Przejdź do treści
Fiskusjusz.pl

Podatnik planuje czynność, która może być uznana za unikanie opodatkowania. Które z poniższych działań może stanowić podstawę do odstąpienia przez organ od ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego?

  1. a) Podatnik powołał się wyłącznie na interpretację indywidualną, następnie uchyloną, uznając, że sama subiektywna pewność co do prawidłowości działania wystarcza do odstąpienia.
  2. b) Podatnik złożył korektę deklaracji dopiero po wszczęciu postępowania, ale przed wydaniem decyzji, uznając, że sama współpraca z organem stanowi przesłankę odstąpienia.
  3. c) Podatnik działał w dobrej wierze, pozostając w błędnym, lecz usprawiedliwionym przekonaniu co do zgodności korzyści podatkowej z celem ustawy. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 58a § 3 Ordynacji podatkowej pozwala organowi odstąpić od ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że w momencie dokonywania czynności podatnik pozostawał w błędnym, ale usprawiedliwionym przekonaniu o zgodności uzyskanej korzyści podatkowej z przedmiotem i celem ustawy podatkowej, czyli działał w dobrej wierze. Art. 58a § 4 wskazuje, że na dobrą wiarę może wskazywać nieprowadzenie działalności gospodarczej lub prowadzenie jej w niewielkiej skali. Samo zastosowanie się do uchylonej interpretacji indywidualnej, samo złożenie korekty po wszczęciu postępowania ani ogólnie rozumiana współpraca z organem nie są samodzielnymi przesłankami odstąpienia.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 58a § 3 i 4

Pułapka: Należy odróżnić dobrą wiarę od zwykłej korekty deklaracji.

Chcesz przerobić całą dziedzinę?

Cała dziedzina jest w Analiza podatkowa, a nowe pytania z tego samego zakresu w teście tematycznym i fiszkach. Omówienie dziedziny znajdziesz w poradniku, a wynik i postęp zapisują się na koncie.