- a) osoba fizyczna, która nie posiada obywatelstwa polskiego i nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, co oznacza, że aby być nierezydentem, trzeba spełnić oba te warunki jednocześnie, czyli brak polskiego obywatelstwa i brak miejsca zamieszkania w Polsce
- b) osoba fizyczna posiadająca miejsce zamieszkania za granicą, a także osoba prawna mająca siedzibę za granicą, co oznacza, że dla osób fizycznych decydujące jest miejsce zamieszkania, a dla osób prawnych siedziba, niezależnie od obywatelstwa poprawna
- c) osoba fizyczna posiadająca obywatelstwo obce, niezależnie od miejsca zamieszkania, co oznacza, że status nierezydenta zależy wyłącznie od posiadanego obywatelstwa, a nie od faktycznego miejsca pobytu
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Nierezydentem jest każda osoba, która nie jest rezydentem. Dla osób fizycznych decydujące jest miejsce zamieszkania za granicą, a dla osób prawnych siedziba za granicą. Wariant uzależniający status od obywatelstwa jest błędny, gdyż obywatelstwo nie ma znaczenia dla rezydencji dewizowej. Wariant wymagający braku obywatelstwa polskiego i braku miejsca zamieszkania w Polsce jest zawężający, ponieważ nierezydentem może być również osoba z obywatelstwem polskim, jeśli ma miejsce zamieszkania za granicą.
Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 2 ust. 1 pkt 2
Pułapka: Częstym błędem jest mylenie pojęcia nierezydenta z obywatelstwem lub z definicją rezydencji podatkowej, podczas gdy dla celów dewizowych kluczowe jest miejsce zamieszkania lub siedziba.