Kasia Kowalska, polska rezydentka, zawarła umowę sprzedaży nieruchomości położonej w Hiszpanii z obywatelem Niemiec, który jest nierezydentem. Zgodnie z ustawą - Prawo dewizowe, czynność ta:

Dlaczego tak: Obrotem dewizowym z zagranicą jest zawarcie umowy lub dokonanie innej czynności prawnej powodującej lub mogącej powodować dokonywanie między rezydentem i nierezydentem rozliczeń pieniężnych. Sprzedaż nieruchomości położonej w Hiszpanii przez rezydentkę na rzecz nierezydenta takie rozliczenia powoduje, więc jest obrotem dewizowym. Wariant odmawiający tej kwalifikacji z powodu przedmiotu umowy jest błędny, gdyż ustawa patrzy na rozliczenia i status stron, a nie na to, czy przedmiotem jest nieruchomość. Wariant zawężający kwalifikację do przeniesienia wartości dewizowych między krajem a zagranicą pomija czynności powodujące rozliczenia pieniężne.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 2 ust. 1 pkt 17 lit. a

Pułapka: Można błędnie uznać, że obrót dewizowy dotyczy wyłącznie wartości dewizowych, podczas gdy obejmuje on także rozliczenia z tytułu obrotu towarowego i usługowego z zagranicą.