- a) Sąd ustala stawkę dzienną wyłącznie na podstawie bieżących dochodów sprawcy, bez badania jego warunków osobistych i rodzinnych, majątku ani możliwości zarobkowych; jej granice nie zależą od minimalnego wynagrodzenia.
- b) Stawka dzienna mieści się w stałych granicach od 10 do 400 zł; dopiero w tym przedziale sąd uwzględnia dochody, warunki osobiste i rodzinne, majątek oraz możliwości zarobkowe sprawcy.
- c) Stawka dzienna zależy od minimalnego wynagrodzenia: wynosi od 1/30 tej kwoty do jej czterystukrotności; sąd uwzględnia dochody, warunki osobiste i rodzinne, majątek oraz możliwości zarobkowe sprawcy. poprawna
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 23 § 3 KKS, ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności. Wariant ograniczający ocenę do samych dochodów sprawcy jest błędny, bo pomija pozostałe kryteria wymienione w przepisie oraz błędnie odrywa granice stawki od minimalnego wynagrodzenia. Wariant podający sztywne widełki od 10 do 400 złotych jest błędny, bo granice stawki dziennej ustawa wyraża jako ułamek i wielokrotność minimalnego wynagrodzenia, a nie kwotowo.
Podstawa prawna: Ustawa - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. 2025 poz. 633), art. 23 § 3
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie zakresu stawek dziennych z kwotami wynikającymi z minimalnego wynagrodzenia, które ulegają corocznej zmianie.