- a) nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ponieważ posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych jest samodzielną przesłanką rezydencji podatkowej poprawna
- b) ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ponieważ pobyt za granicą ponad 183 dni w roku podatkowym wyklucza polską rezydencję mimo centrum interesów życiowych w Polsce
- c) nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu tylko wtedy, gdy oprócz centrum interesów życiowych podatnik przebywa w Polsce ponad 183 dni w roku podatkowym
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych, czyli ośrodek interesów życiowych, lub przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przesłanki te mają charakter alternatywny, więc spełnienie jednej z nich, w tym posiadanie centrum interesów życiowych w Polsce, wystarcza do objęcia nieograniczonym obowiązkiem podatkowym. Wariant zakładający konieczność łącznego spełnienia obu przesłanek jest błędny, podobnie jak wariant wykluczający rezydencję z powodu długiego pobytu za granicą.
Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 3 ust. 1a
Pułapka: Najczęściej pomija się alternatywny charakter przesłanek rezydencji podatkowej.