Przejdź do treści
Fiskusjusz.pl

Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie prowadzi rachunek bankowy w polskim banku. Bank jako raportująca instytucja finansowa ustala, że spółka jest pasywnym NFE, a jej jedynym udziałowcem jest osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Niemczech. W celu identyfikacji tej osoby jako osoby kontrolującej, bank dla nowego rachunku podmiotu może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej tej osoby:

  1. a) oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę lub przez tę osobę kontrolującą poprawna
  2. b) dowód w postaci dokumentu potwierdzający rezydencję podatkową osoby kontrolującej, bez względu na istnienie wątpliwości co do jego poprawności
  3. c) wyłącznie oświadczenie o rezydencji podatkowej złożone przez spółkę
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, w odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej osoby kontrolującej pasywny NFE oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo takiej osoby kontrolującej. Wariant zakładający wyłącznie oświadczenie spółki jest zbyt wąski, a wariant dopuszczający dowód w postaci dokumentu bez badania wątpliwości jest niezgodny z art. 44 ust. 1, który nakazuje nieprzyjmowanie takich dokumentów w razie wątpliwości co do ich poprawności i rzetelności.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 44 ust. 2

Pułapka: Trzeba pamiętać, że dla nowych rachunków podmiotów dopuszczalne jest oświadczenie zarówno posiadacza rachunku, jak i osoby kontrolującej, a nie wyłącznie jednego z nich.

Chcesz przerobić całą dziedzinę?

Cała dziedzina jest w Wymiana informacji podatkowych, a nowe pytania z tego samego zakresu w teście tematycznym i fiszkach. Omówienie dziedziny znajdziesz w poradniku, a wynik i postęp zapisują się na koncie.