- a) 1 700 000 zł, bo nadwyżka 5 000 000 zł przekracza limit 3 300 000 zł. poprawna
- b) 2 000 000 zł, bo nadwyżkę 5 000 000 zł pomniejsza się tylko o próg 3 000 000 zł.
- c) 0 zł, bo brak przychodów odsetkowych wyłącza stosowanie limitu z art. 15c.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Nadwyżką kosztów finansowania dłużnego jest kwota, o jaką koszty te przewyższają przychody o charakterze odsetkowym (art. 15c ust. 3), czyli w kazusie 5 000 000 zł. Limit stanowi wyższa z kwot: 3 000 000 zł albo wynik wzoru [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30 %. Po podstawieniu: [(20 000 000 - 0) - (15 000 000 - 1 000 000 - 5 000 000)] x 30 % = 11 000 000 zł x 30 % = 3 300 000 zł. Limitem jest zatem 3 300 000 zł, a wyłączeniu z kosztów podlega 5 000 000 zł - 3 300 000 zł = 1 700 000 zł. Kwota ta nie przepada: podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w następnych 5 latach podatkowych, w ramach limitów obowiązujących w tych latach (art. 15c ust. 18).
Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 15c ust. 1, 3 i 18
Pułapka: Częstym błędem jest uwzględnianie przychodów z zysków kapitałowych jako podstawy EBITDA, podczas gdy są one wyłączone, a także mylenie progu 30% z progiem 3 000 000 zł.