Spółka z o.o. (podatnik CIT) w roku podatkowym 2026 poniosła koszty finansowania dłużnego w wysokości 5 000 000 zł. Przychody ze sprzedaży (przychody z działalności operacyjnej) wyniosły 20 000 000 zł, a przychody z zysków kapitałowych (dywidendy) wyniosły 2 000 000 zł. Koszty uzyskania przychodów z działalności operacyjnej wyniosły 15 000 000 zł, a z zysków kapitałowych 500 000 zł. Spółka nie korzysta z ryczałtu od dochodów spółek. Która z poniższych kwot stanowi nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego podlegającą wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów?

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy wyłączeniu podlega nadwyżka kosztów finansowania dłużnego w części przekraczającej wyższą z kwot: 3 000 000 zł albo 30 % podatkowej EBITDA obliczonej według wzoru z tego przepisu. W kazusie 30 % EBITDA daje 1 950 000 zł, a więc mniej niż kwota progowa, dlatego limitem jest 3 000 000 zł. Koszty finansowania dłużnego wynoszą 5 000 000 zł, zatem wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów podlega 2 000 000 zł. Kwota niezaliczona do kosztów w danym roku zwiększa koszty w kolejnych latach na zasadach art. 15c ust. 18.

Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 15c ust. 1

Pułapka: Częstym błędem jest uwzględnianie przychodów z zysków kapitałowych jako podstawy EBITDA, podczas gdy są one wyłączone, a także mylenie progu 30% z progiem 3 000 000 zł.