyłącznie korzystającego jest niepełne, gdyż ustawodawca przewidział obowiązek także dla innych kategorii podmiotów, w tym wspomagającego oraz korzystającego w określonych sytuacjach. Obowiązek korzystającego nie zależy od samego faktu bycia stroną umowy z promotorem lub wspomagającym, a obowiązek promotora nie sprowadza się wyłącznie do sytuacji posiadania pełnego zestawu informacji.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86a § 1

Pułapka: Łatwo pomylić, że obowiązek spoczywa tylko na promotorze, podczas gdy ustawa obejmuje także korzystającego i wspomagającego.

Który z poniższych podmiotów nie jest wyłączony z wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 6b, art. 27 oraz art. 28 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, nawet jeśli spełnia warunki określone w tym przepisie?

  1. a) Podmiot rządowy, organizacja międzynarodowa lub bank centralny, w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania związanego z komercyjną działalnością finansową.
  2. b) Trust, w zakresie, w jakim powiernik trustu będący raportującą instytucją finansową przekazuje informacje o rachunkach raportowanych tego trustu. poprawna
  3. c) Powszechny fundusz emerytalny, który spełnia warunki określone w art. 32 ust. 2 ustawy.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 32 ust. 1 pkt 5 ustawy wyłącza trust jedynie w zakresie, w jakim powiernik trustu będący raportującą instytucją finansową przekazuje informacje o rachunkach raportowanych tego trustu. Zatem jeśli powiernik nie przekazuje takich informacji, trust nie korzysta z wyłączenia. Podmiot rządowy, organizacja międzynarodowa lub bank centralny spełniający warunki oraz powszechny fundusz emerytalny spełniający warunki z art. 32 ust. 2 są wyłączone z obowiązków. Wyłączenie to ma charakter podmiotowy i warunkowy, ale w przypadku trustu jest ograniczone zakresowo.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 32 ust. 1 i 2

Pułapka: Należy zwrócić uwagę, że wyłączenie trustu jest tylko częściowe - dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy powiernik przekazuje informacje o rachunkach raportowanych trustu.

Który z poniższych przepisów ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami reguluje obowiązek przekazywania informacji o schematach podatkowych?

  1. a) Art. 33 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, który dotyczy przekazywania informacji o rachunkach raportowanych przez instytucje finansowe, a nie raportowania schematów podatkowych.
  2. b) Żaden przepis tej ustawy; obowiązek przekazywania informacji o schematach podatkowych wynika z ustawy - Ordynacja podatkowa, a nie z ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami. poprawna
  3. c) Art. 75a ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, który dotyczy obowiązków operatorów platform cyfrowych wobec sprzedawców, a nie raportowania schematów podatkowych.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Obowiązek przekazywania informacji o schematach podatkowych (MDR) został uregulowany w ustawie - Ordynacja podatkowa, w dziale dotyczącym raportowania schematów podatkowych, a nie w ustawie o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami. Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami reguluje inne rodzaje wymiany, takie jak raportowanie rachunków finansowych, w tym obowiązki związane z rachunkami raportowanymi, oraz obowiązki operatorów platform cyfrowych dotyczące gromadzenia i przekazywania informacji o sprzedawcach. Zatem wskazanie art. 33 lub art. 75a tej ustawy jest błędne, gdyż dotyczą one odpowiednio rachunków raportowanych i platform cyfrowych, a nie schematów podatkowych.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86a i nast.

Pułapka: Częstym błędem jest poszukiwanie przepisów MDR w ustawie o wymianie informacji podatkowych, podczas gdy znajdują się one w Ordynacji podatkowej.

Który z wymienionych podmiotów jest obowiązany do udzielenia informacji podatkowych na pisemne żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie i na zasadach określonych w dziale II ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

  1. a) Bank krajowy w rozumieniu przepisów prawa bankowego poprawna
  2. b) Kwalifikowany wystawca kart kredytowych
  3. c) Podmiot rządowy, w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania związanego z komercyjną działalnością finansową
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 4 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami nakłada obowiązek udzielania informacji na organy administracji publicznej oraz instytucje finansowe wymienione w art. 48 ust. 1-6 ustawy o KAS, do których należą m.in. banki. Podmiot rządowy i kwalifikowany wystawca kart kredytowych są wprawdzie instytucjami finansowymi, ale w art. 32 ust. 1 ustawy zostały one wyłączone z wykonywania obowiązków związanych z automatyczną wymianą informacji o rachunkach raportowanych (dział III), a nie z obowiązku udzielania informacji na żądanie z działu II. Zatem tylko bank krajowy jest podmiotem obowiązanym na podstawie art. 4 ust. 1.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 4 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić zakres wyłączeń z art. 32 (dotyczący działu III) z obowiązkiem z art. 4 (dotyczącym całej ustawy).

Który z wymienionych podmiotów jest wyłączony z obowiązków związanych z automatyczną wymianą informacji o rachunkach raportowanych na podstawie art. 32 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami?

  1. a) Trust, w zakresie, w jakim powiernik trustu będący raportującą instytucją finansową przekazuje informacje o rachunkach raportowanych tego trustu poprawna
  2. b) Zakład ubezpieczeń prowadzący działalność komercyjną, który jest raportującą instytucją finansową i podlega obowiązkom sprawozdawczym
  3. c) Instytucja depozytowa będąca bankiem centralnym, która jest wyłączona z obowiązków tylko w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania związanego z komercyjną działalnością finansową
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 32 ust. 1 pkt 5 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wyłącza z obowiązków trust w zakresie, w jakim powiernik trustu przekazuje informacje o rachunkach raportowanych tego trustu. Zakład ubezpieczeń prowadzący działalność komercyjną nie jest wyłączony, a wręcz podlega obowiązkom. Bank centralny jest wyłączony, ale tylko w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania związanego z komercyjną działalnością finansową, a nie w pełnym zakresie, więc zaproponowany wariant jest zbyt szeroki.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 32 ust. 1 pkt 5

Pułapka: Należy zwrócić uwagę na zakres wyłączenia banku centralnego - nie jest ono bezwarunkowe, lecz ograniczone do braku komercyjnej działalności finansowej.

Który z wymienionych trybów wymiany informacji podatkowych polega na przekazywaniu informacji, które są przewidywalnie istotne dla wykonania przepisów wewnętrznych dotyczących podatków przez państwo otrzymujące informację?

  1. a) Wymiana informacji z urzędu
  2. b) Wymiana informacji automatyczna
  3. c) Wymiana informacji na wniosek poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Wymiana informacji na wniosek obejmuje przekazywanie informacji, które są przewidywalnie istotne dla wykonania przepisów wewnętrznych dotyczących podatków przez państwo otrzymujące informację. Wymiana z urzędu i automatyczna mają inne przesłanki - z urzędu dotyczy informacji, które mogą być istotne, a automatyczna dotyczy z góry określonych kategorii informacji. pozostałe warianty są błędne, gdyż nie oddają istoty trybu na wniosek.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 3

Pułapka: Łatwo pomylić definicje poszczególnych trybów wymiany informacji.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić informacji podatkowych na wniosek właściwego organu państwa obcego, jeżeli wniosek ten zawiera określone dane. Które z poniższych informacji nie są wymagane jako element wniosku o wymianę informacji na wniosek?

  1. a) dane identyfikujące osobę, której dotyczy wniosek, w tym imię i nazwisko albo nazwę, adres oraz numer identyfikacyjny podatnika, jeżeli został nadany
  2. b) wskazanie podstawy prawnej, która pozwala państwu obcemu udzielić Polsce informacji w analogicznej sprawie podatkowej poprawna
  3. c) okres objęty wnioskiem, określony przez datę początkową i końcową, za który mają zostać przekazane informacje
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami określa elementy, które musi zawierać wniosek o udzielenie informacji, takie jak dane identyfikujące osobę, okres, którego dotyczy, oraz inne szczegóły. Wskazanie podstawy prawnej, na podstawie której państwo obce mogłoby udzielić informacji w odpowiedzi na wniosek Polski, w tym przepisów wewnętrznych lub umów międzynarodowych, nie jest wymagane jako element wniosku kierowanego do Polski, gdyż dotyczy to sytuacji odwrotnej, a nie treści wniosku obcego organu. Pozostałe wymienione elementy są obligatoryjne.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 20

Pułapka: Należy odróżnić elementy wniosku o udzielenie informacji od przesłanek odmowy udzielenia informacji, które dotyczą m.in. naruszenia zasad porządku publicznego.

Polska raportująca instytucja finansowa przechowuje rejestr czynności, dokumentację oraz informacje dotyczące rachunku finansowego objętego obowiązkiem raportowania przez okres 5 lat. Od kiedy liczy się ten okres?

  1. a) Od dnia zakończenia stosowania procedur należytej staranności wobec posiadacza rachunku
  2. b) Od końca roku, w którym powstał obowiązek przekazania informacji o tym rachunku poprawna
  3. c) Od dnia przekazania informacji o rachunku raportowanym Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 28 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami wprost stanowi, że okres 5 lat liczy się od końca roku, w którym powstał obowiązek przekazania informacji o tym rachunku. Pozostałe momenty nie są właściwe, ponieważ ustawa wiąże początek biegu terminu z powstaniem obowiązku raportowania, a nie z faktycznym przekazaniem informacji ani zakończeniem procedur należytej staranności.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 28 ust. 1

Pułapka: Częstym błędem jest liczenie terminu od dnia faktycznego przekazania informacji, podczas gdy ustawa wskazuje koniec roku powstania obowiązku.

Polska spółka z o.o. (raportująca instytucja finansowa) zamierza zlecić podmiotowi zewnętrznemu wykonywanie części obowiązków wynikających z działu o automatycznej wymianie informacji o rachunkach raportowanych. Które z wymienionych czynności mogą zostać powierzone podmiotowi zewnętrznemu?

  1. a) przekazywanie informacji o rachunkach nieudokumentowanych, ale wyłącznie za uprzednią zgodą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej
  2. b) przeprowadzanie procedur należytej staranności oraz sporządzanie informacji o rachunkach raportowanych poprawna
  3. c) przekazywanie informacji o rachunkach raportowanych Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w dziale, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Zatem powierzenie czynności polegającej na przeprowadzaniu procedur należytej staranności i sporządzaniu informacji jest dopuszczalne, natomiast przekazywanie informacji nie może być powierzone, a zgoda Szefa KAS nie zmienia tego zakazu.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 29

Pułapka: Zakaz dotyczy wyłącznie przekazywania informacji, a nie ich sporządzania - łatwo to przeoczyć.

Polski organ podatkowy otrzymał od niemieckiego organu podatkowego wniosek o udzielenie informacji podatkowych dotyczących grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie. Który z poniższych elementów nie jest wymagany w takim wniosku?

  1. a) Wskazanie nazwisk i adresów wszystkich podatników należących do grupy. poprawna
  2. b) Wskazanie mających zastosowanie przepisów prawa oraz faktów, na podstawie których istnieją podstawy, aby sądzić, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów prawa.
  3. c) Szczegółowy opis grupy podatników.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: W przypadku grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, wniosek nie może zawierać danych poszczególnych osób, ponieważ są one nieznane. Wymagane są natomiast szczegółowy opis grupy, wskazanie przepisów i faktów oraz wyjaśnienie, jak informacje pomogą w ustaleniu, czy podatnicy zastosowali się do prawa.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 10a

Pułapka: Trzeba odróżnić wniosek dotyczący indywidualnego podatnika (art. 10) od wniosku dotyczącego grupy (art. 10a), gdzie indywidualna identyfikacja nie jest możliwa.

Raportująca instytucja finansowa, która korzysta z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w dziale dotyczącym wymiany informacji podatkowych, może zlecić tym podmiotom między innymi przeprowadzanie procedur należytej staranności i gromadzenie oświadczeń o rezydencji podatkowej, jednak wyłączenie z możliwości powierzenia obejmuje:

  1. a) przekazywanie informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. poprawna
  2. b) sumowanie sald rachunków finansowych prowadzonych przez podmioty powiązane.
  3. c) ustalanie rezydencji podatkowej posiadaczy rachunków na podstawie oświadczeń o rezydencji podatkowej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 29 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w tym dziale, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Odpowiedzialność za wykonanie obowiązków ponosi raportująca instytucja finansowa. Zlecenie przeprowadzania procedur należytej staranności czy gromadzenia oświadczeń o rezydencji podatkowej jest dopuszczalne, gdyż nie mieści się w wyłączeniu. Sumowanie sald rachunków finansowych również nie jest objęte zakazem powierzania.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 29

Pułapka: Łatwo pomylić zakres wyłączenia i uznać, że dotyczy ono wszelkich czynności związanych z należyta starannością, podczas gdy dotyczy wyłącznie przekazywania informacji do Szefa KAS.

Raportująca instytucja finansowa, która nie zidentyfikowała żadnych rachunków raportowanych w danym roku kalendarzowym, jest obowiązana do przekazania informacji o rachunkach raportowanych?

  1. a) Tak, także przy braku takich rachunków, ponieważ sam status raportującej instytucji finansowej miałby powodować coroczny obowiązek złożenia informacji.
  2. b) Tak, ale tylko przy rachunkach nieudokumentowanych, ponieważ ich istnienie miałoby zastępować identyfikację rachunków raportowanych i uruchamiać ten obowiązek.
  3. c) Nie, jeżeli w danym roku nie zidentyfikowała żadnych rachunków raportowanych, nie przekazuje informacji o takich rachunkach. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 33 ust. 4 ustawy wprost stanowi, że jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków raportowanych, przepisu ust. 1, nakazującego przekazanie informacji, nie stosuje się. Oznacza to, że brak rachunków raportowanych zwalnia z obowiązku raportowania w tym zakresie. Obowiązek przekazania informacji o rachunkach nieudokumentowanych jest odrębny i nie ma wpływu na obowiązek dotyczący rachunków raportowanych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 33 ust. 4

Pułapka: Należy odróżnić informację o rachunkach raportowanych od informacji o rachunkach nieudokumentowanych - obowiązki te są niezależne.

Raportująca instytucja finansowa, na żądanie posiadacza rachunku, ma obowiązek przyjąć złożone oświadczenie o rezydencji podatkowej jako podstawę ustalenia rezydencji podatkowej, chyba że poweźmie wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych w nim zawartych. Czy powyższe stwierdzenie jest prawidłowe?

  1. a) Tak, pod warunkiem że oświadczenie posiadacza rachunku zostało dodatkowo poświadczone notarialnie i dopiero wtedy może stanowić podstawę ustalenia rezydencji podatkowej.
  2. b) Tak, ale powzięte wątpliwości co do danych z oświadczenia muszą zostać uprzednio opisane przez instytucję w odrębnej notatce służbowej.
  3. c) Nie, w razie wątpliwości instytucja nie może oprzeć się na oświadczeniu, a przy ich braku przyjmuje je bez dodatkowych warunków. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 44 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że raportująca instytucja finansowa nie może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej oświadczenia w przypadku powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych w nim zawartych. W przypadku braku takich wątpliwości oświadczenie jest przyjmowane bez dodatkowych warunków wskazanych w wariantach błędnych. Ustawa nie wymaga poświadczenia notarialnego oświadczenia ani nie nakłada obowiązku dokumentowania wątpliwości w formie odrębnej notatki służbowej.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 44 ust. 1

Pułapka: Przepis mówi o zakazie przyjęcia oświadczenia w razie wątpliwości, a nie o możliwości jego przyjęcia z zastrzeżeniami.

Raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikowała w danym roku kalendarzowym żadnych rachunków raportowanych. Który z poniższych obowiązków jej nie dotyczy?

  1. a) obowiązek przekazania informacji o rachunkach nieudokumentowanych, o którym mowa w art. 36 ust. 1
  2. b) obowiązek przechowywania rejestru czynności i dokumentacji dotyczącej rachunków finansowych
  3. c) obowiązek przekazania informacji o rachunkach raportowanych, o którym mowa w art. 33 ust. 1 poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepis wprost stanowi, że jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków raportowanych, nie stosuje się obowiązku przekazania informacji o rachunkach raportowanych. Obowiązek przekazania informacji o rachunkach nieudokumentowanych ma analogiczne wyłączenie, ale dotyczy innej informacji, a zatem nie jest objęty tym przepisem. Obowiązek przechowywania rejestru czynności i dokumentacji wynika z odrębnego przepisu i nie jest uzależniony od zidentyfikowania rachunków raportowanych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 33 ust. 4

Pułapka: Trzeba odróżnić informację o rachunkach raportowanych od informacji o rachunkach nieudokumentowanych - obie mają odrębne regulacje.

Raportująca instytucja finansowa powzięła wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych zawartych w oświadczeniu o rezydencji podatkowej złożonym przez posiadacza rachunku w związku ze zmianą okoliczności. Jaki jest termin na uzyskanie aktualnego oświadczenia?

  1. a) 30 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności
  2. b) 60 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności
  3. c) 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, w przypadku zmiany okoliczności skutkującej wątpliwościami co do poprawności danych, instytucja finansowa jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie okoliczności. Terminy 30 i 60 dni są błędne, gdyż przepis przewiduje 90 dni.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 47 ust. 1

Pułapka: Należy zapamiętać, że w tym przepisie chodzi o 90 dni, a nie o krótsze terminy z innych procedur.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi grupowe pieniężne umowy ubezpieczenia zawarte na rzecz pracodawcy. Umowa obejmuje 30 pracowników. Łączna kwota należna każdemu pracownikowi wynosi 900 000 dolarów amerykańskich. Czy instytucja może traktować rachunek finansowy służący do obsługi tej umowy jako rachunek niebędący rachunkiem raportowanym?

  1. a) Nie, ponieważ przy 30 pracownikach nie jest spełniony wymóg minimalnej liczby osób, a kwotę 900 000 USD należy traktować jako przekroczenie progu 1 000 000 USD dla każdego pracownika
  2. b) Tak, ale tylko do dnia, w którym kwota staje się należna pracownikowi albo beneficjentowi; od tej daty rachunek zawsze należy uznać za raportowany, niezależnie od limitu kwoty i liczby pracowników
  3. c) Tak, jeżeli umowa obejmuje co najmniej 25 pracowników, każdy może otrzymać wartość z umowy i wskazać beneficjenta świadczenia na wypadek śmierci, a kwota należna każdemu nie przekracza 1 000 000 USD poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 49 ustawy o wymianie informacji podatkowych rachunek służący do obsługi grupowej umowy ubezpieczenia może być traktowany jako niebędący rachunkiem raportowanym, jeśli spełnione są łącznie trzy warunki: umowa obejmuje co najmniej 25 pracowników, pracownicy mają prawo do wartości wynikającej z umowy i do wyznaczenia beneficjentów świadczenia z tytułu śmierci, a łączna kwota należna każdemu nie przekracza 1 000 000 dolarów amerykańskich. W kazusie wszystkie warunki są spełnione: umowa obejmuje 30 pracowników, a kwota 900 000 dolarów amerykańskich nie przekracza progu. Wariant a jest błędny, bo błędnie ocenia zarówno liczbę pracowników, jak i kwotę progową. Wariant b jest błędny, bo wprowadza nieprzewidziane ograniczenie czasowe i automatyczną raportowalność po dniu, w którym kwota staje się należna.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 49

Pułapka: Należy sprawdzić wszystkie warunki łącznie - liczba pracowników, uprawnienia i kwota progowa.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi istniejący rachunek podmiotów, którego łączne saldo na dzień 31 grudnia 2015 r. wynosiło 200 000 dolarów amerykańskich. W jakim terminie instytucja ta jest obowiązana zakończyć identyfikację tego rachunku jako rachunku raportowanego, jeżeli jego saldo nie przekroczyło kwoty progowej w kolejnych latach?

  1. a) Do dnia 31 grudnia 2018 r. poprawna
  2. b) W ciągu roku kalendarzowego następującego po roku, w którym saldo przekroczyło kwotę progową
  3. c) Do dnia 31 grudnia 2017 r.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 64 pkt 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych, identyfikacja istniejących rachunków podmiotów, których saldo przekracza kwotę progową 250 000 dolarów amerykańskich według stanu na 31 grudnia 2015 r., powinna być zakończona do 31 grudnia 2018 r. Wariant dotyczący roku następującego po przekroczeniu kwoty dotyczy sytuacji, gdy saldo nie przekraczało kwoty na 31 grudnia 2015 r., a przekroczyło w kolejnych latach. Wariant z 2017 r. dotyczy rachunków indywidualnych o wysokiej wartości, a nie rachunków podmiotów.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 64

Pułapka: Łatwo pomylić terminy dla rachunków indywidualnych i podmiotów oraz warunek przekroczenia salda.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi istniejący rachunek indywidualny o niższej wartości. Instytucja posiada w swojej dokumentacji aktualny adres miejsca zamieszkania posiadacza rachunku, ustalony na podstawie dowodu w postaci dokumentu. Jak instytucja powinna traktować posiadacza rachunku dla celów należytej staranności?

  1. a) Jako osobę raportowaną, jeżeli adres miejsca zamieszkania znajduje się w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, przy czym osoba raportowana podlega obowiązkowi raportowania do właściwego organu podatkowego.
  2. b) Jako rezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że przedstawi oświadczenie o rezydencji podatkowej w innym państwie, przy czym oświadczenie to musi być złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej.
  3. c) Jako rezydenta do celów podatkowych państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, w którym posiada on adres miejsca zamieszkania, przy czym adres ten musi być aktualny i ustalony na podstawie dokumentu. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych, w przypadku posiadania aktualnego adresu zamieszkania, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta państwa, w którym posiada on adres. Nie ma obowiązku traktowania jako rezydenta polskiego, ani automatycznego uznania za osobę raportowaną - osoba raportowana to rezydent państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, ale samo posiadanie adresu nie przesądza o raportowaniu, jeśli nie ma obowiązku raportowania (np. rachunek nie jest raportowany).

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 50 ust. 1

Pułapka: Należy odróżnić ustalenie rezydencji od automatycznego uznania za osobę raportowaną - rezydencja jest tylko przesłanką, a raportowanie zależy od innych warunków.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi nowy rachunek indywidualny. W trakcie procedur związanych z otwarciem rachunku uzyskała oświadczenie posiadacza rachunku o rezydencji podatkowej. Jakie obowiązki ciążą na instytucji w związku z tym oświadczeniem?

  1. a) Instytucja jest obowiązana uzyskać od posiadacza rachunku dowód w postaci dokumentu potwierdzający rezydencję podatkową, takiego jak zaświadczenie o miejscu zamieszkania lub oświadczenie o braku rezydencji podatkowej w innym państwie.
  2. b) Instytucja jest obowiązana potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych w związku z otwarciem rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej na podstawie procedur AML. poprawna
  3. c) Instytucja jest obowiązana zweryfikować oświadczenie w drodze wyszukiwania elektronicznego posiadanych danych, w tym informacji o rachunkach prowadzonych dla posiadacza w innych instytucjach finansowych.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych przez nią w związku z otwarciem rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej na podstawie procedur AML. Wyszukiwanie elektroniczne dotyczy istniejących rachunków, a nie nowych. Obowiązek uzyskania dowodu w postaci dokumentu nie jest przewidziany dla nowych rachunków indywidualnych.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 57 ust. 1

Pułapka: Należy odróżnić procedury dla nowych rachunków od procedur dla istniejących rachunków - dla nowych nie ma obowiązku wyszukiwania elektronicznego.

Raportująca instytucja finansowa prowadzi rachunek o wysokiej wartości. W wyniku wyszukiwania elektronicznego stwierdzono, że posiadacz rachunku ma numer telefonu w państwie uczestniczącym oraz brak numeru telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej. Jakie skutki dla raportującej instytucji finansowej powoduje to ustalenie?

  1. a) Raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do podejmowania dalszych działań, chyba że wystąpi zmiana okoliczności
  2. b) Raportująca instytucja finansowa ma obowiązek uzyskać oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, a w razie jego nieuzyskania zgłosić rachunek jako nieudokumentowany
  3. c) Raportująca instytucja finansowa traktuje rachunek jako rachunek raportowany w odniesieniu do tego państwa uczestniczącego, chyba że zastosuje wyjątek przewidziany w przepisach poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych, stwierdzenie występowania przesłanki z art. 50 ust. 2 pkt 1-5 (w tym numeru telefonu w państwie uczestniczącym) powoduje kwalifikację rachunku jako raportowanego, chyba że instytucja zastosuje wyjątek z art. 50 ust. 7. Wariant o braku dalszych działań jest błędny, bo dotyczy sytuacji, gdy nie stwierdzono żadnej przesłanki. Wariant o uzyskaniu oświadczenia jest błędny, bo dotyczy przypadku stwierdzenia polecenia przechowywania poczty lub adresu do doręczeń (art. 52 ust. 1 pkt 3).

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 52 ust. 1

Pułapka: Należy rozróżnić skutki stwierdzenia różnych przesłanek - numer telefonu prowadzi do raportowania, a samo polecenie przechowywania poczty wymaga oświadczenia.

Raportująca instytucja finansowa przechowuje rejestr czynności, dokumentację oraz informacje dotyczące rachunku finansowego objętego obowiązkiem raportowania. Przez jaki okres?

  1. a) przez okres 6 lat, licząc od końca roku, w którym powstał obowiązek przekazania informacji o tym rachunku
  2. b) przez okres 5 lat, licząc od dnia przekazania informacji o tym rachunku Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej
  3. c) przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstał obowiązek przekazania informacji o tym rachunku poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy raportująca instytucja finansowa przechowuje wskazane dokumenty dotyczące rachunku finansowego objętego obowiązkiem raportowania przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstał obowiązek przekazania informacji o tym rachunku. Okres przechowywania liczony jest od końca roku, a nie od dnia faktycznego przekazania informacji. Wariant dotyczący 6 lat jest błędny, gdyż ustawa przewiduje 5 lat. Wariant liczący okres od dnia przekazania informacji również jest błędny, ponieważ momentem początkowym jest koniec roku, w którym powstał obowiązek przekazania.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 28 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić okres przechowywania dokumentacji z innymi okresami przewidzianymi w ustawie, np. terminem przedawnienia zobowiązań podatkowych. Należy pamiętać o 5 latach liczonych od końca roku.