Prawo celne

Unijny kodeks celny i krajowe Prawo celne: obszar celny, przedstawicielstwo celne, zgłoszenie celne, procedury celne i szczególne, dług celny i jego zabezpieczenie, wartość celna i pochodzenie towaru, taryfa celna i TARIC, wiążące informacje taryfowe i o pochodzeniu, upoważniony przedsiębiorca AEO, kontrola celna i postępowanie w sprawach celnych.

Dziedzina z art. 20 ust. 1 pkt 6 ustawy o doradztwie podatkowym. W tej dziedzinie mamy 71 pytań.

Kiedy organ celny może odmówić przyjęcia zgłoszenia celnego do powrotnego wywozu?

a) Gdy zgłoszenie złożył przedstawiciel celny w formie przedstawicielstwa bezpośredniego zamiast pośredniego, mimo że zgłoszenie spełnia wymagania formalne i nie występują zakazy ani ograniczenia.
b) Gdy zgłoszenie ma braki formalne, warunki objęcia towaru wnioskowaną procedurą nie są spełnione albo zastosowanie procedury wykluczają obowiązujące zakazy lub ograniczenia. poprawna
c) Gdy zgłoszenie obejmuje towary unijne przeznaczone do wyprowadzenia poza obszar celny, mimo że zostały przedstawione organowi, a zgłoszenie zawiera wymagane dane oraz dokumenty.

Dlaczego tak: Przepis o odmowie przyjęcia zgłoszenia celnego stosuje się odpowiednio do zgłoszenia do powrotnego wywozu, co oznacza, że przesłanki odmowy są identyczne jak w przypadku zwykłego zgłoszenia celnego. Organ może odmówić przyjęcia zgłoszenia, jeżeli nie odpowiada ono wymogom formalnym, nie są spełnione warunki objęcia towaru wnioskowaną procedurą albo zastosowanie tej procedury jest wyłączone przez obowiązujące zakazy lub ograniczenia. Pozostałe warianty są błędne, ponieważ sama forma przedstawicielstwa celnego ani sam status towarów wskazany w tych odpowiedziach nie stanowią podstawy odmowy przyjęcia zgłoszenia do powrotnego wywozu.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo celne (Dz.U. 2024 poz. 1373), art. 21 ust. 2

Pułapka: Należy pamiętać o odpowiednim stosowaniu przepisów o odmowie przyjęcia zgłoszenia do powrotnego wywozu.

Kiedy organ celny może zastosować procedurę uproszczoną polegającą na wpisie do rejestru zgłaszającego, bez uprzedniego złożenia zgłoszenia celnego?

a) Gdy osoba ubiegająca się o tę procedurę posiada status AEO, który samodzielnie zastępuje ocenę wpływu na kontrolę celną i wymogi dotyczące rejestrów.
b) Wyłącznie wtedy, gdy przepisy przewidują limit wartości celnej 1000 euro oraz brak obowiązku badania szczegółowych warunków po stronie zgłaszającego.
c) Gdy uzasadniają to potrzeby danej osoby, nie pogarsza to kontroli celnej, a osoba spełnia wymagane warunki, w tym dotyczące rejestrów. poprawna

Dlaczego tak: Procedura uproszczona w postaci wpisu do rejestru zgłaszającego może być stosowana, gdy jest to uzasadnione potrzebami danej osoby i nie wpływa niekorzystnie na kontrolę celną, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów, w tym dotyczących prowadzenia rejestrów. Samo posiadanie statusu AEO nie jest wystarczającą i automatyczną podstawą zastosowania tej procedury, choć może ułatwiać uzyskanie pozwolenia. Przepisy nie przewidują także stałego limitu wartości celnej 1000 euro jako warunku tej procedury ani nie znoszą obowiązku oceny warunków po stronie zgłaszającego.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 182 ust. 1

Pułapka: Łączenie procedury uproszczonej wyłącznie z posiadaniem statusu AEO, podczas gdy warunki są szersze.

Kiedy organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia celnego?

a) Gdy towar był już wcześniej objęty inną procedurą celną, mimo że procedura została prawidłowo zakończona, a sytuacja celna towaru została uregulowana.
b) Gdy zgłoszenie elektroniczne nie zawiera podpisu elektronicznego, jeżeli jest to brak możliwy do uzupełnienia i organ nie stwierdził innych przeszkód.
c) Gdy zgłoszenie ma braki formalne, nie spełnia warunków danej procedury albo objęcie towaru procedurą wykluczają zakazy lub ograniczenia. poprawna

Dlaczego tak: Przesłanki odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego są określone wprost w ustawie Prawo celne i obejmują trzy przypadki: niezgodność zgłoszenia z wymogami formalnymi, niespełnienie warunków do objęcia towaru wnioskowaną procedurą oraz sytuację, w której objęcie towaru tą procedurą nie może nastąpić z powodu obowiązujących zakazów lub ograniczeń. Pozostałe warianty nie stanowią podstawy odmowy w opisanym brzmieniu: wcześniejsze objęcie procedurą nie jest przeszkodą, jeżeli sytuacja towaru została uregulowana, a sam brak podpisu elektronicznego może podlegać uzupełnieniu.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo celne (Dz.U. 2024 poz. 1373), art. 21 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić przesłanki odmowy przyjęcia zgłoszenia z przesłankami odmowy objęcia towarem procedurą celną.

Kiedy powstaje dług celny w przypadku nieprzestrzegania przepisów prawa celnego?

a) W momencie, w którym towary zostały objęte procedurą celną, której naruszenie dotyczy, zgodnie z zgłoszeniem celnym.
b) W momencie, w którym organ celny wydał decyzję stwierdzającą powstanie długu celnego, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.
c) W momencie, w którym naruszono obowiązek, którego nieprzestrzeganie spowodowało powstanie długu celnego. poprawna

Dlaczego tak: Dług celny w przypadku naruszenia przepisów powstaje z chwilą, w której doszło do naruszenia obowiązku, co wynika wprost z unijnego kodeksu celnego. Nie jest wymagana decyzja organu, ani moment objęcia procedurą, gdyż dług powstaje niezależnie od tych okoliczności. Pozostałe warianty są błędne, gdyż decyzja ma charakter deklaratoryjny, a objęcie procedurą jest wcześniejszym zdarzeniem.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 79 ust. 2 lit. a

Pułapka: Należy odróżnić moment powstania długu celnego od momentu jego stwierdzenia przez organ.

Kiedy powstaje dług celny w przywozie towarów objętych procedurą celną, w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących tej procedury?

a) Z dniem upływu terminu do zakończenia procedury, także wtedy, gdy wymagany obowiązek wykonano prawidłowo przed tym terminem.
b) Z dniem przyjęcia zgłoszenia celnego do procedury, bez względu na to, czy naruszenie obowiązków nastąpiło dopiero później.
c) Z dniem niedopełnienia obowiązku powodującego dług, a przy obowiązku ciągłym - z dniem zaprzestania jego wykonywania. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z unijnym kodeksem celnym dług celny w przywozie powstaje z chwilą, w której nie dopełniono obowiązku, którego niedopełnienie spowodowało powstanie długu. Jeżeli obowiązek miał być wykonywany w sposób ciągły, dług powstaje z chwilą zaprzestania jego wypełniania. Wariant wiążący powstanie długu z przyjęciem zgłoszenia celnego jest błędny, ponieważ przyjęcie zgłoszenia nie przesądza o powstaniu długu z tytułu naruszenia warunków procedury. Wariant wiążący powstanie długu z upływem terminu zakończenia procedury jest błędny, gdyż dług nie powstaje, jeżeli obowiązek został wykonany przed upływem terminu.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 79 ust. 1 lit. a i ust. 2 lit. a

Pułapka: Uznanie, że dług celny powstaje zawsze z chwilą przyjęcia zgłoszenia, podczas gdy w procedurach szczególnych istotne są naruszenia warunków.

Kiedy zgłoszenie celne może zostać złożone w formie papierowej?

a) Zawsze, gdy zgłaszający nie ma własnego dostępu do systemu teleinformatycznego, bez potrzeby spełnienia dodatkowych warunków przewidzianych w przepisach.
b) Nigdy, ponieważ zgłoszenia celne muszą być składane wyłącznie elektronicznie, bez wyjątków przewidzianych dla awarii systemu lub szczególnych procedur.
c) W przypadkach określonych w przepisach, gdy dopuszczono odstępstwo od zasady elektronicznej formy, np. z przyczyn technicznych lub praktycznych. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 6 unijnego kodeksu celnego forma elektroniczna jest zasadą, ale przepisy mogą dopuszczać inne formy, w tym papierową, w szczególnych okolicznościach. Może to dotyczyć na przykład sytuacji, gdy system teleinformatyczny nie działa, albo przypadków uzasadnionych względami praktycznymi, takich jak niektóre zgłoszenia dotyczące towarów o niskiej wartości. Nie wystarczy sam brak własnego dostępu zgłaszającego do systemu, jeżeli przepisy nie przewidują takiego trybu, ani nie jest prawdą, że forma papierowa jest całkowicie zakazana. Poprawna jest więc odpowiedź wskazująca na przypadki określone w przepisach.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE nr 952/2013), art. 6

Pułapka: Należy pamiętać, że forma papierowa jest wyjątkiem, a nie regułą, i musi być przewidziana w przepisach.

Kontrola celna towarów, które zostały już dopuszczone do obrotu na obszarze celnym Unii, może być przeprowadzona:

a) W każdym czasie, także wiele lat po dopuszczeniu towaru do obrotu, ponieważ przepisy o przedawnieniu długu celnego w ogóle nie ograniczają późniejszej kontroli.
b) W terminie wynikającym z przedawnienia długu celnego, co do zasady 3 lata od jego powstania, a po tym terminie przy podejrzeniu naruszenia przepisów celnych. poprawna
c) Wyłącznie w ciągu 3 lat od dnia dopuszczenia towaru do obrotu, po analizie ryzyka, bez możliwości kontroli po tym terminie nawet przy podejrzeniu naruszenia przepisów celnych.

Dlaczego tak: Kontrola celna może być przeprowadzona w terminie wynikającym z przepisów o przedawnieniu długu celnego, co do zasady w okresie 3 lat od powstania długu. Jednak w przypadku podejrzenia naruszenia przepisów celnych, które mogłoby skutkować wszczęciem postępowania karnego skarbowego, kontrola może być przeprowadzona również po upływie tego terminu. Ograniczenie kontroli wyłącznie do 3 lat, bez możliwości jej przeprowadzenia po tym terminie przy podejrzeniu naruszenia przepisów celnych, jest nieprawidłowe. Nieprawidłowe jest także twierdzenie, że kontrola może być prowadzona w każdym czasie bez żadnych ograniczeń wynikających z przepisów o przedawnieniu.

Podstawa prawna: unijny kodeks celny (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013), art. 103 i art. 46

Pułapka: Pomylenie terminu przedawnienia długu celnego z terminem na przeprowadzenie kontroli celnej - kontrola może nastąpić po przedawnieniu długu, jeśli zachodzi uzasadnione podejrzenie przestępstwa.

Kontrola celna towarów, które zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu, może być przeprowadzona:

a) Przed zwolnieniem towarów oraz po ich zwolnieniu, jeżeli jest to potrzebne do weryfikacji przestrzegania przepisów celnych. poprawna
b) Wyłącznie przed zwolnieniem towarów, ponieważ po dopuszczeniu do obrotu organy celne tracą możliwość badania zgłoszenia i dokumentów.
c) Wyłącznie w miejscu złożenia zgłoszenia celnego, ponieważ po przemieszczeniu towarów kontrola nie może objąć ich oględzin ani dokumentów.

Dlaczego tak: Zgodnie z unijnym kodeksem celnym, w szczególności art. 46 ust. 2, kontrola celna może być przeprowadzona na każdym etapie obrotu towarowego. Obejmuje to zarówno okres przed zwolnieniem towarów, jak i czynności po ich zwolnieniu, jeżeli jest to uzasadnione potrzebą weryfikacji zgodności z przepisami. Organy celne mogą weryfikować towary po ich zwolnieniu, na przykład w razie podejrzenia naruszenia przepisów albo w ramach kontroli ex post. Kontrola nie jest ograniczona wyłącznie do okresu przed zwolnieniem ani wyłącznie do miejsca zgłoszenia. Odpowiedź wskazująca na możliwość kontroli przed i po zwolnieniu jest prawidłowa.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE nr 952/2013), art. 46 ust. 2

Pułapka: Niektórzy błędnie uznają, że po zwolnieniu towarów kontrola celna nie jest już możliwa, podczas gdy przepisy przewidują kontrolę następczą.

Kontrola celna towarów wprowadzanych na obszar celny Unii Europejskiej może być przeprowadzona:

a) Wyłącznie w wyznaczonych urzędach celnych, po złożeniu zgłoszenia celnego i zakończeniu odprawy towarów.
b) Tylko na granicy zewnętrznej Unii, w przejściach granicznych, po okazaniu dokumentów przewozowych towaru.
c) W każdym miejscu na obszarze celnym Unii, także w środkach transportu i podczas przemieszczania towarów. poprawna

Dlaczego tak: Kontrola celna może być przeprowadzana w każdym miejscu na obszarze celnym Unii, w tym w środkach transportu, w których towary są przewożone. Przepisy unijnego kodeksu celnego przyznają organom celnym szerokie uprawnienia kontrolne, które nie są ograniczone do urzędów celnych ani do granicy zewnętrznej. Ograniczenie kontroli wyłącznie do wyznaczonych urzędów celnych lub tylko do przejść granicznych pozbawiłoby organy celne możliwości skutecznego nadzoru nad towarami po ich dopuszczeniu do obrotu, co jest sprzeczne z istotą kontroli celnej. Kontrola może być przeprowadzana również w trakcie przemieszczania towarów, a nie tylko w miejscach stałego nadzoru.

Podstawa prawna: unijny kodeks celny (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013), art. 5 pkt 3 i art. 46

Pułapka: Częstym błędem jest kojarzenie kontroli celnej wyłącznie z odprawą celną, podczas gdy kontrola może nastąpić w dowolnym miejscu i czasie.

Która z poniższych czynności może być dokonana przez przedstawiciela celnego bez ograniczeń w zakresie procedur celnych?

a) Dokonanie zgłoszenia celnego tylko dla towarów objętych procedurą tranzytu, z wyłączeniem innych procedur celnych.
b) Dokonanie zgłoszenia celnego we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, jako przedstawiciel pośredni. poprawna
c) Dokonanie zgłoszenia celnego tylko dla towarów o wartości celnej do 1000 euro, niezależnie od rodzaju procedury.

Dlaczego tak: Przedstawicielstwo celne pośrednie polega na działaniu przedstawiciela we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby. Uprawnia ono do dokonywania czynności przewidzianych w przepisach prawa celnego, w tym zgłoszeń celnych, w odniesieniu do wszystkich towarów i procedur, chyba że przepisy stanowią inaczej. Pozostałe warianty wprowadzają nieistniejące ograniczenia, ponieważ prawo celne nie uzależnia zakresu przedstawicielstwa od procedury tranzytu ani od wartości celnej towaru.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 18 ust. 1 i 2

Pułapka: Przedstawicielstwo celne pośrednie i bezpośrednie różnią się odpowiedzialnością, ale nie zakresem proceduralnym.

Która z poniższych czynności może być dokonana przez przedstawiciela celnego działającego w imieniu i na rzecz innej osoby?

a) Dokonanie kontroli celnej towaru
b) Złożenie zgłoszenia celnego poprawna
c) Uiszczenie należności celnych

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 UKC przedstawicielstwo celne oznacza działanie jednej osoby na rzecz drugiej w zakresie czynności przewidzianych przepisami prawa celnego, w szczególności dokonywanie zgłoszeń celnych; przedstawicielstwo bezpośrednie polega na działaniu w imieniu i na rzecz innej osoby. Uiszczenie należności celnych nie jest czynnością prawną w rozumieniu prawa celnego, lecz obowiązkiem finansowym. Kontrola celna jest czynnością organu celnego i nie może być wykonywana przez przedstawiciela.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 18 ust. 1 i 2

Pułapka: Należy odróżnić czynności, które może wykonywać przedstawiciel (np. zgłoszenie celne), od obowiązków należących do zgłaszającego lub organów celnych.

Która z poniższych osób może zostać wpisana do wykazu gwarantów uprawnionych do udzielania gwarancji składanych jako zabezpieczenie pokrycia kwot wynikających z długów celnych?

a) Osoba, która ma siedzibę na obszarze celnym Unii, prowadzi w kraju działalność ubezpieczeniową i daje rękojmię prawidłowego wywiązywania się z zobowiązań, lecz nie posiada uprawnienia do udzielania gwarancji.
b) Osoba, która ma siedzibę na obszarze celnym Unii, prowadzi w kraju działalność bankową albo ubezpieczeniową, posiada uprawnienie do udzielania gwarancji i daje rękojmię prawidłowego wywiązywania się z zobowiązań. poprawna
c) Osoba, która ma siedzibę poza obszarem celnym Unii, prowadzi w kraju działalność bankową, posiada uprawnienie do udzielania gwarancji i daje rękojmię prawidłowego wywiązywania się z zobowiązań.

Dlaczego tak: Warunki wpisu do wykazu gwarantów określa art. 52 ust. 2 ustawy - Prawo celne i obejmują one łącznie: siedzibę na obszarze celnym Unii, prowadzenie na terytorium kraju działalności bankowej albo ubezpieczeniowej, posiadanie uprawnienia do udzielania gwarancji oraz rękojmię prawidłowego wywiązywania się z zobowiązań. Wariant opisujący osobę nieposiadającą uprawnienia do udzielania gwarancji jest błędny, bo nie spełnia warunku z pkt 3. Wariant opisujący osobę mającą siedzibę poza obszarem celnym Unii jest błędny, bo nie spełnia warunku z pkt 1. Prawidłowy jest wariant wymieniający wszystkie cztery warunki łącznie.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo celne (Dz.U. 2024 poz. 1373), art. 52 ust. 2

Pułapka: Warunki wpisu do wykazu są kumulatywne, a brak jednego z nich wyklucza wpis.

Które stwierdzenie dotyczące Wspólnej Taryfy Celnej i systemu TARIC jest prawidłowe?

a) TARIC obejmuje jedynie stawki celne konwencjonalne i autonomiczne, nie wykazując środków polityki handlowej, w tym ceł antydumpingowych ani wyrównawczych.
b) Wspólna Taryfa Celna obejmuje stawki z umów międzynarodowych i środki taryfowe, w tym cła antydumpingowe i wyrównawcze, a TARIC stosuje się w całej UE. poprawna
c) TARIC jest odrębnym krajowym systemem taryfowym, niestosowanym w pozostałych państwach członkowskich UE i ograniczonym do terytorium jednego państwa.

Dlaczego tak: Wspólna Taryfa Celna obejmuje stawki celne konwencjonalne i autonomiczne, a także środki taryfowe, w tym cła antydumpingowe i wyrównawcze oraz stawki wynikające z umów międzynarodowych. TARIC jest zintegrowaną taryfą wspólnotową stosowaną we wszystkich państwach członkowskich i uwzględnia środki polityki handlowej. Zatem stwierdzenie, że TARIC zawiera wyłącznie stawki celne, jest błędne, podobnie jak twierdzenie, że jest to system krajowy.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 56 ust. 1 i 2 oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87, art. 2

Pułapka: Należy odróżnić zakres Wspólnej Taryfy Celnej od zakresu TARIC.

Które towary mogą być objęte procedurą składu celnego?

a) Wyłącznie towary unijne, złożone w składzie celnym na podstawie zgłoszenia celnego i przeznaczone do wywozu poza obszar celny Unii po zakończeniu składowania.
b) Wyłącznie towary nieunijne, złożone w składzie celnym na podstawie zgłoszenia celnego i przeznaczone do dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym Unii po zakończeniu składowania.
c) Towary unijne i nieunijne, złożone w składzie celnym na podstawie zgłoszenia celnego i przeznaczone do ponownego wywozu albo późniejszego objęcia inną procedurą celną. poprawna

Dlaczego tak: Procedura składu celnego pozwala na przechowywanie w składzie celnym zarówno towarów unijnych, jak i nieunijnych. Towary unijne mogą być objęte tą procedurą, gdy przepisy szczególne to przewidują, natomiast towary nieunijne mogą być przechowywane bez cła i podatków, z przeznaczeniem do ponownego wywozu lub późniejszego objęcia inną procedurą. Wariant pierwszy jest błędny, gdyż procedura składu celnego nie jest ograniczona wyłącznie do towarów unijnych. Wariant drugi jest błędny, gdyż procedura składu celnego nie jest ograniczona wyłącznie do towarów nieunijnych przeznaczonych do dopuszczenia do obrotu. Wariant trzeci jest poprawny, ponieważ obejmuje zarówno towary unijne, jak i nieunijne, pod warunkiem złożenia w składzie celnym na podstawie zgłoszenia celnego oraz przeznaczenia do ponownego wywozu albo późniejszego objęcia inną procedurą celną.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 240 ust. 1 i 2

Pułapka: Uznanie, że procedura składu celnego dotyczy wyłącznie towarów nieunijnych, podczas gdy może obejmować również towary unijne.

Które z poniższych kryteriów NIE jest warunkiem uzyskania statusu upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) na podstawie art. 39 unijnego kodeksu celnego?

a) Posiadanie siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej oraz brak poważnych naruszeń przepisów prawa celnego i podatkowego.
b) Brak poważnych naruszeń przepisów prawa celnego i podatkowego oraz posiadanie siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej.
c) Posiadanie certyfikatu ISO 9001 dotyczącego zarządzania jakością, który nie jest wymagany przez unijny kodeks celny. poprawna

Dlaczego tak: Warunki uzyskania AEO wymienione w art. 39 UKC obejmują m.in. brak poważnych naruszeń przepisów, odpowiedni system ewidencji i zarządzania, stabilność finansową oraz, w zależności od rodzaju certyfikatu, spełnienie standardów bezpieczeństwa. Posiadanie certyfikatu ISO 9001 nie jest wymagane przez UKC, choć może być pomocne w wykazaniu spełnienia niektórych kryteriów. Wariant pierwszy i drugi są zgodne z art. 39, więc nie mogą być poprawną odpowiedzią na pytanie o kryterium NIEbędące warunkiem.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny, art. 39

Pułapka: Wskazanie kryterium, które nie wynika wprost z przepisu, a jedynie z praktyki lub dobrowolnych standardów.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących pochodzenia towarów jest prawidłowe?

a) Pochodzenie niepreferencyjne ustala się wyłącznie z oświadczenia importera, bez kryteriów kodeksowych i bez kontroli celnej
b) Pochodzenie preferencyjne ustala się wyłącznie według unijnego kodeksu celnego, z pominięciem umów i środków Unii
c) Pochodzenie niepreferencyjne ustala się według unijnego kodeksu celnego, a preferencyjne według umów lub środków Unii poprawna

Dlaczego tak: Rozróżnienie pochodzenia niepreferencyjnego i preferencyjnego jest fundamentalne: pochodzenie niepreferencyjne służy do stosowania środków taryfowych i pozataryfowych, natomiast pochodzenie preferencyjne uprawnia do korzystania z preferencyjnych stawek celnych. Kryteria ustalania pochodzenia niepreferencyjnego zawiera unijny kodeks celny, a pochodzenia preferencyjnego - odpowiednie umowy międzynarodowe lub jednostronne środki Unii. Warianty sugerujące wyłączne stosowanie kodeksu do pochodzenia preferencyjnego lub wyłączne oparcie na oświadczeniu importera są błędne, ponieważ organy celne mają prawo weryfikować pochodzenie towarów.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny, art. 59-63 (pochodzenie niepreferencyjne) i art. 64-66 (pochodzenie preferencyjne)

Pułapka: Myślenie, że pochodzenie preferencyjne wynika wyłącznie z kodeksu celnego, podczas gdy w rzeczywistości opiera się na umowach międzynarodowych.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących przedstawicielstwa celnego jest prawdziwe?

a) Przedstawicielstwo pośrednie oznacza, że przedstawiciel działa we własnym imieniu, ale na rzecz mocodawcy poprawna
b) Przedstawicielstwo bezpośrednie oznacza, że przedstawiciel działa we własnym imieniu, ale na rzecz mocodawcy
c) Przedstawiciel celny odpowiada za dług celny zawsze solidarnie ze zgłaszającym

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 18 ust. 2 unijnego kodeksu celnego przedstawicielstwo pośrednie polega na działaniu przez przedstawiciela we własnym imieniu, ale na rzecz osoby reprezentowanej. Przedstawicielstwo bezpośrednie to działanie w imieniu i na rzecz mocodawcy, więc stwierdzenie przypisujące mu działanie we własnym imieniu jest błędne. Odpowiedzialność przedstawiciela za dług celny nie zawsze jest solidarna - zależy od rodzaju przedstawicielstwa. Prawidłowe jest zatem stwierdzenie opisujące przedstawicielstwo pośrednie.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE nr 952/2013), art. 18

Pułapka: Często myli się przedstawicielstwo bezpośrednie z pośrednim, chodzi o to, w czyim imieniu działa przedstawiciel.

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących zabezpieczenia długu celnego jest prawdziwe?

a) Zabezpieczenie długu celnego jest wymagane wyłącznie przy towarach objętych środkami polityki handlowej, np. cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi, a poza tymi przypadkami organ celny nie może go żądać.
b) Zabezpieczenie długu celnego może być złożone w formie gotówki, poręczenia albo przez innego gwaranta, a w przypadkach określonych w przepisach możliwe jest zwolnienie z obowiązku jego złożenia. poprawna
c) Zabezpieczenie długu celnego jest obowiązkowe przy każdej procedurze celnej, natomiast jedynie tranzyt wyłączono z tego obowiązku i objęto odrębnymi zasadami zabezpieczania należności.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 89 UKC zabezpieczenie długu celnego jest wymagane, gdy dług może powstać, a przepisy przewidują taki obowiązek. Może być ono ustanowione w formie gotówki, poręczenia lub przez gwaranta. Jednocześnie art. 89 ust. 7 UKC przewiduje możliwość zwolnienia z obowiązku zabezpieczenia w określonych przypadkach. Odpowiedź o obowiązkowości dla wszystkich procedur jest błędna, gdyż nie wszystkie procedury wymagają zabezpieczenia, a także w tranzycie mogą występować zwolnienia. Odpowiedź ograniczająca zabezpieczenie do towarów objętych środkami polityki handlowej jest błędna, ponieważ zabezpieczenie dotyczy sytuacji, w których może powstać dług celny i przepisy przewidują obowiązek jego zabezpieczenia, a nie wyłącznie towarów objętych cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny, art. 89

Pułapka: Częstym błędem jest przekonanie, że zabezpieczenie jest zawsze obowiązkowe; w rzeczywistości przepisy przewidują wyjątki.

Które z poniższych terytoriów należy do obszaru celnego Unii Europejskiej?

a) Wyspy Owcze
b) Wyspa Helgoland
c) Monako poprawna

Dlaczego tak: Obszar celny Unii obejmuje między innymi terytorium Republiki Francuskiej, w tym Monako, zgodnie z art. 4 unijnego kodeksu celnego. Wyspy Owcze i Wyspa Helgoland są wyłączone z obszaru celnego Unii, gdyż nie należą do terytorium Danii ani Niemiec w rozumieniu przepisów celnych. Zatem tylko Monako jest częścią obszaru celnego UE.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE nr 952/2013), art. 4

Pułapka: Łatwo pomylić terytoria państw członkowskich z obszarem celnym UE, które ma swoje wyłączenia i dodatki.

Które z poniższych uprawnień przysługuje upoważnionemu przedsiębiorcy (AEO) w zakresie kontroli celnych?

a) Prawo do korzystania z mniejszej liczby kontroli fizycznych i dokumentowych w porównaniu z innymi podmiotami, pod warunkiem że status AEO został przyznany przez właściwy organ celny państwa członkowskiego. poprawna
b) Prawo do zwolnienia z wszelkich kontroli celnych na obszarze Unii Europejskiej, w tym kontroli dokumentów i towarów, na podstawie samego posiadania statusu AEO, bez konieczności spełniania dodatkowych warunków.
c) Prawo do żądania, aby kontrola celna była przeprowadzana wyłącznie w siedzibie przedsiębiorcy, a nie w urzędzie celnym, w każdym przypadku, gdy organ celny zamierza przeprowadzić kontrolę, niezależnie od rodzaju towarów i okoliczności.

Dlaczego tak: Status upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) przyznaje jego posiadaczowi ułatwienia w kontrolach celnych, polegające na zmniejszeniu częstotliwości kontroli fizycznych i dokumentowych w porównaniu z innymi podmiotami, zgodnie z art. 38 ust. 2 unijnego kodeksu celnego. AEO nie jest zwolniony z kontroli celnych - kontrole mogą być przeprowadzane, ale w mniejszym zakresie. AEO nie ma prawa żądać przeprowadzenia kontroli wyłącznie w swojej siedzibie, chociaż może to być praktyka w niektórych przypadkach, ale nie jest to uprawnienie wynikające ze statusu AEO. Warunkiem korzystania z ułatwień jest przyznanie statusu przez właściwy organ celny państwa członkowskiego, a samo posiadanie statusu nie zwalnia z kontroli ani nie daje prawa do wyboru miejsca kontroli.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie (UE) nr 952/2013), art. 38

Pułapka: Łatwo przecenić uprawnienia AEO, myśląc, że jest zwolniony z kontroli.

Który z organów Krajowej Administracji Skarbowej jest właściwy do przeprowadzania kontroli celnej towarów?

a) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który wydaje interpretacje w zakresie prawa celnego.
b) Naczelnik urzędu skarbowego, który wykonuje zadania w zakresie poboru należności celnych.
c) Naczelnik urzędu celno-skarbowego, który realizuje zadania w zakresie kontroli celnej. poprawna

Dlaczego tak: Naczelnik urzędu celno-skarbowego jest organem KAS właściwym do wykonywania zadań związanych z kontrolą celną towarów. Naczelnik urzędu skarbowego, choć zajmuje się poborem należności celnych, nie przeprowadza kontroli celnej w rozumieniu przepisów celnych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretacje podatkowe, a nie prowadzi kontroli celnej. Zatem wskazanie naczelnika urzędu celno-skarbowego jest poprawne.

Podstawa prawna: ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2025 poz. 1131), art. 11 ust. 1 pkt 6 i art. 33 ust. 1 pkt 1

Pułapka: Częstym błędem jest przypisywanie naczelnikowi urzędu skarbowego kompetencji do kontroli celnej, podczas gdy jego rola ogranicza się do poboru należności celnych.

Który z organów Krajowej Administracji Skarbowej jest właściwy do wydawania wiążących informacji taryfowych (WIT) i wiążących informacji o pochodzeniu (WIP)?

a) Naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby wnioskodawcy.
b) Szef Krajowej Administracji Skarbowej.
c) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2a ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej do zadań dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej należy prowadzenie spraw dotyczących wiążących informacji taryfowych i wiążących informacji o pochodzeniu. Naczelnik urzędu celno-skarbowego wykonuje inne zadania, takie jak prowadzenie postępowań w sprawach celnych, natomiast Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie wydaje WIT ani WIP.

Podstawa prawna: ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2025 poz. 1131), art. 22 ust. 1 pkt 2a

Pułapka: Właściwość organów w sprawach celnych może być mylona - WIT i WIP wydaje centralny organ, a nie terenowe jednostki KAS.

Który z podmiotów może dokonać zgłoszenia celnego w rozumieniu przepisów unijnego kodeksu celnego?

a) Każda osoba faktycznie władająca towarami, także gdy nie może przedstawić ich organowi celnemu ani nie jest osobą, na którą towary są przywożone lub wywożone, o ile działa za zgodą właściciela.
b) Wyłącznie osoba, na którą towary są przywożone lub wywożone, ewentualnie jej przedstawiciel działający w jej imieniu i na jej rzecz, z wyłączeniem innych osób mogących przedstawić towary organowi celnemu.
c) Osoba mogąca przedstawić towary właściwemu organowi celnemu albo osoba, na którą towary są przywożone lub wywożone, także przez przedstawiciela działającego w imieniu i na rzecz osoby uprawnionej. poprawna

Dlaczego tak: Zgłoszenie celne może być dokonane przez osobę, która jest w stanie przedstawić towary właściwemu organowi celnemu, lub przez osobę, na którą towary są przywożone lub wywożone, a także przez przedstawiciela w rozumieniu przepisów unijnego kodeksu celnego, działającego w imieniu i na rzecz osoby uprawnionej. Wariant ograniczający krąg uprawnionych wyłącznie do osoby, na którą towary są przywożone lub wywożone, jest błędny, gdyż zawęża katalog podmiotów. Wariant dopuszczający każdą osobę faktycznie władającą towarami jest błędny, gdyż nie każdy posiadacz towaru może dokonać zgłoszenia, a jedynie podmioty wskazane w przepisach.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 5 pkt 15 i art. 170

Pułapka: Pomylenie pojęcia „osoby uprawnionej do rozporządzania towarami” z kręgiem podmiotów uprawnionych do dokonania zgłoszenia.

Który z podmiotów może uzyskać status upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) na podstawie unijnego kodeksu celnego?

a) Każda osoba ustanowiona na obszarze celnym Unii, jeżeli spełnia kryteria określone w unijnym kodeksie celnym, w szczególności dotyczące przestrzegania przepisów oraz stabilnej sytuacji finansowej. poprawna
b) Wyłącznie importerzy i eksporterzy ustanowieni na obszarze celnym Unii, jeżeli prowadzą obrót z państwami trzecimi i posiadają ważne pozwolenie na działalność gospodarczą w zakresie handlu zagranicznego.
c) Tylko osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, jeżeli posiadają koncesję lub zezwolenie na obrót towarowy z zagranicą oraz nie były karane za przestępstwa skarbowe lub celne w ostatnich pięciu latach.

Dlaczego tak: Status AEO może być przyznany każdemu podmiotowi gospodarczemu ustanowionemu na obszarze celnym Unii, który spełnia warunki określone w art. 39 unijnego kodeksu celnego. Kryteria te dotyczą m.in. przestrzegania przepisów celnych i podatkowych, zadowalającego systemu zarządzania ewidencją i zapisami, stabilności finansowej oraz, w odpowiednich przypadkach, standardów bezpieczeństwa i ochrony. O status mogą ubiegać się różne podmioty uczestniczące w łańcuchu dostaw, np. przedsiębiorcy, przedstawiciele celni, przewoźnicy czy agenci celni. Nie jest to ograniczone wyłącznie do importerów i eksporterów ani do osób fizycznych posiadających koncesję. Pozostałe warianty zawężają krąg podmiotów w sposób nieuprawniony oraz wprowadzają nieistniejące wymogi, takie jak szczególne pozwolenie na handel zagraniczny albo koncesja na obrót towarowy z zagranicą.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE nr 952/2013), art. 38-39

Pułapka: Łatwo pomylić AEO z innymi instytucjami, np. gwarantem zatwierdzonym, i ograniczyć krąg podmiotów do importerów i eksporterów.

Który z podmiotów może uzyskać status upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) w rozumieniu unijnego kodeksu celnego?

a) Wyłącznie importer albo eksporter z siedzibą w Unii Europejskiej, prowadzący obrót z państwami trzecimi i posiadający rezydencję podatkową w państwie członkowskim.
b) Tylko przedsiębiorca będący polskim rezydentem podatkowym, posiadający koncesję na skład celny lub podatkowy i prowadzący działalność magazynową.
c) Każdy podmiot gospodarczy mający siedzibę na terytorium kraju, który spełnia kryteria określone w unijnym kodeksie celnym. poprawna

Dlaczego tak: Status upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) mogą uzyskać podmioty gospodarcze, które spełniają kryteria określone w unijnym kodeksie celnym, takie jak przestrzeganie przepisów prawa, odpowiedni system ewidencji czy wypłacalność finansowa. Kryteria te nie ograniczają uprawnienia do uzyskania statusu wyłącznie do importerów, eksporterów ani do podmiotów posiadających koncesję na skład celny. Status AEO jest dostępny dla szerokiego kręgu podmiotów łańcucha dostaw, w tym przewoźników, spedytorów i przedstawicieli celnych. Ograniczenie do rezydentów podatkowych Polski, do posiadaczy koncesji na skład celny lub podatkowy albo do działalności magazynowej nie znajduje oparcia w przepisach unijnego kodeksu celnego.

Podstawa prawna: unijny kodeks celny (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013), art. 38-41

Pułapka: Łatwo pomylić kryteria AEO z wymogami dotyczącymi innych procedur, np. uproszczeń celnych, które mogą być uzależnione od posiadania koncesji.

Który z podmiotów może wystąpić z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji taryfowej (WIT) w rozumieniu przepisów Unijnego kodeksu celnego?

a) Każda osoba fizyczna lub prawna, która może dokonywać czynności prawnych związanych z objęciem towaru procedurą celną, także działając w imieniu własnym albo na rzecz innych osób. poprawna
b) Wyłącznie importer albo eksporter prowadzący zarejestrowaną działalność gospodarczą, który posiada numer EORI i występuje z wnioskiem w imieniu własnym.
c) Wyłącznie osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę lub miejsce zamieszkania na obszarze celnym Unii, która posiada numer EORI.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 33 unijnego kodeksu celnego, o wydanie wiążącej informacji taryfowej może wystąpić każda osoba, która może dokonywać czynności prawnych związanych z objęciem towaru procedurą celną, w tym również osoba działająca w imieniu własnym lub na rzecz innych osób. Przepis nie wymaga, aby wnioskodawca miał siedzibę lub miejsce zamieszkania na obszarze celnym Unii, ani nie ogranicza kręgu uprawnionych wyłącznie do importerów lub eksporterów. Wskazanie wyłącznie podmiotów z obszaru celnego Unii albo tylko importerów i eksporterów zawęża katalog osób uprawnionych w sposób nieznajdujący oparcia w przepisach. Dodatkowo wymóg posiadania numeru EORI lub zarejestrowania działalności gospodarczej nie wynika z art. 33 UKC, który stanowi jedynie o możliwości dokonywania czynności prawnych związanych z objęciem towaru procedurą celną. Przepis nie uzależnia też uprawnienia od działania wyłącznie we własnym imieniu.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny, art. 33 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić krąg podmiotów uprawnionych do WIT z wymogami dotyczącymi przedstawicielstwa celnego lub warunkami uzyskania statusu AEO.

Który z poniższych podmiotów może być uznany za upoważnionego przedsiębiorcę (AEO) w rozumieniu unijnego kodeksu celnego?

a) Osoba fizyczna sprowadzająca towary na obszar celny Unii wyłącznie na własny użytek, która w tych czynnościach nie występuje jako podmiot gospodarczy, choć posiada numer EORI i rejestrację VAT.
b) Podmiot gospodarczy mający siedzibę w państwie członkowskim, spełniający kryteria z art. 39 unijnego kodeksu celnego, któremu właściwy organ celny nadał status AEO. poprawna
c) Podmiot gospodarczy mający siedzibę poza obszarem celnym Unii, posiadający w Polsce wyłącznie przedstawicielstwo handlowe, numer EORI i przedstawiciela do kontaktów z organami celnymi.

Dlaczego tak: Status upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) jest przyznawany przez organy celne państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorca ma siedzibę, na podstawie spełnienia kryteriów określonych w art. 39 unijnego kodeksu celnego. Status nadany w jednym państwie członkowskim jest uznawany we wszystkich państwach członkowskich, w tym w Polsce, zgodnie z zasadą wzajemnego uznawania. Osoba fizyczna dokonująca przywozu wyłącznie na własny użytek nie występuje w tym zakresie jako podmiot gospodarczy w rozumieniu przepisów celnych, a zatem nie może być uznana za AEO. Podmiot niemający siedziby w Unii, a jedynie przedstawicielstwo handlowe, nie może uzyskać statusu AEO, ponieważ status ten jest dostępny dla przedsiębiorców mających siedzibę na obszarze celnym Unii.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie (UE) nr 952/2013), art. 38-41

Pułapka: Łatwo pomylić wymóg posiadania siedziby w Unii z możliwością uzyskania statusu przez podmiot spoza Unii mający przedstawicielstwo.

Który z poniższych podmiotów może uzyskać status upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) na podstawie unijnego kodeksu celnego?

a) Każda osoba fizyczna lub prawna, także niemająca siedziby na obszarze celnym Unii, która złoży wniosek i wykaże zdolność do czynności prawnych.
b) Podmiot gospodarczy z siedzibą na obszarze celnym Unii, który spełnia kryteria z art. 39 UKC dotyczące zgodności z przepisami, ewidencji i stabilności finansowej. poprawna
c) Wyłącznie importer albo eksporter z siedzibą na obszarze celnym Unii, który złożył wniosek i posiada ważne pozwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej.

Dlaczego tak: Status AEO mogą uzyskać podmioty gospodarcze, które mają siedzibę na obszarze celnym Unii i spełniają kryteria z art. 39 UKC. Kryteria te obejmują między innymi przestrzeganie przepisów celnych i podatkowych, odpowiedni system zarządzania ewidencją handlową i transportową oraz stabilność finansową. Wariant dopuszczający każdą osobę, także bez siedziby na obszarze celnym Unii, jest błędny, ponieważ wymóg siedziby na tym obszarze jest obligatoryjny. Wariant ograniczający status do importerów i eksporterów jest błędny, bo status ten przysługuje szerzej rozumianym podmiotom gospodarczym.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny, art. 38-39

Pułapka: Łatwo pomylić wymóg siedziby z możliwością uzyskania AEO przez podmiot spoza Unii.

Który z poniższych przypadków nie stanowi podstawy zniesienia wolnego obszaru celnego z urzędu?

a) Niewykonywanie działalności gospodarczej w wolnym obszarze celnym przez okres 24 miesięcy od dnia jego utworzenia
b) Zmiana zarządzającego wolnym obszarem celnym poprawna
c) Wymóg zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej

Dlaczego tak: Ustawa - Prawo celne wymienia trzy przypadki zniesienia wolnego obszaru celnego z urzędu: wymóg zobowiązań międzynarodowych, rażące naruszenie przepisów podatkowych lub celnych oraz niepodjęcie działalności gospodarczej w terminie 24 miesięcy od utworzenia. Zmiana zarządzającego nie jest podstawą zniesienia.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo celne (Dz.U. 2024 poz. 1373), art. 26 ust. 6

Pułapka: Pytanie sprawdza znajomość zamkniętego katalogu; zmiana zarządzającego jest czynnością dopuszczalną, a nie przesłanką likwidacji.

Który z poniższych warunków nie jest wymagany do utworzenia wolnego obszaru celnego na terytorium kraju?

a) Przedstawienie uzasadnienia gospodarczego utworzenia wolnego obszaru celnego
b) Wskazanie miejsca zamieszkanego, umożliwiającego sprawowanie skutecznego dozoru celnego poprawna
c) Złożenie przez podmiot zainteresowany wniosku o utworzenie wolnego obszaru celnego

Dlaczego tak: Ustawa - Prawo celne wymaga, aby wolne obszary celne były tworzone w miejscach niezamieszkanych, umożliwiających sprawowanie skutecznego dozoru celnego, a nie w miejscach zamieszkałych. Wniosek, prawo własności lub użytkowania wieczystego, zapewnienie prawidłowej realizacji operacji oraz uzasadnienie gospodarcze to warunki ustawowe.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo celne (Dz.U. 2024 poz. 1373), art. 26 ust. 1 i 2

Pułapka: Wariant lokalizacji w miejscu zamieszkanym jest odwróceniem wymogu ustawowego, który stanowi o miejscach niezamieszkanych.

Który z poniższych warunków NIE jest wymagany do uzyskania statusu upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) w rozumieniu unijnego kodeksu celnego?

a) Zapewnienie wysokiego poziomu kontroli operacji i przepływu towarów poprzez prowadzenie systemu zarządzania zapisami handlowymi i transportowymi.
b) Posiadanie w Polsce stałego miejsca zamieszkania lub siedziby, a w przypadku osoby zagranicznej - posiadanie numeru PESEL lub NIP. poprawna
c) Nienaganne przestrzeganie przepisów prawa celnego i podatkowego, w tym brak poważnych naruszeń tych przepisów.

Dlaczego tak: Warunki uzyskania statusu AEO są określone w art. 39 unijnego kodeksu celnego i obejmują m.in. nienaganne przestrzeganie przepisów prawa celnego i podatkowego, odpowiedni system zarządzania zapisami handlowymi i transportowymi, stabilną sytuację finansową oraz praktyczne kompetencje lub kwalifikacje zawodowe. Wymóg posiadania w Polsce stałego miejsca zamieszkania lub siedziby nie jest warunkiem uzyskania statusu AEO - wystarczy, że przedsiębiorca ma siedzibę na obszarze celnym Unii. Posiadanie numeru PESEL lub NIP nie jest warunkiem statusu AEO, chociaż przedsiębiorca musi być zarejestrowany dla celów celnych (posiadać numer EORI).

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie (UE) nr 952/2013), art. 39

Pułapka: Łatwo pomylić warunek siedziby w Unii z wymogiem posiadania siedziby w Polsce.

Który z wymienionych rodzajów zabezpieczenia długu celnego jest dopuszczalny na podstawie unijnego kodeksu celnego?

a) Wyłącznie gwarancja bankowa albo ubezpieczeniowa, bez możliwości użycia depozytu gotówkowego.
b) Depozyt w gotówce, poręczenie albo zabezpieczenie rzeczowe zaakceptowane przez organ celny. poprawna
c) Wyłącznie weksel własny dłużnika z podpisem notarialnie poświadczonym, bez udziału gwaranta.

Dlaczego tak: Zabezpieczenie długu celnego może być złożone w formie depozytu w gotówce, zobowiązania złożonego przez gwaranta albo w innej formie dającej równoważną pewność zapłaty, w tym w postaci zabezpieczenia rzeczowego uznanego przez organ celny, takiego jak hipoteka lub zastaw. Wariant ograniczający zabezpieczenie wyłącznie do gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej jest błędny, gdyż jest to tylko jedna z możliwych form. Wariant wskazujący weksel własny jako jedyną dopuszczalną formę jest błędny, gdyż weksel nie został wymieniony w przepisach jako forma zabezpieczenia długu celnego.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 92 ust. 1

Pułapka: Uznanie, że zabezpieczenie może być ustanowione wyłącznie w formie gwarancji bankowej, podczas gdy dopuszczalne są także inne formy.

Który z wymienionych towarów jest objęty zakazem lub ograniczeniem w przywozie, co stanowi przeszkodę do objęcia go procedurą celną?

a) Towary przeznaczone do celów naukowych, przywożone przez instytut badawczy
b) Towary podrobione naruszające prawa własności intelektualnej poprawna
c) Towary przywożone przez osobę fizyczną w bagażu podróżnym, o wartości nieprzekraczającej limitu zwolnienia

Dlaczego tak: Towary podrobione naruszające prawa własności intelektualnej podlegają zakazom lub ograniczeniom w przywozie, co stanowi przeszkodę do objęcia ich procedurą celną. Towary przeznaczone do celów naukowych mogą być przywożone, jeżeli spełniają określone warunki, ale nie są generalnie zakazane. Towary przywożone przez osoby fizyczne w bagażu podróżnym, o wartości nieprzekraczającej limitu zwolnienia, są dopuszczane do obrotu bez przeszkód, o ile nie naruszają innych przepisów. Zatem tylko towary podrobione są objęte zakazem, który uniemożliwia objęcie procedurą celną.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE 952/2013), art. 201

Pułapka: Należy odróżnić towary objęte zakazami od towarów, które wymagają jedynie spełnienia dodatkowych warunków lub są zwolnione z ceł.

Który z wymogów nie jest konieczny do uzyskania statusu upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) w zakresie uproszczeń celnych?

a) Przedstawienie zabezpieczenia celnego na kwotę co najmniej 10 000 euro na pokrycie potencjalnych długów celnych. poprawna
b) Nieposiadanie poważnych naruszeń przepisów prawa celnego i podatkowych, w tym brak skazania za poważne przestępstwa związane z działalnością gospodarczą.
c) Wykazanie, że przedsiębiorca posiada odpowiedni system zarządzania dokumentacją handlową i transportową umożliwiający właściwą kontrolę celną.

Dlaczego tak: Status AEO można uzyskać, jeśli przedsiębiorca spełnia kryteria określone w art. 39 unijnego kodeksu celnego, takie jak brak poważnych naruszeń przepisów, odpowiedni system zarządzania dokumentacją oraz stabilna sytuacja finansowa. Przepisy nie wymagają jednak ustanowienia zabezpieczenia celnego o określonej minimalnej kwocie jako przesłanki uzyskania statusu AEO. Zabezpieczenie może być wymagane w innych sytuacjach, np. przy stosowaniu niektórych uproszczeń, ale nie jest to warunek nadania statusu. Pozostałe wskazane wymogi są zgodne z art. 39 unijnego kodeksu celnego.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny, art. 39

Pułapka: Warto odróżnić warunki uzyskania statusu AEO od wymogów dotyczących zabezpieczenia długu celnego w ramach poszczególnych procedur.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego prowadzi w pierwszej instancji postępowania w sprawach celnych przewidzianych przepisami prawa celnego oraz w sprawach podatkowych związanych z przywozem lub wywozem towarów. Jaki akt prawny określa to zadanie naczelnika urzędu celno-skarbowego?

a) Ustawa - Prawo celne, jako akt dotyczący zasad obrotu towarowego z zagranicą i procedur celnych.
b) Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej, jako akt określający zadania naczelnika urzędu celno-skarbowego. poprawna
c) Unijny kodeks celny, jako akt ustanawiający unijne reguły procedur i formalności celnych.

Dlaczego tak: Zadania naczelnika urzędu celno-skarbowego, w tym prowadzenie w pierwszej instancji postępowań w sprawach celnych przewidzianych przepisami prawa celnego oraz w sprawach podatkowych związanych z przywozem lub wywozem towarów, określa ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej. Ustawa - Prawo celne reguluje materię celną, ale nie jest aktem wskazanym jako podstawa tego zadania organu KAS. Unijny kodeks celny zawiera unijne przepisy dotyczące procedur celnych, ale nie określa zadań krajowego naczelnika urzędu celno-skarbowego.

Podstawa prawna: Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2025 poz. 1131), art. 33 ust. 1 pkt 7

Pułapka: Pytanie sprawdza rozróżnienie między aktami prawnymi regulującymi zadania organów KAS a przepisami prawa celnego materialnego.

Obszar celny Unii Europejskiej obejmuje między innymi:

a) Wyłącznie terytoria lądowe państw członkowskich UE, bez wód terytorialnych, morskich wód wewnętrznych i przestrzeni powietrznej, przy automatycznym objęciu wszystkich terytoriów zamorskich.
b) Terytoria państw członkowskich UE wraz z wodami terytorialnymi, morskimi wodami wewnętrznymi i przestrzenią powietrzną, z wyłączeniami przewidzianymi dla niektórych terytoriów. poprawna
c) Terytoria państw członkowskich UE wraz z wodami terytorialnymi, morskimi wodami wewnętrznymi i przestrzenią powietrzną oraz wszystkimi terytoriami zamorskimi, bez jakichkolwiek wyłączeń.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 4 unijnego kodeksu celnego obszar celny Unii obejmuje terytoria państw członkowskich, w tym ich wody terytorialne, morskie wody wewnętrzne i przestrzeń powietrzną, z wyjątkami przewidzianymi w przepisach unijnych. Niektóre terytoria zamorskie są objęte obszarem celnym Unii, a inne są z niego wyłączone na mocy odpowiednich postanowień. Odpowiedź uwzględniająca te wyłączenia jest prawidłowa, natomiast warianty pomijające wody i przestrzeń powietrzną albo zakładające brak jakichkolwiek wyjątków są błędne.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE nr 952/2013), art. 4

Pułapka: Częstym błędem jest myślenie, że obszar celny obejmuje tylko terytoria lądowe, lub że wszystkie terytoria zamorskie są włączone bez wyjątków.

Organ celny zajmuje towar, aby umożliwić podjęcie środków, o których mowa w art. 198 unijnego kodeksu celnego. W jaki sposób następuje zajęcie towaru?

a) W drodze czynności materialno-technicznej polegającej na samym fizycznym przejęciu towaru i sporządzeniu protokołu, bez wydawania decyzji przez organ celny
b) W drodze postanowienia wydanego według przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, doręczanego stronie i podlegającego natychmiastowemu wykonaniu
c) W drodze decyzji organu celnego wydanej na podstawie przepisów prawa celnego, podlegającej wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania poprawna

Dlaczego tak: Zajęcie towaru przez organ celny następuje w drodze decyzji, co wynika wprost z ustawy - Prawo celne. Decyzja ta podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania. Zajęcie może być dokonane bez względu na prawa osób trzecich i z pierwszeństwem przed wszystkimi obciążeniami i przywilejami. Przepisy o postępowaniu egzekucyjnym stosuje się jedynie w sprawach nieuregulowanych, a nie jako podstawę zajęcia. Sama czynność materialno-techniczna nie jest wystarczająca, ponieważ wymagane jest wydanie decyzji.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo celne (Dz.U. 2024 poz. 1373), art. 30

Pułapka: Łatwo pomylić zajęcie celne z zajęciem w postępowaniu egzekucyjnym, ale tutaj ustawodawca przewidział odrębny tryb - decyzję.

Organem celnym właściwym do prowadzenia wykazu gwarantów zatwierdzonych, o którym mowa w art. 94 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, jest:

a) Naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy dla siedziby gwaranta.
b) Dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla siedziby gwaranta.
c) Szef Krajowej Administracji Skarbowej. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 52 ust. 3 ustawy - Prawo celne, wykaz gwarantów uprawnionych do udzielania gwarancji składanych jako zabezpieczenie pokrycia kwot wynikających z długów celnych prowadzi Szef Krajowej Administracji Skarbowej. To on dokonuje wpisów i decyduje o wpisie do wykazu. Naczelnik urzędu celno-skarbowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej nie są właściwi w tej sprawie, ponieważ ustawa wyraźnie przypisuje tę kompetencję Szefowi KAS.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo celne (Dz.U. 2024 poz. 1373), art. 52 ust. 3

Pułapka: Częstym błędem jest wskazanie naczelnika urzędu celno-skarbowego ze względu na jego ogólną właściwość w sprawach celnych, ale w tym przypadku ustawa stanowi inaczej.

Przedsiębiorca dokonał zgłoszenia celnego towarów do procedury dopuszczenia do obrotu. Organ celny przyjął zgłoszenie, ale przed zwolnieniem towarów stwierdził, że zgłoszenie zawiera błędy mające wpływ na wysokość należności celnych. Jakie skutki dla długu celnego ma ta sytuacja?

a) Dług celny nie powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia; powstanie długu nastąpi dopiero po zwolnieniu towarów, więc organ powinien wstrzymać określenie należności.
b) Dług celny powstał dopiero z chwilą zwolnienia towarów; błędy ujawnione przed zwolnieniem nie zmieniają kwoty długu, ponieważ decydujące jest zwolnienie.
c) Dług celny powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia; organ może zweryfikować zgłoszenie i określić należności w prawidłowej wysokości przed zwolnieniem. poprawna

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 77 ust. 2 UKC dług celny w przywozie powstaje z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego, niezależnie od późniejszego zwolnienia towarów. Jeżeli przed zwolnieniem towarów organ stwierdzi błędy mające wpływ na wysokość należności celnych, może zweryfikować zgłoszenie i określić należności w prawidłowej wysokości. Zgłoszenie może zostać sprostowane na podstawie art. 173 UKC. Odpowiedź o braku powstania długu jest błędna, gdyż dług powstał już w momencie przyjęcia zgłoszenia. Odpowiedź o powstaniu długu z chwilą zwolnienia jest błędna, gdyż zwolnienie nie jest momentem powstania długu.

Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, art. 77 ust. 2 i art. 173

Pułapka: Ważne jest odróżnienie momentu przyjęcia zgłoszenia od momentu zwolnienia towarów - dług celny powstaje już przy przyjęciu.

Przedsiębiorca dokonuje przywozu towarów, dla których ustalono wartość celną wg metody wartości transakcyjnej. Który element nie wchodzi do wartości celnej towarów przywożonych?

a) Koszty transportu i załadunku poniesione do miejsca wprowadzenia towarów na obszar celny Unii
b) Koszty transportu towarów na terytorium Unii po ich dopuszczeniu do obrotu poprawna
c) Koszty ubezpieczenia towarów podczas transportu do miejsca wprowadzenia towarów na obszar celny Unii

Dlaczego tak: Zgodnie z przepisami unijnymi dotyczącymi wartości celnej, do wartości transakcyjnej dolicza się m.in. koszty transportu i ubezpieczenia do miejsca wprowadzenia towarów na obszar celny Unii. Koszty transportu poniesione po dopuszczeniu towarów do obrotu, czyli już na terytorium Unii, nie są elementem wartości celnej. Wskazanie kosztów transportu i załadunku do miejsca wprowadzenia oraz kosztów ubezpieczenia podczas transportu jako elementów wchodzących do wartości celnej jest zgodne z regulacją. Zatem tylko koszty transportu na terytorium Unii po dopuszczeniu do obrotu nie są doliczane do wartości celnej.

Podstawa prawna: Unijny kodeks celny (rozporządzenie UE 952/2013), art. 70-71

Pułapka: Częstym błędem jest uznanie, że wszystkie koszty transportu wchodzą do wartości celnej, podczas gdy chodzi wyłącznie o koszty do momentu wprowadzenia towarów na obszar celny Unii.