- a) metoda wyłączenia z progresją - dochody z zakładu są zwolnione w Polsce, ale podwyższają stawkę podatku dla pozostałych dochodów, co oznacza, że podatek od dochodów krajowych jest obliczany według stawki właściwej dla sumy dochodów krajowych i zagranicznych
- b) metoda wyłączenia bez progresji - dochody z zakładu są zwolnione w Polsce i nie mają wpływu na opodatkowanie pozostałych dochodów, co oznacza, że podatek od dochodów krajowych jest obliczany według stawki właściwej wyłącznie dla tych dochodów
- c) metoda proporcjonalnego odliczenia - od podatku polskiego odejmuje się podatek zapłacony w Hiszpanii, nie więcej jednak niż podatek proporcjonalnie przypadający na dochód z zakładu poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: W polskich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, w przypadku dochodów z zagranicznego zakładu, standardowo stosuje się metodę proporcjonalnego odliczenia, chyba że umowa stanowi inaczej. Metoda ta polega na odjęciu od podatku polskiego podatku zapłaconego za granicą, w wysokości nieprzekraczającej podatku proporcjonalnie przypadającego na dochód z zakładu. Metoda wyłączenia z progresją lub bez progresji jest stosowana w odniesieniu do innych dochodów, np. z pracy najemnej, jeżeli umowa tak stanowi. Wskazany wariant opisujący odliczenie proporcjonalne jest zgodny z powszechną praktyką i przepisami ustawy. Warianty błędne opisują metody wyłączenia, które w tym przypadku nie znajdują zastosowania, gdyż umowa przewiduje metodę odliczenia proporcjonalnego.
Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 27 ust. 9 i 10
Pułapka: Należy pamiętać, że metoda wyłączenia z progresją dotyczy dochodów zwolnionych w Polsce, a metoda proporcjonalnego odliczenia dotyczy dochodów, które nie są zwolnione, lecz odlicza się od podatku podatek zapłacony za granicą.