Test tematyczny

Źródła prawa i wykładnia prawa - zestaw 2

17 pytań w formacie części pisemnej: trzy warianty, jeden poprawny. Punktujemy tak jak Komisja: 2 punkty za trafienie, -1 punkt za pomyłkę, zero za pominięcie. Na egzaminie ze 120 punktów trzeba zebrać 96.

1. Pytanie 1 z 17

   Który z wymienionych aktów nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji?

   Warianty odpowiedzi

   a) Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów, które jest aktem kierownictwa wewnętrznego, obowiązującym tylko jednostki podległe organowi wydającemu, i nie może stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, gdyż nie jest ogłaszane w Dzienniku Ustaw. b) Ratyfikowana umowa międzynarodowa, która po ratyfikacji i ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw staje się częścią krajowego porządku prawnego i jest stosowana bezpośrednio, chyba że jej stosowanie wymaga wydania ustawy. c) Rozporządzenie wydawane na podstawie ustawy i w celu jej wykonania, z upoważnienia zawartego w ustawie, przez organy wskazane w Konstytucji, takie jak Prezydent, Rada Ministrów, Prezes Rady Ministrów, ministrowie, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, a także inne organy administracji rządowej.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Konstytucja w art. 87 ust. 1 wymienia jako źródła powszechnie obowiązującego prawa: Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa, gdyż należy do kategorii aktów wewnętrznych. Ratyfikowana umowa międzynarodowa oraz rozporządzenie są wprost wskazane w tym przepisie. Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów, jako akt wewnętrzny, nie jest wymienione w art. 87 ust. 1 Konstytucji i nie ma mocy powszechnie obowiązującej, co czyni je poprawną odpowiedzią na pytanie o akt niebędący źródłem powszechnie obowiązującego prawa.

   Podstawa prawna: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483), art. 87 ust. 1

   Więcej pytań z tej dziedziny

2. Pytanie 2 z 17

   Zgodnie z art. 88 ust. 1 Konstytucji, warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie. Który z poniższych aktów wymaga ogłoszenia, aby mógł wejść w życie?

   Warianty odpowiedzi

   a) Zarządzenie ministra b) Uchwała Rady Ministrów c) Ustawa
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Art. 88 ust. 1 Konstytucji expressis verbis wymienia ustawy, rozporządzenia oraz akty prawa miejscowego jako akty, których wejście w życie jest uzależnione od ogłoszenia. Zarządzenie ministra i uchwała Rady Ministrów są aktami wewnętrznymi, które nie wymagają ogłoszenia w Dzienniku Ustaw ani Dzienniku Urzędowym, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Zatem tylko ustawa spośród wymienionych wymaga ogłoszenia.

   Podstawa prawna: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483), art. 88 ust. 1

   Więcej pytań z tej dziedziny

3. Pytanie 3 z 17

   Która z poniższych hierarchii norm jest zgodna z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej?

   Warianty odpowiedzi

   a) Konstytucja, ustawy, rozporządzenia, ratyfikowane umowy międzynarodowe b) Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia c) Konstytucja, ratyfikowane umowy międzynarodowe, ustawy, rozporządzenia
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Hierarchia źródeł prawa powszechnie obowiązującego wynika z Konstytucji. Konstytucja jest najwyższym aktem prawnym. Ratyfikowane umowy międzynarodowe, w tym umowy ratyfikowane za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, mają pierwszeństwo przed ustawami, co potwierdza art. 91 ust. 2 Konstytucji. Ustawy są hierarchicznie wyżej niż rozporządzenia, które są aktami wykonawczymi. Zatem prawidłowa jest kolejność: Konstytucja, ratyfikowane umowy międzynarodowe, ustawy, rozporządzenia.

   Podstawa prawna: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483), art. 87, art. 91 ust. 2

   Więcej pytań z tej dziedziny

4. Pytanie 4 z 17

   Prezydent RP podpisał ustawę i zarządził jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw. Ustawa nie zawiera przepisów o terminie jej wejścia w życie. Kiedy ustawa wejdzie w życie?

   Warianty odpowiedzi

   a) Z dniem ogłoszenia b) Po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia c) Po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 88 ust. 1 Konstytucji warunkiem wejścia w życie ustawy jest jej ogłoszenie. Szczegółowe zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych określa ustawa. Zasadą wynikającą z ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych jest, że akty normatywne wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt przewiduje termin inny. Termin 30 dni nie jest zasadą ogólną, a wejście w życie z dniem ogłoszenia jest wyjątkiem przewidzianym w przepisach szczególnych.

   Podstawa prawna: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483), art. 88 ust. 1

   Więcej pytań z tej dziedziny

5. Pytanie 5 z 17

   Spółka z o.o. „Alfa” z siedzibą w Poznaniu prowadzi działalność gospodarczą na terenie gminy, która ustanowiła akt prawa miejscowego dotyczący opłat lokalnych. Spółka kwestionuje zgodność tego aktu z ustawą. Który organ jest właściwy do oceny zgodności tego aktu z ustawą?

   Warianty odpowiedzi

   a) Wojewódzki sąd administracyjny, który w ramach kontroli legalności bada zgodność aktów prawa miejscowego z ustawami, jest właściwy do oceny zgodności aktu prawa miejscowego z ustawą. b) Naczelny Sąd Administracyjny, który rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, nie jest właściwy do oceny zgodności aktu prawa miejscowego z ustawą w pierwszej instancji. c) Trybunał Konstytucyjny, który bada zgodność ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją, a także zgodność przepisów prawa wydawanych przez centralne organy państwowe z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i ustawami, nie jest właściwy do oceny zgodności aktów prawa miejscowego z ustawą.
   Sprawdź Pomiń pytanie

   Fiskusjusz wyjaśnia:

   Zgodność aktu prawa miejscowego z ustawą jest badana przez sądy administracyjne w ramach kontroli legalności, a nie przez Trybunał Konstytucyjny. Trybunał Konstytucyjny bada zgodność ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją oraz zgodność przepisów prawa wydawanych przez centralne organy państwowe z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i ustawami. Akty prawa miejscowego nie są objęte kognicją Trybunału Konstytucyjnego. Wojewódzki sąd administracyjny jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, a Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych.

   Podstawa prawna: Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 poz. 143), art. 3 § 2 pkt 5 w zw. z art. 184 Konstytucji RP

   Więcej pytań z tej dziedziny