- a) Raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do podejmowania dalszych działań, chyba że wystąpi zmiana okoliczności
- b) Raportująca instytucja finansowa ma obowiązek uzyskać oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, a w razie jego nieuzyskania zgłosić rachunek jako nieudokumentowany
- c) Raportująca instytucja finansowa traktuje rachunek jako rachunek raportowany w odniesieniu do tego państwa uczestniczącego, chyba że zastosuje wyjątek przewidziany w przepisach poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy o wymianie informacji podatkowych, stwierdzenie występowania przesłanki z art. 50 ust. 2 pkt 1-5 (w tym numeru telefonu w państwie uczestniczącym) powoduje kwalifikację rachunku jako raportowanego, chyba że instytucja zastosuje wyjątek z art. 50 ust. 7. Wariant o braku dalszych działań jest błędny, bo dotyczy sytuacji, gdy nie stwierdzono żadnej przesłanki. Wariant o uzyskaniu oświadczenia jest błędny, bo dotyczy przypadku stwierdzenia polecenia przechowywania poczty lub adresu do doręczeń (art. 52 ust. 1 pkt 3).
Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 52 ust. 1
Pułapka: Należy rozróżnić skutki stwierdzenia różnych przesłanek - numer telefonu prowadzi do raportowania, a samo polecenie przechowywania poczty wymaga oświadczenia.