Test tematyczny

Prawo dewizowe - zestaw 2

16 pytań w formacie części pisemnej: trzy warianty, jeden poprawny. Punktujemy tak jak Komisja: 2 punkty za trafienie, -1 punkt za pomyłkę, zero za pominięcie. Na egzaminie ze 120 punktów trzeba zebrać 96.

1. Pytanie 1 z 16

   Która z poniższych osób fizycznych jest rezydentem w rozumieniu ustawy - Prawo dewizowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Obywatel niemiecki z kartą pobytu czasowego w Polsce, którego centrum interesów życiowych i gospodarczych pozostaje w Niemczech. b) Obywatel polski, który wyjechał do Australii na półroczny kontrakt, zachowując w Polsce mieszkanie i centrum interesów życiowych. c) Obywatel polski mieszkający od 5 lat w Wielkiej Brytanii, mający tam centrum interesów życiowych i gospodarczych.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Rezydentem jest osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w kraju, a obywatelstwo samo w sobie o tym nie przesądza. Obywatel polski, który wyjechał na półroczny kontrakt, zachowując w Polsce mieszkanie i centrum interesów życiowych, nadal ma miejsce zamieszkania w kraju, więc pozostaje rezydentem. Obywatel niemiecki z kartą pobytu czasowego nie ma w Polsce miejsca zamieszkania, skoro jego centrum interesów życiowych i gospodarczych pozostaje w Niemczech. Obywatel polski mieszkający od 5 lat w Wielkiej Brytanii i mający tam centrum interesów życiowych i gospodarczych ma miejsce zamieszkania za granicą, więc jest nierezydentem.

   Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 2 ust. 1 pkt 1

   Więcej pytań z tej dziedziny

2. Pytanie 2 z 16

   Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie (rezydent) zamierza nabyć od nierezydenta z kraju trzeciego wierzytelność, której wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych. Zgodnie z ustawą - Prawo dewizowe, nabycie to:

   Warianty odpowiedzi

   a) Wymaga zezwolenia dewizowego, bo rezydent nabywa wierzytelność zbywaną przez nierezydenta z kraju trzeciego. b) Nie wymaga zezwolenia dewizowego, gdy wierzytelność powstała w obrocie z rezydentami, mimo że zbywa ją nierezydent z kraju trzeciego. c) Nie wymaga zezwolenia dewizowego, bo dotyczy wierzytelności pieniężnej, a nie bezpośredniego obrotu wartościami dewizowymi.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Nabywanie przez rezydentów wierzytelności i innych praw, których wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych, zbywanych przez nierezydentów z krajów trzecich, wymaga zezwolenia dewizowego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wyjątek dotyczący wierzytelności nabytych w kraju lub powstałych w obrocie z rezydentami nie obejmuje sytuacji, gdy zbywcą jest nierezydent z kraju trzeciego. Stwierdzenie, że czynność jest dozwolona bez zezwolenia tylko dlatego, że dotyczy wierzytelności, jest błędne, bo ograniczenia dewizowe obejmują także takie wierzytelności, jeżeli ich wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych.

   Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 9 pkt 7 lit. f

   Więcej pytań z tej dziedziny

3. Pytanie 3 z 16

   Które z poniższych stwierdzeń dotyczących wartości dewizowych jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Wartości dewizowe to zagraniczne środki płatnicze, złoto dewizowe i platyna dewizowa. b) Wartości dewizowe to waluty obce i dewizy, bez złota dewizowego i platyny dewizowej. c) Wartości dewizowe obejmują też krajowe środki płatnicze w obrocie z nierezydentami.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy - Prawo dewizowe wartościami dewizowymi są zagraniczne środki płatnicze, czyli waluty obce i dewizy, oraz złoto dewizowe i platyna dewizowa. Katalog ten jest zamknięty. Dlatego błędne jest stwierdzenie, że złoto dewizowe i platyna dewizowa nie należą do wartości dewizowych. Błędny jest także wariant zaliczający do wartości dewizowych krajowe środki płatnicze, ponieważ pozostają one odrębną kategorią również wtedy, gdy są przedmiotem obrotu z nierezydentami.

   Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 2 ust. 1 pkt 8

   Więcej pytań z tej dziedziny

4. Pytanie 4 z 16

   Osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce (rezydent) zamierza nabyć od rezydenta jednostki uczestnictwa w funduszu zbiorowego inwestowania mającego siedzibę w kraju trzecim. Zgodnie z ustawą - Prawo dewizowe, czynność ta:

   Warianty odpowiedzi

   a) Nie wymaga zezwolenia dewizowego, jeżeli zapłata następuje w złotych albo z użyciem innych krajowych środków płatniczych. b) Jest dozwolona bez zezwolenia, gdyż jednostki uczestnictwa funduszu nie są udziałami ani akcjami w spółce. c) Wymaga zezwolenia dewizowego, ponieważ jednostki dotyczą funduszu mającego siedzibę w kraju trzecim.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Ograniczeniu podlega nabywanie przez rezydentów jednostek uczestnictwa w funduszach zbiorowego inwestowania mających siedzibę w krajach trzecich. Przepis wiąże ograniczenie z siedzibą funduszu, a nie z tym, kto jednostki zbywa, więc obejmuje także nabycie od innego rezydenta. Wyjątek dla nabycia za krajowe środki płatnicze nie istnieje, a sama okoliczność, że przedmiotem są jednostki uczestnictwa, a nie udziały lub akcje, również nie zwalnia z obowiązku uzyskania zezwolenia - ustawa wymienia jedne i drugie.

   Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 9 pkt 7 lit. c

   Więcej pytań z tej dziedziny

5. Pytanie 5 z 16

   Która z poniższych osób jest nierezydentem w rozumieniu ustawy - Prawo dewizowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Osoba prawna mająca siedzibę w Polsce, której wszystkie udziały należą do podmiotu zagranicznego. b) Osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce, która pracuje za granicą i przebywa tam dłużej niż 183 dni w roku. c) Osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania za granicą, która przebywa w Polsce czasowo i nie posiada karty pobytu.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Nierezydentem jest osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania za granicą. Osoba przebywająca w Polsce czasowo, bez karty pobytu, zachowuje miejsce zamieszkania za granicą, więc jest nierezydentem. Osoba prawna z siedzibą w Polsce jest rezydentem, nawet jeśli jej właścicielem jest podmiot zagraniczny. Osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce jest rezydentem, niezależnie od długości pobytu za granicą.

   Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 2 ust. 1 pkt 2

   Więcej pytań z tej dziedziny