Przejdź do treści
Fiskusjusz.pl

Zobowiązania podatkowe

Część ogólna Ordynacji podatkowej: obowiązek a zobowiązanie podatkowe, sposoby powstawania zobowiązań, terminy płatności, zaległość podatkowa i odsetki za zwłokę, nadpłata, wygasanie zobowiązań, przedawnienie wymiaru i poboru, ulgi w spłacie, zabezpieczenie wykonania, odpowiedzialność podatnika, płatnika, inkasenta, następców prawnych i osób trzecich.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 69 pytań.

Inkasent pobrał podatek od podatnika, ale nie wpłacił go w terminie do urzędu skarbowego. Które stwierdzenie dotyczące odpowiedzialności inkasenta jest prawidłowe?

  1. a) Inkasent odpowiada za podatek pobrany, a niewpłacony, ale wyłącznie do wysokości nieprzekraczającej kwoty pobranego podatku, bez odsetek za zwłokę.
  2. b) Inkasent odpowiada za podatek pobrany, a niewpłacony, wraz z odsetkami za zwłokę, jeżeli nie wpłacił go w terminie, a odpowiedzialność ta ma charakter odpowiedzialności za cudze zaległości podatkowe. poprawna
  3. c) Inkasent odpowiada za podatek pobrany, a niewpłacony, tylko wtedy, gdy naczelnik urzędu skarbowego wyda decyzję o odpowiedzialności inkasenta, a odpowiedzialność ta ma charakter odpowiedzialności pierwotnej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Inkasent, który nie wykonał obowiązków z art. 9 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek pobrany, a niewpłacony (art. 30 § 2), i to całym swoim majątkiem (art. 30 § 3). Niewpłacona w terminie należność inkasenta jest traktowana jak zaległość podatkowa (art. 51 § 3), więc nalicza się od niej odsetki za zwłokę (art. 53 § 1). Jest to odpowiedzialność za cudzy dług podatkowy, ponieważ pobrany podatek pochodzi od podatnika. Wariant ograniczający odpowiedzialność do samej kwoty podatku pomija odsetki, a wariant nazywający ją pierwotną myli ją z odpowiedzialnością podatnika.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 30 § 2 i 3 w zw. z art. 51 § 3

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie odpowiedzialności inkasenta za podatek pobrany z odpowiedzialnością płatnika, a także bagatelizowanie obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę.

Katarzyna Nowak prowadzi działalność gospodarczą. W styczniu 2026 r. złożyła deklarację za grudzień 2025 r., wykazując zobowiązanie w podatku od towarów i usług w kwocie 15 000 zł. Nie zapłaciła go w terminie. Czy organ podatkowy może dokonać wpisu zastawu skarbowego na jej maszynie produkcyjnej na podstawie tej deklaracji?

  1. a) Nie, bo podstawą wpisu może być wyłącznie doręczona decyzja podatkowa; sama deklaracja VAT nie wystarcza, a organ musi najpierw wydać decyzję.
  2. b) Tak, na podstawie deklaracji VAT, lecz dopiero po 14 dniach od terminu płatności, jeżeli wykazane zobowiązanie nadal nie jest zapłacone. poprawna
  3. c) Tak, na podstawie deklaracji VAT, lecz dopiero po 3 miesiącach od terminu płatności, jeżeli wykazane zobowiązanie nadal nie jest zapłacone.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 44 § 2 Ordynacji podatkowej przy zobowiązaniach powstających z mocy prawa (art. 21 § 1 pkt 1) podstawę wniosku o wpis zastawu skarbowego stanowi również deklaracja, jeżeli wykazane w niej zobowiązanie nie zostało wykonane. Wpis nie może być dokonany wcześniej niż po upływie 14 dni od upływu terminu płatności. Zastaw skarbowy obciąża rzeczy ruchome i zbywalne prawa majątkowe o wartości co najmniej 19 000 zł w 2026 r., a nie nieruchomości, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej (art. 41 § 1 i 2). Termin 3 miesięcy oraz wyłączność decyzji jako podstawy wpisu nie mają oparcia w przepisach.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 44 § 2 w zw. z art. 41 § 1 i 2

Pułapka: Zastaw skarbowy można wpisać na podstawie deklaracji, ale dopiero po upływie 14 dni od terminu płatności.

Kazus: Jan Kowalski prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. W 2026 roku uzyskał przychód z działalności gospodarczej. Zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok podatkowy 2026 powstanie:

  1. a) z upływem roku podatkowego 2026, jako zdarzeniem wskazanym w ustawie podatkowej poprawna
  2. b) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość podatku za 2026, wydanej po niezłożeniu zeznania
  3. c) z dniem upływu terminu do złożenia zeznania PIT za 2026, jako dniem rocznego rozliczenia
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje z mocy prawa, czyli z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże jego powstanie (art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Przy rozliczeniu rocznym zdarzeniem tym jest upływ roku podatkowego 2026. Upływ terminu do złożenia zeznania wyznacza termin rozliczenia i płatności, a nie moment powstania zobowiązania. Decyzja określająca ma charakter deklaratoryjny i potwierdza wysokość zobowiązania, które powstało wcześniej z mocy prawa (art. 21 § 3).

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 21 § 1 pkt 1 i § 3

Pułapka: Częstym błędem jest utożsamianie powstania zobowiązania z powstaniem obowiązku podatkowego lub z momentem uzyskania przychodu.

Kazus: Spółka z o.o. „Alfa” ma zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za maj 2026 r. Termin płatności upływa 25 czerwca 2026 r. Spółka nie zapłaciła podatku w terminie. Zgodnie z Ordynacją podatkową, odsetki za zwłokę nalicza się:

  1. a) od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku, czyli od 26 czerwca 2026 r., do dnia poprzedzającego dzień zapłaty
  2. b) od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku, czyli od 26 czerwca 2026 r., do dnia zapłaty włącznie poprawna
  3. c) od dnia upływu terminu płatności podatku, czyli od 25 czerwca 2026 r., do dnia zapłaty włącznie
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku, a nalicza się je do dnia zapłaty zaległości włącznie. Termin płatności upływał 25 czerwca 2026 r., więc pierwszym dniem naliczania jest 26 czerwca. Wariant kończący naliczanie na dniu poprzedzającym zapłatę zaniża okres, a wariant rozpoczynający naliczanie w dniu upływu terminu płatności jest sprzeczny z art. 53 § 4.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 53 § 1 i 4

Pułapka: Częstą pomyłką jest przyjmowanie, że odsetki biegną od dnia upływu terminu płatności, podczas gdy zaczynają biec od dnia następnego.

Kiedy decyzja o zabezpieczeniu na majątku płatnika lub inkasenta, wydana na podstawie art. 33b Ordynacji podatkowej, wygasa?

  1. a) Z dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec płatnika lub inkasenta.
  2. b) Z dniem doręczenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta. poprawna
  3. c) Z dniem upływu terminu płatności zobowiązania podatkowego, którego dotyczy zabezpieczenie.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 33b pkt 1 Ordynacji podatkowej, decyzja o zabezpieczeniu na majątku płatnika lub inkasenta wygasa z dniem doręczenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej. W przypadku osób trzecich (art. 115, 116, 116a) decyzja o zabezpieczeniu wygasa w momencie wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec osoby trzeciej. Natomiast w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 117b i 117ba, decyzja o zabezpieczeniu wygasa w momencie wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec tego podatnika. Zatem tylko wariant dotyczący doręczenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej jest poprawny dla płatnika i inkasenta.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 33b pkt 1

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie przesłanek wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu dla różnych kategorii podmiotów: płatnik/inkasent, osoby trzecie, podatnik z art. 117b.

Kiedy decyzja o zabezpieczeniu na majątku płatnika lub inkasenta wygasa?

  1. a) Z dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec płatnika lub inkasenta.
  2. b) Z dniem doręczenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej. poprawna
  3. c) Po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o zabezpieczeniu.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 33b pkt 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że decyzja o zabezpieczeniu na majątku płatnika lub inkasenta wygasa z dniem doręczenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej. Pozostałe terminy nie są przewidziane w przepisach dla tej sytuacji.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 33b pkt 1

Pułapka: Dla osób trzecich (art. 115, 116, 116a) wygaśnięcie następuje w momencie wszczęcia egzekucji, ale dla płatnika/inkasenta - z dniem doręczenia decyzji.

Kiedy odpowiedzialność podatkowa spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy jest ograniczona do wartości nabytego spadku?

  1. a) Odpowiedzialność jest ograniczona, gdy spadkobierca przyjął spadek wprost, a zaległości powstały przed śmiercią spadkodawcy.
  2. b) Odpowiedzialność jest ograniczona, gdy spadkobierca odrzucił spadek, a organ podatkowy ustalił zaległości po śmierci spadkodawcy.
  3. c) Odpowiedzialność jest ograniczona, gdy spadkobierca przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza, według zasad dotyczących długów spadkowych. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe (art. 98 § 1 Ordynacji podatkowej). Przy przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza odpowiedzialność jest ograniczona do wartości stanu czynnego spadku. Przy przyjęciu wprost jest nieograniczona, a odrzucenie spadku wyłącza ją całkowicie i spadkobierca nie jest wtedy następcą prawnym. Art. 97 § 2 dotyczy przejścia praw niemajątkowych, a nie granic odpowiedzialności.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 98 § 1

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie skutków przyjęcia spadku wprost i z dobrodziejstwem inwentarza, a także pomijanie, że odrzucenie spadku wyłącza odpowiedzialność.

Kiedy organ podatkowy może wydać decyzję o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego na majątku wspólnym małżonków?

  1. a) Dopiero po upływie terminu płatności i gdy podatnik nie wniósł odwołania od decyzji określającej zobowiązanie
  2. b) Po uzyskaniu pisemnej zgody małżonka podatnika i przedstawieniu dowodów uzasadniających potrzebę zabezpieczenia
  3. c) Gdy istnieje uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania, zwłaszcza przy zbywaniu majątku lub trwałych zaległościach poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, zabezpieczenie na majątku wspólnym małżonków jest możliwe, gdy zachodzi uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania. Ustawa wskazuje przykładowo sytuacje, w których taka obawa może wystąpić, w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań publicznoprawnych lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić albo udaremnić egzekucję. Zgoda małżonka nie jest wymagana, a zabezpieczenie może nastąpić także przed upływem terminu płatności, dlatego pozostałe odpowiedzi są błędne.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 33 § 1

Pułapka: Nie należy mylić zabezpieczenia przed terminem płatności z egzekucją po terminie; zabezpieczenie ma charakter tymczasowy i nie wymaga zgody małżonka.

Kiedy zobowiązanie podatkowe nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy?

  1. a) Tylko w przypadku zobowiązań wynikających z deklaracji złożonej przez podatnika.
  2. b) We wszystkich rodzajach zobowiązań podatkowych, jeżeli decyzja ustalająca została doręczona po upływie 3 lat.
  3. c) W przypadku zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 21 § 1 pkt 2, czyli wymiarowych. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, czyli powstające przez doręczenie decyzji ustalającej, nie powstaje, jeżeli decyzja została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Przy zobowiązaniach powstających z mocy prawa (art. 21 § 1 pkt 1) przedawnienie wymiaru nie występuje, ponieważ powstają one bez decyzji ustalającej; dotyczy ich przedawnienie zobowiązania z art. 70 § 1.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 68 § 1

Pułapka: Przepis dotyczy tylko zobowiązań wymiarowych, a nie samoobliczeniowych.

Która z czynności nie powoduje wygaśnięcia zobowiązania podatkowego?

  1. a) Przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz Skarbu Państwa w zamian za zaległość podatkową.
  2. b) Złożenie deklaracji podatkowej, w której wykazano zobowiązanie podatkowe. poprawna
  3. c) Zapłata podatku przez podatnika na rachunek organu podatkowego.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 59 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe wygasa m.in. przez zapłatę, przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz Skarbu Państwa w zamian za zaległość podatkową, a także przez zaliczenie nadpłaty. Złożenie deklaracji podatkowej nie jest sposobem wygaśnięcia zobowiązania, ponieważ deklaracja ma charakter informacyjny i nie prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania. Pozostałe wskazane czynności są ustawowymi sposobami wygasania zobowiązań.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 59

Pułapka: Należy odróżnić czynności faktyczne (zapłata) i czynności prawne (przeniesienie własności) od czynności o charakterze deklaratoryjnym, które nie wygaszają zobowiązania.

Która z poniższych czynności, dokonana przez podatnika, może skutkować odpowiedzialnością osoby trzeciej za zaległości podatkowe podatnika?

  1. a) Przeniesienie własności nieruchomości na rzecz małżonka w drodze umowy darowizny, jeżeli w chwili darowizny podatek nie był jeszcze wymagalny.
  2. b) Obciążenie nieruchomości hipoteką na rzecz banku w celu uzyskania kredytu, jeżeli kredyt został przeznaczony na spłatę innych zobowiązań podatkowych.
  3. c) Zbycie przedsiębiorstwa, jeżeli w chwili zbycia istniały zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Nabywca przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części odpowiada solidarnie z podatnikiem całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe powstałe do dnia nabycia i związane z działalnością gospodarczą, do wartości nabytego przedsiębiorstwa (art. 112 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej). To właśnie zbycie przedsiębiorstwa uruchamia odpowiedzialność osoby trzeciej, niezależnie od tego, czy cena odbiegała od wartości rynkowej. Darowizna na rzecz małżonka nie mieści się w katalogu osób trzecich z rozdziału 15 działu III, a obciążenie nieruchomości hipoteką na rzecz banku jest jedynie zabezpieczeniem kredytu.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 112 § 1 i 3

Pułapka: Częstym błędem jest uznanie, że każda czynność prawna mająca wpływ na majątek podatnika rodzi odpowiedzialność osoby trzeciej, podczas gdy konieczne jest spełnienie przesłanek z art. 110.

Która z poniższych czynności NIE stanowi podstawy wpisu hipoteki przymusowej?

  1. a) Decyzja o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.
  2. b) Tytuł wykonawczy wystawiony bez wydania decyzji, jeżeli może być wystawiony na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym.
  3. c) Deklaracja podatkowa, w której wykazano zobowiązanie podatkowe, niezapłacone w terminie. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Podstawą wpisu hipoteki przymusowej są doręczone decyzje wymienione w art. 35 § 2 pkt 1 (m.in. o odpowiedzialności osoby trzeciej) oraz tytuł wykonawczy lub zarządzenie zabezpieczenia w przypadkach, o których mowa w pkt 2. Deklaracja nie stanowi podstawy wpisu hipoteki; dla zastawu skarbowego deklaracja może być podstawą (art. 44 § 2), ale hipoteka - nie.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 35 § 2

Pułapka: Deklaracja jest podstawą wpisu zastawu skarbowego, ale nie hipoteki przymusowej.

Która z poniższych decyzji może być wydana w ramach uznania administracyjnego przy zastosowaniu ulgi w spłacie zobowiązania podatkowego?

  1. a) Decyzja o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego na majątku podatnika
  2. b) Decyzja o zaniechaniu poboru podatku
  3. c) Decyzja o rozłożeniu zapłaty podatku na raty poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, w tym rozłożenie zapłaty podatku na raty, są udzielane na wniosek podatnika w decyzji uznaniowej na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zaniechanie poboru podatku należy do ministra właściwego do spraw finansów publicznych i następuje w drodze rozporządzenia, a nie decyzji. Decyzja o zabezpieczeniu z art. 33 nie jest ulgą w spłacie, lecz środkiem chroniącym wykonanie zobowiązania przed terminem płatności.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 67a § 1 pkt 1

Pułapka: Należy odróżnić ulgi w spłacie (odroczenie, rozłożenie na raty) od innych instytucji, takich jak zaniechanie poboru podatku.

Która z poniższych decyzji może stanowić podstawę wpisu hipoteki przymusowej na nieruchomości podatnika?

  1. a) Decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego poprawna
  2. b) Decyzja w sprawie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego przed terminem płatności
  3. c) Decyzja o umorzeniu zaległości podatkowej z urzędu
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest m.in. doręczona decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego. Decyzja o zabezpieczeniu, choć może prowadzić do zajęcia majątku, nie jest wymieniona jako podstawa wpisu hipoteki. Decyzja o umorzeniu zaległości eliminuje zobowiązanie, więc nie może stanowić podstawy zabezpieczenia.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 35 § 2 pkt 1 lit. b

Pułapka: Łatwo pomylić hipotekę przymusową z innymi formami zabezpieczenia, np. zastawem skarbowym, który ma podobne podstawy, ale nie obejmuje decyzji o zabezpieczeniu.

Która z poniższych okoliczności powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego na podstawie Ordynacji podatkowej?

  1. a) Zapłata podatku przez podatnika na rachunek organu podatkowego poprawna
  2. b) Złożenie deklaracji podatkowej wykazującej zobowiązanie podatkowe
  3. c) Udzielenie ulgi w spłacie zobowiązania w formie odroczenia terminu płatności
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe wygasa m.in. przez zapłatę. Odroczenie terminu płatności jest formą ulgi w spłacie i nie powoduje wygaśnięcia zobowiązania, a jedynie przesuwa termin płatności. Złożenie deklaracji nie jest zdarzeniem powodującym wygaśnięcie zobowiązania, lecz może być podstawą jego powstania w trybie samoobliczenia.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 59 § 1

Pułapka: Łatwo pomylić zapłatę z innymi czynnościami, takimi jak odroczenie terminu płatności, które nie kończą bytu zobowiązania.

Która z poniższych okoliczności powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego w całości lub w części?

  1. a) Przejęcie własności nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym poprawna
  2. b) Złożenie deklaracji podatkowej
  3. c) Udzielenie ulgi w spłacie zobowiązania w formie odroczenia terminu płatności
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek przejęcia własności nieruchomości lub przejęcia prawa majątkowego w postępowaniu egzekucyjnym. Złożenie deklaracji podatkowej nie jest sposobem wygasania zobowiązania, lecz czynnością wykazującą podatek do zapłaty. Udzielenie ulgi w formie odroczenia terminu płatności nie wygasza zobowiązania, a jedynie wyznacza nowy termin płatności.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 59 § 1 pkt 7

Pułapka: Udzielenie ulgi w spłacie bywa mylone z wygaśnięciem zobowiązania, podczas gdy odroczenie terminu płatności nie powoduje wygaśnięcia, a jedynie zmianę terminu.

Która z poniższych osób może być uznana za osobę trzecią odpowiedzialną za zaległości podatkowe podatnika?

  1. a) Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jeżeli termin płatności zobowiązania upływał w czasie pełnienia tej funkcji, egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał przesłanek uwalniających. poprawna
  2. b) Małżonek podatnika, jeżeli zaległość dotyczy działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika wyłącznie przed zawarciem małżeństwa, nie powstała w czasie trwania wspólności majątkowej, a małżonek nie wyraził zgody na tę działalność.
  3. c) Nabywca przedsiębiorstwa podatnika, jeżeli nabył je wyłącznie w drodze dziedziczenia na podstawie przepisów o spadkach, za zaległości powstałe przed nabyciem, mimo że taka odpowiedzialność jest rozliczana w reżimie spadkobrania.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Odpowiedzialność członków zarządu spółki z o.o. reguluje art. 116 Ordynacji podatkowej. Obejmuje ona zaległości z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2), i powstaje, gdy egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże przesłanek uwalniających z art. 116 § 1 pkt 1 i 2, w szczególności związanych ze zgłoszeniem we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości. Małżonek podatnika nie odpowiada za zaległości z działalności prowadzonej przed zawarciem małżeństwa, a nabycie przedsiębiorstwa w drodze dziedziczenia rodzi odpowiedzialność spadkobiercy, a nie osoby trzeciej.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 116 § 1 i 2

Pułapka: Trzeba odróżnić odpowiedzialność osób trzecich od odpowiedzialności spadkobierców i małżonka, a także pamiętać, że rezygnacja z funkcji nie zwalnia automatycznie członka zarządu.

Która z poniższych sytuacji powoduje, że odpowiedzialność podatnika za zobowiązanie podatkowe wygasa?

  1. a) Przeniesienie odpowiedzialności na następcę prawnego w drodze decyzji organu podatkowego.
  2. b) Umorzenie zaległości podatkowej na podstawie art. 67a ustawy. poprawna
  3. c) Zapłata podatku przez osobę trzecią, która nie jest do tego uprawniona, na podstawie art. 62b ustawy.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe wygasa wskutek umorzenia zaległości; umorzenie na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 powoduje więc wygaśnięcie zobowiązania w części nim objętej, wraz z odsetkami za zwłokę (art. 67a § 2). Przeniesienie odpowiedzialności na następcę prawnego nie jest odrębną przesłanką wygaśnięcia, ponieważ następca wstępuje w prawa i obowiązki podatnika. Zapłata przez podmiot, który nie mieści się w katalogu z art. 62b, nie jest skuteczną zapłatą podatku i nie wygasza zobowiązania.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 59 § 1, art. 67a

Pułapka: Częstym błędem jest uznanie, że odpowiedzialność podatnika wygasa w przypadku zapłaty przez osobę trzecią, podczas gdy jest to nadal zapłata zobowiązania, a odpowiedzialność wygasa, ale nie „przenosi się”.

Która z poniższych sytuacji skutkuje uznaniem wpłaty za nadpłatę w rozumieniu art. 72 Ordynacji podatkowej?

  1. a) Podatnik zapłacił podatek wynikający z deklaracji, a organ w decyzji określił zobowiązanie w tej samej wysokości.
  2. b) Podatnik wpłacił zaliczkę na podatek dochodowy w prawidłowej wysokości, a podatek należny za rok okazał się wyższy od sumy zaliczek.
  3. c) Płatnik pobrał podatek od podatnika w wysokości wyższej niż należna, ale podatek ten został wpłacony do urzędu skarbowego. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej - dokładnie taka sytuacja została opisana w wariancie dotyczącym płatnika. Zapłata podatku w wysokości zgodnej z deklaracją i z późniejszą decyzją nie tworzy żadnej nadwyżki. Prawidłowo wpłacona zaliczka przy wyższym podatku rocznym prowadzi do dopłaty, a nie do nadpłaty.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 72 § 1 pkt 2

Pułapka: Należy odróżnić nadpłatę od sytuacji, w których wpłata została zaliczona na poczet innych należności.

Która z wymienionych należności nie wchodzi w zakres odpowiedzialności osoby trzeciej na podstawie art. 107 § 2 Ordynacji podatkowej?

  1. a) Koszty postępowania karnego skarbowego poprawna
  2. b) Podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów
  3. c) Odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zakres odpowiedzialności osób trzecich określa art. 107 § 2 Ordynacji podatkowej: obejmuje ona podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów, odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych, niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług wraz z oprocentowaniem oraz koszty postępowania egzekucyjnego. Koszty postępowania karnego skarbowego nie są należnością podatkową i nie mieszczą się w tym katalogu. Art. 110 dotyczy wyłącznie odpowiedzialności rozwiedzionego małżonka podatnika.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 107 § 2

Pułapka: Należy odróżnić koszty postępowania egzekucyjnego (objęte odpowiedzialnością) od kosztów postępowania karnego skarbowego, które mają charakter represyjny i nie są objęte tym przepisem.

Która z wymienionych okoliczności przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego?

  1. a) Zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. poprawna
  2. b) Złożenie przez podatnika wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
  3. c) Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego przerywa ogłoszenie upadłości (art. 70 § 3) oraz zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony (art. 70 § 4); po przerwaniu termin biegnie na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania powoduje zawieszenie, a nie przerwanie biegu (art. 70 § 6 pkt 2). Złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty nie wpływa na bieg przedawnienia zobowiązania.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 70 § 4

Pułapka: Należy odróżnić okoliczności przerywające bieg przedawnienia od tych, które zawieszają jego bieg.

Która z wymienionych osób może być uznana za następcę prawnego podatnika w rozumieniu Ordynacji podatkowej?

  1. a) Osoba fizyczna, która nabyła przedsiębiorstwo w drodze umowy sprzedaży, ale nie jest spadkobiercą.
  2. b) Spadkobierca, który przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza. poprawna
  3. c) Pełnomocnik, któremu udzielono pełnomocnictwa do podpisywania deklaracji podatkowych.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Spadkobierca, który przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza, jest następcą prawnym, choć jego odpowiedzialność jest ograniczona do wartości aktywów spadku. Nabywca przedsiębiorstwa w drodze umowy sprzedaży nie jest następcą prawnym, chyba że przepisy szczególne tak stanowią (np. w podatku VAT). Pełnomocnik nie jest następcą prawnym, a jedynie działa na podstawie umocowania.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 97 § 1

Pułapka: Nabycie przedsiębiorstwa w drodze umowy sprzedaży nie powoduje następstwa prawnego na gruncie Ordynacji podatkowej, poza wyjątkami przewidzianymi w odrębnych ustawach.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących obowiązku podatkowego i zobowiązania podatkowego jest prawidłowe?

  1. a) Zobowiązanie podatkowe jest to wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku ze zdarzeniem określonym w tych ustawach.
  2. b) Obowiązek podatkowy jest to wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku ze zdarzeniem określonym w tych ustawach. poprawna
  3. c) Obowiązek podatkowy i zobowiązanie podatkowe są pojęciami tożsamymi i mogą być używane zamiennie.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 4 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku ze zdarzeniem określonym w tych ustawach. Zobowiązanie podatkowe jest natomiast skonkretyzowanym obowiązkiem podatnika zapłaty podatku (art. 5). Wariant drugi błędnie przypisuje definicję obowiązku zobowiązaniu, a trzeci błędnie utożsamia oba pojęcia.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 4 i art. 5

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie obowiązku podatkowego (abstrakcyjnego) ze zobowiązaniem podatkowym (skonkretyzowanym).

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących odpowiedzialności inkasenta jest prawidłowe?

  1. a) Inkasent odpowiada wyłącznie za podatek pobrany, a niewpłacony, i odpowiada za niego całym swoim majątkiem. poprawna
  2. b) Inkasent odpowiada za podatek pobrany, ale niewpłacony w terminie, wyłącznie ze środków majątku podatnika.
  3. c) Odpowiedzialność inkasenta jest odpowiedzialnością posiłkową, co oznacza, że może być pociągnięty do odpowiedzialności dopiero po bezskutecznej egzekucji wobec podatnika.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Inkasent, który nie wykonał obowiązków z art. 9 Ordynacji podatkowej, odpowiada wyłącznie za podatek pobrany, a niewpłacony (art. 30 § 2), inaczej niż płatnik, który odpowiada także za podatek niepobrany (art. 30 § 1). Za tę należność inkasent odpowiada całym swoim majątkiem (art. 30 § 3), a nie majątkiem podatnika. Odpowiedzialność inkasenta nie jest posiłkowa i nie wymaga uprzedniej bezskutecznej egzekucji wobec podatnika.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 30 § 2 i 3

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie odpowiedzialności inkasenta z odpowiedzialnością posiłkową lub ograniczanie jej do majątku podatnika.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących odpowiedzialności osoby trzeciej (np. członka zarządu spółki z o.o.) jest prawidłowe?

  1. a) Odpowiedzialność ma charakter subsydiarny: egzekucję z majątku osoby trzeciej wszczyna się po bezskutecznej egzekucji wobec podatnika, a zakres obejmuje także odsetki za zwłokę. poprawna
  2. b) Odpowiedzialność powstaje z mocy prawa z chwilą powstania zaległości podatnika; decyzja organu ma wyłącznie deklaratoryjny charakter i nie warunkuje egzekucji z majątku osoby trzeciej.
  3. c) Odpowiedzialność obejmuje tylko kwotę zaległości podatkowej podatnika; odsetki za zwłokę pozostają poza jej zakresem i mogą być dochodzone wyłącznie od podatnika.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ orzeka w drodze decyzji (art. 108 § 1 Ordynacji podatkowej), a więc nie powstaje ona z mocy prawa, a decyzja nie ma jedynie deklaratoryjnego charakteru. Egzekucja z majątku osoby trzeciej może być wszczęta dopiero wtedy, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna, co przesądza o subsydiarnym charakterze tej odpowiedzialności (art. 108 § 4). Zakres odpowiedzialności obejmuje także odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych (art. 107 § 2 pkt 2).

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 108 § 1 i 4 w zw. z art. 107 § 2 pkt 2

Pułapka: Częstym błędem jest mylenie odpowiedzialności osoby trzeciej z odpowiedzialnością solidarną lub uważanie, że obejmuje ona tylko zaległość główną.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących terminu płatności podatku jest prawidłowe?

  1. a) Termin płatności podatku zawsze wyznacza decyzja organu podatkowego, także wtedy, gdy właściwa ustawa podatkowa wskazuje konkretny dzień zapłaty.
  2. b) Termin płatności podatku zawsze wynika wyłącznie z ustawy podatkowej, a organ podatkowy w żadnym trybie nie może przesunąć dnia zapłaty.
  3. c) Termin płatności podatku wynika z przepisów prawa podatkowego, a przy zobowiązaniu ustalanym decyzją wynosi 14 dni od jej doręczenia. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Terminy płatności wynikają z przepisów prawa podatkowego: przy samoobliczeniu jest to ostatni dzień, w którym wpłata powinna nastąpić (art. 47 § 3 Ordynacji podatkowej), a przy zobowiązaniu powstającym przez doręczenie decyzji ustalającej wynosi 14 dni od dnia jej doręczenia (art. 47 § 1). Organ nie wyznacza terminu dowolnie, ale może go zmienić, odraczając płatność na podstawie art. 67a § 1 pkt 1. Błędne są więc zarówno teza, że termin zawsze wynika z decyzji, jak i teza, że nigdy nie może być zmieniony przez organ.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 47 § 1 i 3

Pułapka: Należy pamiętać, że ustawa podatkowa ma pierwszeństwo, ale decyzja może uzupełnić brak terminu.

Który z organów jest właściwy do udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w postaci umorzenia zaległości podatkowej?

  1. a) Dyrektor izby administracji skarbowej w zakresie podatków stanowiących dochody budżetu państwa.
  2. b) Naczelnik urzędu skarbowego w zakresie wszystkich podatków.
  3. c) Wójt, burmistrz (prezydent miasta) w zakresie podatków stanowiących dochody budżetu gminy. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, w tym umorzenie zaległości, są udzielane przez organ podatkowy właściwy w sprawie danego podatku. W zakresie podatków stanowiących dochody budżetu gminy (np. podatek od nieruchomości) właściwym organem jest wójt, burmistrz (prezydent miasta). Naczelnik urzędu skarbowego jest właściwy dla podatków stanowiących dochody budżetu państwa, a nie wszystkich podatków. Dyrektor izby administracji skarbowej nie jest organem pierwszej instancji w sprawach ulg.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 67a § 1 w zw. z art. 13 § 1 pkt 1

Pułapka: Należy pamiętać, że właściwość organu zależy od rodzaju podatku, a nie od rodzaju ulgi.

Który z poniższych podmiotów ponosi odpowiedzialność całym swoim majątkiem za podatek niepobrany od podatnika, jeżeli nie wykonano obowiązku poboru?

  1. a) Inkasent, który nie pobrał podatku, odpowiada za ten podatek całym swoim majątkiem.
  2. b) Podatnik przestaje odpowiadać za zaległość, gdyż odpowiedzialność przechodzi wyłącznie na płatnika.
  3. c) Płatnik, który nie pobrał podatku, odpowiada całym swoim majątkiem za podatek niepobrany. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Płatnik, który nie wykonał obowiązków z art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany oraz za podatek pobrany, a niewpłacony (art. 30 § 1), i odpowiada za te należności całym swoim majątkiem (art. 30 § 3). Inkasent odpowiada wyłącznie za podatek pobrany, a niewpłacony (art. 30 § 2), więc za podatek niepobrany nie odpowiada w ogóle. Podatnik nie zostaje zwolniony automatycznie: jeżeli podatek nie został pobrany z jego winy, organ orzeka o odpowiedzialności podatnika (art. 30 § 5).

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 30 § 1-3

Pułapka: Łatwo pomylić zakres odpowiedzialności płatnika i inkasenta; dla obu jest ona pełna, całym majątkiem.

Który z wymienionych przypadków powoduje wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty zapłaty zaległości podatkowej z mocy prawa?

  1. a) Niedotrzymanie terminu płatności dwóch rat objętych harmonogramem spłaty, z wygaśnięciem decyzji w całości na podstawie art. 67da § 2 Ordynacji podatkowej.
  2. b) Niedotrzymanie terminu płatności jednej raty objętej harmonogramem spłaty, z wygaśnięciem decyzji w części dotyczącej tej raty na podstawie art. 67da § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. poprawna
  3. c) Niedotrzymanie terminu płatności jednej raty objętej harmonogramem spłaty, z wygaśnięciem decyzji w całości na podstawie art. 67da § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 67da § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w razie niedotrzymania terminu płatności którejkolwiek z rat, na jakie rozłożono podatek lub zaległość podatkową, decyzja o rozłożeniu na raty wygasa z mocy prawa w części dotyczącej raty niezapłaconej w terminie. Wygaśnięcie w całości następuje dopiero przy niedotrzymaniu terminu płatności trzech rat, co wynika z art. 67da § 2. Wariant mówiący o wygaśnięciu w całości przy jednej racie jest błędny, podobnie jak wariant wskazujący na wygaśnięcie w całości przy dwóch ratach, ponieważ ustawa wymaga trzech rat.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 67da § 1 i 2

Pułapka: Łatwo pomylić skutek niedotrzymania terminu jednej raty (wygaśnięcie częściowe) ze skutkiem niedotrzymania trzech rat (wygaśnięcie całości).

Który z wymienionych sposobów powstawania zobowiązań podatkowych jest przewidziany w Ordynacji podatkowej?

  1. a) Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem upływu terminu płatności podatku, gdy podatnik nie wpłacił w terminie kwoty wynikającej z deklaracji.
  2. b) Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji określającej zaległość podatkową, gdy organ po kontroli koryguje rozliczenie podatnika.
  3. c) Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże jego powstanie, gdy podatnik sam oblicza i wpłaca podatek. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie zobowiązania, jeżeli podatnik jest obowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek. Upływ terminu płatności nie jest sposobem powstania zobowiązania, lecz momentem istotnym dla powstania zaległości podatkowej. Decyzja określająca zaległość lub korygująca rozliczenie podatnika nie tworzy zobowiązania w tym trybie, ponieważ przy samoobliczeniu zobowiązanie powstaje wcześniej z mocy prawa. Odrębną sytuacją z art. 21 § 1 pkt 2 jest doręczenie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 21 § 1 pkt 1

Pułapka: Łatwo pomylić moment powstania zobowiązania z momentem powstania zaległości podatkowej.

Który z wymienionych podmiotów odpowiada całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem, za zobowiązanie wynikające z decyzji, która jest przedmiotem zabezpieczenia, wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego, do wysokości kwoty gwarancji lub poręczenia?

  1. a) Osoba trzecia, która posiada tytuł prawny do rzeczy lub prawa majątkowego podatnika, odpowiada za zobowiązanie wynikające z decyzji będącej przedmiotem zabezpieczenia, wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego, całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem, do wysokości wartości rzeczy lub prawa majątkowego i w terminie wskazanym w decyzji o zabezpieczeniu.
  2. b) Gwarant lub poręczyciel, którego zabezpieczenie zostało przyjęte przez organ podatkowy, odpowiada całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem, za zobowiązanie wynikające z decyzji będącej przedmiotem zabezpieczenia, wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego, do wysokości kwoty gwarancji lub poręczenia i w terminie wskazanym w gwarancji lub poręczeniu. poprawna
  3. c) Małżonek podatnika, na którego majątku ustanowiono hipotekę przymusową, odpowiada za zobowiązanie wynikające z decyzji będącej przedmiotem zabezpieczenia, wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego, całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem, do wysokości wartości hipoteki przymusowej i w terminie wskazanym w decyzji o ustanowieniu hipoteki.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 117a § 1 Ordynacji podatkowej, gwarant lub poręczyciel, którego zabezpieczenie zostało przyjęte przez organ podatkowy, odpowiada całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem, płatnikiem, inkasentem, ich następcą prawnym lub osobą trzecią, za zobowiązanie wynikające z decyzji będącej przedmiotem zabezpieczenia, wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego - do wysokości kwoty gwarancji lub poręczenia i w terminie wskazanym w gwarancji lub poręczeniu. Małżonek podatnika odpowiada tylko z majątku wspólnego i tylko w zakresie określonym w art. 111 i 112, a nie całym majątkiem solidarnie w tym trybie. Osoba trzecia, która posiada tytuł prawny do rzeczy lub prawa majątkowego podatnika, odpowiada na podstawie art. 110-114, ale nie na zasadzie gwarancji czy poręczenia.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 117a § 1

Pułapka: Łatwo pomylić odpowiedzialność gwaranta/poręczyciela z odpowiedzialnością osoby trzeciej z tytułu posiadania rzeczy lub praw majątkowych.

Który z wymienionych sposobów powstawania zobowiązań podatkowych został przewidziany w Ordynacji podatkowej dla zobowiązań, których wysokość jest określana przez organ podatkowy w drodze decyzji?

  1. a) Zobowiązanie powstaje z dniem wejścia w życie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.
  2. b) Zobowiązanie powstaje z dniem doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. poprawna
  3. c) Zobowiązanie powstaje z dniem upływu terminu płatności określonego w decyzji.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Wariant wskazujący na upływ terminu płatności jest błędny, ponieważ termin płatności dotyczy wykonania zobowiązania, a nie jego powstania. Wariant mówiący o wejściu w życie decyzji jest nieprawidłowy, gdyż decyzja ustalająca wysokość zobowiązania wywołuje skutek od dnia jej doręczenia, a nie od późniejszego wejścia w życie.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 21 § 1 pkt 2

Pułapka: Pomylenie momentu powstania zobowiązania z momentem wejścia w życie decyzji lub z terminem płatności.

Który ze sposobów wygasania zobowiązania podatkowego nie został wymieniony wprost w ustawie - Ordynacja podatkowa jako skutkujący wygaśnięciem zobowiązania?

  1. a) Przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz Skarbu Państwa w zamian za zaległość podatkową
  2. b) Utrata mocy przez decyzję określającą zobowiązanie podatkowe poprawna
  3. c) Zapłata zobowiązania podatkowego
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ordynacja podatkowa w art. 59 § 1 wymienia zamknięty katalog sposobów wygasania zobowiązań podatkowych: zapłatę, pobranie podatku przez płatnika lub inkasenta, potrącenie, zaliczenie nadpłaty lub zwrotu podatku, zaniechanie poboru, przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych, przejęcie własności nieruchomości lub prawa majątkowego w postępowaniu egzekucyjnym, umorzenie zaległości, przedawnienie, zwolnienie z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m lub art. 14zl oraz nabycie spadku w całości przez Skarb Państwa albo jednostkę samorządu terytorialnego. Utrata mocy przez decyzję określającą nie została w tym katalogu wymieniona. Zapłata i przeniesienie własności rzeczy w zamian za zaległość podatkową są w nim ujęte wprost.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 59 § 1

Pułapka: Należy odróżnić katalog z art. 59 od innych przypadków wygaśnięcia przewidzianych w ustawie, np. utraty mocy decyzji.

Organ podatkowy wydał decyzję o rozłożeniu zapłaty zaległości podatkowej na raty. W której sytuacji decyzja ta wygasa z mocy prawa w części dotyczącej raty?

  1. a) Podatnik zapłacił wszystkie raty w terminach, ale nie uiścił odsetek za zwłokę od bieżących zobowiązań.
  2. b) Podatnik zapłacił wszystkie raty w terminach, ale złożył korektę deklaracji zwiększającą zobowiązanie.
  3. c) Podatnik zapłacił pierwszą ratę w terminie, ale kolejną ratę zapłacił z opóźnieniem 3 dni. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 67da § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w razie niedotrzymania terminu płatności którejkolwiek z rat następuje z mocy prawa wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty w części dotyczącej raty niezapłaconej w terminie; nie ma znaczenia, jak długie było opóźnienie. Zapłata wszystkich rat w terminie nie powoduje wygaśnięcia decyzji, a odsetki od bieżących zobowiązań i korekta deklaracji zwiększająca zobowiązanie pozostają poza zakresem decyzji o rozłożeniu na raty.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 67da § 1 pkt 2

Pułapka: Należy zwrócić uwagę, że uchylenie decyzji o rozłożeniu na raty następuje tylko w przypadku niedotrzymania warunków, a nie w innych okolicznościach.

Organ podatkowy wydał decyzję o umorzeniu zaległości podatkowej w części. Jaki jest skutek tej decyzji dla odsetek za zwłokę?

  1. a) Odsetki za zwłokę ulegają umorzeniu w takiej części, w jakiej umorzono zaległość podatkową, co wynika z art. 67a § 2 Ordynacji podatkowej. poprawna
  2. b) Odsetki za zwłokę ulegają umorzeniu w całości, niezależnie od zakresu umorzenia zaległości podatkowej, co wynika z art. 67a § 2 Ordynacji podatkowej.
  3. c) Odsetki za zwłokę pozostają w całości, gdyż umorzenie zaległości podatkowej nie obejmuje odsetek, co wynika z art. 67a § 2 Ordynacji podatkowej.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 67a § 2 Ordynacji podatkowej umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa. Zatem w przypadku umorzenia częściowego odsetki umarza się proporcjonalnie. Wariant mówiący o umorzeniu odsetek w całości jest błędny, gdyż umorzenie częściowe zaległości nie pociąga za sobą umorzenia całości odsetek. Wariant pozostawiający odsetki bez zmian jest również błędny, gdyż przepis expressis verbis przewiduje umorzenie odsetek.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 67a § 2

Pułapka: Częstym błędem jest przyjęcie, że umorzenie zaległości automatycznie umarza odsetki w całości, niezależnie od zakresu umorzenia zaległości.

Podatnik był obowiązany do złożenia deklaracji i zapłaty podatku w terminie do 30 czerwca 2026 r. Nie uiścił podatku. Który moment jest decydujący dla powstania zaległości podatkowej?

  1. a) Zaległość powstaje dopiero z dniem wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania, niezależnie od upływu terminu płatności 30 czerwca 2026 r.
  2. b) Zaległość powstaje 1 lipca 2026 r., jako podatek niezapłacony po upływie terminu płatności przypadającego 30 czerwca 2026 r. poprawna
  3. c) Zaległość powstaje dopiero z dniem doręczenia upomnienia poprzedzającego egzekucję, niezależnie od wcześniejszego upływu terminu płatności.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Skoro termin płatności upłynął 30 czerwca 2026 r., zaległość powstała z mocy prawa 1 lipca 2026 r., czyli z dniem następującym po dniu upływu terminu płatności. Nie jest do tego potrzebne ani wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania, ani doręczenie upomnienia. Są to czynności organu, które nie wyznaczają momentu powstania zaległości podatkowej.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 51 § 1

Pułapka: Częstym błędem jest utożsamianie powstania zaległości z czynnościami organu podatkowego.

Podatnik dokonał zapłaty podatku w formie polecenia przelewu. Kiedy zapłatę uważa się za dokonaną w przypadku płatności bezgotówkowej?

  1. a) Za dzień dokonania zapłaty uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika na podstawie polecenia przelewu. poprawna
  2. b) Za dzień dokonania zapłaty uważa się dzień uznania rachunku bankowego organu podatkowego środkami z polecenia przelewu.
  3. c) Za dzień dokonania zapłaty uważa się dzień złożenia polecenia przelewu w banku, niezależnie od obciążenia rachunku podatnika.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w obrocie bezgotówkowym za termin dokonania zapłaty podatku uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika na podstawie polecenia przelewu. Nie jest to dzień złożenia polecenia przelewu ani dzień uznania rachunku organu podatkowego. Wariant wskazujący na dzień złożenia przelewu jest błędny, gdyż decydujące jest obciążenie rachunku. Wariant odwołujący się do uznania rachunku organu jest nieprawidłowy, ponieważ moment zapłaty jest określony wcześniej. Skrócono wariant poprawny przez przeniesienie odwołania do podstawy prawnej do wyjaśnienia.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 60 § 1 pkt 2

Pułapka: Pomylenie momentu zapłaty z dniem złożenia polecenia przelewu lub dniem uznania rachunku organu podatkowego.

Podatnik ma obowiązek wpłacić podatek od towarów i usług za dany miesiąc. Który termin płatności jest prawidłowy dla tego podatku?

  1. a) Do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.
  2. b) Do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. poprawna
  3. c) Do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ordynacja podatkowa nie określa terminu płatności podatku od towarów i usług - wynika on z ustawy szczególnej. Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy są obowiązani wpłacać podatek za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Terminy 20. dnia i ostatniego dnia miesiąca nie mają podstawy prawnej.

Podstawa prawna: Ustawa o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2025 poz. 775), art. 103 ust. 1

Pułapka: Pomylenie terminu ogólnego z terminem właściwym dla konkretnego podatku - w tym przypadku VAT.

Podatnik złożył korektę deklaracji przed upływem terminu płatności podatku i w tym terminie wpłacił kwotę wynikającą z korekty. Czy w tej sytuacji powstanie zaległość podatkowa?

  1. a) Tak, zaległość powstaje zawsze, gdy podatek nie został wpłacony w pierwotnym terminie, nawet jeśli korekta została złożona wcześniej.
  2. b) Tak, ale zaległość będzie umorzona w całości w drodze decyzji organu podatkowego.
  3. c) Nie, jeżeli korekta została złożona przed upływem terminu płatności i podatek został wpłacony w tym terminie. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zaległość powstaje tylko wtedy, gdy podatek nie został zapłacony w terminie płatności. Jeśli podatnik złożył korektę deklaracji przed terminem i wpłacił podatek w tym terminie, to termin został zachowany, więc zaległość nie powstaje. Wskazanie, że zaległość powstaje zawsze, jest błędne, gdyż termin płatności jest kluczowy. Umorzenie zaległości to odrębna instytucja, która nie ma zastosowania, gdy zaległość w ogóle nie powstała.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 51 § 1

Pułapka: Nieuświadomienie sobie, że korekta przed terminem płatności zapobiega powstaniu zaległości.

Podatnik otrzymał decyzję o rozłożeniu zapłaty zaległości podatkowej na raty. Nie zapłacił jednak trzeciej raty w terminie. Który skutek nastąpi z mocy prawa?

  1. a) Decyzja pozostaje w mocy, ale naliczane są odsetki za zwłokę od niezapłaconej raty
  2. b) Decyzja wygaśnie w całości, a zaległość staje się wymagalna w całości
  3. c) Decyzja wygaśnie w części dotyczącej wszystkich niezapłaconych rat poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 67da § 2 Ordynacji podatkowej, w razie niedotrzymania terminu płatności trzech rat, na jakie zostały rozłożone podatek lub zaległość podatkowa, następuje z mocy prawa wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty w zakresie wszystkich niezapłaconych rat. Wygaśnięcie w całości decyzji, a także utrzymanie jej w mocy z naliczaniem odsetek, są niezgodne z przepisem, który przewiduje wygaśnięcie jedynie w części dotyczącej niezapłaconych rat.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 67da § 2

Pułapka: Łatwo pomylić skutek niedotrzymania terminu jednej raty (wygaśnięcie w części) ze skutkiem niedotrzymania terminu trzech rat (wygaśnięcie w zakresie wszystkich niezapłaconych rat).