Test tematyczny

Ewidencje i księgi podatkowe - zestaw 2

18 pytań w formacie części pisemnej: trzy warianty, jeden poprawny. Punktujemy tak jak Komisja: 2 punkty za trafienie, -1 punkt za pomyłkę, zero za pominięcie. Na egzaminie ze 120 punktów trzeba zebrać 96.

1. Pytanie 1 z 18

   Podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów został poddany kontroli podatkowej. Organ kontroli zażądał udostępnienia księgi oraz dowodów księgowych. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących obowiązku przechowywania i udostępniania ksiąg podatkowych jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Podatnik jest obowiązany przechowywać księgę oraz dowody księgowe do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. b) Podatnik jest obowiązany przechowywać księgę oraz dowody księgowe przez okres 5 lat od końca roku podatkowego, w którym dokonano ostatniego zapisu w księdze, przy czym okres ten ulega wydłużeniu, jeżeli w tym czasie nie upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego. c) Podatnik jest obowiązany przechowywać księgę oraz dowody księgowe przez okres 10 lat od końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, przy czym okres ten ulega skróceniu, jeżeli przed jego upływem zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Art. 86 § 1 Ordynacji podatkowej nakazuje podatnikom przechowywać księgi podatkowe i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Okres ten wyznacza art. 70 § 1: 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Ustawa nie zna ani liczenia terminu od ostatniego zapisu w księdze, ani dziesięcioletniego okresu przechowywania ksiąg podatkowych.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 86 § 1 w związku z art. 70 § 1

   Więcej pytań z tej dziedziny

2. Pytanie 2 z 18

   Pojęcie ksiąg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej obejmuje różne rodzaje ewidencji. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących ksiąg podatkowych jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Księgami podatkowymi są księgi rachunkowe, podatkowa księga przychodów i rozchodów oraz ewidencje i rejestry, do których prowadzenia podatnik jest obowiązany na podstawie odrębnych przepisów. b) Księgami podatkowymi są wyłącznie ewidencje i rejestry prowadzone dla potrzeb VAT i akcyzy, natomiast nie obejmują one ksiąg rachunkowych ani podatkowej księgi przychodów i rozchodów. c) Księgami podatkowymi są wyłącznie księgi rachunkowe oraz podatkowa księga przychodów i rozchodów, natomiast nie obejmują one ewidencji ani rejestrów prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Księgi podatkowe to szeroka kategoria obejmująca księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz ewidencje i rejestry, do których prowadzenia podatnik jest obowiązany na podstawie odrębnych przepisów prawa podatkowego. Mogą to być na przykład ewidencje środków trwałych, a w przypadkach przewidzianych przepisami także ewidencje przebiegu pojazdu. Wariant ograniczający księgi podatkowe wyłącznie do ksiąg rachunkowych i podatkowej księgi przychodów i rozchodów jest niepełny, gdyż pomija inne ewidencje i rejestry. Wariant ograniczający księgi podatkowe wyłącznie do ewidencji VAT i akcyzy jest błędny, gdyż księgi podatkowe obejmują znacznie szerszy zakres, w tym również księgi rachunkowe i podatkową księgę przychodów i rozchodów.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 3 pkt 4

   Więcej pytań z tej dziedziny

3. Pytanie 3 z 18

   Podatnik prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W trakcie roku podatkowego podatnik poniósł wydatek na ulepszenie środka trwałego, który zwiększył jego wartość początkową. Jak należy udokumentować to zdarzenie w podatkowej księdze przychodów i rozchodów?

   Warianty odpowiedzi

   a) Fakturę należy ująć bezpośrednio w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako pozostały wydatek w dacie poniesienia, bez aktualizowania ewidencji środków trwałych i bez zwiększania wartości początkowej środka trwałego. b) Faktura stanowi podstawę do aktualizacji ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zwiększenia wartości początkowej środka trwałego i ujmowania kosztu stopniowo przez odpisy amortyzacyjne. c) Fakturę należy wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów jako zakup wyposażenia, pozostawiając dotychczasową wartość początkową środka trwałego i kontynuując amortyzację od wartości sprzed ulepszenia.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Wydatki na ulepszenie środka trwałego, które zwiększają jego wartość początkową, nie są bezpośrednio kosztem uzyskania przychodów w dacie poniesienia. Rozlicza się je poprzez odpisy amortyzacyjne od podwyższonej wartości początkowej. Podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów prowadzi także ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w której należy uwzględnić zwiększenie wartości początkowej. Nieprawidłowe jest więc jednorazowe ujęcie wydatku w księdze jako pozostałego wydatku ani potraktowanie go jako zakupu wyposażenia bez aktualizacji wartości początkowej środka trwałego.

   Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 22g ust. 17 i art. 22n ust. 2 pkt 12

   Więcej pytań z tej dziedziny

4. Pytanie 4 z 18

   Podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów dokonał w 2026 r. zakupu środka trwałego o wartości początkowej 120 000 zł. Środek trwały został wprowadzony do ewidencji w miesiącu przekazania do używania, którym był marzec. Kiedy podatnik jest obowiązany dokonać zapisu w ewidencji środków trwałych?

   Warianty odpowiedzi

   a) Zapis w ewidencji środków trwałych powinien być dokonany w terminie 14 dni od dnia przekazania środka trwałego do używania. b) Zapis w ewidencji środków trwałych powinien być dokonany najpóźniej w dniu złożenia zeznania podatkowego za rok, w którym środek trwały został oddany do używania. c) Zapis w ewidencji środków trwałych powinien być dokonany najpóźniej w miesiącu przekazania środka trwałego do używania, czyli w marcu.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, co może skutkować sankcjami. Wariant dotyczący terminu 14 dni jest nieprawidłowy, gdyż przepis nie przewiduje takiego terminu. Wariant dotyczący dnia złożenia zeznania podatkowego jest również błędny, gdyż zapis powinien nastąpić znacznie wcześniej.

   Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2026 poz. 592), art. 22n ust. 4

   Więcej pytań z tej dziedziny

5. Pytanie 5 z 18

   Podatnik prowadzący działalność gospodarczą, opodatkowany na zasadach ogólnych, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W trakcie kontroli podatkowej organ podatkowy zakwestionował rzetelność księgi, ponieważ podatnik nie ujął w niej wszystkich uzyskanych przychodów. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących mocy dowodowej ksiąg podatkowych jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i niewadliwie są dowodem tego, co z nich wynika, ale organ może je podważyć przy uzasadnionej wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym. b) Księgi podatkowe nie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym, nawet gdy są prowadzone rzetelnie i niewadliwie, dlatego organ zawsze ustala podstawę opodatkowania wyłącznie przez oszacowanie. c) Księgi podatkowe prowadzone zgodnie z wymogami formalnymi wiążą organ w sposób bezwzględny, dlatego nie może on ich podważyć nawet przy uzasadnionych wątpliwościach co do rzetelności.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika z ich treści, jednak nie mają mocy bezwzględnej. Organ podatkowy może je zakwestionować, jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do ich zgodności ze stanem rzeczywistym, np. gdy nie ujęto w nich wszystkich uzyskanych przychodów. Wariant przyznający księgom bezwzględną moc dowodową jest nieprawidłowy, gdyż organ może je podważyć. Wariant odmawiający księgom jakiejkolwiek mocy dowodowej jest błędny, gdyż księgi mogą stanowić dowód w postępowaniu podatkowym.

   Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 193 § 1, 2 i 4

   Więcej pytań z tej dziedziny