- a) Tak, ale wyłącznie po przekroczeniu w roku podatkowym 2 000 000 zł wypłat na rzecz tego samego podatnika, gdy działa mechanizm pay and refund.
- b) Tak, bo usługi doradcze są objęte art. 21 ust. 1 pkt 2a CIT; niepobranie wymaga certyfikatu rezydencji i podstawy w umowie. poprawna
- c) Nie, ponieważ art. 21 ust. 1 pkt 2a CIT obejmuje wyłącznie usługi techniczne, a nie wynagrodzenie za doradztwo świadczone przez nierezydenta.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Wynagrodzenie za świadczenia doradcze wypłacane nierezydentowi jest objęte zryczałtowanym podatkiem w wysokości 20 % przychodu (art. 21 ust. 1 pkt 2a), a płatnik pobiera go w dniu dokonania wypłaty (art. 26 ust. 1). Niepobranie podatku albo zastosowanie stawki umownej jest możliwe dopiero po udokumentowaniu miejsca siedziby podatnika certyfikatem rezydencji i dochowaniu należytej staranności, przy czym ocena tej staranności uwzględnia powiązania między stronami. Próg 2 000 000 zł z art. 26 ust. 2e uruchamia mechanizm pay and refund, ale dotyczy należności z art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz dywidend z art. 22 ust. 1 i nie jest warunkiem powstania obowiązku poboru podatku od usług doradczych. Twierdzenie, że usługi doradcze nie podlegają podatkowi u źródła, jest sprzeczne z art. 21 ust. 1 pkt 2a.
Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026 poz. 554), art. 21 ust. 1 pkt 2a i art. 26 ust. 1
Pułapka: Często myli się próg 2 000 000 zł z warunkiem poboru podatku, podczas gdy dotyczy on tylko terminu płatności - sam obowiązek poboru zależy od statusu rzeczywistego właściciela i należytej staranności.