- a) Osoba mająca w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych, choć przebywała tu krócej niż 183 dni w roku podatkowym. poprawna
- b) Osoba przebywająca w Polsce krócej niż 183 dni w roku podatkowym, która uzyskuje tu dochody z pracy na podstawie umowy o pracę.
- c) Obywatel polski mający ośrodek interesów życiowych za granicą i przebywający w Polsce krócej niż 183 dni w roku podatkowym.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Art. 3 ust. 1a ustawy wymienia dwie rozłączne przesłanki miejsca zamieszkania: posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodka interesów życiowych) albo przebywanie na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Wystarczy spełnienie jednej z nich, dlatego osoba mająca w Polsce ośrodek interesów życiowych jest rezydentem także wtedy, gdy przebywała w kraju krócej niż 183 dni. Samo uzyskiwanie dochodów z pracy wykonywanej w Polsce nie tworzy miejsca zamieszkania, podobnie jak obywatelstwo polskie, którego ustawa w ogóle nie wymienia wśród przesłanek rezydencji.
Podstawa prawna: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 3 ust. 1 i 1a
Pułapka: Przesłanki rezydencji są alternatywne - wystarczy spełnienie jednej z nich, a nie obu łącznie.