- a) przez osobę z siedzibą w państwie trzecim, w każdym przypadku gdy działa jako przedstawiciel bezpośredni i ma umocowanie zgłaszającego
- b) co do zasady przez osobę z siedzibą na obszarze celnym Unii, z wyjątkiem działania na rzecz osoby, która nie musi mieć tam siedziby poprawna
- c) przez każdą osobę z krajowym upoważnieniem do reprezentacji celnej, także wtedy, gdy jej siedziba pozostaje poza obszarem celnym Unii
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Przedstawiciel celny musi co do zasady mieć siedzibę na obszarze celnym Unii. Obowiązek ten zostaje uchylony, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej, gdy przedstawiciel celny występuje na rzecz osoby, która sama nie musi mieć siedziby na obszarze celnym Unii, na przykład przy zgłoszeniu do tranzytu lub odprawy czasowej. Nie ma natomiast reguły, która dopuszczałaby przedstawiciela z państwa trzeciego tylko dlatego, że działa w formie przedstawicielstwa bezpośredniego. Samo krajowe upoważnienie lub ustanowienie przedstawicielem nie wystarcza, jeżeli pominięto wymóg siedziby albo ustawowy wyjątek od tego wymogu.
Podstawa prawna: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (unijny kodeks celny), art. 18 ust. 2
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie warunku siedziby z warunkiem ustanowienia w danym państwie członkowskim - UKC wymaga, by przedstawiciel miał siedzibę w Unii, a nie tylko był ustanowiony.