- a) Limit wynosi 30% przychodów ze wszystkich źródeł po odjęciu przychodów odsetkowych, a nadwyżkę można przenieść na kolejne lata.
- b) Nadwyżkę ponad przychody odsetkowe wyłącza się w części przekraczającej 30% podatkowej EBITDA, bez prawa rozliczenia w kolejnych latach.
- c) Nadwyżka kosztów finansowania dłużnego jest kosztem do wysokości wyższej z kwot: 3 000 000 zł albo 30% podatkowej EBITDA; część wyłączoną rozlicza się w 5 następnych latach. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Art. 15c ust. 1 ustawy nakazuje wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego nad przychodami o charakterze odsetkowym w części przekraczającej wyższą z dwóch kwot: 3 000 000 zł albo 30% podatkowej EBITDA obliczonej według wzoru z tego przepisu. Kwota wyłączona nie przepada - zgodnie z art. 15c ust. 18 podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w następnych 5 latach podatkowych, w ramach limitów obowiązujących w tych latach. Liczenie limitu jako 30% przychodów ze wszystkich źródeł pomniejszonych o przychody odsetkowe nie odpowiada wzorowi ustawowemu, a twierdzenie o bezpowrotnej utracie kosztu jest sprzeczne z art. 15c ust. 18.
Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 15c ust. 1 i 18
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie podstawy limitu (podatkowa EBITDA) z przychodami ze wszystkich źródeł lub pomijanie możliwości odliczenia nadwyżki w latach następnych.