Która z poniższych okoliczności nie stanowi przesłanki do uznania podatkowej księgi przychodów i rozchodów za nierzetelną w rozumieniu Ordynacji podatkowej?

Dlaczego tak: Art. 193 § 2 Ordynacji podatkowej i § 4 ust. 3 rozporządzenia o podatkowej księdze przychodów i rozchodów uznają księgę za rzetelną, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Wpisywanie zdarzeń, które nie miały miejsca, jest klasycznym przykładem nierzetelności; pominięcie faktur sprzedaży też nią jest, gdy niewpisane przychody przekraczają łącznie 0,5 % przychodu wykazanego za dany rok podatkowy (poniżej tego progu § 4 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia każe uznać księgę za rzetelną mimo braku zapisu). Poprawienie błędu przez skreślenie dotychczasowej treści z zachowaniem jej czytelności i wpisanie treści prawidłowej jest natomiast przewidzianym trybem korekty (§ 6 ust. 2 pkt 1) i nie świadczy ani o nierzetelności, ani o wadliwości księgi.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 193 § 2 oraz § 4 ust. 3 i 4 pkt 1 i § 6 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. 2025 poz. 1299)

Pułapka: Należy odróżnić nierzetelność ksiąg od wadliwości formalnej; korekta błędów rachunkowych dokonana w sposób przewidziany przepisami nie stanowi podstawy do zakwestionowania ksiąg.