- a) nabycie środka trwałego o wartości początkowej 8 000 zł, który został oddany do używania, ale nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz nie został zgłoszony do urzędu skarbowego poprawna
- b) zakup surowców zużytych do produkcji, pod warunkiem że nie zostały one jeszcze opłacone, mimo że zostały dostarczone i przyjęte do magazynu, a ich zakup nie został udokumentowany fakturą lub innym dowodem księgowym
- c) opłacenie składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika, jeżeli składka została opłacona w terminie, a płatnik nie posiada zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Wydatki na nabycie środka trwałego nie są kosztem uzyskania przychodów bezpośrednio, lecz podlegają rozliczeniu przez odpisy amortyzacyjne, pod warunkiem wprowadzenia środka do ewidencji. Wydatki na surowce są kosztem w momencie ich zużycia, nawet jeśli nie zostały opłacone, o ile nie zachodzą ograniczenia z art. 22p. Składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika są kosztem uzyskania przychodów w miesiącu ich opłacenia. Zatem tylko nabycie środka trwałego nieujętego w ewidencji nie może być zaliczone do kosztów. Dodatkowo, środek trwały o wartości początkowej 8 000 zł, mimo że nie przekracza limitu 10 000 zł, może być amortyzowany jednorazowo, ale wymaga to wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Brak wprowadzenia do ewidencji uniemożliwia dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, a tym samym zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów.
Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 22 ust. 1 i art. 22d
Pułapka: Łatwo pomylić moment zaliczenia wydatków na surowce do kosztów - decyduje zużycie, a nie zapłata, chyba że zastosowanie ma art. 22p.