Organ podatkowy stwierdził, że podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów dokonał w niej zapisów sprzecznych z dowodami księgowymi. Takie księgi należy uznać za:

Dlaczego tak: Art. 193 § 2 Ordynacji podatkowej uznaje księgi za rzetelne, jeżeli dokonywane w nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Zapisy sprzeczne z dowodami księgowymi oznaczają więc nierzetelność księgi. Wadliwość, o której mowa w art. 193 § 3, polega na prowadzeniu ksiąg niezgodnie z zasadami wynikającymi z odrębnych przepisów, przy zachowaniu zgodności zapisów z rzeczywistością. Uzasadnienie wiążące nierzetelność ze sprzecznością z przepisami myli obie kategorie.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 193 § 2 i 3

Pułapka: Należy odróżnić nierzetelność (niezgodność z rzeczywistością) od wadliwości (niezgodność z przepisami).