- a) Wpisywanie do księgi zdarzeń, które nie miały miejsca, w celu zaniżenia podstawy opodatkowania.
- b) Prowadzenie księgi niezgodnie z przeznaczeniem, przez co nie można ustalić wysokości dochodu (straty) za okres rozliczeniowy.
- c) Dokonanie w księdze korekty zapisu z powodu błędu rachunkowego, z zachowaniem czytelności skreślonej treści. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Art. 193 § 2 Ordynacji podatkowej uznaje księgi podatkowe za rzetelne, jeżeli dokonywane w nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Wpisywanie do księgi zdarzeń, które nie miały miejsca, jest klasycznym przykładem nierzetelności, podobnie jak prowadzenie księgi w sposób uniemożliwiający ustalenie dochodu. Poprawienie błędu rachunkowego przez skreślenie dotychczasowej treści z zachowaniem jej czytelności i wpisanie treści prawidłowej jest natomiast trybem korekty przewidzianym w przepisach i nie świadczy ani o nierzetelności, ani o wadliwości księgi.
Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 193 § 2
Pułapka: Należy odróżnić nierzetelność ksiąg od wadliwości formalnej; korekta błędów rachunkowych dokonana w sposób przewidziany przepisami nie stanowi podstawy do zakwestionowania ksiąg.