- a) oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę lub przez tę osobę kontrolującą poprawna
- b) dowód w postaci dokumentu potwierdzający rezydencję podatkową osoby kontrolującej, bez względu na istnienie wątpliwości co do jego poprawności
- c) wyłącznie oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, w odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej osoby kontrolującej pasywny NFE oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo takiej osoby kontrolującej. Wariant zakładający wyłącznie oświadczenie spółki jest zbyt wąski, a wariant dopuszczający dowód w postaci dokumentu bez badania wątpliwości jest niezgodny z art. 44 ust. 1, który nakazuje nieprzyjmowanie takich dokumentów w razie wątpliwości co do ich poprawności i rzetelności.
Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 44 ust. 2
Pułapka: Trzeba pamiętać, że dla nowych rachunków podmiotów dopuszczalne jest oświadczenie zarówno posiadacza rachunku, jak i osoby kontrolującej, a nie wyłącznie jednego z nich.