- a) Na odstąpienie od ograniczenia lub obowiązku, o których mowa w art. 5, w zakresie nieobjętym ogólnym zezwoleniem dewizowym albo objętym nim na innych warunkach. poprawna
- b) Na każdą czynność obrotu dewizowego niewymienioną w ustawie jako zwolniona z obowiązku zezwolenia, także między rezydentem a nierezydentem.
- c) Na odstąpienie od ograniczenia lub obowiązku z art. 5 tylko przy czynności rezydenta z nierezydentem z kraju trzeciego albo po przekroczeniu 10 000 euro.
Fiskusjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy - Prawo dewizowe, indywidualne zezwolenie dewizowe jest wymagane na odstąpienie od ograniczenia lub obowiązku, o których mowa w art. 5, w zakresie, w którym nie udzielono ogólnego zezwolenia dewizowego albo udzielono takiego zezwolenia, ale na innych warunkach niż te, na których ma nastąpić odstąpienie. Wariant mówiący o każdej czynności, która nie jest wprost zwolniona, jest nieprawidłowy, ponieważ zezwolenie nie dotyczy automatycznie każdej czynności obrotu dewizowego niewymienionej jako zwolniona. Wariant ograniczający wymóg do czynności z nierezydentem z kraju trzeciego albo do progu 10 000 euro jest nieprawidłowy, ponieważ art. 8 ust. 1 wiąże wymóg z odstąpieniem od ograniczenia lub obowiązku z art. 5 oraz z zakresem ogólnego zezwolenia dewizowego, a nie z takim wyłącznym kryterium podmiotowym lub kwotowym.
Podstawa prawna: Ustawa - Prawo dewizowe (Dz.U. 2024 poz. 1131), art. 8 ust. 1
Pułapka: Częstym błędem jest myślenie, że zezwolenie indywidualne jest wymagane zawsze, gdy ustawa nie przewiduje zwolnienia, podczas gdy decydujące jest istnienie zezwolenia ogólnego.