Przejdź do treści
Fiskusjusz.pl
Zaloguj się Załóż konto

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w razie wątpliwości co do treści przepisu prawa podatkowego, których nie można usunąć w drodze wykładni, należy zastosować wykładnię:

  1. a) zgodną z celem ustawy, co wynika z zasady racjonalnego ustawodawcy, która zakłada, że ustawodawca tworzy przepisy w sposób celowy i spójny, a w razie wątpliwości co do treści przepisu należy je interpretować zgodnie z celem ustawy.
  2. b) na korzyść organu podatkowego, co wynika z zasady legalizmu wyrażonej w art. 120 Ordynacji podatkowej, która nakazuje organom podatkowym działać na podstawie przepisów prawa, co w razie wątpliwości co do treści przepisu oznacza rozstrzyganie na korzyść organu podatkowego.
  3. c) na korzyść podatnika, co wynika z zasady in dubio pro tributario wyrażonej w art. 2a Ordynacji podatkowej, która nakazuje rozstrzygać niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zasada in dubio pro tributario, wyrażona w art. 2a Ordynacji podatkowej, nakazuje rozstrzygać niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika. Zasada legalizmu (art. 120) i założenie racjonalnego ustawodawcy nie są regułami rozstrzygania wątpliwości na niekorzyść podatnika.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 2a

Pułapka: Uznanie, że w razie wątpliwości należy stosować wykładnię pro fiskalną lub że zasada in dubio pro tributario dotyczy wyłącznie stanu faktycznego, a nie treści przepisu.

Chcesz przerobić całą dziedzinę?

Cała dziedzina jest w Źródła prawa i wykładnia prawa, a nowe pytania z tego samego zakresu w teście tematycznym i fiszkach. Omówienie dziedziny znajdziesz w poradniku, a wynik i postęp zapisują się na koncie.