- a) Sąd wyznacza stawkę dzienną wyłącznie według aktualnych dochodów sprawcy, pomijając jego sytuację osobistą i rodzinną, majątek oraz możliwości zarobkowe; granice stawki nie są wtedy powiązane z minimalnym wynagrodzeniem.
- b) Stawka dzienna ma stałe ustawowe granice od 10 do 400 zł, niezależne od minimalnego wynagrodzenia; w tych kwotach sąd różnicuje ją według dochodów, sytuacji osobistej i rodzinnej, majątku oraz możliwości zarobkowych sprawcy.
- c) Stawka dzienna zależy od minimalnego wynagrodzenia: wynosi co najmniej 1/30 tego wynagrodzenia i najwyżej jego czterystukrotność; sąd uwzględnia dochody, sytuację osobistą i rodzinną, majątek oraz możliwości zarobkowe sprawcy. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 23 § 3 KKS, ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności. Wariant ograniczający ocenę do samych dochodów sprawcy jest błędny, bo pomija pozostałe kryteria wymienione w przepisie oraz błędnie odrywa granice stawki od minimalnego wynagrodzenia. Wariant podający sztywne widełki od 10 do 400 złotych jest błędny, bo granice stawki dziennej ustawa wyraża jako ułamek i wielokrotność minimalnego wynagrodzenia, a nie kwotowo.
Podstawa prawna: Ustawa - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. 2025 poz. 633), art. 23 § 3
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie zakresu stawek dziennych z kwotami wynikającymi z minimalnego wynagrodzenia, które ulegają corocznej zmianie.