- a) Tak, ale tylko wtedy, gdy uszczuplona należność nie przekracza ustawowego progu i sprawca uiścił ją wraz z odsetkami za zwłokę.
- b) Tak, jeżeli uiścił co najmniej najniższą karę grzywny grożącą za dany czyn i wyraził zgodę na przepadek przedmiotów, a organ prowadzący postępowanie wyrazi na to zgodę. poprawna
- c) Nie, ponieważ dobrowolne poddanie się odpowiedzialności wymaga uprzedniego złożenia zawiadomienia o popełnieniu czynu zabronionego, a samo uiszczenie należności nie jest wystarczające.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Dobrowolne poddanie się odpowiedzialności może być zastosowane, jeżeli sprawca uiścił w całości wymagalną należność, uiścił kwotę odpowiadającą co najmniej najniższej karze grzywny, wyraził zgodę na przepadek przedmiotów w zakresie obowiązkowym i uiścił zryczałtowaną równowartość kosztów postępowania. Warunkiem jest również, aby okoliczności czynu nie budziły wątpliwości. Zawiadomienie o popełnieniu czynu nie jest wymagane do dobrowolnego poddania się odpowiedzialności, w przeciwieństwie do czynnego żalu. Wariant zakładający konieczność zawiadomienia jest błędny, podobnie jak wariant uzależniający możliwość od progu - próg dotyczy kwalifikacji czynu, a nie instytucji dobrowolnego poddania się odpowiedzialności.
Podstawa prawna: Ustawa - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. 2025 poz. 633), art. 17 § 1
Pułapka: Często myli się dobrowolne poddanie się odpowiedzialności z czynnym żalem - dobrowolne poddanie się nie wymaga zawiadomienia, lecz spełnienia warunków finansowych.