Przejdź do treści
Fiskusjusz.pl

Ryczałt i formy opodatkowania działalności

Wybór formy opodatkowania działalności gospodarczej i terminy oświadczeń, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych - stawki, limit przychodów i wyłączenia, karta podatkowa jako prawo nabyte, ryczałt od przychodów z najmu, opodatkowanie osób duchownych, skutki utraty prawa do formy zryczałtowanej.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 64 pytania.

Kazus: Ksiądz Jan, wikariusz w parafii liczącej 2500 mieszkańców, w dniu 1 marca 2026 r. rozpoczął pełnienie funkcji o charakterze duszpasterskim. W terminie 14 dni od objęcia funkcji zawiadomił właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia funkcji. Jednocześnie w zawiadomieniu złożył oświadczenie o zrzeczeniu się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, począwszy od dnia rozpoczęcia wykonywania funkcji. Jakie są skutki podatkowe tego zrzeczenia się?

  1. a) Ksiądz Jan będzie opodatkowany na ogólnych zasadach za cały rok 2026, pod warunkiem prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów poprawna
  2. b) Ksiądz Jan będzie opodatkowany na ogólnych zasadach dopiero od dnia złożenia zawiadomienia, a za okres od 1 marca do dnia złożenia zawiadomienia będzie zobowiązany do opłacenia ryczałtu
  3. c) Ksiądz Jan będzie opłacał ryczałt od przychodów osób duchownych za okres od 1 marca do końca roku, a od następnego roku będzie opodatkowany na ogólnych zasadach
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 51 ust. 1 i 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby duchowne mogą zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu za dany rok podatkowy, składając oświadczenie w zawiadomieniu o rozpoczęciu pełnienia funkcji, jeżeli zrzekają się począwszy od dnia rozpoczęcia wykonywania funkcji. W takim przypadku osoba duchowna opłaca za ten rok podatek dochodowy na ogólnych zasadach, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wariant dotyczący opłacania ryczałtu za część roku jest błędny, ponieważ zrzeczenie się następuje od dnia rozpoczęcia funkcji, a nie od początku roku. Wariant uzależniający opodatkowanie na ogólnych zasadach od dnia złożenia zawiadomienia jest błędny, gdyż zrzeczenie się działa wstecz od dnia rozpoczęcia pełnienia funkcji, a nie od dnia złożenia zawiadomienia.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 51 ust. 1 i 2

Pułapka: Należy pamiętać, że zrzeczenie się ryczałtu przez osobę duchowną rozpoczynającą funkcje w trakcie roku może działać od dnia rozpoczęcia funkcji, a nie od początku roku podatkowego.

Która z poniższych cech charakteryzuje opodatkowanie w formie karty podatkowej?

  1. a) Karta podatkowa jest formą opodatkowania o charakterze prawa nabytego; po rezygnacji albo utracie prawa podatnik nie może ponownie jej wybrać, a podatek ustala naczelnik urzędu skarbowego w decyzji. poprawna
  2. b) Karta podatkowa jest formą opodatkowania dostępną do corocznego wyboru; podatnik składa oświadczenie do 20 stycznia, a następnie samodzielnie ustala wysokość podatku według osiągniętego dochodu.
  3. c) Karta podatkowa jest formą opodatkowania przyznawaną wyłącznie czasowo; można ją stosować tylko przez 5 lat od rozpoczęcia działalności, a następnie trzeba przejść na zasady ogólne albo ryczałt.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Od 1 stycznia 2022 r. karta podatkowa jest formą wygaszaną: zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy podlegają jej wyłącznie podatnicy, którzy kontynuują stosowanie tej formy po 31 grudnia 2021 r., nie zrezygnowali z niej i nie utracili do niej prawa po tym dniu. Utrata prawa albo rezygnacja są nieodwracalne, bo dawny przepis pozwalający na złożenie wniosku o kartę został uchylony. Wysokość podatku ustala naczelnik urzędu skarbowego w drodze decyzji. Wariant o corocznym wyborze karty w drodze oświadczenia i samodzielnym ustalaniu podatku według dochodu oraz wariant o pięcioletnim okresie korzystania nie mają oparcia w ustawie.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 25 ust. 1 pkt 1

Pułapka: Łatwo pomylić kartę podatkową z ryczałtem ewidencjonowanym, który wymaga corocznego oświadczenia o wyborze.

Która z poniższych czynności nie stanowi przeszkody do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w 2026 r.?

  1. a) Wykonywanie w ramach działalności gospodarczej usług na rzecz byłego pracodawcy, odpowiadających czynnościom wykonywanym w roku poprzedzającym rozpoczęcie działalności w ramach stosunku pracy.
  2. b) Prowadzenie apteki.
  3. c) Osiąganie w 2025 r. przychodów z działalności gospodarczej w wysokości 1 800 000 zł. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Limit przychodów uprawniający do ryczałtu w 2026 r. wynosi równowartość 2 000 000 euro, czyli 8 517 200 zł, więc przychód 1 800 000 zł osiągnięty w 2025 r. nie jest żadną przeszkodą. Prowadzenie apteki wyłącza ryczałt na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. a. Świadczenie usług na rzecz byłego pracodawcy, odpowiadających czynnościom wykonywanym u niego w ramach stosunku pracy, powoduje utratę prawa do ryczałtu na podstawie art. 8 ust. 2, poczynając od dnia uzyskania takiego przychodu.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 4 pkt 1, art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. a i art. 8 ust. 2

Pułapka: Należy odróżnić limit przychodów (2 000 000 euro) od wyłączeń przedmiotowych; sam fakt osiągania przychodów w wysokości poniżej limitu nie wystarczy, jeśli działalność jest wyłączona z ryczałtu.

Która z poniższych okoliczności stanowi utratę warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w trakcie roku podatkowego?

  1. a) Przekroczenie limitu 2 000 000 euro dopiero po doliczeniu przychodów z najmu prywatnego do przychodów z działalności gospodarczej, mimo że są to odrębne źródła przychodów.
  2. b) Uzyskanie w trakcie roku przychodów z usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy w sytuacji objętej art. 20 ust. 1c, bez zastosowania przewidzianych wyjątków. poprawna
  3. c) Niezłożenie oświadczenia o wyborze ryczałtu na kolejny rok podatkowy, które może wykluczyć tę formę w następnym roku, lecz nie zmienia rozliczenia bieżącego roku.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym za utratę warunków do opodatkowania ryczałtem uważa się niespełnienie w trakcie roku podatkowego warunków określonych w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym. Dotyczy to przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, jeżeli nie zachodzi żaden z wyjątków przewidzianych w tym przepisie. Niezłożenie oświadczenia na kolejny rok skutkuje brakiem wyboru tej formy w następnym roku, ale nie jest utratą warunków w trakcie roku bieżącego. Przekroczenie limitu przychodów dotyczy wyłącznie przychodów z działalności gospodarczej, a nie z najmu prywatnego, który jest odrębnym źródłem przychodów.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 22 ust. 3

Pułapka: Należy odróżnić utratę warunków w trakcie roku od sytuacji, gdy podatnik nie dokona wyboru formy na kolejny rok - to drugie nie jest utratą warunków, lecz brakiem wyboru.

Która z poniższych osób fizycznych osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej może w 2026 r. skorzystać z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

  1. a) Osoba, która w 2025 r. osiągnęła przychody z działalności gospodarczej w wysokości 2 000 000 zł i prowadzi działalność w zakresie handlu częściami samochodowymi.
  2. b) Osoba, która w 2025 r. osiągnęła przychody z działalności gospodarczej w wysokości 2 500 000 zł i prowadzi działalność w zakresie usług prawniczych.
  3. c) Osoba, która w 2025 r. osiągnęła przychody z działalności gospodarczej w wysokości 1 500 000 zł i prowadzi działalność w zakresie usług doradztwa podatkowego. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ryczałt przysługuje podatnikom, u których przychody z działalności prowadzonej samodzielnie w roku poprzedzającym nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro, czyli 8 517 200 zł na 2026 r. Wszystkie trzy kwoty mieszczą się w tym limicie, rozstrzyga więc rodzaj działalności. Handel częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych jest wprost wyłączony z ryczałtu przez art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f. Usługi prawnicze i doradztwo podatkowe nie są wyłączone i podlegają stawce 15 % albo 17 % w ramach wolnego zawodu, ale przychód 2 500 000 zł nadal mieści się w limicie, więc ten wariant odpada dopiero po porównaniu z wariantem o doradztwie podatkowym, który nie budzi żadnych wątpliwości.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 4 pkt 1 i art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f

Pułapka: Limit przychodów dla ryczałtu wynosi 2 000 000 euro, a nie 2 000 000 zł; łatwo pomylić walutę i przyjąć zawyżony lub zaniżony próg.

Która z poniższych sytuacji powoduje utratę prawa do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

  1. a) Podatnik świadczy usługi na rzecz obecnego pracodawcy, lecz zakres usług nie odpowiada czynnościom wykonywanym w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.
  2. b) Podatnik świadczy usługi na rzecz podmiotu powiązanego z byłym pracodawcą, lecz nie są to czynności wykonywane wcześniej w ramach stosunku pracy.
  3. c) Podatnik świadczy usługi na rzecz byłego pracodawcy, a zakres usług odpowiada czynnościom wykonywanym w poprzednim roku w ramach stosunku pracy. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym przewiduje utratę prawa do ryczałtu, gdy podatnik uzyska przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów albo ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, jeżeli czynności te odpowiadają czynnościom wykonywanym w roku poprzedzającym rok podatkowy lub wykonywanym w roku podatkowym w ramach stosunku pracy albo spółdzielczego stosunku pracy. Samo świadczenie usług na rzecz obecnego pracodawcy nie wystarcza, jeżeli zakres czynności nie odpowiada czynnościom pracowniczym. Nie wystarcza także świadczenie usług na rzecz podmiotu powiązanego z byłym pracodawcą, jeżeli nie jest to były ani obecny pracodawca podatnika i nie chodzi o czynności wykonywane w ramach stosunku pracy. Przesłanki ustawowe spełnia wyłącznie wariant c.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 8 ust. 2

Pułapka: Należy zwrócić uwagę na wymóg, aby czynności odpowiadały czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy - samo świadczenie usług na rzecz pracodawcy nie wystarczy.

Która z wymienionych czynności powoduje utratę prawa do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

  1. a) Uzyskiwanie przychodów z najmu prywatnego, niezwiązanego z działalnością gospodarczą, rozliczanego jako odrębne źródło przychodów podatnika.
  2. b) Świadczenie w działalności usług na rzecz byłego pracodawcy, odpowiadających czynnościom wykonywanym u niego wcześniej w ramach stosunku pracy. poprawna
  3. c) Prowadzenie działalności w spółce cywilnej osób fizycznych, gdy wspólnicy wybrali opodatkowanie przychodów tej spółki ryczałtem.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy podatnik, który uzyska przychody ze sprzedaży towarów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego albo obecnego pracodawcy, odpowiadające czynnościom wykonywanym u niego w ramach stosunku pracy w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym, traci prawo do ryczałtu i od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku opłaca podatek na ogólnych zasadach. Osiąganie przychodów z najmu prywatnego nie wpływa na prawo do ryczałtu z działalności gospodarczej, bo jest to odrębne źródło. Prowadzenie działalności w formie spółki cywilnej osób fizycznych jest w ryczałcie wprost dopuszczone przez art. 6 ust. 1.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 8 ust. 2

Pułapka: Pomylenie wyłączenia dotyczącego świadczenia usług na rzecz byłego pracodawcy z innymi sytuacjami, które nie wyłączają ryczałtu.

Które z poniższych przychodów podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?

  1. a) Wyłącznie przychody z działalności usługowej, z wyłączeniem przychodów z handlu i produkcji, a także przychodów z tytułu prowadzenia aptek oraz z tytułu działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych.
  2. b) Przychody z działalności gospodarczej, z wyjątkiem przychodów z tytułu prowadzenia aptek oraz z tytułu działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych. poprawna
  3. c) Wszystkie przychody z działalności gospodarczej, w tym przychody z tytułu prowadzenia aptek oraz z tytułu działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, opodatkowania ryczałtem nie stosuje się m.in. do podatników osiągających przychody z tytułu prowadzenia aptek oraz z tytułu działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych. Zatem przychody z działalności gospodarczej co do zasady podlegają ryczałtowi, z wyjątkami wskazanymi w ustawie. Wariant mówiący o wszystkich przychodach bez wyjątków jest błędny, a wariant ograniczający ryczałt wyłącznie do usług jest niezgodny z ustawą, która obejmuje także przychody z handlu i produkcji.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 8 ust. 1

Pułapka: Należy pamiętać, że katalog wyłączeń z ryczałtu jest szerszy i obejmuje również np. podatników opłacających kartę podatkową.

Który z podatników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą w 2026 r. zachowuje prawo do opodatkowania w formie karty podatkowej?

  1. a) Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. po raz pierwszy złożył wniosek o kartę podatkową, mimo że spełnia warunki dotyczące rodzaju działalności, zatrudnienia i miejsca jej prowadzenia.
  2. b) Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. kontynuuje kartę podatkową, nie zrezygnował z niej, nie utracił prawa do jej stosowania i nadal spełnia ustawowe warunki. poprawna
  3. c) Podatnik, który rozpoczął działalność w 2022 r. i wskazał kartę podatkową we wniosku do naczelnika urzędu skarbowego, a następnie prowadził działalność w dopuszczalnym zakresie.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Karta podatkowa jest formą opodatkowania o charakterze zamkniętym - od 1 stycznia 2022 r. nie można już wybrać tej formy po raz pierwszy. Prawo do karty podatkowej zachowują wyłącznie podatnicy, którzy kontynuują opodatkowanie w tej formie po dniu 31 grudnia 2021 r., pod warunkiem że nie zrezygnowali z niej i nie utracili do niej prawa po tym dniu oraz nadal spełniają ustawowe warunki. Wariant wskazujący na kontynuację spełnia te wymogi. Pozostałe warianty zakładają możliwość wyboru karty podatkowej po 2021 r., co jest niezgodne z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Zgodnie z tym przepisem, od 2022 r. karta podatkowa przysługuje tylko podatnikom, którzy przed 1 stycznia 2022 r. złożyli wniosek o zastosowanie tej formy i spełniali warunki do jej stosowania, a następnie kontynuują opodatkowanie w tej formie bez przerwy i bez utraty prawa.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 25 ust. 1 pkt 1

Pułapka: Najczęściej mylnie przyjmuje się, że karta podatkowa jest nadal dostępna dla nowych podatników, podczas gdy ustawa ograniczyła ją do podatników kontynuujących.

Który z wymienionych podatników nie może skorzystać z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

  1. a) Podatnik prowadzący działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. poprawna
  2. b) Podatnik osiągający przychody z działalności usługowej w zakresie wynajmu pokoi gościnnych.
  3. c) Podatnik osiągający przychody z tytułu umowy najmu prywatnego, o której mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym wyłącza z opodatkowania ryczałtem podatników osiągających przychody z działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Najem prywatny oraz wynajem pokoi gościnnych nie są objęte wyłączeniem, więc podatnicy osiągający takie przychody mogą korzystać z ryczałtu, o ile spełniają pozostałe warunki.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f

Pułapka: Wyłączenie dotyczy handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, a nie wszystkich usług związanych z motoryzacją.

Osoba duchowna, która opłaca ryczałt od przychodów osób duchownych, otrzymała decyzję ustalającą wysokość ryczałtu na 2026 r. W terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji złożyła pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się opodatkowania w formie ryczałtu. Jakie są skutki tego zrzeczenia?

  1. a) Osoba duchowna jest obowiązana do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów i opłacania podatku dochodowego na ogólnych zasadach począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożyła oświadczenie.
  2. b) Osoba duchowna jest obowiązana do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów i opłacania podatku dochodowego na ogólnych zasadach od początku roku podatkowego, czyli od 1 stycznia 2026 r. poprawna
  3. c) Zrzeczenie się jest bezskuteczne, ponieważ ustawa przewiduje możliwość zrzeczenia się wyłącznie do dnia 20 stycznia roku podatkowego.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym osoby duchowne mogą zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu za dany rok podatkowy do dnia 20 stycznia roku podatkowego lub do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia pełnienia funkcji, a także w terminie 14 dni po otrzymaniu decyzji ustalającej wysokość ryczałtu (art. 51 ust. 3). Zrzeczenie się w tym terminie powoduje, że osoba duchowna opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach za cały rok podatkowy, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wariant mówiący o skutku od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu oświadczenia jest błędny, gdyż zrzeczenie dotyczy całego roku podatkowego. Wariant uznający zrzeczenie za bezskuteczne jest błędny, ponieważ ustawa przewiduje taką możliwość również po doręczeniu decyzji.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 51 ust. 1 i 3

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie skutków zrzeczenia się ryczałtu przez osoby duchowne z zasadami właściwymi dla podatników prowadzących działalność gospodarczą, gdzie zmiana formy opodatkowania następuje od miesiąca następującego.

Osoba duchowna, która osiąga przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, jest obowiązana zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia tych funkcji. Zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, termin na złożenie tego zawiadomienia wynosi:

  1. a) 7 dni od dnia objęcia funkcji
  2. b) 14 dni od dnia objęcia funkcji poprawna
  3. c) 30 dni od dnia objęcia funkcji
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby duchowne osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim zawiadamiają właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia funkcji w terminie 14 dni od dnia objęcia funkcji. Wariant z 7 dniami jest błędny, gdyż przepis przewiduje 14 dni. Wariant z 30 dniami również jest błędny, gdyż termin ten jest dłuższy niż wskazany w ustawie.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 42 ust. 2

Pułapka: Termin 14 dni od objęcia funkcji jest charakterystyczny dla osób duchownych i nie należy go mylić z innymi terminami, np. 7-dniowym czy 30-dniowym.

Osoba duchowna, która rozpoczęła pełnienie funkcji o charakterze duszpasterskim w dniu 1 marca 2026 r., jest obowiązana zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia tej funkcji. Jaki jest termin na dokonanie tego zawiadomienia?

  1. a) W terminie 7 dni od dnia objęcia funkcji, czyli do 8 marca 2026 r.
  2. b) W terminie 30 dni od dnia objęcia funkcji, czyli do 31 marca 2026 r.
  3. c) W terminie 14 dni od dnia objęcia funkcji, czyli do 15 marca 2026 r. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Obowiązek zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim wynika z art. 42 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, który wyznacza termin 14 dni od dnia objęcia funkcji. Pozostałe terminy, tj. 7 dni i 30 dni, nie znajdują oparcia w przepisach ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 42 ust. 2

Pułapka: Pomylenie terminu zawiadomienia z terminami właściwymi dla innych czynności, np. z terminem 14 dni na zrzeczenie się ryczałtu po otrzymaniu decyzji ustalającej.

Osoba duchowna, która w ciągu roku podatkowego rozpoczyna pełnienie funkcji o charakterze duszpasterskim, chcąc zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, powinna złożyć oświadczenie o zrzeczeniu się tej formy opodatkowania:

  1. a) do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia pełnienia funkcji duszpasterskiej poprawna
  2. b) do dnia 20 stycznia roku podatkowego, także gdy funkcję obejmuje później
  3. c) w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość ryczałtu
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby duchowne mogą zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu za dany rok podatkowy do dnia 20 stycznia roku podatkowego albo, jeżeli rozpoczynają pełnienie funkcji o charakterze duszpasterskim w ciągu roku podatkowego, do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia pełnienia tej funkcji. Wariant z terminem do 20 stycznia dotyczy osób już pełniących funkcje, a nie osób rozpoczynających je w ciągu roku. Termin 14 dni od doręczenia decyzji ustalającej wysokość ryczałtu dotyczy odrębnej sytuacji z art. 51 ust. 3, a nie podstawowego terminu dla osoby rozpoczynającej pełnienie funkcji w ciągu roku.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 51 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić termin na zrzeczenie się ryczałtu przed rozpoczęciem funkcji z terminem ogólnym (20 stycznia) lub z terminem 14 dni od decyzji.

Osoba duchowna opłaca ryczałt od przychodów osób duchownych. W 2026 r. uzyskała przychody z tytułu pełnienia funkcji proboszcza oraz dodatkowo z tytułu odprawiania rekolekcji w innej parafii. Czy osoba ta jest obowiązana do złożenia zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu z tego źródła przychodu?

  1. a) Tak, ponieważ przychody z rekolekcji należy wykazać w zeznaniu po przekroczeniu kwoty wolnej; ryczałt obejmuje wyłącznie podstawową posługę proboszcza.
  2. b) Nie, ponieważ zwolnienie ze składania zeznania dotyczy dochodu ze źródła objętego ryczałtem, także gdy duchowny uzyskuje przychody z dodatkowych posług. poprawna
  3. c) Tak, ponieważ dodatkowe posługi religijne poza własną parafią wyłączają zwolnienie ze składania zeznania i wymagają wykazania wszystkich uzyskanych dochodów.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 50 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym wprost stanowi, że osoby duchowne opłacające ryczałt są zwolnione od obowiązku składania zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu ze źródła przychodu objętego ryczałtem. Zwolnienie to ma charakter przedmiotowy i nie jest uzależnione od rodzaju pełnionych funkcji czy wysokości przychodów. Obejmuje także sytuację uzyskania przychodów z dodatkowych posług religijnych, takich jak odprawianie rekolekcji w innej parafii, jeżeli są one objęte tym ryczałtem. Warianty nakazujące złożenie zeznania w związku z dodatkowymi przychodami, miejscem ich uzyskania albo przekroczeniem kwoty wolnej są błędne, gdyż ustawa nie przewiduje takich wyjątków.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 50

Pułapka: Błędne jest utożsamianie zwolnienia ze składania zeznań z limitem przychodów lub rodzajem działalności duszpasterskiej - zwolnienie jest bezwarunkowe.

Osoba duchowna pełniąca funkcję proboszcza parafii, w której liczba wyznawców stanowi mniejszość w ogólnej liczbie mieszkańców, wystąpiła do naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o obniżenie stawki ryczałtu od przychodów osób duchownych. Do wniosku dołączyła oświadczenie o liczbie wyznawców. Czy naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany obniżyć stawkę ryczałtu?

  1. a) Nie, ponieważ ustawa nie przewiduje możliwości obniżenia stawki ryczałtu ze względu na liczbę wyznawców, a jedynie określa zasady opodatkowania przychodów osób duchownych w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, bez możliwości różnicowania stawek w zależności od liczby wyznawców na danym terenie.
  2. b) Tak, ale tylko wtedy, gdy liczba wyznawców stanowi mniejszość w ogólnej liczbie mieszkańców, a obniżenie stawki następuje w drodze decyzji wydanej na podstawie wniosku osoby duchownej, do której to decyzji stosuje się odpowiednio przepis ust. 1 art. 46 ustawy. poprawna
  3. c) Tak, ale obniżenie stawki następuje automatycznie, bez wydawania decyzji, na podstawie samego oświadczenia o liczbie wyznawców, które to oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, a naczelnik urzędu skarbowego jest związany treścią tego oświadczenia i nie prowadzi postępowania w tym zakresie.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 46 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym stanowi, że właściwy naczelnik urzędu skarbowego, na wniosek osoby duchownej, odpowiednio obniża stawki ryczałtu określone w załącznikach nr 5 i 6, jeżeli liczba wyznawców na danym terenie stanowi mniejszość w ogólnej liczbie mieszkańców. Do wniosku należy dołączyć oświadczenie o liczbie wyznawców, a obniżenie stawki następuje w drodze decyzji, do której stosuje się odpowiednio przepis ust. 1. Wariant mówiący o automatycznym obniżeniu bez decyzji jest błędny, gdyż ustawa wymaga wydania decyzji. Wariant negujący możliwość obniżenia stawki jest sprzeczny z treścią art. 46 ust. 2.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 46 ust. 2

Pułapka: Błędne jest przekonanie, że obniżenie stawki następuje z mocy prawa - konieczny jest wniosek osoby duchownej i wydanie decyzji przez naczelnika urzędu skarbowego.

Osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej wynajmuje lokal mieszkalny. Umowa najmu została zawarta na czas określony 3 lat. Przychody z tego najmu są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Jaką stawkę ryczałtu zastosuje podatnik?

  1. a) 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł i 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę poprawna
  2. b) 12,5% od całości przychodów, bez stosowania progu 100 000 zł i pierwszej stawki 8,5%
  3. c) 8,5% od całości przychodów, bez stosowania stawki 12,5% od nadwyżki ponad 100 000 zł
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy przychody z najmu prywatnego, o których mowa w art. 6 ust. 1a, opodatkowane są stawką 8,5 % do kwoty 100 000 zł oraz 12,5 % od nadwyżki ponad tę kwotę. Próg 100 000 zł liczy się od przychodu, a nie od dochodu, i jest niezależny od czasu trwania umowy najmu. Wariant przewidujący jednolitą stawkę 8,5 % pomija nadwyżkę, a wariant z jednolitą stawką 12,5 % pomija pierwszy przedział.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę dla najmu prywatnego z najmem w ramach działalności gospodarczej.

Osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej wynajmuje lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe. Przychód z najmu opodatkowany jest ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%. W maju 2026 r. wynajmujący otrzymał czynsz za okres od maja do grudnia 2026 r. w łącznej wysokości 40 000 zł. Jaką kwotę przychodu należy wykazać w ewidencji przychodów za maj 2026 r.?

  1. a) 5 000 zł, ponieważ przychód należy rozliczać proporcjonalnie do okresu najmu, a otrzymana kwota dotyczy ośmiu miesięcy, zatem w maju przypada tylko 1/8 czynszu.
  2. b) 40 000 zł, pod warunkiem że wynajmujący wystawi fakturę VAT, natomiast w przypadku braku faktury przychód rozpoznaje się w częściach proporcjonalnych.
  3. c) 40 000 zł, ponieważ przychód z najmu powstaje w dacie otrzymania zapłaty, niezależnie od okresu, którego dotyczy. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: W ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych przychód z najmu powstaje w dniu otrzymania zapłaty, co wynika z art. 14 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, który odsyła do odpowiedniego stosowania art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymanie czynszu z góry za kilka miesięcy powoduje obowiązek wykazania całej otrzymanej kwoty w miesiącu jej otrzymania, bez rozbijania na okresy, których dotyczy. Wariant proporcjonalnego rozliczenia jest błędny, gdyż ustawa nie przewiduje takiej metody dla przychodów z najmu prywatnego. Wariant uzależniający rozpoznanie przychodu od wystawienia faktury jest również błędny, gdyż obowiązek wystawienia faktury nie wpływa na moment powstania przychodu.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 14 ust. 1 w zw. z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592)

Pułapka: Błędne jest przekonanie, że przychód należy rozliczać proporcjonalnie do okresu, którego dotyczy zapłata - w ryczałcie decyduje data otrzymania pieniędzy.

Osoba fizyczna prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, utraciła w trakcie roku podatkowego warunki do opodatkowania tą formą. Jakie są skutki tej utraty?

  1. a) Podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić właściwe księgi, chyba że jest zwolniony z tego obowiązku, i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach. poprawna
  2. b) Podatnik traci prawo do opodatkowania ryczałtem od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utracił warunki, i musi zaprowadzić księgi rachunkowe oraz opłacać podatek na zasadach ogólnych.
  3. c) Podatnik jest obowiązany do opłacania podatku dochodowego na ogólnych zasadach dopiero od początku następnego roku podatkowego, a do tego czasu pozostaje na ryczałcie i nie musi prowadzić żadnych ksiąg.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Utrata warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych skutkuje obowiązkiem zaprowadzenia właściwych ksiąg i opłacania podatku na ogólnych zasadach od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, o ile podatnik nie jest zwolniony z obowiązku prowadzenia ksiąg. Nie ma podstaw do kontynuowania ryczałtu do końca roku ani do rozpoczęcia opodatkowania na ogólnych zasadach dopiero od miesiąca następnego. Obowiązek przejścia na zasady ogólne jest natychmiastowy i wsteczny, co wyklucza pozostałe warianty.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 22 ust. 1

Pułapka: Częstym błędem jest przekonanie, że zmiana formy opodatkowania następuje od początku następnego miesiąca lub roku, podczas gdy ustawa przewiduje skutek od dnia utraty warunków.

Osoba fizyczna wynajmuje lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe. Przychody z tego najmu chce opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Która stawka ryczałtu ma zastosowanie do tych przychodów?

  1. a) 8,5% przychodów od całości najmu, także od nadwyżki ponad 100 000 zł.
  2. b) 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% wyłącznie od nadwyżki ponad tę kwotę. poprawna
  3. c) 12,5% przychodów od całości najmu, także od pierwszych 100 000 zł.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy przewiduje dla przychodów z najmu prywatnego stawkę 8,5 % do kwoty 100 000 zł oraz 12,5 % od nadwyżki ponad tę kwotę. Próg dotyczy przychodów z tego źródła i nie zależy od tego, czy podatnik prowadzi równocześnie działalność gospodarczą. Warianty przewidujące jedną stawkę dla całości przychodów, 8,5 % albo 12,5 %, są sprzeczne z brzmieniem przepisu.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie stawek ryczałtu dla najmu prywatnego z najmem w ramach działalności gospodarczej lub z limitem 100 000 zł dotyczącym działalności gospodarczej.

Pani Anna prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług kosmetycznych. W 2025 r. jej przychody z tej działalności wyniosły 180 000 zł. Od 1 stycznia 2026 r. zamierza przejść na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Czy może skorzystać z tej formy opodatkowania?

  1. a) Nie, ponieważ usługi kosmetyczne są wyłączone z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
  2. b) Tak, ale tylko wtedy, gdy w 2025 r. nie osiągała przychodów z działalności wykonywanej na rzecz byłego pracodawcy.
  3. c) Tak, ponieważ limit przychodów dla ryczałtu w 2026 r. wynosi 2 000 000 euro, a jej przychody są niższe. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ryczałt mogą opłacać podatnicy, u których przychody z działalności prowadzonej samodzielnie w roku poprzedzającym rok podatkowy nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro (art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a). Kwotę przelicza się według kursu NBP z pierwszego dnia roboczego października roku poprzedniego, bez zaokrąglania, co na 2026 r. daje 8 517 200 zł. Przychód 180 000 zł mieści się w limicie, a usługi kosmetyczne nie zostały wymienione wśród wyłączeń z art. 8 ust. 1. Warunek dotyczący byłego pracodawcy z art. 8 ust. 2 odnosi się do utraty prawa w trakcie roku, a nie do samego wyboru formy opodatkowania.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 4 ust. 2

Pułapka: Często mylnie podnosi się limit 250 000 euro, który dotyczy innych form, oraz nie odróżnia się wyłączeń przedmiotowych od warunków wyboru ryczałtu.

Podatnik, który w 2025 r. opłacał ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, zamierza w 2026 r. kontynuować opodatkowanie w tej formie. Kiedy i w jaki sposób powinien dokonać wyboru ryczałtu na 2026 r.?

  1. a) Nie składa nowego oświadczenia; wcześniejszy wybór ryczałtu obowiązuje także w 2026 r., dopóki podatnik nie zrezygnuje z tej formy. poprawna
  2. b) Musi ponowić wybór do 20 stycznia 2026 r.; brak takiego oświadczenia oznacza utratę ryczałtu i przejście na zasady ogólne.
  3. c) Musi ponowić wybór do 31 stycznia 2026 r.; brak takiego oświadczenia oznacza utratę ryczałtu i przejście na zasady ogólne.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy dokonany wcześniej wybór opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych dotyczy również lat następnych. Kontynuacja ryczałtu w 2026 r. nie wymaga więc złożenia nowego oświadczenia. Podatnik pozostaje przy tej formie opodatkowania, chyba że w kolejnym roku, w terminie z art. 9 ust. 1, złoży oświadczenie o rezygnacji z ryczałtu albo oświadczenie o wyborze opodatkowania według art. 30c ustawy o podatku dochodowym. Terminy 20 i 31 stycznia nie mają tu zastosowania: pierwszy dotyczy karty podatkowej (art. 29 ust. 1), a drugi nie występuje w ustawie.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 9 ust. 1 i 1b

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie terminu na złożenie oświadczenia dla nowych podatników z zasadą kontynuacji dla podatników już opodatkowanych ryczałtem.

Podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, w kolejnym roku podatkowym chce powrócić do opodatkowania na zasadach ogólnych według skali podatkowej. W jakim terminie powinien złożyć oświadczenie o rezygnacji z ryczałtu?

  1. a) Do 20. dnia miesiąca po miesiącu, w którym podatnik osiągnął pierwszy przychód w danym roku podatkowym. poprawna
  2. b) Zawsze do 20. dnia lutego danego roku podatkowego, niezależnie od miesiąca uzyskania pierwszego przychodu.
  3. c) Wyłącznie do 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym podatnik chce stosować opodatkowanie według skali.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 9 ust. 1b ustawy stanowi, że wybór ryczałtu dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik w terminie określonym w ust. 1 złoży oświadczenie o rezygnacji z tej formy opodatkowania. Termin z ust. 1 upływa 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik osiągnął pierwszy przychód w roku podatkowym, albo z końcem roku podatkowego, jeżeli pierwszy przychód osiągnął w grudniu. Termin 20 lutego nie wynika ani z tej ustawy, ani z art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym, a termin do 31 grudnia roku poprzedzającego w ogóle nie występuje.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 9 ust. 1 i 1b

Pułapka: Należy odróżnić termin wyboru ryczałtu (20. dnia miesiąca po osiągnięciu pierwszego przychodu) od terminu rezygnacji z ryczałtu (do 20. lutego roku podatkowego).

Podatnik od 2018 r. opłacał podatek w formie karty podatkowej. W 2022 r. złożył naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o rezygnacji z tej formy opodatkowania. Czy w 2026 r. podatnik może ponownie skorzystać z karty podatkowej?

  1. a) Nie, ponieważ rezygnacja z karty podatkowej po 31 grudnia 2021 r. powoduje trwałą utratę prawa do tej formy opodatkowania, co wynika z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. poprawna
  2. b) Tak, ale tylko jeśli złoży wniosek do naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego, w którym chce ponownie korzystać z karty podatkowej, i spełni pozostałe warunki określone w ustawie.
  3. c) Tak, jeśli spełnia wszystkie warunki określone w art. 25 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, w tym dotyczące kontynuacji opodatkowania w tej formie po dniu 31 grudnia 2021 r.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, opodatkowanie w formie karty podatkowej przysługuje podatnikom, którzy kontynuują stosowanie tej formy po dniu 31 grudnia 2021 r. oraz nie zrezygnowali z niej po tym dniu i nie utracili do niej prawa. Rezygnacja złożona po 31 grudnia 2021 r. wyklucza możliwość ponownego zastosowania karty podatkowej. Wariant mówiący o możliwości ponownego skorzystania po spełnieniu warunków jest błędny, gdyż rezygnacja ma skutek trwały. Wariant uzależniający możliwość od złożenia wniosku przed rokiem podatkowym jest błędny, gdyż nawet złożenie wniosku nie przywróci prawa do karty po rezygnacji.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 25 ust. 1 pkt 1

Pułapka: Łatwo założyć, że rezygnacja jest odwracalna, podczas gdy od 2022 r. jest to decyzja nieodwracalna.

Podatnik od 2020 r. opłaca podatek w formie karty podatkowej. W 2026 r. rozważa przejście na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Która z poniższych sytuacji jest zgodna z przepisami?

  1. a) Podatnik może zrezygnować z karty podatkowej i wybrać ryczałt, składając oświadczenie do 20 stycznia roku podatkowego. poprawna
  2. b) Podatnik może zrezygnować z karty podatkowej tylko wtedy, gdy zaprzestanie działalności i ponownie ją podejmie.
  3. c) Podatnik nie może zrezygnować z karty podatkowej, ponieważ karta podatkowa jest formą obowiązkową dla podatników, którzy ją stosują.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Karta podatkowa jest formą dobrowolną: podatnik może z niej zrezygnować i wybrać inną formę opodatkowania. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, jeżeli do 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosi likwidacji działalności, nie złoży oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych albo opodatkowania według art. 30c ustawy o podatku dochodowym ani nie zawiadomi o rezygnacji z karty, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w tej formie. Złożenie takiego oświadczenia do 20 stycznia jest więc drogą przejścia z karty na ryczałt. Trzeba jednak pamiętać, że rezygnacja z karty po 31 grudnia 2021 r. jest nieodwracalna (art. 25 ust. 1 pkt 1). Wariant o obowiązkowości karty i wariant wiążący rezygnację z zaprzestaniem działalności nie mają oparcia w ustawie.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 29 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 1

Pułapka: Można błędnie uznać, że karta podatkowa ma charakter przymusowy, podczas gdy jest to forma wybierana dobrowolnie i można z niej zrezygnować.

Podatnik opłacający kartę podatkową złożył w terminie 14 dni od doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej zrzeczenie się tej formy opodatkowania. Jakie skutki podatkowe wystąpią?

  1. a) Podatnik traci prawo do karty z dniem złożenia zrzeczenia i rozlicza podatek na zasadach ogólnych za cały rok podatkowy, wraz z korektą rozliczeń za miesiące objęte kartą.
  2. b) Do końca miesiąca zrzeczenia podatnik opłaca kartę, a od następnego miesiąca prowadzi właściwą ewidencję lub księgi i płaci ryczałt, jeśli spełnia warunki, albo podatek na zasadach ogólnych. poprawna
  3. c) Zrzeczenie w trakcie roku jest bezskuteczne, więc podatnik pozostaje na karcie do końca roku podatkowego i dopiero od następnego roku może wybrać inną formę opodatkowania.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, podatnik może zrzec się karty podatkowej w terminie 14 dni od doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku. Od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zrzekł się karty, jest obowiązany zaprowadzić ewidencję i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki, albo zaprowadzić właściwe księgi i płacić podatek dochodowy na zasadach ogólnych. Zrzeczenie nie działa wstecz, a do końca miesiąca, w którym podatnik zrzekł się karty, opłaca podatek w tej formie.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 32 ust. 1 i 2

Pułapka: Zrzeczenie się karty podatkowej nie jest równoznaczne z automatycznym przejściem na ryczałt; warunkiem jest spełnienie przesłanek do ryczałtu.

Podatnik opłacający podatek dochodowy w formie karty podatkowej, który po dniu 31 grudnia 2021 r. nie zrezygnował z tej formy opodatkowania i nie utracił do niej prawa, prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych. W 2026 r. podatnik ten zamierza rozpocząć dodatkowo działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w elektrowni wiatrowej o mocy oddawanej do 5000 kilowatów. Czy podatnik może nadal korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej?

  1. a) Tak, jeżeli przychody z wytwarzania energii elektrycznej będą opodatkowane na ogólnych zasadach, gdyż ustawa wprost wyłącza ten rodzaj działalności z przesłanek wyłączających opodatkowanie w formie karty podatkowej. poprawna
  2. b) Tak, pod warunkiem że przychody z wytwarzania energii elektrycznej będą opodatkowane na ogólnych zasadach, a podatnik zgłosi naczelnikowi urzędu skarbowego fakt prowadzenia dodatkowej działalności w terminie 14 dni od dnia jej rozpoczęcia.
  3. c) Nie, ponieważ rozpoczęcie dodatkowej działalności gospodarczej powoduje utratę prawa do karty podatkowej, gdyż karta podatkowa przysługuje wyłącznie podatnikom prowadzącym jeden z rodzajów działalności wymienionych w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Karta podatkowa, jako forma opodatkowania, ma charakter prawa nabytego dla podatników, którzy kontynuują jej stosowanie po dniu 31 grudnia 2021 r. i nie zrezygnowali z niej ani nie utracili do niej prawa. Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym w art. 25 ust. 2 wprost stanowi, że nie wyłącza opodatkowania w formie karty podatkowej prowadzenie przez podatnika działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w elektrowniach wodnych i wiatrowych o mocy oddawanej do 5000 kilowatów oraz wytwarzanie biogazu, jeżeli przychody z tej działalności podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach. Wariant mówiący o obowiązku zgłoszenia dodatkowej działalności jest błędny, gdyż ustawa nie nakłada takiego obowiązku dla zachowania prawa do karty. Wariant wskazujący na utratę prawa z powodu prowadzenia dodatkowej działalności jest niezgodny z art. 25 ust. 2, który wprost dopuszcza taką sytuację.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 25 ust. 1 i 2

Pułapka: Najczęstszym błędem jest uznanie, że każda dodatkowa działalność pozbawia prawa do karty podatkowej, podczas gdy ustawa przewiduje wyjątek dla wytwarzania energii elektrycznej i biogazu.

Podatnik opłacający podatek dochodowy w formie karty podatkowej utracił warunki do opodatkowania w tej formie. Zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, jeżeli podatnik nie spełnia warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jest obowiązany:

  1. a) zaprowadzić właściwe księgi i płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata warunków poprawna
  2. b) zaprowadzić ewidencję przychodów i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utracił warunki
  3. c) kontynuować opłacanie karty podatkowej do końca roku podatkowego, a od następnego roku przejść na opodatkowanie na ogólnych zasadach
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnik, który utracił warunki do opodatkowania w formie karty podatkowej, jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić ewidencję i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki określone w rozdziale 2, albo właściwe księgi i płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach. Wariant dotyczący ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jest błędny, ponieważ obowiązek ten powstaje od dnia utraty warunków, a nie od pierwszego dnia następnego miesiąca; ponadto jest to tylko pierwsza możliwość, a w przypadku braku spełnienia warunków do ryczałtu należy przejść na ogólne zasady. Wariant zakładający kontynuację karty podatkowej do końca roku jest sprzeczny z przepisem, który nakazuje zmianę formy od dnia utraty warunków.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 39 ust. 1

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie momentu przejścia na inną formę opodatkowania - przy utracie warunków do karty podatkowej zmiana następuje od dnia utraty, nie od początku miesiąca czy roku.

Podatnik opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w 2026 r. osiągnął w październiku 2026 r. przychód ze sprzedaży towarów handlowych na rzecz swojego byłego pracodawcy, u którego w 2025 r. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę i wykonywał czynności odpowiadające sprzedawanym towarom. Jaki skutek podatkowy wystąpi u tego podatnika?

  1. a) Traci prawo do ryczałtu od dnia uzyskania tego przychodu i od tego dnia do końca roku opłaca podatek na zasadach ogólnych. poprawna
  2. b) Nie traci prawa do ryczałtu, bo ograniczenie miałoby dotyczyć wyłącznie sprzedaży na rzecz obecnego pracodawcy, a nie byłego pracodawcy.
  3. c) Traci prawo do ryczałtu od początku roku podatkowego i za cały 2026 r. musi rozliczyć przychody według zasad ogólnych.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, podatnik, który uzyskuje przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadające czynnościom wykonywanym w roku poprzedzającym lub w roku podatkowym w ramach stosunku pracy, traci prawo do ryczałtu w roku podatkowym i od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego opłaca podatek na zasadach ogólnych. Utrata prawa następuje od dnia uzyskania przychodu, a nie od początku roku. Wariant dotyczący utraty od początku roku jest błędny, gdyż przepis wyraźnie wskazuje dzień uzyskania przychodu. Wariant o braku utraty jest sprzeczny z treścią przepisu, ponieważ obejmuje on także byłego pracodawcę.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 8 ust. 2

Pułapka: Należy zwrócić uwagę na moment utraty prawa - od dnia uzyskania przychodu, a nie od początku roku.

Podatnik opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności gospodarczej utracił w trakcie roku podatkowego warunki do tej formy opodatkowania. Jakie skutki podatkowe wystąpią?

  1. a) Podatnik zachowuje prawo do ryczałtu do końca bieżącego roku, a dopiero od następnego roku rozlicza działalność na zasadach ogólnych; w trakcie roku nie zakłada właściwych ksiąg ani nie wpłaca zaliczek według zasad ogólnych.
  2. b) Podatnik musi przeliczyć podatek za cały rok oraz za lata poprzednie, jakby od początku nie miał prawa do ryczałtu; składa korekty wcześniejszych rozliczeń i dopłaca podatek według skali podatkowej.
  3. c) Od dnia utraty warunków podatnik prowadzi właściwe księgi i opłaca podatek dochodowy na zasadach ogólnych; podstawą opodatkowania jest dochód osiągnięty po utracie tych warunków. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy w razie utraty warunków do opodatkowania ryczałtem podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia utraty tych warunków, zaprowadzić właściwe księgi i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach. Art. 22 ust. 2 precyzuje, że podstawą opodatkowania jest dochód osiągnięty po utracie warunków, a więc nie ma potrzeby korygowania rozliczeń za wcześniejszą część roku ani za lata poprzednie. Utrata prawa następuje z dniem zaistnienia okoliczności wyłączających ryczałt, a nie od następnego roku podatkowego.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 22 ust. 1 i 2

Pułapka: Częstym błędem jest przekonanie, że utrata prawa działa od następnego roku, podczas gdy następuje ona w trakcie roku.

Podatnik opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych uzyskał w trakcie roku podatkowego przychód ze świadczenia usług na rzecz byłego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy w ramach stosunku pracy. Kiedy podatnik traci prawo do opodatkowania w formie ryczałtu i od jakiego momentu ma obowiązek opłacać podatek na ogólnych zasadach?

  1. a) Traci prawo do ryczałtu z dniem uzyskania przychodu, a podatek na ogólnych zasadach opłaca od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego. poprawna
  2. b) Traci prawo do ryczałtu od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskał przychód, a podatek na ogólnych zasadach opłaca od tego dnia.
  3. c) Traci prawo do ryczałtu od początku roku podatkowego, a podatek na ogólnych zasadach opłaca za cały rok podatkowy.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Z art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym wynika, że podatnik, który uzyska przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy odpowiadających czynnościom wykonywanym w roku poprzedzającym lub w roku podatkowym w ramach stosunku pracy, traci w roku podatkowym prawo do ryczałtu. Utracie prawa towarzyszy obowiązek opłacania podatku na ogólnych zasadach od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego. Błędne są warianty zakładające utratę od początku miesiąca lub od początku roku, gdyż przepis wiąże skutek z dniem uzyskania przychodu, a nie z początkiem okresu rozliczeniowego.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 8 ust. 2

Pułapka: Najczęściej mylony jest moment utraty prawa do ryczałtu - nie jest to początek miesiąca ani rok podatkowy, lecz dzień uzyskania przychodu.

Podatnik opłacał podatek w formie karty podatkowej. W trakcie roku podatkowego utracił prawo do tej formy opodatkowania. Jakie skutki podatkowe wystąpią po utracie prawa do karty podatkowej?

  1. a) Podatnik może wybrać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych od dnia utraty prawa do karty, po złożeniu stosownego oświadczenia, oraz złożyć deklarację za okres do tego dnia.
  2. b) Podatnik ma obowiązek zaprowadzić księgi rachunkowe od dnia utraty prawa do karty, opłacać podatek na zasadach ogólnych oraz złożyć deklarację za okres do tego dnia.
  3. c) Podatnik ma obowiązek zaprowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów od dnia utraty prawa do karty, opłacać podatek na zasadach ogólnych oraz złożyć deklarację za okres do tego dnia. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Utrata prawa do karty podatkowej skutkuje obowiązkiem zaprowadzenia właściwych ksiąg i opłacania podatku na zasadach ogólnych od dnia, w którym nastąpiła utrata prawa, co wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Właściwą ewidencją jest podatkowa księga przychodów i rozchodów, a nie księgi rachunkowe, chyba że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z innych przepisów. Odpowiedź wskazująca na księgi rachunkowe jest więc błędna jako uogólnienie. Wybór ryczałtu po utracie karty nie jest możliwy, gdyż podatnik, który utracił prawo do karty, nie może w tym samym roku skorzystać z ryczałtu. Podatnik ma także obowiązek złożyć deklarację o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty za okres do dnia utraty prawa, co wynika z art. 22 ust. 2 ustawy.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 22 ust. 1

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie skutków utraty karty podatkowej z utratą ryczałtu ewidencjonowanego, gdzie również stosuje się art. 22, ale dla działalności gospodarczej.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w trakcie roku podatkowego utracił warunki do tej formy opodatkowania. Jakie są skutki tej utraty?

  1. a) Podatnik jest obowiązany zaprowadzić właściwe księgi od dnia, w którym nastąpiła utrata warunków, i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach od całości dochodów osiągniętych w roku podatkowym.
  2. b) Podatnik jest obowiązany zaprowadzić właściwe księgi od dnia, w którym nastąpiła utrata warunków, i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach od dochodów osiągniętych po utracie warunków. poprawna
  3. c) Podatnik zachowuje prawo do ryczałtu do końca roku podatkowego, ale musi złożyć korektę zeznania i dopłacić podatek według skali.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, w razie utraty warunków do opodatkowania ryczałtem podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia utraty tych warunków, zaprowadzić właściwe księgi i opłacać podatek na ogólnych zasadach. Art. 22 ust. 2 precyzuje, że podstawą opodatkowania jest dochód osiągnięty po utracie warunków. Zatem podatek na ogólnych zasadach dotyczy tylko okresu po utracie, a nie całego roku. Wariant, który mówi o opodatkowaniu całości dochodów, jest błędny, podobnie jak wariant zakładający zachowanie ryczałtu do końca roku.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 22 ust. 1 i 2

Pułapka: Częstym błędem jest myślenie, że utrata ryczałtu powoduje opodatkowanie całorocznych dochodów na zasadach ogólnych, podczas gdy ustawa rozdziela okresy opodatkowania.

Podatnik osiąga przychody z najmu prywatnego (niezwiązanego z działalnością gospodarczą) i wybrał opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Jakie są konsekwencje przekroczenia limitu przychodów, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

  1. a) Podatnik zachowuje ryczałt tylko do wysokości limitu; nadwyżkę z najmu prywatnego rozlicza według skali podatkowej i wykazuje oddzielnie w rozliczeniu rocznym.
  2. b) Podatnik rozlicza ryczałtem cały rok przekroczenia limitu; brak prawa do tej formy może wystąpić dopiero w roku następnym, bo art. 6 ust. 4 bada rok poprzedni. poprawna
  3. c) Podatnik traci ryczałt w dniu przekroczenia limitu; od tej daty rozlicza cały najem na zasadach ogólnych i zakłada właściwą ewidencję dla skali podatkowej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy uzależnia prawo do ryczałtu w danym roku podatkowym od wysokości przychodów osiągniętych w roku POPRZEDZAJĄCYM ten rok. Przekroczenie równowartości 2 000 000 euro w trakcie bieżącego roku nie odbiera więc prawa do ryczałtu w tym roku; skutkuje tym, że w roku następnym podatnik nie spełni warunku i będzie musiał wybrać inną formę opodatkowania. Utrata warunków w trakcie roku, o której mowa w art. 22 ust. 1, dotyczy innych okoliczności, na przykład sytuacji z art. 8 ust. 2 lub 3. Nie ma też podstawy do opodatkowania samej nadwyżki według skali podatkowej ani do przejścia na zasady ogólne od dnia przekroczenia limitu.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 4 pkt 1

Pułapka: Często mylnie przyjmuje się, że utrata prawa do ryczałtu następuje od początku następnego roku, podczas gdy ustawa wiąże ją z dniem przekroczenia limitu.

Podatnik osiąga przychody z najmu prywatnego (poza działalnością gospodarczą). Która z poniższych zasad dotyczących opodatkowania tych przychodów ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest prawidłowa?

  1. a) Przychody z najmu prywatnego mogą być opodatkowane ryczałtem tylko wtedy, gdy podatnik złoży oświadczenie o wyborze tej formy do 20 stycznia roku podatkowego.
  2. b) Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z najmu prywatnego wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, a od nadwyżki 12,5%. poprawna
  3. c) Najem prywatny nie podlega ryczałtowi od przychodów ewidencjonowanych, ponieważ jest to forma zarezerwowana dla działalności gospodarczej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy przychody z najmu prywatnego opodatkowane są stawką 8,5 % do kwoty 100 000 zł oraz 12,5 % od nadwyżki ponad tę kwotę. Od 2023 r. jest to jedyna dopuszczalna forma opodatkowania tego źródła: art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakazuje opodatkowanie dochodów z art. 10 ust. 1 pkt 6 ryczałtem z mocy samej ustawy, bez składania jakiegokolwiek oświadczenia o wyborze. Wariant wymagający oświadczenia do 20 stycznia oraz wariant wyłączający najem prywatny z ryczałtu są zatem błędne.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 1a i art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: Łatwo pomylić stawki ryczałtu z najmu prywatnego ze stawkami dla działalności gospodarczej lub błędnie uznać, że najem prywatny wymaga wyboru formy opodatkowania.

Podatnik osiąga przychody z najmu prywatnego. W 2026 r. jego przychody z tego tytułu wyniosły łącznie 150 000 zł. Jaką stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostaną opodatkowane te przychody?

  1. a) Przychody do kwoty 100 000 zł stawką 8,5%, a nadwyżka ponad tę kwotę stawką 12,5%. poprawna
  2. b) Całość przychodów stawką 12,5%, ponieważ przekroczyły one limit 100 000 zł.
  3. c) Całość przychodów stawką 8,5%, ponieważ limit 100 000 zł dotyczy tylko dochodów, a nie przychodów.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ryczałt od przychodów z najmu prywatnego wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę. Limit 100 000 zł odnosi się do przychodów, a nie dochodów, i ma charakter progresywny - stawka 12,5% dotyczy tylko nadwyżki. Warianty zakładające opodatkowanie całości jedną stawką są błędne, ponieważ ustawa przewiduje dwie stawki w zależności od wysokości przychodu.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: Często mylnie stosuje się stawkę 12,5% do całości przychodu po przekroczeniu progu, zamiast tylko do nadwyżki, lub odnosi limit do dochodu zamiast do przychodu.

Podatnik osiąga przychody z tytułu najmu prywatnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Jaką stawką ryczałtu są opodatkowane te przychody?

  1. a) Stawką 12,5% od całości przychodów, bez progu 100 000 zł i bez stosowania stawki 8,5% dla niższej części przychodu.
  2. b) Stawką 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz 15% od nadwyżki ponad tę kwotę, z zastosowaniem błędnej stawki dla nadwyżki.
  3. c) Stawką 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę, zgodnie z limitem dla najmu prywatnego. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przychody z tytułu najmu prywatnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, opodatkowane są ryczałtem według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę. Stawka 15% dotyczy niektórych innych przychodów, a stawka 12,5% od całości nie uwzględnia progu ani niższej stawki dla przychodów do limitu.

Podstawa prawna: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: Należy pamiętać o progu 100 000 zł i o tym, że stawka 12,5% dotyczy tylko nadwyżki ponad ten próg.

Podatnik osiąga przychody z tytułu umowy najmu okazjonalnego lokalu mieszkalnego, którego jest właścicielem. Najem nie jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej. Czy przychody te mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?

  1. a) Tak, ale tylko po zmianie kwalifikacji najmu: lokal trzeba zaliczyć do majątku firmowego, a umowę rozliczać w działalności gospodarczej.
  2. b) Nie, przychody z najmu okazjonalnego poza działalnością gospodarczą są opodatkowane wyłącznie według skali, a ryczałt dotyczy jedynie najmu firmowego.
  3. c) Tak, obowiązkowo: przychody z najmu prywatnego są objęte ryczałtem z mocy ustawy, bez składania oświadczenia o wyborze tej formy. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Najem okazjonalny lokalu mieszkalnego poza działalnością gospodarczą jest najmem prywatnym ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Zgodnie z art. 9a ust. 6 tej ustawy dochody z tego źródła są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z mocy samej ustawy, więc od 2023 r. nie ma tu ani wyboru, ani obowiązku składania oświadczenia. Nie trzeba też zaliczać lokalu do majątku firmowego ani rozliczać umowy w działalności gospodarczej. Stawki wynikają z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a i wynoszą 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki. Ustawa nie ogranicza też czasu trwania umowy najmu na potrzeby opodatkowania ryczałtem.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 1a i art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: Niektórzy błędnie uważają, że najem okazjonalny wyłącza ryczałt, a w rzeczywistości podlega on tym samym zasadom co zwykły najem prywatny.

Podatnik osiąga przychody z tytułu umowy najmu prywatnego (niezwiązanego z działalnością gospodarczą). Którą formę opodatkowania może wybrać dla tych przychodów?

  1. a) Podatek liniowy 19% na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym, przewidziany dla pozarolniczej działalności gospodarczej.
  2. b) Wyłącznie opodatkowanie na zasadach ogólnych według skali podatkowej, bez możliwości wyboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
  3. c) Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% do limitu 100 000 zł i 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przychody z najmu prywatnego ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym są od 2023 r. opodatkowane wyłącznie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, co wynika z art. 9a ust. 6 tej ustawy. Stawki określa art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a: 8,5 % do kwoty 100 000 zł i 12,5 % od nadwyżki. Skala podatkowa nie jest już dla tego źródła dostępna, a podatek liniowy z art. 30c dotyczy wyłącznie pozarolniczej działalności gospodarczej i działów specjalnych produkcji rolnej.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 1a i art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: Łatwo pomylić stawki ryczałtu dla najmu prywatnego z innymi stawkami ryczałtu dla działalności gospodarczej (np. 3%, 5,5%, 8,5% czy 17%).

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych uzyskuje również przychody z najmu prywatnego (niezwiązanego z działalnością). Czy przychody z tego najmu wlicza się do limitu przychodów uprawniającego do ryczałtu?

  1. a) Tak, ale tylko w przypadku, gdy najem jest opodatkowany ryczałtem
  2. b) Nie, limit dotyczy wyłącznie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej poprawna
  3. c) Tak, ponieważ limit dotyczy łącznych przychodów z działalności gospodarczej i najmu prywatnego
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Limit przychodów uprawniający do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych dotyczy wyłącznie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Przychody z najmu prywatnego są odrębnym źródłem przychodów i nie są wliczane do tego limitu, nawet jeśli najem jest opodatkowany ryczałtem.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 6 ust. 1 i art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a

Pułapka: W praktyce często błędnie sumuje się przychody z różnych źródeł, podczas gdy limit dotyczy wyłącznie działalności gospodarczej.