- a) Zwolnienie może mieć zastosowanie już na podstawie samej rezydencji podatkowej spółki niemieckiej w państwie UE, bez weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela ani prowadzenia rzeczywistej działalności.
- b) Zwolnienie może mieć zastosowanie, jeżeli spółka niemiecka podlega w Niemczech opodatkowaniu od całości dochodów, jest rzeczywistym właścicielem należności i posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów przez dwa lata. poprawna
- c) Zwolnienie może mieć zastosowanie wyłącznie do należności licencyjnych wynikających z umowy zawartej przed 1 stycznia 2019 r., nawet gdy pozostałe warunki udziałowe i podmiotowe są spełnione.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zwolnienie należności licencyjnych z podatku u źródła wynika z art. 21 ust. 3 ustawy i wymaga łącznie: aby wypłacającym była spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego z siedzibą lub zarządem w Polsce, aby odbiorca podlegał w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości dochodów, aby między spółkami występował bezpośredni udział kapitałowy nie mniejszy niż 25% oraz aby odbiorca był rzeczywistym właścicielem należności. Udział ten musi być posiadany nieprzerwanie przez okres dwóch lat zgodnie z art. 21 ust. 4. Rzeczywisty właściciel to podmiot, który otrzymuje należność dla własnej korzyści, nie jest pośrednikiem i prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby zgodnie z art. 4a pkt 29. Sama rezydencja w Unii Europejskiej nie wystarcza, a ustawa nie wiąże zwolnienia z datą zawarcia umowy licencyjnej.
Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 21 ust. 3 i 4 oraz art. 4a pkt 29
Pułapka: Częstym błędem jest pomijanie warunku rzeczywistej działalności gospodarczej, który jest kluczowy przy ocenie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku u źródła.