Kazus: Podatnik otrzymał decyzję organu podatkowego, w której organ zastosował wykładnię przepisu prawa podatkowego niekorzystną dla podatnika. Podatnik uważa, że przepis jest niejednoznaczny i można go zinterpretować na jego korzyść. W odwołaniu powołuje się na zasadę in dubio pro tributario. Organ odwoławczy stwierdza, że wątpliwości co do treści przepisu są niedające się usunąć w rozumieniu art. 2a Ordynacji podatkowej. Jaki powinien być skutek uwzględnienia odwołania?

Dlaczego tak: Zasada in dubio pro tributario z art. 2a Ordynacji podatkowej ma charakter dyrektywy interpretacyjnej, która powinna być uwzględniona przy rozstrzyganiu sprawy. W postępowaniu odwoławczym organ odwoławczy, stwierdzając niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisu, powinien orzec co do istoty sprawy, rozstrzygając te wątpliwości na korzyść podatnika. Uchylenie decyzji i umorzenie postępowania nie jest dopuszczalne, gdyż organ ma obowiązek merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia byłoby zbędne, skoro organ odwoławczy sam może zastosować właściwą wykładnię.

Podstawa prawna: Ustawa - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2026 poz. 622), art. 2a

Pułapka: Zdający często mylnie uważają, że w razie wątpliwości co do treści przepisu należy uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, podczas gdy organ odwoławczy ma obowiązek samodzielnie rozstrzygnąć sprawę z zastosowaniem zasady in dubio pro tributario.