- a) Gdy sprawca wykroczenia skarbowego jest osobą czasowo przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nieposiadającą stałego miejsca zamieszkania, a także gdy zachodzi uzasadniona obawa, że nie uiści on nałożonej grzywny w terminie
- b) Gdy za wykroczenie skarbowe należałoby orzec środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości, a także gdy sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w znacznej wysokości
- c) Gdy w związku z wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, chyba że do chwili przyjęcia mandatu karnego wymagalna należność została uiszczona w całości poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 137 § 2 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego postępowania mandatowego nie stosuje się, jeżeli w związku z wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, chyba że do chwili przyjęcia mandatu karnego wymagalna należność została w całości uiszczona. Wariant dotyczący osoby czasowo przebywającej w Polsce opisuje sytuację, w której mandat jest dopuszczalny (art. 138 § 2), a nie wyłączony. Wariant dotyczący podania wyroku do publicznej wiadomości jest błędny, bo ustawową przeszkodą jest konieczność orzeczenia przepadku przedmiotów (art. 137 § 2 pkt 4), a nie tego środka karnego.
Podstawa prawna: Ustawa - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. 2025 poz. 633), art. 137 § 2 pkt 1
Pułapka: Należy pamiętać o wyjątku dotyczącym uiszczenia należności przed przyjęciem mandatu - jeśli należność została uiszczona, mandat może być nałożony; ponadto nie wszystkie środki karne wyłączają postępowanie mandatowe.