- a) Limit ustala się jako 30% przychodów ze wszystkich źródeł po odjęciu przychodów z odsetek, a kwota ponad tak obliczony próg może być odliczona w następnych latach podatkowych.
- b) Nadwyżka kosztów finansowania dłużnego ponad przychody z odsetek jest wyłączana z kosztów w części przekraczającej 30% podatkowej EBITDA i nie może być odliczona w kolejnych latach.
- c) Nadwyżka kosztów finansowania dłużnego ponad przychody z odsetek może być kosztem do wysokości 30% podatkowej EBITDA, a część nieodliczona może zwiększać koszty w następnych latach. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, nadwyżka kosztów finansowania dłużnego nad przychodami z tytułu odsetek może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów do wysokości 30% podatkowej EBITDA. Nadwyżka ponad tę kwotę nie jest kosztem uzyskania przychodów w danym roku, ale na podstawie art. 15c ust. 2, w części niezaliczonej do kosztów, zwiększa koszty uzyskania przychodów w kolejnych latach podatkowych. Pozwala to na odroczenie odliczenia. Wariant a jest błędny, ponieważ limit nie jest liczony jako 30% przychodów ze wszystkich źródeł pomniejszonych o przychody z odsetek. Wariant b jest błędny, ponieważ ustawa przewiduje możliwość rozliczenia nieodliczonej części w następnych latach podatkowych.
Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 15c ust. 1 i 2
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie podstawy limitu (podatkowa EBITDA) z przychodami ze wszystkich źródeł lub pomijanie możliwości odliczenia nadwyżki w latach następnych.