- a) 40 % kwoty korzyści podatkowej, jako stawka przewidziana dla decyzji dotyczących innych podatków niż podatki dochodowe
- b) 10 % sumy zawyżonej straty podatkowej i niewykazanego dochodu, jako stawka przewidziana dla podatków dochodowych poprawna
- c) 20 % kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego, jako stawka kojarzona z sankcjami w podatku od towarów i usług
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 58b § 1 Ordynacji podatkowej, w przypadku decyzji wydanej z zastosowaniem przepisów art. 58a § 1 pkt 1-4 dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych lub prawnych, z wyjątkiem zryczałtowanych form opodatkowania, dodatkowe zobowiązanie podatkowe wynosi 10 % sumy nienależnie wykazanej lub zawyżonej straty podatkowej i niewykazanego w całości lub w części dochodu do opodatkowania. Poprawna jest zatem stawka 10 % sumy zawyżonej straty i niewykazanego dochodu. Wariant ze stawką 40 % odnosi się do konstrukcji właściwej dla innych podatków, a nie do opisanej sytuacji w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wariant ze stawką 20 % nie wynika z art. 58b § 1 Ordynacji podatkowej dla podatków dochodowych i jest charakterystyczny dla sankcji występujących na gruncie podatku od towarów i usług.
Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 58b § 1
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie stawek dodatkowego zobowiązania: 10 % dla podatków dochodowych, 40 % dla innych podatków, a 20 % dla VAT w niektórych przypadkach.