- a) Na odstąpienie od ograniczenia lub obowiązku, o których mowa w art. 5, w zakresie, w którym nie udzielono ogólnego zezwolenia dewizowego albo udzielono takiego zezwolenia, ale na innych warunkach niż te, na których ma nastąpić odstąpienie. poprawna
- b) Na każdą czynność obrotu dewizowego, która nie została wprost wymieniona w ustawie jako zwolniona z obowiązku uzyskania zezwolenia, w tym na czynności dokonywane przez rezydentów z nierezydentami, jeżeli nie zostały one objęte zakresem ogólnego zezwolenia dewizowego.
- c) Na odstąpienie od ograniczenia lub obowiązku, o których mowa w art. 5, jeżeli czynność jest dokonywana przez rezydenta z nierezydentem z kraju trzeciego, a także gdy czynność dotyczy wartości dewizowych lub złota, których wartość przekracza równowartość 10 000 euro.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy - Prawo dewizowe, indywidualne zezwolenie dewizowe jest wymagane na odstąpienie od ograniczenia lub obowiązku, o których mowa w art. 5, w zakresie, w którym nie udzielono ogólnego zezwolenia dewizowego albo udzielono takiego zezwolenia, ale na innych warunkach niż te, na których ma nastąpić odstąpienie. Wariant mówiący o każdej czynności, która nie jest wprost zwolniona, jest nieprawidłowy, ponieważ nie o każde odstąpienie wymagane jest zezwolenie - niektóre czynności są wyłączone z ograniczeń na mocy samej ustawy. Wariant dotyczący wyłącznie transakcji z nierezydentami z krajów trzecich jest niepełny, gdyż ograniczenia mogą dotyczyć także innych podmiotów, a art. 5 obejmuje szerszy zakres. Ponadto, indywidualne zezwolenie dewizowe może być wymagane również w innych przypadkach niż transakcje z krajami trzecimi, a jego zakres określają przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych.
Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 8 ust. 1
Pułapka: Częstym błędem jest myślenie, że zezwolenie indywidualne jest wymagane zawsze, gdy ustawa nie przewiduje zwolnienia, podczas gdy decydujące jest istnienie zezwolenia ogólnego.