Test tematyczny

Postępowanie podatkowe

15 pytań w formacie części pisemnej: trzy warianty, jeden poprawny. Punktujemy tak jak Komisja: 2 punkty za trafienie, -1 punkt za pomyłkę, zero za pominięcie. Na egzaminie ze 120 punktów trzeba zebrać 96.

1. Pytanie 1 z 15

   Organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Strona, która nie zgadza się z postanowieniem o wszczęciu postępowania, może:

   Warianty odpowiedzi

   a) zaskarżyć to postanowienie dopiero w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie, zgodnie z zasadą wyrażoną w Ordynacji podatkowej b) wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego bez wcześniejszego wniesienia zażalenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia c) wnieść zażalenie na to postanowienie do organu wyższego stopnia w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Postanowienie o wszczęciu postępowania z urzędu nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, więc zgodnie z art. 237 Ordynacji podatkowej strona może je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie - i to jest poprawna odpowiedź. Wariant ze skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest błędny, ponieważ skarga przysługuje dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a więc po wydaniu decyzji i wniesieniu odwołania. Wariant z zażaleniem do organu wyższego stopnia jest błędny, ponieważ na postanowienie o wszczęciu postępowania z urzędu zażalenie w ogóle nie przysługuje.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 237

   Więcej pytań z tej dziedziny

2. Pytanie 2 z 15

   Podatnik, który zmienił miejsce zamieszkania na adres w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej i nie ustanowił pełnomocnika ogólnego ani szczególnego, ma obowiązek ustanowienia w kraju pełnomocnika do doręczeń. Obowiązek ten powstaje, gdy:

   Warianty odpowiedzi

   a) zmieni adres miejsca zamieszkania na adres w państwie trzecim, nie ustanowi pełnomocnika ogólnego ani szczególnego, a w kraju złoży wniosek o wszczęcie postępowania albo doręczono mu postanowienie o jego wszczęciu b) zmieni adres miejsca zamieszkania na adres w państwie trzecim i nie ustanowi pełnomocnika ogólnego ani szczególnego, nawet gdy w kraju nie złożył wniosku o wszczęcie postępowania ani nie doręczono mu postanowienia o jego wszczęciu c) zmieni adres miejsca zamieszkania na adres w państwie trzecim i nie ustanowi pełnomocnika ogólnego ani szczególnego, ale tylko wtedy, gdy posiada w kraju nieruchomość lub sprawa podatkowa dotyczy tej nieruchomości
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Obowiązek ustanowienia pełnomocnika do doręczeń powstaje, gdy strona zmienia adres miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu na adres w państwie niebędącym członkiem UE i jednocześnie składa w kraju wniosek o wszczęcie postępowania lub doręczono jej postanowienie o wszczęciu postępowania. Warunkiem jest także brak ustanowienia pełnomocnika ogólnego lub szczególnego. To opisuje poprawna odpowiedź. Wariant wiążący obowiązek z samą zmianą adresu jest błędny, gdyż zmiana adresu nie wystarcza bez wskazanego związku z wszczęciem postępowania. Wariant uzależniający obowiązek od posiadania nieruchomości w kraju albo od związku sprawy z nieruchomością jest błędny, gdyż ustawa takiego warunku nie stawia.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 138f § 1

   Więcej pytań z tej dziedziny

3. Pytanie 3 z 15

   Organ podatkowy wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na żądanie osoby, która nie jest stroną. Osoba ta nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem. Przysługuje jej:

   Warianty odpowiedzi

   a) odwołanie do organu odwoławczego b) skarga do sądu administracyjnego bez konieczności wyczerpania środków zaskarżenia c) zażalenie na to postanowienie
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydane na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej przysługuje zażalenie. Wariant z odwołaniem do organu odwoławczego jest błędny, gdyż odwołanie służy od decyzji, a nie od postanowienia. Wariant ze skargą do sądu administracyjnego jest błędny, ponieważ skarga jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, czyli po wniesieniu zażalenia.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 165a § 2

   Więcej pytań z tej dziedziny

4. Pytanie 4 z 15

   W postępowaniu podatkowym pełnomocnik strony ustanowiony w formie pełnomocnictwa szczególnego nie dołączył do pierwszego pisma dokumentu pełnomocnictwa. Organ podatkowy wezwał pełnomocnika do usunięcia braku w terminie 7 dni. Pełnomocnik nie uzupełnił braku w wyznaczonym terminie. Jakie skutki prawne wywoła to dla czynności dokonanych przez pełnomocnika?

   Warianty odpowiedzi

   a) Czynności pełnomocnika są skuteczne, ale organ może nałożyć na niego grzywnę porządkową. b) Czynności pełnomocnika są bezskuteczne, a pismo pozostawia się bez rozpoznania. c) Czynności pełnomocnika są nieważne z mocy prawa, ale strona może je potwierdzić w terminie 7 dni od doręczenia zawiadomienia.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli pismo (w tym pismo pełnomocnika bez dołączonego dokumentu pełnomocnictwa) nie spełnia wymogów formalnych, organ wzywa do usunięcia braku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia. Nieusunięcie braku w tym terminie skutkuje wydaniem postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia (art. 169 § 4 OP), na które służy zażalenie; do tego czasu czynności dokonane przez osobę niewykazującą umocowania są bezskuteczne. Wskazanie, że czynności są skuteczne, jest błędne, podobnie jak twierdzenie o nieważności z mocy prawa z możliwością potwierdzenia - przepis nie przewiduje takiej instytucji.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 169 § 1 i § 4

   Więcej pytań z tej dziedziny

5. Pytanie 5 z 15

   Podatnik złożył odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji po upływie terminu do jego wniesienia, ale przed upływem 7 dni od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia. W odwołaniu wskazał, że nie dochował terminu z powodu pobytu w szpitalu. Organ podatkowy ma obowiązek przyjąć odwołanie, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących tego przypadku jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Podatnik powinien złożyć wniosek o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem, a organ wyda postanowienie w tej sprawie. b) Organ z urzędu przywróci termin, jeśli uzna, że podatnik był w szpitalu, bez potrzeby składania wniosku. c) Odwołanie wniesione po terminie jest zawsze niedopuszczalne i organ pozostawi je bez rozpoznania, nawet jeśli podatnik wykaże brak winy.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 oraz art. 163 Ordynacji podatkowej, w razie uchybienia terminu należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu wraz z dopełnieniem czynności, a więc również odwołanie. Wniosek taki składa się w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Organ rozstrzyga o przywróceniu terminu postanowieniem. Twierdzenie, że odwołanie po terminie jest zawsze niedopuszczalne, jest błędne, gdyż przepisy przewidują możliwość przywrócenia terminu. Przywrócenie terminu nie następuje z urzędu, lecz na wniosek strony.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 162 § 1 i art. 163

   Więcej pytań z tej dziedziny