Postępowanie egzekucyjne w administracji

Obowiązki podlegające egzekucji administracyjnej, wierzyciel i organ egzekucyjny, upomnienie i jego koszty, tytuł wykonawczy, zarzuty i skarga, środki egzekucyjne dotyczące należności pieniężnych, zbieg egzekucji, zawieszenie i umorzenie postępowania, opłaty egzekucyjne i manipulacyjne, egzekucja z majątku wspólnego.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 5 ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 69 pytań.

Jaki termin obowiązuje zobowiązanego do wniesienia zarzutu w sprawie zabezpieczenia, jeżeli został mu doręczony odpis zarządzenia zabezpieczenia?

a) Nie później niż 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia zabezpieczenia. poprawna
b) Nie później niż 30 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia zabezpieczenia.
c) Nie później niż 14 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia zabezpieczenia.

Dlaczego tak: Zarządzenie zabezpieczenia zawiera pouczenie zobowiązanego o prawie wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie zabezpieczenia oraz o skutkach wniesienia zarzutu w terminie niepóźniej niż 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu zarządzenia zabezpieczenia i po upływie tego terminu. Pozostałe terminy są błędne.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 156 § 1 pkt 8

Pułapka: Pomylenie terminu na zarzut w sprawie zabezpieczenia z terminami przewidzianymi dla innych środków zaskarżenia.

Kiedy może być wszczęta egzekucja administracyjna dotycząca obowiązku o charakterze pieniężnym?

a) Po upływie 7 dni od doręczenia upomnienia, jeżeli wierzyciel wysłał je po terminie wykonania obowiązku i wezwał w nim do zapłaty. poprawna
b) Po upływie 14 dni od doręczenia upomnienia, jeżeli wierzyciel wysłał je po terminie wykonania obowiązku i wezwał w nim do zapłaty.
c) Po upływie terminu do wykonania obowiązku, bez doręczenia upomnienia, jeżeli obowiązek pieniężny wynika z decyzji ostatecznej i jest wymagalny.

Dlaczego tak: Egzekucja administracyjna obowiązku pieniężnego może być wszczęta, jeżeli wierzyciel po upływie terminu do wykonania obowiązku przesłał zobowiązanemu pisemne upomnienie zawierające wezwanie do wykonania obowiązku. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Termin 14 dni nie jest przewidziany w ustawie. Wszczęcie egzekucji bez upomnienia jest możliwe tylko wtedy, gdy przepisy szczególne tak stanowią, a nie samoistnie dlatego, że obowiązek wynika z decyzji ostatecznej.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 1

Pułapka: Pomylenie 7-dniowego terminu z innymi terminami, np. 14-dniowym na złożenie zarzutów, oraz błędne przekonanie o braku obowiązku upomnienia.

Kiedy organ egzekucyjny niebędący jednocześnie wierzycielem nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia wierzyciela o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji?

a) Jeżeli wierzyciel nie wpłacił zaliczki na pokrycie kosztów egzekucyjnych, albo tytuł wykonawczy został wystawiony przez niewłaściwy organ, albo zobowiązany złożył wniosek o odroczenie terminu wykonania obowiązku, albo egzekwowana należność jest niższa niż 100 zł, albo zobowiązany nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo tytuł wykonawczy został doręczony zobowiązanemu przed wszczęciem egzekucji.
b) Jeżeli obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji administracyjnej, albo organ egzekucyjny uprawdopodobni, że egzekucja będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne, albo tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2. poprawna
c) Jeżeli egzekwowana należność jest niższa niż 100 zł, albo zobowiązany nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo tytuł wykonawczy został doręczony zobowiązanemu przed wszczęciem egzekucji, albo wierzyciel nie wpłacił zaliczki na pokrycie kosztów egzekucyjnych, albo tytuł wykonawczy został wystawiony przez niewłaściwy organ, albo zobowiązany złożył wniosek o odroczenie terminu wykonania obowiązku.

Dlaczego tak: Ustawa wymienia trzy przypadki, w których organ egzekucyjny niebędący wierzycielem nie przystępuje do egzekucji: brak podlegania obowiązku egzekucji administracyjnej, uprawdopodobnienie bezskuteczności egzekucji z powodu braku majątku lub źródła dochodu, z których możliwe jest wyegzekwowanie środków przewyższających koszty egzekucyjne, oraz niespełnienie przez tytuł wykonawczy wymogów formalnych. Pozostałe warianty wprowadzają przesłanki nieprzewidziane w ustawie, takie jak wysokość należności czy wpłata zaliczki, które nie stanowią podstawy odmowy wszczęcia egzekucji.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 29 § 2

Pułapka: Należy odróżnić przesłanki odmowy wszczęcia egzekucji od innych instytucji, np. zaliczki na wydatki, które nie są podstawą nieprzystąpienia do egzekucji.

Kiedy organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami na wniosek zobowiązanego lub wierzyciela kwestionującego wysokość zwróconych kosztów?

a) W terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości zwróconych kosztów egzekucyjnych.
b) W terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości zwróconych kosztów egzekucyjnych. poprawna
c) W terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości zwróconych kosztów egzekucyjnych.

Dlaczego tak: Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami na wniosek złożony niepóźniej niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości zwróconych kosztów, jeżeli zobowiązany lub wierzyciel kwestionuje wysokość tych kosztów lub odsetek. Termin 7 dni jest przewidziany dla innych czynności, a 30 dni nie znajduje oparcia w przepisach.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 64cd § 5 pkt 1

Pułapka: Pomylenie terminu na złożenie wniosku o zwrot kosztów z terminem na wniesienie zarzutu lub odwołania.

Kiedy wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym jest obowiązany zawiadomić organ egzekucyjny o przedawnieniu kosztów upomnienia?

a) W terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin przedawnienia.
b) Niezwłocznie po powzięciu wiadomości o przedawnieniu. poprawna
c) W terminie 30 dni od dnia otrzymania od organu egzekucyjnego informacji o przedawnieniu.

Dlaczego tak: Przepis stanowi, że wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym niezwłocznie zawiadamia organ egzekucyjny o przedawnieniu kosztów upomnienia. Obowiązek ten aktualizuje się z chwilą powzięcia przez wierzyciela wiadomości o przedawnieniu, a nie po upływie jakiegokolwiek terminu. Warianty z terminami 14 i 30 dni wprowadzają terminy, które nie wynikają z przepisów.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 3d

Pułapka: Dopisywanie terminów, które nie występują w ustawie.

Koszty upomnienia, o którym mowa w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wynoszą:

a) stała kwota 40 złotych, niezależnie od wysokości należności.
b) stała kwota 16 złotych, niezależnie od wysokości należności. poprawna
c) 5% kwoty należności, nie mniej jednak niż 20 złotych i nie więcej niż 500 złotych.

Dlaczego tak: Wysokość kosztów upomnienia określa minister właściwy do spraw finansów publicznych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 15 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; nie może ona przekraczać czterokrotności kosztów doręczenia upomnienia jako przesyłki poleconej. Obowiązująca stawka to 16 zł i jest to kwota stała, niezależna od wysokości należności. Ustawa nie przewiduje kosztów upomnienia liczonych procentowo od kwoty należności.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 4 oraz rozporządzenie w sprawie wysokości kosztów upomnienia (Dz.U. 2021 poz. 67)

Pułapka: Wysokość kosztów upomnienia jest często mylona z opłatą manipulacyjną lub innymi opłatami egzekucyjnymi.

Koszty upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym:

a) Są pokrywane z zaliczki wpłaconej przez wierzyciela, a zobowiązany zwraca je dopiero po zakończeniu postępowania.
b) Obciążają zobowiązanego i są ściągane wraz z należnością główną, chyba że ustawa stanowi inaczej. poprawna
c) Zawsze obciążają wierzyciela i nie podlegają zwrotowi od zobowiązanego.

Dlaczego tak: Koszty upomnienia, zgodnie z art. 15 § 2 ustawy, ponosi zobowiązany i podlegają one egzekucji łącznie z należnością główną. Nie obciążają wierzyciela, a zaliczka nie jest wymagana do wysłania upomnienia. Obciążenie zobowiązanego jest zasadą, od której ustawa może przewidywać wyjątki.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 2

Pułapka: Łatwo pomylić koszty upomnienia z kosztami egzekucyjnymi, które również obciążają zobowiązanego, ale są regulowane odrębnie.

Kto ponosi koszty upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji?

a) Wierzyciel, a koszty te są pokrywane z budżetu państwa, jeżeli wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym.
b) Zobowiązany, a koszty te są pobierane na rzecz organu egzekucyjnego, niezależnie od tego, czy wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym.
c) Zobowiązany, a koszty te są pobierane na rzecz wierzyciela, jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym. poprawna

Dlaczego tak: Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i co do zasady są pobierane na rzecz wierzyciela; obowiązek ich uiszczenia powstaje z chwilą doręczenia upomnienia, a ściąga się je w trybie właściwym dla kosztów egzekucyjnych (art. 15 § 2 ustawy). Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, koszty upomnienia pobiera się na rzecz komórki organizacyjnej wierzyciela, do której zadań należy prowadzenie egzekucji (art. 15 § 3). Nie są one nigdy pobierane na rzecz organu egzekucyjnego niebędącego wierzycielem ani pokrywane z budżetu państwa.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 2 i § 3

Pułapka: Błędne założenie, że koszty upomnienia są zawsze pobierane na rzecz organu egzekucyjnego, podczas gdy w przypadku wierzyciela będącego organem egzekucyjnym trafiają do jego komórki egzekucyjnej.

Która z poniższych cech nie jest wymagana dla upomnienia, o którym mowa w art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji?

a) Zawarcie wezwania do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego.
b) Zawarcie podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela.
c) Zawarcie pouczenia o prawie wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. poprawna

Dlaczego tak: Upomnienie musi zawierać wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku, a także imię, nazwisko, stanowisko służbowe i podpis osoby upoważnionej (chyba że jest generowane automatycznie). Przepis nie wymaga pouczenia o prawie wniesienia zarzutu, gdyż zarzut wnosi się po wszczęciu egzekucji, a nie na etapie upomnienia.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 1 i § 1b

Pułapka: Uznanie, że skoro upomnienie ma charakter ostrzegawczy, musi zawierać pouczenie o środkach zaskarżenia.

Która z poniższych okoliczności stanowi podstawę do stwierdzenia przez wierzyciela niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej?

a) Zarzut jest albo był już rozpatrywany w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym. poprawna
b) Zarzut wniesiono po ustawowym terminie liczonym od doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.
c) Zarzut dotyczy wykonania obowiązku, lecz zobowiązany nie dołączył dokumentów potwierdzających wykonanie.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 34 § 2 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wierzyciel stwierdza niedopuszczalność zarzutu, gdy zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym. Taka sytuacja wyklucza ponowne rozpatrywanie tej samej kwestii w postępowaniu egzekucyjnym. Wariant dotyczący uchybienia terminu nie jest podstawą stwierdzenia niedopuszczalności, lecz może skutkować pozostawieniem zarzutu bez rozpoznania. Wariant dotyczący braku dowodów na wykonanie obowiązku odnosi się do merytorycznej oceny zarzutu, a nie do jego niedopuszczalności.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 34 § 2 pkt 3

Pułapka: Uznanie, że uchybienie terminu do wniesienia zarzutu jest równoznaczne z niedopuszczalnością zarzutu.

Która z poniższych okoliczności stanowi podstawę do wydania przez wierzyciela postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej?

a) Zobowiązany podnosi, że obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a wierzyciel z tego powodu odmawia badania zarzutu.
b) Zobowiązany kwestionuje wymagalność należności z uwagi na wysokość ustaloną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia. poprawna
c) Zobowiązany wnosi zarzut po 7 dniach od doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, a wierzyciel z tego powodu odmawia badania zarzutu.

Dlaczego tak: Stwierdzenie niedopuszczalności zarzutu następuje m.in. wtedy, gdy zobowiązany kwestionuje wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia. Okoliczność wykonania obowiązku przed wszczęciem egzekucji nie jest taką podstawą, a wskazany w wariancie termin 7 dni nie stanowi opisanej w przepisie przesłanki wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zarzutu.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 34 § 2 pkt 3 lit. b

Pułapka: Należy odróżnić podstawy stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu od podstaw jego oddalenia czy uznania.

Która z poniższych sytuacji stanowi podstawę do wszczęcia egzekucji administracyjnej bez uprzedniego upomnienia?

a) Gdy ustawa odrębna przewiduje, że egzekucja może być wszczęta bez upomnienia. poprawna
b) Gdy egzekucja dotyczy obowiązku o charakterze niepieniężnym, a wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy.
c) Gdy zobowiązany nie uiścił należności pieniężnej w terminie, a wierzyciel nie posiada tytułu wykonawczego.

Dlaczego tak: Upomnienie jest standardowym wymogiem przed wszczęciem egzekucji administracyjnej, ale przepisy szczególne mogą zwalniać z tego obowiązku. Brak tytułu wykonawczego zawsze uniemożliwia wszczęcie egzekucji, a w przypadku obowiązków niepieniężnych również wymagane jest upomnienie, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 1

Pułapka: Należy pamiętać, że wyjątki od obowiązku upomnienia muszą wynikać wprost z ustawy.

Która z wymienionych czynności jest obowiązkiem wierzyciela po otrzymaniu od organu egzekucyjnego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej?

a) Przekazanie zarzutu do wojewódzkiego sądu administracyjnego w celu jego merytorycznego rozstrzygnięcia.
b) Wydanie postanowienia, w którym zarzut zostaje oddalony, uznany albo uznany za niedopuszczalny. poprawna
c) Zawieszenie z urzędu postępowania egzekucyjnego do czasu samodzielnego rozpatrzenia zarzutu przez organ egzekucyjny.

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą, organ egzekucyjny przekazuje zarzut wierzycielowi, który wydaje postanowienie w sprawie zarzutu. W postanowieniu wierzyciel oddala zarzut, uznaje go w całości lub w części albo stwierdza jego niedopuszczalność. Wierzyciel nie przekazuje zarzutu do sądu administracyjnego, ani nie zawiesza postępowania z urzędu. Postanowienie wierzyciela jest podstawą do dalszego prowadzenia egzekucji lub jej umorzenia. Wierzyciel rozpatruje zarzut merytorycznie, a jego postanowienie może być zaskarżone do organu wyższego stopnia.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 34

Pułapka: Należy odróżnić rolę wierzyciela i organu egzekucyjnego w postępowaniu zarzutowym.

Które z poniższych danych nie jest wymagane w tytule wykonawczym wystawianym przez wierzyciela?

a) Oznaczenie postępowania, w którym doręczono tytuł wykonawczy, ze wskazaniem sygnatury akt. poprawna
b) Wskazanie podstawy prawnej obowiązku, przez podanie przepisu, z którego wynika egzekwowany obowiązek.
c) Oznaczenie zobowiązanego, w tym imienia i nazwiska albo nazwy, adresu oraz danych identyfikacyjnych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tytuł wykonawczy powinien zawierać m.in. oznaczenie wierzyciela i zobowiązanego, podstawę prawną obowiązku, wysokość należności, a także datę doręczenia upomnienia. Nie wymaga się natomiast oznaczenia postępowania, w którym nastąpiło doręczenie tytułu wykonawczego. W tytule wykonawczym nie podaje się także sygnatury akt ani nazwy organu prowadzącego takie postępowanie, gdyż nie są to dane wymagane przepisami prawa. Warianty dotyczące podstawy prawnej obowiązku oraz danych identyfikujących zobowiązanego odnoszą się do elementów obligatoryjnych tytułu wykonawczego.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 27 § 1

Pułapka: Dopisywanie do tytułu wykonawczego elementów nieprzewidzianych w ustawie.

Które z wymienionych obowiązków podlegają egzekucji administracyjnej na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji?

a) Wyłącznie obowiązki pieniężne wynikające z decyzji administracyjnych, których wykonanie polega na zapłacie należności pieniężnej i nie obejmuje obowiązków niepieniężnych.
b) Obowiązki pieniężne i niepieniężne, jeżeli wynikają z decyzji, postanowień, innych orzeczeń organów administracji publicznej albo z innych tytułów wskazanych w ustawie. poprawna
c) Obowiązki pieniężne i niepieniężne, ale tylko wtedy, gdy wynikają z decyzji administracyjnych wydanych w postępowaniu administracyjnym, z wyłączeniem innych tytułów.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucji administracyjnej podlegają zarówno obowiązki o charakterze pieniężnym, jak i obowiązki o charakterze niepieniężnym. Mogą one wynikać z decyzji, postanowień lub innych orzeczeń organów administracji publicznej, a także z niektórych innych tytułów wskazanych w ustawie. Wariant ograniczający egzekucję wyłącznie do obowiązków pieniężnych jest błędny, ponieważ ustawa obejmuje również obowiązki niepieniężne. Wariant zawężający podstawę egzekucji wyłącznie do decyzji administracyjnych jest również błędny, ponieważ egzekucja może dotyczyć także obowiązków wynikających z innych tytułów, na przykład z ustaw.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 2

Pułapka: Zapomnienie, że egzekucji administracyjnej podlegają również obowiązki niepieniężne, a nie tylko należności pieniężne.

Który podmiot jest obowiązany uiścić należność pieniężną na podstawie tytułu wykonawczego złożonego bezpośrednio przez wierzyciela, jeżeli zobowiązanym jest państwowa jednostka budżetowa?

a) Jednostka nadrzędna zobowiązanego, która zarządza pokrycie należności ze środków zobowiązanego, w terminie 7 dni od dnia złożenia tytułu wykonawczego.
b) Ta państwowa jednostka budżetowa, z której działalnością wiąże się egzekwowana należność, niezwłocznie po złożeniu tytułu wykonawczego. poprawna
c) Właściwy organ egzekucyjny, który po otrzymaniu tytułu wykonawczego podejmuje czynności egzekucyjne wobec państwowej jednostki budżetowej.

Dlaczego tak: Gdy zobowiązanym jest państwowa jednostka budżetowa, wierzyciel składa tytuł wykonawczy bezpośrednio tej jednostce, z której działalnością wiąże się egzekwowana należność, a jednostka ta jest obowiązana bezzwłocznie należność uiścić. Dopiero gdy nie uiści jej w terminie 7 dni od dnia złożenia tytułu wykonawczego, jednostka nadrzędna na wniosek wierzyciela zarządza pokrycie należności ze środków zobowiązanego. Organ egzekucyjny nie jest adresatem tytułu wykonawczego w tym trybie.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 69 § 1

Pułapka: Uznanie, że jednostka nadrzędna działa od razu albo że wierzyciel kieruje tytuł do organu egzekucyjnego.

Który z wymienionych obowiązków nie podlega egzekucji administracyjnej?

a) Obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości wynikający z decyzji organu podatkowego, który stał się ostateczny.
b) Obowiązek zapłaty grzywny nałożonej przez sąd w wyroku karnym. poprawna
c) Obowiązek opróżnienia lokalu użytkowego orzeczony decyzją organu administracji publicznej.

Dlaczego tak: Egzekucji administracyjnej podlegają obowiązki o charakterze pieniężnym i niepieniężnym wynikające z decyzji lub innych aktów administracyjnych. Obowiązek zapłaty grzywny orzeczonej przez sąd w wyroku karnym podlega egzekucji sądowej, a nie administracyjnej. Obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości i obowiązek opróżnienia lokalu użytkowego, jeśli wynikają z decyzji administracyjnej, mogą być egzekwowane w trybie administracyjnym.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 2 i art. 3

Pułapka: Łatwo pomylić egzekucję administracyjną z egzekucją sądową, zwłaszcza gdy chodzi o grzywny.

Który z wymienionych obowiązków nie podlega egzekucji administracyjnej na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji?

a) Obowiązek o charakterze pieniężnym, który wynika bezpośrednio z decyzji administracyjnej i jest wymagalny.
b) Obowiązek o charakterze niepieniężnym polegający na opróżnieniu lokalu mieszkalnego, jeżeli wynika z decyzji administracyjnej.
c) Obowiązek o charakterze pieniężnym, który wynika z umowy cywilnoprawnej zawartej z organem administracji publicznej. poprawna

Dlaczego tak: Egzekucji administracyjnej podlegają obowiązki wynikające z przepisów prawa administracyjnego, w tym z decyzji administracyjnych, oraz obowiązki określone w art. 2 ustawy, np. podatki, opłaty, a także obowiązki o charakterze niepieniężnym, jak opróżnienie lokalu. Obowiązek wynikający z umowy cywilnoprawnej nie jest obowiązkiem administracyjnym, chyba że ustawa wprost tak stanowi, dlatego nie podlega egzekucji administracyjnej. Pozostałe wskazane obowiązki mieszczą się w katalogu obowiązków egzekwowanych w tym trybie.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 2

Pułapka: Należy odróżnić obowiązki publicznoprawne od cywilnoprawnych, nawet jeśli wierzycielem jest organ administracji.

Który z wymienionych podmiotów jest organem egzekucyjnym uprawnionym do prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych?

a) Wójt gminy jako organ egzekucyjny prowadzący egzekucję opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiących dochód własny gminy.
b) Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako organ egzekucyjny prowadzący egzekucję składek na ubezpieczenia społeczne należnych od płatników składek.
c) Naczelnik urzędu skarbowego jako organ egzekucyjny prowadzący egzekucję podatków stanowiących dochód budżetu państwa. poprawna

Dlaczego tak: Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji podatków stanowiących dochód budżetu państwa jest naczelnik urzędu skarbowego. Podatki te są należnościami pieniężnymi podlegającymi przymusowemu ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wójt gminy i Zakład Ubezpieczeń Społecznych w podanych zakresach występują jako wierzyciele swoich należności, natomiast egzekucję prowadzi właściwy organ egzekucyjny, na przykład naczelnik urzędu skarbowego. Zatem tylko wariant dotyczący naczelnika urzędu skarbowego jest poprawny.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 19 § 1, § 2 i § 4

Pułapka: Częste mylenie wierzyciela z organem egzekucyjnym, szczególnie gdy wierzyciel jest jednostką samorządu terytorialnego lub instytucją publiczną.

Naczelnik urzędu skarbowego prowadzi egzekucję z wynagrodzenia za pracę. Po dokonaniu zajęcia, zobowiązany spłacił część należności, a wierzyciel złożył wniosek o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie. Organ egzekucyjny wydał postanowienie o umorzeniu postępowania w części. Jaka jest wysokość opłaty egzekucyjnej w tym przypadku?

a) 3% wyegzekwowanych środków pieniężnych, nie więcej niż 30 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego
b) 5% wyegzekwowanych środków pieniężnych, nie więcej niż 20 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego
c) 10% wyegzekwowanych środków pieniężnych, nie więcej niż 40 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego poprawna

Dlaczego tak: Organ egzekucyjny pobiera w egzekucji należności pieniężnej opłatę egzekucyjną w wysokości 10% środków pieniężnych wyegzekwowanych na należność pieniężną, odsetki na dzień wyegzekwowania i koszty upomnienia. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 40 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego (art. 64 § 4 ustawy). Odrębnie pobierana jest opłata manipulacyjna w wysokości 40 zł, podwyższana do 100 zł w razie wszczęcia egzekucji (art. 64 § 1). Stawki 3% i 5% oraz limity 30 000 zł i 20 000 zł nie mają podstawy w ustawie.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 64 § 4

Pułapka: Należy pamiętać o widełkach: minimalna i maksymalna wysokość opłaty jest powiązana z kosztami upomnienia, a sama stawka wynosi 4%.

Należność pieniężna objęta jest dwoma tytułami wykonawczymi wystawionymi przez dwóch różnych wierzycieli. Egzekucję z rachunku bankowego prowadzi organ egzekucyjny. Do jakiego obowiązku organu egzekucyjnego w zakresie zbiegu egzekucji odnosi się art. 12 upea?

a) Obowiązku przekazania postępowania do sądu powszechnego w celu łącznego prowadzenia egzekucji z rachunku bankowego, gdy należność objęta jest dwoma tytułami wykonawczymi wystawionymi przez różnych wierzycieli
b) Obowiązku stosowania przepisów o zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do należności podlegających egzekucji sądowej, gdy administracyjny organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje poprawna
c) Obowiązku informowania wierzycieli o braku możliwości prowadzenia egzekucji z powodu zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, gdy organ egzekucyjny prowadzi egzekucję z rachunku bankowego

Dlaczego tak: Art. 12 upea stanowi, że w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, gdy administracyjny organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje, przepisy o zbiegu egzekucji administracyjnej (art. 8-10) stosuje się odpowiednio do należności podlegających egzekucji sądowej, chyba że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego przewidują mniejsze ograniczenia. Obowiązek informowania wierzycieli i przekazanie postępowania do sądu nie wynikają z art. 12 upea. Warianty błędne opisują obowiązki, które nie są przewidziane w tym przepisie, a ich sformułowania są zbliżone długością do wariantu poprawnego.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 12

Pułapka: Niewłaściwe zidentyfikowanie treści art. 12 - dotyczy on zbiegu egzekucji, a nie innych obowiązków organu.

Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od czynności egzekucyjnych, jeśli zobowiązany okazał dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych, albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Co w takim przypadku robi organ egzekucyjny?

a) Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych, a wierzyciel może wnieść zarzut do sądu administracyjnego.
b) Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych, nie rozstrzygając jednak o zasadności zgłoszonych dowodów. poprawna
c) Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych i umarza postępowanie egzekucyjne z urzędu.

Dlaczego tak: Organ egzekucyjny, odstępując od czynności egzekucyjnych, zawiadamia o tym wierzyciela. Ustawa nie nakazuje w takiej sytuacji umorzenia postępowania z urzędu, ani nie przewiduje szczególnego środka zaskarżenia w postaci zarzutu do sądu administracyjnego. Zawiadomienie ma na celu poinformowanie wierzyciela o fakcie odstąpienia, natomiast ocena zasadności dowodów należy do wierzyciela w ramach postępowania merytorycznego.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 45 § 1

Pułapka: Należy pamiętać, że odstąpienie od czynności egzekucyjnych nie jest równoznaczne z umorzeniem postępowania - organ jedynie informuje wierzyciela o swojej decyzji.

Organ egzekucyjny prowadzi egzekucję z ruchomości. W trakcie licytacji osiągnięto kwotę niższą niż połowa szacunkowej wartości ruchomości. Zobowiązany złożył skargę na czynność egzekucyjną. Jaki jest termin na wniesienie tej skargi?

a) 7 dni od dnia dokonania czynności poprawna
b) 14 dni od dnia dokonania czynności
c) 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o czynności

Dlaczego tak: Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia dokonania czynności. Termin 14 lub 30 dni nie jest przewidziany dla skargi na czynność egzekucyjną w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 54 § 2

Pułapka: Często myli się termin na skargę z terminem na zarzut - skarga na czynność egzekucyjną ma krótszy, 7-dniowy termin.

Organ egzekucyjny prowadzi egzekucję z wynagrodzenia za pracę. Pracodawca nie zastosował się do wezwania organu egzekucyjnego i nie dokonał zajęcia wynagrodzenia. Kto ponosi odpowiedzialność za szkodę wynikłą z niewykonania obowiązku?

a) Zobowiązany
b) Pracodawca poprawna
c) Wierzyciel

Dlaczego tak: Dłużnik zajętej wierzytelności, w tym pracodawca, który nie wykonał lub nienależycie wykonał obowiązki związane z realizacją zajęcia wierzytelności, odpowiada za szkody wyrządzone z tego powodu wierzycielowi na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego (art. 168c § 1 ustawy). Niezależnie od tego można na niego nałożyć karę pieniężną do 3800 zł (art. 168e § 1). Ani zobowiązany, ani wierzyciel nie odpowiadają za zaniechanie pracodawcy.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 168c § 1 i art. 168e § 1

Pułapka: Przypisanie odpowiedzialności zobowiązanemu, podczas gdy obciąża ona pracodawcę.

Organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanego. Wierzyciel cofnął wniosek o wszczęcie egzekucji. Jakie skutki dla postępowania wywołuje cofnięcie wniosku przez wierzyciela?

a) Postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części, jeżeli wierzyciel wystąpi z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego, a organ egzekucyjny wydaje w tej sprawie postanowienie. poprawna
b) Postępowanie egzekucyjne umarza się tylko wtedy, gdy wierzyciel cofnął wniosek przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, a po tym terminie cofnięcie nie wywiera skutku.
c) Postępowanie egzekucyjne umarza się z mocy prawa, a organ egzekucyjny wydaje postanowienie o umorzeniu, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż czynność wierzyciela wywołuje skutek automatycznie.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 6 ustawy postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części, gdy z wnioskiem o umorzenie wystąpi wierzyciel. Organ egzekucyjny wydaje w tej sprawie postanowienie na żądanie zobowiązanego, wierzyciela albo z urzędu (art. 59 § 4), a na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 59 § 5). Umorzenie nie następuje więc z mocy prawa, a ustawa nie ogranicza wniosku wierzyciela terminem doręczenia odpisu tytułu wykonawczego.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 59 § 1 pkt 6, § 4 i § 5

Pułapka: Należy odróżnić przypadki umorzenia z mocy prawa od umorzenia na wniosek wierzyciela.

Organ egzekucyjny właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej to, co do zasady:

a) Naczelnik urzędu skarbowego, a w przypadkach określonych ustawą - także inny organ, np. dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który prowadzi egzekucję składek na ubezpieczenia społeczne. poprawna
b) Dyrektor izby administracji skarbowej, a w pozostałych przypadkach - wojewoda, który wykonuje egzekucję w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
c) Naczelnik urzędu skarbowego, a w przypadku egzekucji innych należności - wójt, burmistrz lub prezydent miasta, którzy prowadzą egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez wierzyciela.

Dlaczego tak: Co do zasady organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu skarbowego, ale ustawa przewiduje wyjątki, w których egzekucję prowadzą inne organy, np. dyrektor oddziału ZUS przy egzekucji składek. Wójt, burmistrz czy prezydent miasta nie są organami egzekucyjnymi w rozumieniu ustawy. Dyrektor izby administracji skarbowej pełni funkcje wierzyciela, a nie organu egzekucyjnego.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 19 § 1, § 2 i § 4

Pułapka: Należy odróżnić organ egzekucyjny od wierzyciela; nie każdy organ administracji może prowadzić egzekucję.

W dniu 10 marca 2026 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia ruchomości należącej do zobowiązanego, a następnie okazało się, że do tej samej ruchomości wszczęto również egzekucję sądową. Który organ będzie prowadził łącznie egzekucję z tej rzeczy?

a) Sądowy organ egzekucyjny przejmuje całość postępowania, a wierzyciel traci status strony, gdyż jego prawa przechodzą na organ egzekucyjny prowadzący egzekucję.
b) Administracyjny organ egzekucyjny, który dokonał pierwszego zajęcia, prowadzi egzekucję łącznie, a sądowy organ egzekucyjny przekazuje mu akta sprawy. poprawna
c) Sądowy organ egzekucyjny prowadzi egzekucję łącznie, a prawa i obowiązki wierzyciela należności pieniężnej wykonuje administracyjny organ egzekucyjny, który zachowuje kompetencje do podejmowania czynności w imieniu wierzyciela.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 62 § 1 ustawy w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucje prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny albo organ egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia pierwszeństwa - organ, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie. Skoro pierwszego zajęcia dokonał administracyjny organ egzekucyjny, to on prowadzi egzekucję łącznie. Zbieg egzekucji nie wstrzymuje czynności egzekucyjnych (art. 62a), a wierzyciel nie traci statusu strony.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 62 § 1

Pułapka: Najczęściej myli się organ prowadzący egzekucję z organem reprezentującym wierzyciela.

W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych, na zobowiązanym ciąży obowiązek zawiadomienia właściwych organów egzekucyjnych o zbiegu egzekucji. Kiedy zobowiązany powinien dokonać tego zawiadomienia?

a) Niezwłocznie po powzięciu wiadomości o zbiegu egzekucji, wskazując datę podpisania protokołu zajęcia i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane. poprawna
b) W terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o zajęciu od pierwszego organu egzekucyjnego, licząc od dnia doręczenia tego zawiadomienia.
c) Przed przystąpieniem do czynności egzekucyjnych przez którykolwiek z organów egzekucyjnych, w celu uniknięcia podwójnego zajęcia tej samej rzeczy lub prawa majątkowego.

Dlaczego tak: Zobowiązany ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić o zbiegu egzekucji właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę podpisania protokołu zajęcia i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane. Obowiązek ten powstaje, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie należności. Zawiadomienie powinno nastąpić niezwłocznie po powzięciu wiadomości o zbiegu egzekucji, a nie przed przystąpieniem do czynności egzekucyjnych ani w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia o zajęciu.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 69a § 1 pkt 2

Pułapka: Nie chodzi o zawiadomienie przed zajęciem ani w terminie 7 dni, lecz o niezwłoczne zawiadomienie po powzięciu wiadomości o zbiegu.

W toku egzekucji administracyjnej należności pieniężnej zająto wynagrodzenie za pracę zobowiązanego. Pracodawca wypłaca zobowiązanemu wynagrodzenie bez potrącenia zajętej części. Jakie konsekwencje prawne może ponieść pracodawca?

a) Nie ponosi żadnych konsekwencji, gdyż zajęcie dotyczy zobowiązanego, nie pracodawcy
b) Odpowiada za szkodę wynikłą z niewykonania obowiązku poprawna
c) Może zostać ukarany grzywną w celu przymuszenia

Dlaczego tak: Dłużnik zajętej wierzytelności, w tym pracodawca, który nie wykonuje lub nienależycie wykonuje obowiązki związane z zajęciem, odpowiada za szkody wyrządzone wierzycielowi na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego (art. 168c § 1 ustawy), a ponadto można na niego nałożyć karę pieniężną do 3800 zł (art. 168e § 1). Grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym i nie ma tu zastosowania. Twierdzenie o braku jakichkolwiek konsekwencji jest sprzeczne z ustawą.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 168c § 1 i art. 168e § 1

Pułapka: Pomylenie odpowiedzialności pracodawcy z grzywną jako środkiem egzekucji obowiązków niepieniężnych.

W toku egzekucji administracyjnej należności pieniężnej zobowiązany wniósł zarzut dotyczący niedopuszczalności egzekucji, twierdząc, że tytuł wykonawczy został wystawiony przez niewłaściwy organ. Wierzyciel uznał zarzut za zasadny. Jakie czynności powinien podjąć organ egzekucyjny po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu ostatecznego postanowienia o uznaniu zarzutu?

a) Organ egzekucyjny wystąpi do wierzyciela o wyjaśnienie przyczyny niedopuszczalności egzekucji i w razie ich potwierdzenia - umorzy postępowanie.
b) Organ egzekucyjny umorzy postępowanie egzekucyjne w całości albo w części, jeżeli zachodzi któraś z przyczyn wymienionych w art. 33 § 2 pkt 1-5. poprawna
c) Organ egzekucyjny zawiesi postępowanie egzekucyjne do czasu usunięcia wady tytułu wykonawczego przez wierzyciela.

Dlaczego tak: Organ egzekucyjny po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu ostatecznego postanowienia o uznaniu zarzutu opartego na art. 33 § 2 pkt 1-5 umarza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części (art. 34 § 4 pkt 3 lit. a ustawy). Zarzut oparty na niedopuszczalności egzekucji, w tym na wadliwości tytułu wykonawczego, mieści się w tym katalogu. Zawieszenie postępowania przewidziano tylko dla uznanego zarzutu z art. 33 § 2 pkt 6, gdy przyczyna braku wymagalności nie ma charakteru trwałego i wystąpiła po wszczęciu egzekucji (art. 34 § 4 pkt 2). Występowanie do wierzyciela o wyjaśnienia jest zbędne, skoro postanowienie jest już ostateczne.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 34 § 4 pkt 3 lit. a

Pułapka: Należy rozróżnić skutek uznania zarzutu w zależności od jego podstawy - tylko zarzut z art. 33 § 2 pkt 6 może prowadzić do zawieszenia.

W toku egzekucji administracyjnej należności pieniężnej prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego, inny organ egzekucyjny wszczął równocześnie egzekucję z tej samej części majątku zobowiązanego na podstawie innego tytułu wykonawczego. Który organ prowadzi dalsze postępowanie egzekucyjne?

a) Ten, który pierwszy dokonał zajęcia, nawet jeżeli drugi wszczął egzekucję wcześniej poprawna
b) Ten, który wszczął egzekucję wcześniej, chyba że drugi dokonał zajęcia wcześniej
c) Ten wskazany przez wierzycieli w porozumieniu, a w razie braku porozumienia - sąd administracyjny

Dlaczego tak: W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego stosuje się odpowiednio art. 62 § 1 (art. 63 § 1 ustawy), a więc egzekucję prowadzi łącznie organ, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia pierwszeństwa - organ, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie. Decyduje więc chwila zajęcia, a nie chwila wszczęcia postępowania. Spór o właściwość rozstrzyga dyrektor izby administracji skarbowej, a nie sąd administracyjny ani porozumienie wierzycieli (art. 63 § 2).

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 63 § 1 i § 2 w związku z art. 62 § 1

Pułapka: Łatwo pomylić moment wszczęcia egzekucji z momentem zajęcia - to zajęcie, a nie wszczęcie, jest decydujące, gdy jest wcześniejsze.

W toku egzekucji administracyjnej z ruchomości doszło do zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej. Kto jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić o tym właściwe organy egzekucyjne, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności?

a) Wierzyciel egzekwujący, który pierwszy wszczął egzekucję.
b) Organ egzekucyjny, który dokonał zajęcia jako pierwszy.
c) Zobowiązany, pod rygorem odpowiedzialności za szkodę. poprawna

Dlaczego tak: W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych, zobowiązany, pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, w przypadku zbiegu egzekucji do ruchomości, prawa majątkowego, którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu, albo prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji właściwe organy egzekucyjne. Obowiązek ten nie ciąży na wierzycielu ani na organie egzekucyjnym.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 69a § 1 pkt 2

Pułapka: Przypisanie obowiązku zawiadomienia wierzycielowi lub organowi egzekucyjnemu, podczas gdy ustawa nakłada go na zobowiązanego.

W toku egzekucji administracyjnej z wynagrodzenia za pracę organ egzekucyjny zawiadomił zobowiązanego o zajęciu wynagrodzenia oraz wezwał pracodawcę do złożenia zestawienia wynagrodzenia za okres 3 miesięcy poprzedzających zajęcie. W którym terminie pracodawca powinien złożyć to zestawienie?

a) W terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania.
b) W terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
c) W terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. poprawna

Dlaczego tak: Organ egzekucyjny wzywa pracodawcę, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył zestawienie otrzymanego wynagrodzenia zobowiązanego za okres 3 miesięcy poprzedzających zajęcie. Termin ten wynika wprost z przepisu dotyczącego egzekucji z wynagrodzenia za pracę.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 72 § 4

Pułapka: Można pomylić termin złożenia zestawienia z terminem 7 dni na uiszczenie należności przez państwową jednostkę budżetową, jednak dotyczą one różnych sytuacji.

W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez administracyjny organ egzekucyjny doszło do zbiegu egzekucji z egzekucją sądową co do tej samej rzeczy. Zajęcie rzeczy zostało dokonane przez administracyjny organ egzekucyjny, a następnie przekazano sprawę sądowemu organowi egzekucyjnemu. Który organ ponosi koszty egzekucyjne powstałe po przekazaniu?

a) Koszty egzekucyjne powstałe po przekazaniu sprawy sądowemu organowi egzekucyjnemu obciążają po równo wierzyciela egzekucji administracyjnej i zobowiązanego, niezależnie od ustawowych zwolnień.
b) Koszty egzekucyjne powstałe po przekazaniu sprawy sądowemu organowi egzekucyjnemu obciążają ten organ, który przejął prowadzenie egzekucji, niezależnie od statusu wierzyciela.
c) Koszty egzekucyjne powstałe po przekazaniu sprawy sądowemu organowi egzekucyjnemu obciążają wierzyciela egzekucji administracyjnej, chyba że korzysta on z ustawowego zwolnienia. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 62g ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi wierzyciela, na wniosek którego została wszczęta egzekucja sądowa, przejęta przez organ egzekucyjny w wyniku zbiegu egzekucji, jeżeli w egzekucji sądowej jest zwolniony z mocy ustawy z kosztów egzekucyjnych. Oznacza to, że co do zasady koszty ponosi wierzyciel, chyba że przysługuje mu ustawowe zwolnienie. Wariant mówiący o ponoszeniu kosztów przez sądowy organ egzekucyjny jest błędny, ponieważ koszty nie obciążają organu tylko z tego powodu, że przejął prowadzenie egzekucji. Wariant o równym podziale kosztów między wierzyciela i zobowiązanego jest błędny, ponieważ ustawa nie przewiduje takiego mechanizmu.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 62g

Pułapka: Można błędnie uznać, że przejęcie egzekucji przez sądowy organ egzekucyjny zwalnia wierzyciela z kosztów, podczas gdy zwolnienie zależy od jego sytuacji.

W toku postępowania egzekucyjnego wobec zobowiązanego - osoby fizycznej - organ egzekucyjny ustalił, że zobowiązany zmarł. Postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone. Która z poniższych sytuacji jest zgodna z zasadami zawieszenia postępowania egzekucyjnego?

a) Postępowanie zawiesza się z mocy prawa z chwilą śmierci zobowiązanego, a organ egzekucyjny wydaje postanowienie o zawieszeniu, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż jedynie potwierdza zaistniały stan prawny. poprawna
b) Postępowanie zawiesza się na wniosek wierzyciela, który musi wykazać, że śmierć zobowiązanego uniemożliwia dalsze prowadzenie egzekucji, a organ egzekucyjny wydaje postanowienie o zawieszeniu, które ma charakter konstytutywny, gdyż dopiero z jego wydaniem następuje zawieszenie.
c) Postępowanie zawiesza się z mocy prawa, ale organ egzekucyjny ma obowiązek wydania postanowienia o zawieszeniu, które ma charakter konstytutywny, gdyż bez tego postanowienia zawieszenie nie wywołuje skutków prawnych.

Dlaczego tak: Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a egzekucja jest prowadzona z rzeczy lub prawa majątkowego, które nie wygasło wskutek śmierci (art. 56 § 1 pkt 2 ustawy). Zawieszenie następuje z mocy prawa, a postanowienie organu egzekucyjnego jedynie potwierdza ten stan, ma więc charakter deklaratoryjny. Ustawa nie wymaga w tym przypadku wniosku wierzyciela.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 56 § 1 pkt 2

Pułapka: Częstym błędem jest uznanie, że zawieszenie wymaga decyzji organu lub wniosku wierzyciela, podczas gdy następuje ono z mocy prawa.

W toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany uiścił całą należność wraz z kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny wydał postanowienie o umorzeniu postępowania. Jakie skutki dla już dokonanych czynności egzekucyjnych wywołuje to umorzenie?

a) Czynności egzekucyjne pozostają w mocy, ale nie mogą być podstawą do dalszego prowadzenia egzekucji.
b) Czynności egzekucyjne zostają uchylone, ale zajęcie pozostaje w mocy do czasu zaspokojenia wszystkich wierzycieli.
c) Czynności egzekucyjne zostają uchylone, a zajęte rzeczy i prawa są zwolnione spod egzekucji. poprawna

Dlaczego tak: Umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie czynności egzekucyjnych, przy czym pozostają w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności (art. 60 § 1 ustawy). Zajęte rzeczy i prawa są więc zwolnione spod egzekucji. Wyjątkowo skutki zastosowania środka egzekucyjnego pozostają w mocy w przypadkach wymienionych w art. 59 § 6.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 60 § 1

Pułapka: Należy odróżnić umorzenie postępowania od umorzenia egzekucji jako takiej, co ma wpływ na los zajętych przedmiotów.

Wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym wszczyna egzekucję administracyjną z urzędu. Kiedy następuje wszczęcie postępowania egzekucyjnego w takim przypadku?

a) Z chwilą podpisania albo opatrzenia pieczęcią przez wierzyciela wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego. poprawna
b) Z chwilą przesłania zobowiązanemu upomnienia z art. 15 § 1 ustawy, uznanego za czynność wszczynającą postępowanie.
c) Z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, uznanego za pierwszą czynność wszczynającą postępowanie.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 26 § 1 zdanie drugie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym wszczyna postępowanie egzekucyjne z urzędu poprzez podpisanie albo opatrzenie pieczęcią wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego. Jest to czynność materialnotechniczna inicjująca postępowanie. Doręczenie odpisu tytułu wykonawczego jest czynnością następczą, a upomnienie jest przesłanką wszczęcia egzekucji, ale nie stanowi chwili wszczęcia. Warianty wskazujące na doręczenie lub upomnienie są błędne.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 26 § 1

Pułapka: Pomylenie czynności wszczęcia postępowania z czynnościami informacyjnymi, takimi jak doręczenie tytułu wykonawczego.

Wierzyciel, który jest jednocześnie organem egzekucyjnym, prowadzi egzekucję z dwóch różnych tytułów wykonawczych przeciwko temu samemu zobowiązanemu. Pierwsza egzekucja dotyczy należności pieniężnej, druga - obowiązku o charakterze niepieniężnym. Jakie zasady stosuje się w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej, gdy administracyjny organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje?

a) Przepisy o zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej nie mają zastosowania do należności podlegających egzekucji sądowej, jeżeli egzekucję prowadzi administracyjny organ egzekucyjny, gdyż w takim przypadku stosuje się wyłącznie przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
b) Przepisy o zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej stosuje się odpowiednio do należności podlegających egzekucji sądowej, chyba że określone w Kodeksie postępowania cywilnego ograniczenia egzekucji są mniejsze. poprawna
c) Przepisy o zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej stosuje się wprost do należności podlegających egzekucji sądowej, bez możliwości uwzględnienia ograniczeń z Kodeksu postępowania cywilnego, nawet gdyby były one korzystniejsze dla dłużnika.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, gdy administracyjny organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje, przepisy art. 8-10 stosuje się również do należności podlegających egzekucji sądowej, chyba że określone w Kodeksie postępowania cywilnego ograniczenia egzekucji są mniejsze. Oznacza to, że przepisy te stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem ewentualnych mniejszych ograniczeń z KPC. Wariant zakładający stosowanie wprost bez możliwości uwzględnienia ograniczeń jest błędny, gdyż ustawa wprost przewiduje wyjątek. Wariant całkowicie wyłączający zastosowanie tych przepisów jest również błędny, gdyż przepisy te mają zastosowanie, choć z modyfikacjami.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 12

Pułapka: Łatwo pomylić zasadę odpowiedniego stosowania z zastosowaniem wprost lub całkowitym wyłączeniem przepisów.

Wierzyciel, który nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przesłał zobowiązanemu upomnienie przed wszczęciem egzekucji administracyjnej należności pieniężnej. Jaki jest termin, po upływie którego może zostać wszczęte postępowanie egzekucyjne, oraz jaki jest skutek uiszczenia przez zobowiązanego należności w tym okresie?

a) Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte po upływie 7 dni od doręczenia upomnienia; zapłata w tym terminie zapobiega wszczęciu egzekucji, ale nie znosi obowiązku zapłaty kosztów upomnienia. poprawna
b) Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte po upływie 7 dni od wysłania upomnienia; zapłata w tym terminie nie wstrzymuje egzekucji, jeżeli wierzyciel sporządził tytuł wykonawczy, a koszty upomnienia pozostają należne.
c) Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte po upływie 14 dni od doręczenia upomnienia; zapłata w tym terminie jedynie ogranicza dalsze czynności egzekucyjne do kosztów upomnienia i odsetek dochodzonych przez wierzyciela.

Dlaczego tak: Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia (art. 15 § 1 ustawy). Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia powstaje z chwilą doręczenia upomnienia (art. 15 § 2), więc wykonanie obowiązku w ciągu 7 dni zapobiega wszczęciu egzekucji, ale nie zwalnia z kosztów upomnienia. Termin biegnie od doręczenia, a nie od wysłania upomnienia, i wynosi 7, a nie 14 dni.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 15 § 1 i § 2

Pułapka: Pomylenie dnia wysłania upomnienia z dniem jego doręczenia oraz zapamiętanie, że koszty upomnienia są należnością uboczną, która obciąża zobowiązanego tylko w razie wszczęcia egzekucji.

Wierzyciel niebędący organem egzekucyjnym otrzymał od organu egzekucyjnego zawiadomienie o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji. W jakim terminie wierzyciel może złożyć wniosek o wydanie postanowienia o nieprzystąpieniu do egzekucji lub o przystąpienie do egzekucji?

a) W terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. poprawna
b) W terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.
c) W terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

Dlaczego tak: Wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym może w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji złożyć wniosek o wydanie postanowienia o nieprzystąpieniu do egzekucji lub o przystąpienie do egzekucji. Terminy 7 i 30 dni nie są właściwe dla tego wniosku.

Podstawa prawna: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026 poz. 268), art. 29 § 2a

Pułapka: Pomylenie terminu 14 dni z terminem 7 dni, który dotyczy upomnienia.