- a) Podatnik ma obowiązek wprowadzić środek trwały do ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania do używania, niezależnie od tego, czy w 2026 r. dokonał odpisów amortyzacyjnych. poprawna
- b) Podatnik ma obowiązek ująć środek trwały w ewidencji tylko dlatego, że jego wartość przekracza 10 000 zł; przy niższej wartości przepisy pozwalałyby pominąć składnik w ewidencji.
- c) Podatnik może nie wpisywać środka trwałego do ewidencji, skoro w 2026 r. nie dokonuje odpisów; ewidencja byłaby potrzebna dopiero przy zaliczaniu amortyzacji do kosztów.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów ma obowiązek prowadzić ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 22n ust. 2 ustawy o PIT), a zapisu dokonuje najpóźniej w miesiącu przekazania składnika do używania (art. 22n ust. 4). Ewidencja służy udokumentowaniu składników majątku podlegających amortyzacji, a jej prowadzenie jest obligatoryjne niezależnie od faktycznego dokonywania odpisów w danym roku. Kwota 10 000 zł ma znaczenie dla możliwości niedokonywania odpisów od składników o niskiej wartości (art. 22d ust. 1), a nie dla obowiązku ewidencyjnego. Zaniechanie wpisu jest o tyle dotkliwe, że w razie braku ewidencji odpisy amortyzacyjne w ogóle nie stanowią kosztów uzyskania przychodów (art. 22n ust. 6).
Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 22n ust. 2, 4 i 6
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie obowiązku ewidencjonowania środka trwałego z faktycznym dokonywaniem odpisów amortyzacyjnych - obowiązek ewidencji istnieje zawsze, gdy środek trwały jest używany.