- a) zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej poprawna
- b) wyłącznie państwa, co do którego ma podstawy sądzić, że posiadacz rachunku stał się jego rezydentem na skutek zmiany okoliczności
- c) państwa, w którym znajduje się siedziba raportującej instytucji finansowej
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Art. 47 ust. 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu 90 dni stosuje się traktowanie zarówno według pierwotnego oświadczenia, jak i państwa, co do którego instytucja ma podstawy sądzić, że posiadacz stał się jego rezydentem. Wariant dotyczący wyłącznie nowego państwa jest przedwczesny, a wariant dotyczący siedziby instytucji nie ma oparcia w przepisach.
Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 47 ust. 2
Pułapka: Łatwo przeoczyć, że w okresie 90 dni obowiązuje pierwotne oświadczenie, a dopiero po jego bezskutecznym upływie następuje kumulatywne traktowanie rezydencji.