Podatnik od 2020 r. opłaca podatek w formie karty podatkowej. W 2026 r. rozważa przejście na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Która z poniższych sytuacji jest zgodna z przepisami?

Dlaczego tak: Karta podatkowa jest formą dobrowolną: podatnik może z niej zrezygnować i wybrać inną formę opodatkowania. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, jeżeli do 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosi likwidacji działalności, nie złoży oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych albo opodatkowania według art. 30c ustawy o podatku dochodowym ani nie zawiadomi o rezygnacji z karty, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w tej formie. Złożenie takiego oświadczenia do 20 stycznia jest więc drogą przejścia z karty na ryczałt. Trzeba jednak pamiętać, że rezygnacja z karty po 31 grudnia 2021 r. jest nieodwracalna (art. 25 ust. 1 pkt 1). Wariant o obowiązkowości karty i wariant wiążący rezygnację z zaprzestaniem działalności nie mają oparcia w ustawie.

Podstawa prawna: ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2025 poz. 843), art. 29 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 1

Pułapka: Można błędnie uznać, że karta podatkowa ma charakter przymusowy, podczas gdy jest to forma wybierana dobrowolnie i można z niej zrezygnować.