Przejdź do treści
Fiskusjusz.pl
Zaloguj się Załóż konto

Raportująca instytucja finansowa, na żądanie posiadacza rachunku, ma obowiązek przyjąć złożone oświadczenie o rezydencji podatkowej jako podstawę ustalenia rezydencji podatkowej, chyba że poweźmie wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych w nim zawartych. Czy powyższe stwierdzenie jest prawidłowe?

  1. a) Tak, pod warunkiem że oświadczenie posiadacza rachunku zostało dodatkowo poświadczone notarialnie i dopiero wtedy może stanowić podstawę ustalenia rezydencji podatkowej.
  2. b) Tak, ale powzięte wątpliwości co do danych z oświadczenia muszą zostać uprzednio opisane przez instytucję w odrębnej notatce służbowej.
  3. c) Nie, w razie wątpliwości instytucja nie może oprzeć się na oświadczeniu, a przy ich braku przyjmuje je bez dodatkowych warunków. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 44 ust. 1 ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami stanowi, że raportująca instytucja finansowa nie może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej oświadczenia w przypadku powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych w nim zawartych. W przypadku braku takich wątpliwości oświadczenie jest przyjmowane bez dodatkowych warunków wskazanych w wariantach błędnych. Ustawa nie wymaga poświadczenia notarialnego oświadczenia ani nie nakłada obowiązku dokumentowania wątpliwości w formie odrębnej notatki służbowej.

Podstawa prawna: Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2025 poz. 1379), art. 44 ust. 1

Pułapka: Przepis mówi o zakazie przyjęcia oświadczenia w razie wątpliwości, a nie o możliwości jego przyjęcia z zastrzeżeniami.

Chcesz przerobić całą dziedzinę?

Cała dziedzina jest w Wymiana informacji podatkowych, a nowe pytania z tego samego zakresu w teście tematycznym i fiszkach. Omówienie dziedziny znajdziesz w poradniku, a wynik i postęp zapisują się na koncie.