Jan Nowak, polski rezydent, kupuje w Polsce od innego rezydenta obligacje skarbowe denominowane w euro i płaci za nie w euro. Zgodnie z ustawą - Prawo dewizowe, czynność ta:

Dlaczego tak: Obrotem wartościami dewizowymi w kraju jest zawarcie umowy lub dokonanie innej czynności prawnej powodującej lub mogącej powodować dokonywanie w kraju między rezydentami rozliczeń w walutach obcych albo przeniesienie między nimi własności wartości dewizowych. Zapłata w euro jest właśnie takim rozliczeniem, więc czynność jest obrotem dewizowym, mimo że obie strony są rezydentami. Sama obligacja nie jest przy tym wartością dewizową: dewizami są wyłącznie papiery wartościowe i inne dokumenty pełniące funkcję środka płatniczego, wystawione w walutach obcych, a obligacja takiej funkcji nie pełni. Próg 15 000 euro dotyczy obowiązku pośrednictwa uprawnionego banku lub instytucji płatniczej, a nie definicji obrotu dewizowego.

Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 2 ust. 1 pkt 12, 16 i 18

Pułapka: Łatwo założyć, że obrót dewizowy dotyczy wyłącznie transakcji z nierezydentami, podczas gdy obejmuje on także obrót wartościami dewizowymi w kraju, nawet między rezydentami.